«Φιλανθρωπία χωρίς φράχτες»

 

heart1

Για σήμερα είχα σχεδιάσει να ανεβάσω για post πάλι κάποιο κείμενο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω τώρα, το «Ο Κόσμος Μέσα μας».  Και μια κι έπεσα σε ένα κείμενο που έχει κάποια σχέση με όσα συμβαίνουν αυτόν τον καιρό με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες , είπα να ανεβάσω το μικρό κείμενο που ακολουθεί και μιλάει για την φιλανθρωπία. Όσο για την εικόνα που βλέπετε, θα καταλάβετε διαβάζοντας γιατί τη διάλεξα.
Καλή εβδομάδα
Π. 

Ο Β. ήρθε να με δει μπερδεμένος με το θέμα της φιλανθρωπίας —να δίνει ή να μη δίνει;
Πόσο δύσκολο είναι να μεταδόσεις σε κάποιους τύπους μυαλού ότι με το να νοιάζονται για σημαντικά θέματα, τα μικρά θα πάνε από μόνα τους στη θέση τους· αλλά με το να νοιάζονται για  μικρής σημασίας θέματα – μία ατέλειωτη ιστορία – τα σημαντικά χάνονται, ενώ μόνο σ’ αυτά μπορούν να βρεθούν οι λύσεις για τα προβλήματα της ζωής γενικότερα. Χρειάζεται ελευθερία νοημοσύνης και όχι προμελετημένη σκέψη ή λογική για να κατανοήσεις τη ζωή· χρειάζεται γενναιοδωρία της καρδιάς και όχι προμελετημένη και προσχεδιασμένη δωρεά.
Ο Β. είπε ότι είχε κληρονομήσει μία μεγάλη περιουσία και ρώτησε αν θα ήταν σωστό να γίνει ένα μέσο φιλανθρωπίας.
Η φιλανθρωπία πρέπει να είναι άμεση. Και ο δωρητής και ο αποδέκτης της βοήθειας δεν πρέπει να νοιώθουν κανενός είδους αίσθημα υποχρέωσης ούτε να έχουν αίσθηση του ανώτερου που δίνει στον κατώτερο, ούτε κάποιο αίσθημα ντροπής. Η βοήθεια πρέπει να δίνεται μέσα από μια πλούσια καρδιά. Και εκείνος που δίνει και εκείνος που δέχεται, είναι και οι δύο υπεύθυνοι να μη χτίζουν ένα φράχτη διαχωρισμού τους. Η φιλανθρωπία παύει όταν δεν υπάρχει αγάπη· χωρίς αγάπη δεν υπάρχει φιλανθρωπία.

 

 

Σχολιάστε