Φαγότοπος

Την Κυριακή που μας πέρασε έγινε η θεατρική παράσταση για παιδιά που σας ανέβασα πρόσκληση στο προηγούμενο post. Κάποια άλλη στιγμή θα σας πω διάφορα γι’ αυτή την πρώτη μου θεατρική εμπειρία μετά από 36 χρόνια που έπαιξα για τελευταία φορά στο θέατρο. Σ’ αυτή την παράσταση είδα πια πεντακάθαρα, γιατί άφησα το θέατρο και πώς και γιατί θα μπορούσα να επιστρέψω σ’ αυτό. Θα σας τα πω, όμως, σε κάποιο άλλο post γιατί θα ήθελα κι εγώ να τα δω γραμμένα. Σήμερα θα ήθελα μόνο να σας βάλω ένα  σημείο λίγο πριν το τέλος της παράστασης, όπου σε εκείνο το ένα λεπτό, το είδα όλο. Κι έγινε αυτό, τη στιγμή ακριβώς που από τα παιδιά στην αίθουσα, μού ήρθε ένα κύμα αθωότητας και καλοσύνης. Ήταν η στιγμή που λέω ότι πείνασα και να πάμε σπίτια μας να φάμε, κι ένα κοριτσάκι  (αχ, αυτά τα κοριτσάκια… ό,τι έχω μάθει στη ζωή από γυναίκες τα έχω μάθει), με ρωτάει: «Μπορούμε να φάμε εδώ…»,   «εδώ να φάμε;» τη ρωτάω εγώ, κι εκείνη συμπληρώνει: «…και να μας λες ιστορίες». Και μετά συνεχίζει ένα άλλο αγοράκι που λέει ότι η γιαγιά του του έδωσε μαζί του δημητριακά και ένα άλλο κοριτσάκι που λέει ότι εκείνο έφερε μπανάνες! Ακόμα και τώρα, τρεις μέρες μετά, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, σκέφτομαι σοβαρά αν θα μπορούσε να υπάρξει τρόπος να γίνει -πώς λέμε «παιδότοπος»- και κάτι σαν «Φαγότοπος» για παιδιά, όπου θα μπορούνε τα παιδιά να τρώνε κι εγώ να τους λέω ιστορίες…
Δείτε αυτό το λεπτό που σας λέω, στο μικρό βίντεο που σας ανέβασα εδώ. Η ποιότητα δεν είναι καλή, αλλά αν δυναμώσετε τον ήχο θα ακούσετε αυτή τη συζήτηση.
Θα τα ξαναπούμε μέσα στην εβδομάδα. Τα παιδάκια σας -όσοι έχετε- και τα μάτια σας… Μια απρόσεκτη κουβέντα, μια τυχαία χειρονομία, ένα ήχος φωνής απότομος και σκληρός, που εσείς δεν δώσατε σημασία, μπορεί να χαραχτεί απίστευτα βαθιά μέσα τους για όλη τους τη ζωή. Την άλλη φορά θα σας πω κάτι ανάλογο που είδα ότι έγινε σε μένα στα δέκα μου, από τη μάνα μου!!!
Σας φιλώ πολύ.
Π.

10 Σχόλια στο “Φαγότοπος”

      Παπαστρατής Ιωάννης
      27 Οκτωβρίου 10 στις 8:22

      Φαγότοπος!Πολύ καλή ιδέα.Βέβαια,με δικές σου ιστορίες μόνο φαγότοπος δε θα είναι.Οι ιστορίες σου είνα τόσο καθηλωτικές που σιγά μην σκεφτόματε το φαι!!!

      Τα λέμε τη Κυριακή λοιπόν…

      Καλή σου ημέρα.

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Οκτωβρίου 10 στις 11:21

      «Τα παιδάκια σας -όσοι έχετε- και τα μάτια σας… Μια απρόσεκτη κουβέντα, μια τυχαία χειρονομία, ένα ήχος φωνής απότομος και σκληρός, που εσείς δεν δώσατε σημασία, μπορεί να χαραχτεί απίστευτα βαθιά μέσα τους για όλη τους τη ζωή.»

      Ακριβώς έτσι…

      dimitrisp
      27 Οκτωβρίου 10 στις 15:46

      Mπορεί τα περι Φαγότοπου να τα λες για αστείο, όμως το βρίσκω μια πολύ καλή ιδέα!
      Μιλάμε για έναν Παραμυθοφαγότοπο …μήπως τα παραμυθόπαιδα στους δύσκολους οικονομικά καιρούς πρέπει να συνεταιριστούμε και να ανοίξουμε το μαγαζί;Άφού εκμεταλλευτήκαμε τον Π ψυχολογικά ήρθε η ώρα να τον εκμεταλλευτούμε και πρακτικά!Νατάσα,Γιάννη και όποιος άλλος είναι έτοιμος να προσφέρει χρήμα και εργασία τί λέτε;το ξεκινάμε;…άμα πάει καλά η επιχείρηση μέχρι που θα ξεπληρώσουμε τα χρέη του Π…. αλλιώς όλοι μαζί θα λέμε παραμύθια στο κελί 33 🙂

      Παναγιώτης
      28 Οκτωβρίου 10 στις 10:14

      Το κυκλικό κτίριο που γίνεται η παράσταση είναι αυτό που είναι κοντά στον σταθμό του Κεραμειικού (το πρώτο που συναντά κανείς μέσα στην τεχνόπολη μόλις βγει από το σταθμό ) ή το άλλο που είναι κοντά στην Πειραιώς;

      Μαρία
      28 Οκτωβρίου 10 στις 11:52

      Αστα Δημητρη και τα παραμυθια πίσω από τα καγκελα αλλος τα πρόλαβε βλ Τσιφόρος!!!

      Παραμυθάς
      28 Οκτωβρίου 10 στις 14:02

      Καλημέρα. Το κτίριο της Τεχνόπολης και του 9.84 είναι όλο το τετράγωνο από το Μετρό του Κεραμεικού έως την Οδό Πειραιώς. Η είσοδος είναι από την οδό Πειραιώς. Το κτίριο μόλις μπαίνει κανείς είναι του 9.84, και στο πλάι δεξιά είναι η είσοδος του αμφιθεάτρου.
      Φιλιά

Σχολιάστε