Σκέψεις για την ερωτική φροντίδα

Κοντεύουν να κλείσουν τρία χρόνια από τότε που άνοιξε αυτό το blog,  και ποτέ έως τώρα δεν έχω προβληματιστεί τόσο πολύ, για ένα post που θέλω να ανεβάσω! Ξεκίνησε από πλάκα, μετά σοβάρεψε, μετά με δυσκόλεψε, μετά μ’ έβαλε κι έψαξα διάφορα που έχουν γραφτεί για το θέμα, για να τσεκάρω όσα ήξερα εμπειρικά ή από διαίσθηση και παραλίγο να το εγκαταλείψω. Λίγο πριν το παρατήσω, όμως, αποφάσισα να το πιάσω από την αρχή, κάνοντας ετούτο το ερώτημα: πώς μπορεί να μιλήσει κανείς για ένα ξεκάθαρα σεξουαλικό θέμα, χωρίς να του ξεφύγει η ελάχιστη χυδαιότητα, χωρίς το παραμικρό γαργαλιστικό υπονοούμενο, χωρίς καμία προσωπική αναφορά σε κάτι τόσο προσωπικό, αλλά και χωρίς κανένα ρομαντισμό ή συναισθηματισμό;  Μεγάλη η πρόκληση, ε; Όχι μόνο για μένα, αλλά και για σας που θα διαβάζετε, γιατί θα πρέπει να διαβάσετε τα παρακάτω με εντιμότητα και κυρίως με αθωότητα, χωρίς να χρησιμοποιήσετε τίποτα προκατασκευασμένο στο κεφάλι σας για το θέμα. Εμπρός, λοιπόν, κορίτσια κι αγόρια του τέλους της δεκαετίας του ’70 και των αρχών της δεκαετίας του ’80:  Ο «Παραμυθάς» θα σας πει σήμερα τις σκέψεις του για το σημείο «G» των γυναικών. Όσες και όσοι θέλετε από τον «Παραμυθά» να σας λέει μόνο παραμύθια κι όχι να σας ζορίζει να ανοίξετε την καρδιά σας και να φέρετε στην επιφάνεια την κρυμμένη παιδική σας αθωότητα, που μ’ αυτήν βλέπατε τα πάντα με καθαρά και καινούργια μάτια, τότε σταματήστε το διάβασμα εδώ.

Θα ήθελα ν’ αρχίσω με κάτι που νομίζω ότι έχω γράψει σε κάποιο παλιότερο post, ότι ο καλύτερος χαρακτηρισμός που έχω ακούσει για την ερωτική πράξη είναι ότι: «η ερωτική πράξη είναι η πιο όμορφη και η πιο βαθιά εμπειρία που μπορεί να έχει ο άνθρωπος, και η μόνη από πρώτο χέρι». Επίσης, είναι πολύ σοβαρό να έχει νοιώσει κανείς ότι από τη στιγμή που αφαιρεί από την ερωτική πράξη το λόγο για τον οποίο υπάρχει στη φύση (και καλά κάνει να τον αφαιρεί) θα πρέπει να είναι  ευαίσθητα προσεκτικός.  Είναι πολύ εύκολο να γίνει η ερωτική πράξη ένα απλό εγωκεντρικό κυνήγι ευχαρίστησης, επιβεβαίωσης, εξουσίας του ενός πάνω στον άλλον, εκμετάλλευσης, διαστροφής. Όπως, επίσης, η ερωτική πράξη μπορεί να γίνει φυγή που την αναζητά κανείς διαρκώς, μόνο και μόνο για τη βαθιά χαρά που φέρνει στο κορύφωμά της, με τα λίγα δευτερόλεπτα εξαφάνισης του «εγώ».
Η ιδέα, λοιπόν,  αυτού του post γεννήθηκε από την προχθεσινή είδηση σε εφημερίδες και τηλεόραση, που έλεγε ότι:
Βρετανοί επιστήμονες, κατέληξαν τελευταία στο συμπέρασμα ότι το μυστηριώδες σημείο G, η περιοχή που λέγεται ότι βρίσκεται στον γυναικείο κόλπο και υποτίθεται ότι χαρίζει υπέρτατη ηδονή, μπορεί να είναι μύθος. Οι επιστήμονες του Κing΄s College στο Λονδίνο υποστηρίζουν ότι το σημείο G υπάρχει στην πραγματικότητα μόνο στη φαντασία των γυναικών, των περιοδικών και των σεξολόγων, ενώ κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα από έρευνα που πραγματοποίησαν σε ένα διόλου ευκαταφρόνητο δείγμα περισσοτέρων από 1.800 γυναικών. «Αυτή είναι η μεγαλύτερη έρευνα που πραγματοποιήθηκε ποτέ και δείχνει πως κατά πάσα πιθανότητα η ιδέα του σημείου G είναι υποκειμενική», σημειώνει ο Δρ. Τιμ Σπέκτορ, καθηγητής Γενετικής Επιδημιολογίας. Η επικεφαλής της έρευνας, καθηγήτρια Αντρέα Μπάρι, δήλωσε ότι σκοπός της ήταν να απαλλάξει πολλές γυναίκες από ένα αίσθημα «ανεπάρκειας» από το οποίο διακατέχονται, επειδή θεωρούν ότι δεν έχουν το σημείο G. «Είναι μάλλον ανεύθυνο να λέμε ότι υπάρχει το σημείο G από τη στιγμή που δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξή του κι επιπλέον ασκεί ψυχολογική πίεση σε γυναίκες αλλά και σε άνδρες», λέει η Αντρέα Μπάρι.
Έχω κοκκινίσει στα προηγούμενα τις λέξεις που πρέπει να προσέξει κανείς, γιατί δείχνουν έλλειψη σιγουριάς και είναι αντίθετα σε όσα λέει, με πλήρη σιγουριά, μία γυναίκα και ισότιμη επιστήμονας –αν όχι σημαντικότερη- των προηγούμενων:

Η Μπέβερλι Γουίπλ, η επιστήμονας που έκανε γνωστό στον κόσμο το σημείο G στις αρχές τις δεκαετίας του 1980 και σήμερα είναι επίτιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ράτγκερς του Νιου Τζέρσεϊ, απέρριψε τα συμπεράσματα της έρευνας ως «αδύναμα», επισημαίνοντας ότι οι Βρετανοί ερευνητές αγνόησαν τις εμπειρίες ομοφυλόφιλων ή αμφιφυλόφιλων γυναικών, ενώ πρόσθεσε πως δεν έλαβαν υπόψη τους την επίδραση διάφορων σεξουαλικών τεχνικών. (Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες πηγαίνετε  ΕΔΩ και ΕΔΩ)
Και θα μου πείτε τώρα: Γράφεις αυτό το post για να υποστηρίξεις την ύπαρξη του σημείου G; Η απάντησή μου είναι, «όχι». Γράφω για να πω ότι η περίπτωση του σημείου G συμβολίζει, κατά τη γνώμη μου, με τον καλύτερο τρόπο εκείνο που θα πρέπει να συμβαίνει στο ερωτικό ζευγάρι στη διάρκεια της ερωτικής τους συνάντησης: Ο άντρας  να φροντίζει τη γυναίκα, κι εκείνη να τον εμπιστεύεται. Αυτό κατ’ αρχήν σημαίνει άνοιγμα καρδιάς και από τις δύο πλευρές. Και  δεν εννοώ συναισθηματισμούς, ρομαντική ηθική, και σαχλοευαισθησίες. Εννοώ το άνοιγμα της καρδιάς που δεν χρειάζεται τον έρωτα ως προϋπόθεση για να γίνει, που δεν αφήνει περιθώρια για κανένα κράτημα «πισινής» ή χρησιμοποίησης της ερωτικής πράξης για κανένα άλλο λόγο εκτός από τη χαρά που δίνει με το άγγιγμα του μεγαλύτερου βάθους στην –μη λεκτική- επικοινωνία δύο ανθρώπων. Είναι άνοιγμα που δεν επιτρέπει κανένα φόβο «για μετά», καμία διάθεση ιδιοκτησίας ή αποκλειστικότητας, καμία επιθυμία επιβολής του ενός πάνω στον άλλο· ένα άνοιγμα που δεν επιτρέπει τίποτα κρυφό ή καταπιεσμένο και ελευθερώνει όλη τη φαντασία που μπορεί να διαθέτει το ζευγάρι.  Το ξαναλέω: Ο άντρας πρέπει να φροντίζει τη γυναίκα, κι εκείνη πρέπει να τον εμπιστεύεται και ν’ ανοίγει για να δεχτεί τη φροντίδα του. Και από βιολογική άποψη να το δει κανείς, τα αντρικά γεννητικά όργανα είναι προς τα έξω για να στέλνουν ενέργεια, ενώ τα γυναικεία που είναι μέσα, είναι για να δέχονται. Βέβαια, αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει καμιά υπεροχή του ενός απέναντι στον άλλον— αντιθέτως έχει την πλήρη ισότητα της αρμονίας. Επίσης, δεν σημαίνει κι  εκείνο με το οποίο μεγάλωσαν γενιές αντρών, ότι: ερωτική πράξη σημαίνει μπαίνω μέσα. Το κορύφωμα της ερωτικής πράξης είναι ο οργασμός και δεν έχει και πολύ σημασία πώς θα φτάσει κανείς σ’ αυτόν. Μπορεί να έρθει με διάφορους τρόπους από τους οποίους ένας είναι και το «μπαίνω μέσα». Αλλά σε καμιά περίπτωση, δεν είναι εκείνο που μας τυράννησε, εμάς της γενιάς μου, όταν είμαστε αγόρια: «άμα δεν το βάλεις, δεν έκανες τίποτα». Είναι το αντίστοιχο με το θέμα της «παρθενίας», που συνέβαινε με τα κορίτσια της γενιάς μου, που μπορεί να έκαναν τα πάντα: με τα χέρια, με τα μπούτια, με το στόμα, από πίσω, αλλά από μπροστά τίποτα, άρα ήταν παρθένες!!!
Το σημείο G δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί, αν από το ζευγάρι η γυναίκα δεν εμπιστεύεται εντελώς τον σύντροφό της ώστε να είναι εντελώς ανοιχτή σε αυτόν, και ο άντρας δεν θέλει με την καρδιά του να τη φροντίσει, πράγμα που σημαίνει ότι ο καθένας ερεθίζεται από τον ερεθισμό του άλλου και όχι από αυτό που σκέφτεται. Τότε μπορούν να κάνουν έρωτα κοιτάζοντας κάποιες στιγμές ο ένας τον άλλον στα μάτια, χωρίς να τα κλείνουν συνέχεια για να μπορούν να σκέφτονται ο καθένας κάποιον άλλον, έτσι ώστε στην ερωτική πράξη να παίρνουν τελικά μέρος τέσσερις κι όχι δύο, πράγμα που την κάνει απλώς αυνανιστική.
Για να βλέπει κανείς την ερωτική πράξη με αυτό τον τρόπο, πρέπει να έχει ένα νου που δεν είναι φορτωμένος με όλες τις εμπειρίες, τις αθλιότητες και τις ανησυχίες της ζωής που έχει ζήσει. Ο νους μπορεί ν’ ανακαλύψει την αλήθεια για την ερωτική πράξη όταν δεν κουβαλάει κανενός είδος ταμπού – κοινωνικού, ηθικοπλαστικού, θρησκευτικού ή οτιδήποτε – και είναι ένας νους νέος, φρέσκος, αθώος· αλλά η αθωότητα δεν είναι ένα θέμα ηλικίας. Δεν είναι μόνο το παιδί που είναι αθώο, αλλά και ο νους που μπορεί να ζει εμπειρίες , αλλά χωρίς να αποθηκεύει τα απομεινάρια των εμπειριών του. Ο νους πρέπει να έχει εμπειρίες, αυτό είναι αναπόφευκτο. Πρέπει να ανταποκρίνεται στα πάντα: στη φύση, στη χαρά και στη λύπη, στα βάσανα και στις επιτυχίες, στην αθλιότητα και στην ομορφιά της ζωής, αλλιώς είναι ήδη νεκρός· αλλά πρέπει ο νους να είναι ικανός να ανταποκρίνεται σε όλα χωρίς να χρειάζεται για πατερίτσες  τις προηγούμενες  εμπειρίες. Η συσσώρευση εμπειριών, η παράδοση, οι στάχτες των αναμνήσεων, είναι ό,τι γερνάει το νου. Ο νους που αφήνει να σβήνουν κάθε μέρα οι εμπειρίες του χθες, όλες οι χαρές και οι λύπες που έζησε και τέλειωσαν, είναι ένας νους φρέσκος, αθώος και δεν έχει ηλικία· και χωρίς αυτή την αθωότητα, άσχετα αν είσαι δέκα πέντε ή εξήντα πέντε χρονών, δεν πρόκειται ποτέ ν’ ανακαλύψεις ότι η ερωτική πράξη είναι η πιο όμορφη και η πιο βαθιά εμπειρία που μπορεί να έχει ο άνθρωπος, καθώς μπορεί να σου αποκαλύψει την απέραντη ομορφιά της αγάπης και του θανάτου.
Σας ζητώ συγνώμη αν το παραβάρυνα  ή αν σας ενόχλησα. Τρεις μέρες το παιδεύω και δεν θέλω να το μαζέψω.
Σας εύχομαι καλό ξημέρωμα.
Ο Παραμυθάς — μία πιθανή σύνδεση με την παιδική αθωότητά σας, που εύχομαι να την έχετε διαβάζοντας τα παραπάνω.

15 Σχόλια στο “Σκέψεις για την ερωτική φροντίδα”

      Hengeo
      8 Ιανουαρίου 10 στις 1:57

      Πολύ ωραία παρουσίαση του θέματος, χωρίς χάνει την αθωότητα ενός παραμυθιού. Γιατί τελικά όλο και περισσότερο πιστεύω ότι η ζωή είναι ένα μεγάλο παραμύθι!

      Καλή χρονιά! 🙂

      John Karapiperis
      8 Ιανουαρίου 10 στις 8:01

      Τι βλέπω πρωινιάτικα ?
      Εμένα ανέκαθεν πάντως το σημείο G μου θυμίζει το παιδικό ‘Η ομάδα G’ που έβλεπα κάποτε !!!
      Τώρα αν υπάρχει ή όχι, με την ‘ξερή’ σωματική συνουσία δε θα ανακαλυφτεί ποτέ… Αν βοηθήσει και η πνευματική συνουσία, η αίσθηση φροντίδας κι εμπιστοσύνης που λες και αυτό το αδιόρατο εσωτερικό ‘άγγιγμα’ εκατέρωθεν των συντρόφων, κάτι μπορεί να συμβεί…
      Καλημέρες ζεστές…

      Nelli Nezi
      8 Ιανουαρίου 10 στις 9:17

      Λοιπόν ….σήμερα μπήκα με φούρια , έτοιμη να γράψω και να μαλώσω ….»εντάξει άντε…καλή χρονιά….τα είπαμε, εκεί θα μείνουμε??» …και μου κοψες τη φόρα! 😀

      Με το που διαβάζω την αρχή μου βγαίνει ένα «??»….

      Με του που φτάνω στο σημείο «Όσες και όσοι θέλετε από τον «Παραμυθά» να σας λέει μόνο παραμύθια κι όχι να σας ζορίζει να ανοίξετε την καρδιά σας και να φέρετε στην επιφάνεια την κρυμμένη παιδική σας αθωότητα, που μ’ αυτήν βλέπατε τα πάντα με καθαρά και καινούργια μάτια, τότε σταματήστε το διάβασμα εδώ.»…λέω…σιγά μη σου κάνω τη χάρη 😛

      Kαι εν τέλει, δεν νομίζω ότι έχω κάτι να προσθέσω, να αφαιρέσω ή να διαφωνήσω . Όπως τα λες είναι . Η ερωτική πράξη , είναι επικοινωνία. Και αν δεν υπάρχει η τελευταία μεταξύ του όποιου ζευγαριού , είτε είναι παντρεμένο πενήντα χρόνια, είτε γνωρίστηκαν μόλις χτες, τότε δεν υπάρχει και η πρώτη. Υπάρχει ως πράξη. Χάνει όμως το «ερωτική». Ο Ερωτας και η Ψυχή «υπήρξαν» ζευγάρι. Αυτό τα λέει όλα . Επικοινωνία χωρίς ανοιχτή ψυχή δεν υφίσταται. Αρα….

      Καλημέρα μας 🙂

      Υ.Γ αυτό το «ερωτική φροντίδα» λέει από μόνο του όσα λες στο ποστ ….

      athinovio
      8 Ιανουαρίου 10 στις 11:10

      Ο ανδρικός οργασμός είναι ξεκάθαρο γιατί συμβαίνει: η βιολογική του χρησιμότητα είναι ότι δίχως αυτόν τα γονίδια του αντρός παραμμένουν εντός του. Ο γυναικείος οργασμός δεν ξέρουμε ακόμα σε τι χρησιμεύει, αφού το είδος διαιωνίζεται και χωρίς να το ευχαριστηθεί η γυναίκα.

      Κάποια ηθοποιός είχε πει κάποτε ότι οι γυναίκες τελειώνουν από τα αυτιά. Και πριν πάει ο νους σας αλλού, εννοούσε ότι οι γυναίκες χρειάζονται να ακούσουν τις σωστές, ειδικά για την κάθε μία, λέξεις. Δεν ξέρω αν είναι αυτό αληθές, ίσως να είναι αυτό το σημαίο G!

      Πάντως, πολύ θα ήθελα να μάθω ΠΩΣ διεξήχθη αυτή η έρευνα και τι στο καλό έψαχναν, χωρίς να ξέρουν τι ψάχνουν.. Φαντάζομαι ερωτικές περιπτύξεις με σώματα καλωδιωμένα, τους αισθητήρες με τα τσιρότα σε διάφορα σημεία…

      Το καλύτερο σεξιστικό ανέκδοτο:
      Πως καταλαβαίνεις αν η γυναίκα προσποιήθηκε τον οργασμό?
      -Ποιός νοιάζεται…!!!

      Mika
      8 Ιανουαρίου 10 στις 11:22

      καλημέρα! Ευαισθητό και πολύπλευρο θέμα διάλεξες σήμερα…ας πω και εγώ μερικές πρώτες σκέψεις που έκανα αλλά νομίζω οτι παίρνει δευτερη ανάγνωση στο σπίτι με την ησυχία μου…
      Είναι όντως δύσκολο να εκφραστεί με λόγια όλο αυτό που βιώνεις κατά τη διάρκεια και την αποκόρυφωση της «ερωτικής συνάντησης» όπως τη λες και μου αρέσει.
      Οπως λοιπόν η πνευματική, η ψυχική συνάντηση (πέστε τη όπως θέλετε) δύο ανθρώπων θέλει ανοικτή καρδιά και καθαρό νού απαλαγμένα -όσο γίνεται- απο προκαταλήψεις, φτιαχτές ενοχές, ταμπού και όλα τα συναφή έτσι και η ερωτική συνάντηση. Ετσι τελικά και όλες οι συναντήσεις μας στις οποίες θέλουμε η επικοινωνία μας να είναι αληθινή και ουσιαστική.
      Οι πραγματικές συναντήσεις στη ζωή μας είναι δύσκολες και συγκλονιστικές μαζί…
      πολλά φιλιά!

      Beehappy
      8 Ιανουαρίου 10 στις 11:26

      «Για να βλέπει κανείς την ερωτική πράξη με αυτό τον τρόπο, πρέπει να έχει ένα νου που δεν είναι φορτωμένος με όλες τις εμπειρίες, τις αθλιότητες και τις ανησυχίες της ζωής που έχει ζήσει»

      Τα σενάρια του νου! Τι δίκιο που έχετε….

      Είχα γράψει κάποια στιγμή για τον έρωτα και τον οργασμό…

      «Ο Έρωτας ή είναι τρελός ή δεν είναι έρωτας. Έρωτας σε υγιεινές αναλογίες δεν νοείται.
      Ο οργασμός που λέγεται και «μικρός θάνατος» γιατί σ’ αυτόν χάνουμε πρόσκαιρα τη συνείδησή μας, είναι μια εμπειρία εκείνου που πρόκειται να μας συμβεί. Κι αυτό που πρόκειται να συμβεί με το θάνατο είναι η επαναφορά στην κατάσταση του κοσμικού χάους, όπου και θα παραμείνουμε με την μορφή ανόργανης ύλης.
      Φοβούνται τον οργασμό αυτοί που φοβούνται το θάνατο. Χρειάζεται θάρρος και για να πεθάνεις και για να κάνεις έρωτα ως μελλοθάνατος. Για να μπορείς να ερωτεύεσαι με πληρότητα και ένταση πρέπει να έχεις βαθιά συνείδηση της θνητότητας σου»

      Συγγνώμη για το μακροσκελές και καλημέρα.

      John Karapiperis
      8 Ιανουαρίου 10 στις 12:51

      εδώ για το σημείο L το δικό μας έγραψε καμιά και τίποτα? Γιατί να γράφουμε εμείς για το σημείο G ?!!! 😉
      (από το Focus)

      Η ύπαρξη αντρικού «σημείου G», ερωτογενούς περιοχής ιδιαίτερα ευαίσθητης, αμφισβητείται όπως συμβαίνει και με τις γυναίκες.
      Στην πραγματικότητα υπάρχει μια ερωτογενής ζώνη στη βάση του πέους, ανάμεσα στο όσχεον, στο σακοειδή θύλακα των όρχεων και στους μυς του περινέου.
      Εκεί υπάρχουν νευρικές απολήξεις οι οποίες συσχετίζονται με την ηδονή, παρόμοιες μ’ εκείνες στο εξωτερικό του υπόλοιπου πέους. Δεν πρέπει όμως να συγχέονται με τις απολήξεις του προστάτη αδένα, ο οποίος παραδοσιακά «ευθύνεται» για τον αντρικό οργασμό.

      Μέχρι σήμερα το ζήτημα του αντρικού σημείου G έχει μελετηθεί ελάχιστα και δεν υπάρχει εκτενής επιστημονική βιβλιογραφία. Η κλινική εμπειρία πολλών σεξολόγων μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξη αυτής της ευαίσθητης ζώνης.

      Η συγκεκριμένη περιοχή λέγεται και «σημείο L», γιατί στην ανακάλυψή της οδήγησαν οι μελέτες της κοινωνιολόγου και ψυχοθεραπεύτριας δρ Λέσλι Λεονέλι.

      Μπου ά χαχαχαχα, όπως λέει και μια φίλη του blog, το ‘G’ απέχει αρκετά γράμματα από το ‘L», οπότε προτιμήστε καλύτερα το δρόμο της καρδιάς… είναι ο καλύτερος και συντομότερος δρόμος για τον ‘οργασμό’ !!!

      amalia
      8 Ιανουαρίου 10 στις 15:53

      «Ο νους που αφήνει να σβήνουν κάθε μέρα οι εμπειρίες του χθες, όλες οι χαρές και οι λύπες που έζησε και τέλειωσαν, είναι ένας νους φρέσκος, αθώος και δεν έχει ηλικία»
      Υπάρχει καμιά μυστική συνταγή γιαυτο;Γιατι προσπαθώ αλλά δεν το καταφέρνω ικανοποιητικά.
      Mika, μου άρεσε που το ανέπτυξες για όλες τις σχέσεις.Αλήθεια τι δύσκολο είναι να ξεκινάς κάθε καινούρια συνάντηση απαλλαγμένη/ος απο παλιές ατυχίες,σκέψεις,προκαταλήψεις!!! Υπέροχο όταν το καταφέρνεις όμως.Απελευθερωτικό.
      Πρέπει νομίζω να το βάλω σκοπό μου απο αυτή την χρονιά και πέρα.Να αφήνομαι.
      Ευχαριστώ.

      dimitrisp
      8 Ιανουαρίου 10 στις 16:22

      Διαφωνώ μόνο με τη λέξη σκέψεις στον τίτλο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ξεκάθαρη έμπνευση….αυτή που βλέπει χωρίς να διαιρεί, πέρα από χώρο και χρόνο και βρίσκει τις κατάλληλες λέξεις για να εκφραστεί χωρίς παρανόηση: ερωτική φροντίδα!
      Σε ένα κόσμο που φωνάζει μες στο κεφάλι μας ότι το σεξ είναι αχρείαστο αν σου πετυχαίνει η μαλακεία, σε ένα κόσμο γεμάτο ευνούχους…εμείς που θέλουμε να γνωρίσουμε μαζί με τους εαυτούς μας και κανέναν άνθρωπο, ξέρουμε πως να απαντήσουμε και σε αυτή την πρόκληση: ερωτική φροντίδα!

      Mika
      8 Ιανουαρίου 10 στις 16:57

      Ετσι είναι amalia! ολα τα όμορφα και τα αληθινά θέλουνε δρόμο να διαβείς για να τα φτάσεις…
      καλό ΣΚ σε όλους και σε σένα Παραμυθά μου!

Σχολιάστε