Επιτέλους!

Όταν ήμουν μικρός, δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η μόδα να ντύνονται κάποιοι Αγιοβασίληδες  και να φωτογραφίζονται στο δρόμο ή σε διάφορα μαγαζιά με τα παιδάκια – ναι, τόσο μεγάλος είμαι. Αυτού του είδους  οι φωτογραφίες άρχισαν στη δεκαετία του ’50, πρώτα στο ΜΙΝΙΟΝ, στην Πατησίων, όπου πηγαίναμε και ψωνίζαμε με τη μάνα μου, αφού μέναμε εκεί κοντά, στα Εξάρχεια. Την πρώτη φορά που τον είδα στο ΜΙΝΙΟΝ, μου λέει η μάνα μου να κάτσω στα γόνατά του και να βγάλω φωτογραφία μαζί του, αλλά της έκοψα τη φόρα, λέγοντάς της, «έλα, σταμάτα, δεν είμαι κάνα μωρό». Αλλά κατά βάθος ήθελα να βγάλω τέτοια φωτογραφία κι έτσι μου έμεινε μέσα μου ένα κρυφό απωθημένο, μέχρι πριν λίγες μέρες που με είχαν καλέσει σε μια Χριστουγεννιάτικη γιορτή για παιδιά στη Νϊκαια. Ε, κι εκεί υπήρχε και ο κλασσικός Άη Βασίλης, έτοιμος να δεχτεί τα παιδάκια στα γόνατά του. Επιτέλους! Είχε έρθει η ώρα να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Φαίνεται, πως είχε δίκιο ο Πικάσσο που έλεγε, «χρειάζεται να περάσουν πολλά χρόνια για να ξαναγίνεις παιδί».  Ή να ξεμωραθείς, θα μπορούσε να πει κανείς. Έτσι, ο καλός αυτός άνθρωπος που έκανε τον Άη Βασίλη, μόλις τοιυ το ζήτησα, δέχτηκε να κάτσω στα γόνατά του και να βγάλουμε φωτογραφία. Ε, είπα να την ανεβάσω εδώ για να σας ευχηθώ καλή πρωτοχρονιά κι ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος.
Σας φιλώ πολύ.

8 Σχόλια στο “Επιτέλους!”

      Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης
      1 Ιανουαρίου 12 στις 9:56

      Χρόνια σου Πολλά φίλε μου Νίκο!!! Καλή Χρονιά με υγεία και ευτυχία για εσένα και την υπέροχη οικογένειά σου!!! Χάρηκα που γνώρισα ,επί τέλους!!!!, και τα υπέροχα εγγόνια σου!!!

      Υ.γ.: Η ιστορία Άγιος Βασίλης – Μινιόν δεν ήξερα ότι πάει τοοοοόσο παλιά. Είχα βγάλει και εγώ στο δημοτικό ουκ ολίγες χρονιές!!! Τουλάχιστον δε θα σου μείνει απωθημένο!!! Σε ευχαριστώ για την υπέροχη Δευτέρα που μου χάρισες!!!

      Φιλί γλυκό Πρωτοχρονιάτικο!!

      να-τασσσάκι
      1 Ιανουαρίου 12 στις 19:53

      Χαχαχαχαχαχαχα!
      Πάλι καλά, τα κατάφερες!
      🙂

      [Εγώ πάλι, που είχα παιδικό απωθημένο να «πετάξω» με τον Παραμυθά, ήμουν πιο τυχερή, δεν χρειάστηκε να περιμένω τόσα πολλά χρόνια ;-)]

      Καλή Χρονιά, πολλά πολλά φιλιά!

      Μαρία
      2 Ιανουαρίου 12 στις 11:00

      χαχαχαχα αυτό πρεπει να το δει ο ανηψιος μου! φιλάκια παραμυθούλη καλή χρονια να χουμε !!!!!

      amalia
      2 Ιανουαρίου 12 στις 23:14

      Μπράβο.Τα κατάφερες.Τα όνειρα πρέπει να πραγματοποιούνται.Πολύ το χάρηκα,πραγματικά.
      Φιλιά αγιοβασιλιάτικα

Σχολιάστε