Μία επιστημονική ανακάλυψη!

akatalilo.jpg

Τελευταία έγινε μία επιστημονική – και συγκεκριμένα φιλολογική – ανακάλυψη: Βρέθηκε επιτύμβια στήλη με αρχαίο ελληνικό ρητό σεξουαλικού περιεχομένου, του οποίου το ακριβές αντίστοιχο υπάρχει και σήμερα. Καθώς το ρητό αυτό ancient_olynthos.jpgδείχνει μία νοοτροπία η οποία ήταν ίδια και στους αρχαίους έλληνες και στους σημερινούς, θα πρέπει να θεωρηθεί ως μία σοβαρότατη επιστημονική ανακάλυψη η οποία αποδεικνύει ότι είμαστε απευθείας απόγονοι – χωρίς επιμιξίες με Ρωμαίους, Τούρκους, Γερμανούς, Αλβανούς κ.λπ. – των αρχαίων ελλήνων.
Παρακάτω σας βάζω την επιγραφή της επιτύμβιας πλάκας. Όποιος βρει την αντίστοιχη σημερινή στη νεοελληνική γλώσσα, κερδίζει πέντε δωρεάν σερφαρίσματα στο blog μου. Η σωστή απάντηση έχει κατατεθεί σε συμβολαιογράφο της Αθήνας. Για το αδιάβλητο του διαγωνισμού αποκλείονται όλοι οι εξ αίματος και εξ αγχιστείας συγγενείς μου, καθώς και όλοι οι αρχαιολόγοι και καθηγητές φιλόλογοι. Λήξη προθεσμίας υποβολής απαντήσεων στο blog, έως αύριο το βράδυ στις 9.
Η «επιγραφή – ρητό» είναι η εξής:

allotrio.jpg

Και μεταγραμμένο σε μονοτονικό: «Αλλοτρίω προκτώ καγώ διάγω δίκην κιναίδου».

Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.
Υ.Γ. Επιτρέψτε μου να προσθέσω εδώ και μια προσωπική μου άποψη: Όσοι περηφανεύονται για τους προγόνους τους είναι σαν τις πατάτες: ό,τι καλύτερο έχουν είναι μέσα στη γη.

13 Σχόλια στο “Μία επιστημονική ανακάλυψη!”

      Aris
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 4:31

      Η μεταγραφή στην νέα ελληνική είναι:»Με ξένο πρωκτό κι εγώ ζω σαν κίναιδος».Κερδίσω ή χασω στον διαγωνισμό σας,μπορώ να ξέρω ποιο βαθύτερο νόημα κρύβει το ποστ αυτό γιατί δεν το έπιασα;Δηλαδή η ύπαρξη του ρητού αυτού υποδηλώνει κάτι για τους αρχαίους ή νέους Έλληνες;;;Ή δεν πρέπει να είμαστε περήφανοι για τους προγόνους μας εμείς,αλλά διακαιούνται να τους εξυμνούν οι Αμερικανοί,Γερμανοί,Γάλλοι και όλοι οι υπόλοιποι λαοί που υποκλίνονται σε αυτούς και θα συνεχίσουν για πάντα να το κάνουν,αφού είναι εκ των μεγαλυτέρων μορφών που ανέδειξε η ανθρωπότητα;
      Τέλος η πατάτα έχει κάτω από τη γη σπουδαίο καρπό,αλίμονο στα ζιζάνια και τα αγριόχορτα που δεν προσφέρουν κάτι.
      Τα σέβη μου.

      Aris
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 4:38

      Μόλις πρόσεξα ότι ζητάτε την αντίστοιχη ελληνική φράση κι όχι την μεταγραφή της αρχαίας στη νέα ελληνική.Όπως και να’χει θα ήθελα τις απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτω.Ευχαριστώ.

      to mikro manini
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 12:15

      άνοιξα με πολύ ενθουσιασμό, να δω τι θα μας πεις σημέρα ,…ψιλο ξενερώσα όμως, εάν και έχει πλάκα έτσι όπως το θέτεις με τον διαγωνισμό κτλ.μου θέτει ένα ερώτημα
      Αν και δεν έχω διαβάσει από την αρχή όλα τα κείμενα..είναι αντιληπτό ότι σε μερικά απ’αυτά εμπεριέχεται το ερωτικό στοιχείο με διάφορες μορφές .(δεν με βρίσκει αντίθετη).
      Δεν έχω καταλάβει εάν επιθυμείς η ιστοσελίδα να είναι επισκέψιμη και από μικρές ηλικίες ή μόνο να μεταφέρουν κάποια πράγματα οι γονείς σε αυτά , ή αφορά τα παιδάκια που τώρα πια προσθέσαν μερικά χρονάκια πάνω τους?
      με μπερδεύεις παραμυθά γιατί θα ήθελα να δώσω τη διεύθυνση και στη βαφτησιμιά μου ,(άλλωστε σε προδιαθέτηση τόσο αθώα) που είναι 12 και διαθέτει πολύ καλό κριτικό πνεύμα , αλλά……
      από την άλλη και εσύ έχεις το δικαιώμα να πεις ότι θέλεις να πεις χωρίς να μπαίνεις στο τριπάκι να σκεύτεσαι πως θα το πάρει ο καθ’ενας…

      δεν είμαι απόλυτη…και αν έχεις μια άποψη που δεν μπορώ να την δω…με χαρά θα την ακούσω.

      Υ.Γ.δεν μου καίγεται καρφί από που κρατάει η σκούφια μας…αλλά σε ποιον και πως θα την παραδώσουμε..

      τώρα για την παραμοία δεν ξέρω…μήπως κάτι που σημαίνει με αλλουνού πλάτες κάνεις τον μάγκα….; αν η γιαγια μου είχε ροδάκια θα ταν καροτσάκι ; από την κορφή έρχομαι κ στην στροφή καν’έλα ….ή κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι ?

      φιλιά.

      to mikro manini
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 12:17

      sorry , έκανα ένα λάθος (σε προδιαθέτη τόσο αθώα που είναι η διεύθυνση , εννοώ)

      συγνώμη και για το μέγεθος…

      ριτσα μασουρα
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 12:56

      kalimera apo mena…. Μα οι αρχαίοι ηταν γνωστοί για την ελευθεριότητα τους. Ποιος είπε ποτέ το αντίθετο;
      Θυμαμαι τη μανα μου όταν ημουν μικρή που δεν ήξερε πώς να πει τη λεξη …και ελεγε αυτός παιδί μου ειναι κιναιδος!

      nellinezi
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 13:06

      Έχω την εντύπωση πως η ιστοσελίδα φτιάχτηκε για επικοινωνία με εμάς τα μεγάλα παιδάκια. Τώρα, ότι ο παραμυθάς βάζει τα παλιά του παραμύθια και τα σχετικά βίντεο, το κάνει (προσωπική άποψη ) για να ευχαριστήσουμε κι εμείς τα παιδάκια μας δείχνοντας τους κάτι που να αξίζει.

      Πράγμα που σημαίνει – υπόθετω- ότι ο παραμυθάς έχει στο μυαλό του ότι εμείς επιλέγουμε τί θέλουμε να δείξουμε στα παιδιά , στα ανήψια στα βαφτιστήρια μας και πάει λέγοντας.

      Θα πω κάτι τελείως ειλικρινά. Όταν ξεκίνησε η σελίδα αυτή κι εγώ ακόμη δεν την είχα πάρει χαμπάρι, ένας διαδικτυακός φίλος με ενημέρωσε για την ύπαρξή της. Με λαχτάρα μπήκα να την δω. Έπεσα λοιπόν πάνω σε ένα παραμύι για μεγάλα παιδιά, εκείνο με «τα ξύλινα παπούτσια της μικρής γιαπωνέζας» που περιείχε έντονα το ενήλικο στοιχείο.
      Στ αλήθεια σοκαρίστηκα. Στην αρχή πίστεψα μάλιστα πως το μπλογκ δεν μπορεί να ναι του κανονικού παραμυθά, θα είναι κανενός που το παίζει «ο παραμυθάς»!! 😀 😀
      Ki όχι μόνο σοκαρίστηκα, αλλά θύμωσα κιόλας. Για καιρό δεν ήθελα να κάνω κανένα σχόλιο. Ελεγα «μα πως είναι δυνατόν να μας λέει τέτοια; «! Μου χαλούσε το όνειρο, την παιδικότητα μου, τη νοσταλγία μου, την τρυφερότητα για κείνον τον παππού πού όταν ήμουν μικρούλα , περίμενα πώς και πώς να τον δω στην τηλεόραση.

      Συνεχίζοντας όμως να διαβάζω τη σελίδα του, κατάλαβα πως πρόκειται καταρχήν για έναν άνθρωπο που δεν μασάει τα λόγια του, για έναν άνθρωπο που μας βλέπει πλέον όχι σαν μωρά, αλλά σαν τα ενήλικα παιδιά του που μπορεί να μας μιλάει όπως θέλει και προπάντως να μας μιλάει ανοιχτά.
      Δεν φταίει ο παραμυθάς, αν σοκαριζόμαστε, Φταίει ο τρόπος που μεγαλώσαμε ….
      Το άλλο στοιχείο του παραμυθά -κατά τη γνώμη μου πάντα- είναι ότι είναι ένας άνθρωπος με πολύ πολύ χιούμορ! Η πρόθεσή του πολλές φορές είναι να μας κάνει να γελάσουμε. Η ζωή δεν πρέπει να είναι τόσο σοβαρή! Μακάρι , να είχαμε πολλούς στην ηλικία του παραμυθά, που θα ήθελαν να μας κάνουν να γελάμε , αλλά και να μας συμβουλεύουν όποτε τους δίνεται η ευκαιρία .
      Δεν το παίζω συνήγορος του , ούτε τίποτα συναφές. ΄Ετσι μου βγαίνουν και τα λέω.
      Όσο για το συγκεκριμενο ΥΓ που πείραξε μερικούς , έχει να κάνει με τη γενικότερη φιλοσοφία του για τη ζωή . ( πάντα κατά τη γνώμη μου_ βαρέθηκα να το λέω!:D :D)
      Φυσικά καλύτερα για αυτότο θέμα και τα σχετικά με αυτό, θα μας τα πει ο ίδιος, που είμαι σίγουρη ότι θα απαντήσει!

      nellinezi
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 13:35

      Μια απάντηση και στη ρίτσα μασούρα!! …..Εμένα η μάνα μου, μου έλεγε….»αυτός παιδί μου είναι ντιγκιντάγκας!!» Χα χα χα χα χα χα!!

      Ξέχασα ! Πρέπει να πάρω μέρος στον διαγωνισμό!! Ας κάνω μια προσπάθεια » με ξένο κ##ο , κάνω κι εγώ τον π####η! » ;;;; 😀 😀

      to mikro manini
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 14:28

      για την nellinezi ,
      γενικά δεν διαφωνώ με την άποψη σου,ίσως αυτό μου βγαίνει από μέσα μου,γιατί συνέχεια λέμε ότι πια δεν υπάρχουν εκείνες οι παιδικές εκπομπές που υπήρχαν και παρόλου που τις πρόλαβα στο τέλος τους , πάντα, με τους συνομίληκους τα μνημονεύουμε με χαρά και αναρωτιόμαστε τι καλά που θα ήταν να τα έβλεπαν και τα παιδάκια τώρα.
      Ας πούμε πρόσφατα είδα όλη την φρουτοπία μαζεμένη και σκέυτηκα τι ωραίο παιδικό , με τόσες πολιτικές και κοινωνικές αναφορές και παρ’όλα αυτά ήταν απίστευτα διασκεδαστική…
      φυσικά δεν έχω την απαίτηση να καλύψει αυτό το κενό ο παραμυθάς σε αυτό το blog,απλά αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν το ανακάλυψα και μου έμεινε η απορία.
      σε ευχαριστώ … καλό σκ σε όλουςςςςςς

      Νίνα
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 18:20

      Συμπεριλαμβάνομαι στην μερίδα των αποκλειομένων του διαγωνισμού, αλλά νομίζω ότι οι ιδιότητα αυτή σε βοηθάει μόνο να καταλάβεις ευκολότερα τις λέξεις και όχι να βρεις την αντιστοιχία της φράσης στην νέα ελληνική.

      Σ’ εμένα θυμίζει την φράση: «Με ξένα κόλλυβα κάνω κι εγώ μνημόσυνο».

      Προσωπικά δεν με «σοκάρει» το «σόκιν» της εκφράσεως, παρ’όλο που χιούμορ τέτοιου είδους απλώς δεν είναι του γούστου μου. Θα συμφωνήσω όμως ότι δεν αντελήφθην το νόημα της δημοσιεύσεως. Ακόμα κι αν σκοπός ήταν μόνο η -χιλιοειπωμένη πλέον και όχι πρωτότυπη- μομφή κατά των προγονόπληκτων, πιο λογικό θα μου φαινόταν να είχες δημοσιεύσει την γνωστή μορφή με τον υπερμεγέθη φαλλό που φιγουράρει κάθε καλοκαίρι στις καρτ ποστάλ των περιπτέρων.

      Συμφωνώ με την nellinezi ως προς το ότι η σελίδα απευθύνεται στα «ενήλικα παιδιά» του Παραμυθά, αλλά φαντάζομαι και σε κάθε νέο ενήλικα επισκέπτη.

      Τέλος, ωραία η αλληγορία με τις πατάτες, αλλά δεν ταιριάζει ακριβώς στους προγονόπληκτους, ακριβώς για το πολύ εύστοχο σχόλιο του Aris.

      φανή
      8 Δεκεμβρίου 07 στις 20:04

      ε, για να πω την αλήθεια μου, δεν το περίμενα Παραμυθά μου, οι αναγνώστες σου να θίγονται τόσο εύκολα… από τότε που σε διαβάζω, έχω βρει πολύ πιο προβοκατόρικα (με μεγάλη μου χαρά) θέματα στο μπλογκ σου από δυο «κακές» λεξούλες, θέματα-δυναμίτες για την ήσυχη συνειδησούλα μας…

      όσο καιρό διαβάζω το μπλογκ σου, δεν αντιλήθφηκα ποτέ να απευθύνθηκες σε μικρά παιδιά… αλλά σε εκείνα τα παιδιά (μεγάλα & μικρά) που σε είχαν γνωρίσει από την εκπομπή σου. όσο για το παιδικό υλικό που ανεβάζεις, αυτό έχω καταλάβει ότι είναι για τα παιδιά μας – να το δείχνουμε εμείς στα παιδιά μας. το λες ξεκάθαρα πολλές φορές: «για τα παιδάκια σας». εμένα τουλάχιστον μου είναι πολύ ξεκάθαρο, ότι ο ιστότοπός σου δεν είναι παιδικός.

      εδώ μπαίνει ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο στη μέση και καταχράζομαι αλλά την ευκαιρία για να αναφερθώ λίγο και σε αυτό: για το ποιες σελίδες επισκέπτονται τα παιδιά στο διαδίκτυο, αποκλειστικά υπεύθυνοι είναι οι γονείς και όχι οι σελίδες.

      τέλος, ο χαρακτήρας του μπλογκ, με οδηγεί σε μία επισημανσούλα για όλους τους «μεγάλους» που με βιασύνη φοράν τα παπούτσια του ηθικολόγου: ξεχάσατε φίλοι, τι διάολοι υπήρξατε σαν παιδιά και πως ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια σας ήταν η συλλογή και αναπαραγωγή «πιπεράτων» λέξεων; εκτός κι αν είσαστε αγιόπαιδα οπότε να με συγχωρείτε, ή εκτός κι αν παρασιτέψατε και δεν θυμάστε τίποτα από εκείνα τα υπέροχα χρόνια οπότε και πάλι να με συγχωρείτε.

      συμφωνώ κι εγώ με τις πατάτες, άλλωστε είναι από τα αγαπημένα μου φαγητά! δηλαδή έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι κατέχουμε αμιγώς και αποκλειστικά τα γονίδια του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη; εκτός του ότι υποψιάζομαι ότι δεν θα ήταν και πολύ χαρούμενοι γι αυτό, δεν καταλαβαίνω τι το κακό θα συνέβαινε εάν είχαμε και κανένα τουρκικό ή αλβανικό. Δηλαδή το ότι ζούμε στο ίδιο γεωγραφικό μήκος και πλάτος με τους αρχαίους έλληνες μας κάνει αξιωματικά βέρους απόγονούς τους; νομίζω πως χρειάζεται να κοπιάσουμε πολύ για να φέρουμε αυτόν τον τίτλο και η πραγματικότητά μας δείχνει ότι απέχουμε πολύ.

      αφήνω το γεγονός ότι και σε αυτά τα γονίδια που θέλουμε να έχουμε το αποκλειστικό προνόμιο είμαστε πολύ επιλεκτικοί… πχ. παραβλέπουμε τις σεξουαλικές συνήθειές τους ή θέλουμε να αποδείξουμε ότι δεν ίσχυαν, την θέση των γυναικών στην κοινωνία, την ύπαρξη δούλων, κ.α.

      ζητώ συγνώμην για την κατάχρηση του χώρου, αλλά θα σε ρωτήσω ένα τελευταίο, Παραμυθά μου. Με το ποστ αυτό, αναφέρεσαι σε κάποιον που όντως έκανε μνημόσυνο με ξένα κόλυβα; ή μήπως με ξένες πατάτες;

Σχολιάστε