Η τελευταία επίσκεψη

Αν και είχα υποσχεθεί στον Πέτρο να απαντήσω στο σχόλιο που έκανε στo post για την ομιλία μου στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, τελευταία στιγμή ανακάλυψα ότι είχα ξεχάσει να ανεβάσω το  post που είχα ετοιμάσει από την τελευταία επίσκεψη της φετινής σχολικής χρονιάς, σε παιδιά του Δημοτικού. Είναι η τελευταία, αλλά και η πρώτη και μοναδική  επίσκεψη σε ένα Ιδιωτικό Σχολείο, στα Εκπαιδευτήρια  Καντά. Νομίζω, ότι σας έχω ξαναπεί πως ενώ έχω προσωπική γνωριμία με την ιδιοκτησία και κάποιων άλλων Ιδιωτικών Σχολείων, το Δημοτικό των Εκπαιδευτηρίων Καντά έχει  «υιοθετήσει» τον Παραμυθά σαν θέμα κάποιων από τις εργασίες Φιλαναγνωσίας  κι έτσι είμαι καλεσμένος από τα «πρωτάκια» αυτού του Σχολείου, κάθε χρόνο. Δεν ξέρω τι κάνουν σε άλλα Ιδιωτικά Σχολεία, αλλά ο τρόπος που δουλεύουν τα παιδιά της Πρώτης Δημοτικού σ΄αυτό το Σχολείο, τους καλλιεργεί τη δημιουργικότητά τους, που θεωρώ ένα από τα βασικά πράγματα που πρέπει να γίνεται σε ένα Σχολείο, όπως είπα και στην ομιλία μου στο Πανεπιστήμιο. Το βιβλίο πάνω στο οποίο είχαν δουλέψει τα παιδιά, στο πλαίσιο της «Φιλαναγνωσίας», ήταν το τελευταίο βιβλίο του Παραμυθά, «Η Μηχανή του Χρόνου».

Μ΄αυτή τη μεγάλη ζωγραφιά με ήρωες του βιβλίου, που είχαν φτιάξει τα παιδιά με τη βοήθεια της Δασκάλας τους, είχαν καλύψει έναν από τους τοίχους της τάξης, που ήταν σχεδόν όλη διακοσμημένη με ζωγραφιές των παιδιών. Κι αυτή ήταν η έκπληξή που μου είχαν ετοιμάσει, γι΄αυτό και πριν μπω, όπως θα δείτε στο βίντεο που ανέβασα, μου ζήτησαν να κλείσω τα μάτια μου και να τ΄ανοίξω μόλις μου πουν. Δυστυχώς η κάρτα μνήμης δεν είχε αρκετό χώρο κι έτσι θα δείτε μόνο την είσοδο στην τάξη και κάποιες φωτογραφίες.
Θα τα ξαναπούμε τη Δευτέρα από τη Σκιάθο, με βίντεο από τα γενέθλιά μου για τα 70 μου.
Σας φιλώ
Π.

6 Σχόλια στο “Η τελευταία επίσκεψη”

      δασκάλα Α΄τάξης Εκπ/ρίων Καντά
      11 Ιουλίου 13 στις 7:04

      Ευχαριστούμε πολύ για το ποστ! Ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψη!
      Τα συγχαρητήρια πρώτα στα παιδιά για τη δημιουργικότητά τους σε όλες τις δραστηριότητες του προγράμματος συμπεριλαμβανομένου του θεατρικού παιχνιδιού που παρουσίασαν στον αγαπημένο τους Παραμυθά που τον περίμεναν πώς και πώς με πολλή χαρά και ενθουσιασμό!

      MARIA A.
      11 Ιουλίου 13 στις 10:36

      Παραμυθά μου, μόλις ανακάλυψα το blog σου!Πόσο θα’ θελα να ήμουν κι εγώ σ’ αυτή την αίθουσα μικρούλα!Δεν πειράζει όμως, τώρα που σε ξαναβρήκα, έγινα πάλι πολύ μικρή και ξεκίνησα να βλέπω τις υπέροχες περιπέτειές σου! Είμαι 31 και θα σου πω δυο λέξεις: Σ’ αγαπώ!

      Μαρία
      15 Ιουλίου 13 στις 13:17

      χρονια πολλα να τα χιλιασεις και να λες παραμυθια και στα δισεγγονα μας παραμυθούλη! να σαι καλα και σημερα να περασεις υπεροχα στο νησακι σου!

Σχολιάστε