Για την επίγνωση

cover

Για σήμερα, είχα σκεφτεί να βάλω πάλι κάτι από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Ο κόσμος μέσα μας», που όπως ξέρετε όσοι παρακολουθείτε αυτό το μπλογκ, είναι το βιβλίο που μεταφράζω τελευταία.  Αποφάσισα, όμως, να μην βάλω το κεφάλαιο που μόλις τελείωσα, αλλά μόνο ένα απόσπασμά του, που είναι επικεντρωμένο στο τι σημαίνει επίγνωση, ένα ερώτημα που εμφανίζεται συχνά. Το κεφάλαιο, έχει τίτλο, «Το κέλυφος της εκπαίδευσής μας στη διαμόρφωση»  , ένα «κέλυφος» που -όπως λέει ο Κρισναμούρτι- πρέπει να το «σπάσουμε». 
Καλή εβδομάδα.
Π

«Οπότε, τι εννοείται με την επίγνωση», ρώτησε ο επισκέπτης.
«Επίγνωση σημαίνει  κατανόηση χωρίς να ταυτίζεσαι. Όταν η σκέψη αποδέχεται ή απορρίπτει, συγκρίνει ή κρίνει, τότε αρχίζει η αναλυτική διαδικασία κι έτσι, ο σκεπτόμενος απλώς παρακολουθεί τις σκέψεις του. Στην ανάλυση, ο σκεπτόμενος και οι σκέψεις του είναι δύο χωριστά πράγματα, ενώ η επίγνωση είναι σιωπηλή και δεν κάνει επιλογές και σ’ αυτήν, η σύγκριση και η κριτική έχουν σταματήσει· και παρόλο που έχουμε χωρίσει την σκέψη από τον σκεπτόμενο, μέσα από την διαρκή επίγνωση, ο σκεπτόμενος και οι σκέψεις του γίνονται, βιώνονται ως ένα. Όπως δεν μπορείς να χωρίσεις τη θερμότητα από τη φωτιά, έτσι και ο σκεπτόμενος και οι σκέψεις του δεν χωρίζονται. Η επίγνωση είναι η κατανόηση της αιτίας και του αποτελέσματος και της διαδικασίας του δυισμού. Όταν υπάρχει επίγνωση χωρίς επιλογές αυτών των διαδικασιών, τότε ο σκεπτόμενος και η σκέψη του βιώνονται ως ένα. Σε αυτή την εμπειρία το κέλυφος της εκπαίδευσής μας στη διαμόρφωση γίνεται κομμάτια. Έτσι, με την διαρκή επίγνωση κάθε σκέψης – συναισθήματος – πράξης, έρχεται η ενοποίηση όλων των πεδίων της συνείδησης· αυτή η ενοποιημένη κατανόηση, σπάει το κέλυφος της διαμόρφωσης. Σε αυτή τη διαδικασία της ενοποίησης ή της διαλογιζόμενης επίγνωσης, τα όνειρα έχουν ένα εντελώς διαφορετικό νόημα. Αυτή η επίγνωση στις ώρες που κανείς είναι ξύπνιος, κάνει τα όνειρα άχρηστα και καθώς αυτή η επίγνωση γίνεται διαυγής και καθαρή, εκεί έρχεται μια κατάσταση ύπαρξης που είναι υπέρτατη ευλογία και σοφία. Είναι πέρα από κάθε λεκτικό νόημα».

 

4 Σχόλια στο “Για την επίγνωση”

      Ελίνα
      6 Ιουνίου 16 στις 19:52

      Γεια σου Παραμυθά! Με δυσκόλεψε το πρώτο κομμάτι, που δεν κατάλαβα τι λέει. Δεν κατάλαβα πως είναι δυνατόν κάποιος να είναι διαχωρισμένος από τις σκέψεις του. Δεν είμαστε όλοι ένα με τις σκέψεις μας; Αυτό που σκεφτόμαστε δεν είμαστε ταυτόχρονα εμείς; Αυτό που μας προτρέπει να κάνουμε (σκέψη και σκεπτόμενος να είναι ένα πράγμα), δεν είναι αυτό που ούτως ή άλλως μας συμβαίνει όταν σκεφτόμαστε;

      Παραμυθάς
      7 Ιουνίου 16 στις 16:02

      Γεια σου Ελίνα. Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο έχει εκφράσει αυτόν τον διαχωρισμό ο Κ είναι και η φράση «Ο παρατηρητής είναι το παρατηρούμεν層 Έτσι ο παρατηρητής είναι ο σκεπτόμενος και το παρατηρούμενο είναι οι σκέψεις του. Αν κανείς κάνει επιλογές ανάμεσα στις σκέψεις του – αυτή είναι σωστή, αυτή είναι βλακείες, τι πάω και σκέφτομαι… – τότε διαχωρίζει τον εαυτό του (τον σκεπτόμενο, δηλαδή) από αυτό που σκέφτεται. Οπότε δεν είναι αυτό που ούτως ή άλλως μας συμβαίνει. Συνήθως ο σκεπτόμενος, ο παρατηρητής, ελέγχει ή κριτιικάρει ή επαινεί κ.λπ. τις σκέψεις του. Αλλά ίσως σ’ εσένα να είναι ένα, και να μην έχεις μέσα σου τις ψυχολογικές συγκρούσεις που φέρνει αυτός ο διαχωρισμός στους περισσότερους από μας.

      Ελίνα
      8 Ιουνίου 16 στις 8:02

      Καλημέρα, Παραμυθά! Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση, γιατί με βοήθησε πολύ. Βρήκα το απόσπασμα όπου αναφέρεται ότι ο παρατηρητής είναι το παρατηρούμενο και κατάλαβα τι εννοεί. Πράγματι σαν ένα λειτουργεί αυτό μέσα μου κι έτσι πρέπει να λειτουργούσε και στον μπαμπά μου. Όμως η κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε σπρώχνει στο να συντηρείται και να γίνεται όλο και πιο βαθιά αυτή η διττότητα στους ανθρώπους. Ίσως γιατί όταν υπάρχει, νομίζω πως οι άνθρωποι γινόμαστε πιο εύκολα χειρίσιμοι από τους άλλους και ακολουθούμε πιο εύκολα ιδέες που δεν είναι δικές μας και δε μας ταιριάζουν.

      Παραμυθάς
      9 Ιουνίου 16 στις 10:51

      Καλημέρα Ελίνα. Αν μου επιτρέπεις θα σου πρότεινα να πάρεις -αν δεν το έχεις- το βιβλίο του Κ. «Η αναζήτηση της αλήθειας». Είναι μικρότερο από ένα κουτί τσιγάρα και χωράει και στην τσέπη.

Σχολιάστε