«Ένα ενιαίο όλο»

Μαζί με αυτήν την υπέροχη ανατολή στα Λαλάρια της Σκιάθου, σκέφτηκα να σας αντιγράψω εδώ το τελευταίο απόσπασμα που μετέφρασα χθες, από το βιβλίο του Κρισναμούρτι,»Εσωτερική Επανάσταση».
Καλή Εβδομάδα.
       Π

«..Στις δικές μας ζωές, μπορούμε να παρατηρήσουμε πόσο κομματιασμένοι είμαστε από αντικρουόμενες επιθυμίες, από ανταγωνιστικές πολιτικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές, επιστημονικές και επαγγελματικές δραστηριότητες. Υπάρχει, όμως, κάποια δράση που να μπορεί να ανταποκριθεί ολοκληρωτικά σε κάθε απαίτηση της ζωής χωρίς να είναι η ίδια αντιφατική; Δεν ξέρω αν έχετε κάνει ποτέ μια τέτοια ερώτηση.
Οι περισσότεροι από μας ζούμε μέσα στη δική μας ιδιαίτερη δραστηριότητα και προσπαθούμε να την κάνουμε όσο πιο καλά μπορούμε. Εάν είσαι πολιτικός – και  ελπίζω να μην είστε – τότε η ζωή σου είναι πολύ εξαρτημένη από ψήφους και όλη την ανοησία που υπάρχει στο όνομα της πολιτικής. Εάν είσαι θρησκευόμενος θα έχεις έναν αριθμό από «πιστεύω» ή κάποια μέθοδο διαλογισμού, κι όλα αυτά θα συγκρούονται με την καθημερινή σου ζωή.  Εάν είσαι καλλιτέχνης, ζεις μακριά από όλα αυτά, απορροφημένος στη δική σου ειδική φαντασία, στη δική σου αντίληψη της ομορφιάς και λοιπά. Και αν είσαι επιστήμονας, ζεις στο εργαστήριο ή στο γραφείο σου και οπουδήποτε αλλού, είσαι απλώς ένας καθημερινός άνθρωπος, χωρίς ηθικές αρχές και ανταγωνιστικός. Βλέποντας, λοιπόν, όλο αυτό, που για τους περισσότερους από μας είναι αρκετά οικείο, τι είναι εκείνο που μπορεί να κάνει κανείς για να ανταποκρίνεται τελείως σε κάθε απαίτηση της ζωής κι ωστόσο να παραμένει χωρίς συγκρούσεις μέσα του, να παραμένει ψυχολογικά ένα ενιαίο όλο»;

 

 

 

5 Σχόλια στο “«Ένα ενιαίο όλο»”

      ainafets
      15 Αυγούστου 17 στις 9:32

      …»τι είναι εκείνο που μπορεί να κάνει κανείς για να ανταποκρίνεται τελείως σε κάθε απαίτηση της ζωής κι ωστόσο να παραμένει χωρίς συγκρούσεις μέσα του, να παραμένει ψυχολογικά ένα ενιαίο όλο»;
      Όταν θέσεις σωστά ένα ερώτημα, ανακαλύπτεις πως η απάντηση-λύση βρίσκεται στο ίδιο το ερώτημα… 😉

      Χριστίνα
      15 Αυγούστου 17 στις 15:42

      Πρέπει πρώτα να έχουν διαχωριστεί οι ρόλοι μας στη ζωή για να αποτελέσουμε στη συνέχεια ένα ενιαίο σύνολο.Μία προσώπικοτητα που θα μπορεί να διαχειρίζεται όλες τις καταστάσεις κατά τον τρόπο που αναλογεί σε αυτές κάθε φορά.

      Ελινα
      16 Αυγούστου 17 στις 2:19

      Μήπως με το να παραδεχτουμε στον εαυτό μας ότι δε γίνεται να ανταποκρινεσαι τέλεια (αν έτσι εννοεί τη λεξη «τελειως»….αν δεν την εννοει ετσι δεν καταλαβαινω τι λεει) σε οποιαδήποτε απαίτηση της ζωης χωρίς να νιώθεις μέσα σου σύγκρουση. Προσωπικά, αυτόν τον τρόπο έχω βρει για να μη νιώθω μεσα μου σύγκρουση για όσα θέλω, πιστεύω και κανω. Αντί να προσαρμοσεις τον εαυτό σου στις καταστασεις, προσαρμόζεις τις καταστασεις στον εαυτό σου κι ας σε κριτικαρουν οι αλλοι κι ας μην τα κάνεις όλα καλά κι ας ξέρεις κι εσύ ο ίδιος ότι δεν τα έκανες παντα όλα «καλά», αλλά τα έκανες όπως μπορούσες. Επίσης έχω κι άλλα μαζεμενα σχόλια να κάνω μιας κι έχω καιρό να επικοινωνήσω. Πρωτον χρόνια σου πολλά!!!!! Εννοείται δε σε ξέχασα τη μέρα το γενεθλιών σου, αλλά είχαμε κι εμείς παρτυ γενεθλίων και δεν προλαβαινα να στείλω ευχές, μετά όλο το αμελουσα. Ελπίζω να έφτασαν τουλαχιστον εγκαίρως οι νοερες ευχές μου γιατί τις γραπτες τις καθυστέρησα μόλις ένα μήνα. 🙂 Δεύτερον, έχω υπάρξει και η πιο κοντή του σχολειου και κληρομενη και αριστουχος σημαιοφορος στο δημοτικό κι έριξα πολύ γέλιο μόλις διαβασα το post σου και το θυμήθηκα. Μπηκαμε στην κληρωση τρεις γιατι ισοβαθμισαμε, οι αλλοι δυο πανυψηλοι κι ο κληρος ελαχε στην κοντη. Η διευθυντρια τα έχασε τελείως. Τωρα που εγραψες οτι παλια διαλεγαν τον πιο ψηλο για σημαιοφορο καταλαβα γιατι κομπλαρε τόσο. Πολλά φιλιά! Να δώσεις και δύο έξτρα στην αγαπημένη μου Αιναφετς! Καλά μπάνια να έχετε κι εύχομαι όλα να είναι καλά στο σπίτι σας. Πόσο κρίμα αυτό που συμβαίνει κάθε καλοκαιρι. Γιατί να συμβαινουν συνεχώς τετοια πράγματα?

      Ελινα
      16 Αυγούστου 17 στις 3:42

      Παραμυθά μου, τώρα παρακολουθω τι συμβαίνει. Δεν ήξερα ότι ηταν τόσο δυσκολη η κατάσταση με τις φωτιες. Όλα να πάνε καλά από εδώ και μπρος.

Σχολιάστε