Ένας Άμυαλος Γέρος

Μια και μου το θύμησε η Μαρίλια, ας ανεβάσω άλλο ένα παραμύθι μέχρι τη γιορτή μου ως πατέρα. Σήμερα, θα σας πω μια ιστορία για έναν άμυαλο γέρο. Όχι, δεν είναι αυτοβιογραφική ιστορία.
Καλό βράδυ.
Σας φιλώ
Π.

[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/par1/1_5-Enas-amyalos-geros.mp3]

6 Σχόλια στο “Ένας Άμυαλος Γέρος”

      marilia
      17 Ιουνίου 10 στις 21:45

      Σσσσσμμμμμμμμμμμμμμμαααααααααααααααααατς!
      Σσσσσσσμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμααααααααααααααααααααααααααααατς! (άκουσα άλλο ένα νωρίτερα, γι’ αυτό! 😛 )

      Μαριλίιιιιιιιιιιιια

      dimitrisp
      17 Ιουνίου 10 στις 22:46

      ευχαριστούμε για το παραμύθι που σήμερα το άκουσα μόνος…ο μικρός κοιμήθηκε πολύ νωρίς.
      Φιλιά πολλά και καληνύχτα μας.

      Καραπιπέρης Γιάννης
      18 Ιουνίου 10 στις 1:09

      άλλο ο γέρος κι άλλο ο «γερασμένος» σήμερα… και ποιοί έχουν την δυνατότητα σήμερα να ξεχωρίσουν τις φωνές των πουλιών από κάθε λογής βουβουζέλες και οχλαγωγίες σήμερα?
      Και ποιοί αλήθεια αναζητούν να κάνουν πράξη το «back to basics» σήμερα?
      Γιατί χάθηκε η ουσία? γιατί δεν την «αγοράζει» πλέον κανείς…
      Γιατί παραμένουμε «Γέροι» ενώ δεν γίναμε ποτέ «γεροί» ? (η μετατόπιση του τόνου 3 γράμματα δεξιά θέλει πολλά και μεγάλα… «σακουλάκια», και δυστυχώς σπανίζουν αυτοί σήμερα…)

      «Ναι, σε τελική ανάλυση,
      η πραγματικότητα είναι το παραμύθι.»
      Jean Renoir

Σχολιάστε