Ένα λουλούδι

Άφησα μια μέρα παραπάνω το post για την ημέρα του πατέρα γιατί είχε πάρα πολλές επισκέψεις και από ό,τι κατάλαβα δεν είχαν δει την ταινία όσοι νόμιζα. Για σήμερα σας έχω αυτή τη φωτογραφία του εξαιρετικού λουλουδιού -δεν ξέρω το όνομά του- που βλέπω κάθε πρωί που ανοίγω το παράθυρό μου. Θέλησα να μοιραστώ μαζί σας την ομορφιά του. Και γράφοντας τώρα τη λέξη, «μοιραστώ», μου ήρθε στο νου ένα μικρό κείμενο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που άρχισα να μεταφράζω αυτή την εβδομάδα, και έχει τίτλο, «Εσωτερική Επανάσταση«.  Διαβάστε το.
Σας φιλώ
 Π.

«Είναι δυνατόν για το ανθρώπινο μυαλό, δηλαδή για μας, να φέρει μια ψυχολογική επανάσταση μέσα μας; Αυτό είναι εκείνο που πρόκειται να ερευνήσουμε· αυτό είναι εκείνο που πρόκειται να μοιραστούμε. Το να μοιράζεσαι υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει ούτε δάσκαλος ούτε μαθητής. Ένας γκουρού, μάλλον δεν μπορεί να μοιραστεί· μπορεί μόνο να σε καθοδηγήσει και να σου δείχνει τι να κάνεις. Εκείνο για το οποίο ενδιαφερόμαστε είναι η έρευνα και η κατανόηση αυτού του τεράστιου και περίπλοκου προβλήματος του να φέρεις μια κοινωνική αλλαγή· επειδή η κοινωνία είναι τρομερά χαλασμένη. Υπάρχει απέραντη αδικία, πόλεμοι, κάθε είδους βαρβαρότητα και βία. Και τα ανθρώπινα πλάσματα που ζούνε μέσα σε κάποιο πολιτισμό, σε κάποια κοινωνία, είναι μέρος όλου αυτού. Έτσι, για να υπάρξει μια ριζική αλλαγή, πρέπει να υπάρξει μια επανάσταση στην ψυχή τους, μέσα τους».

 

 

ένα σχόλιο στο “Ένα λουλούδι”

      Χριστίνα
      20 Ιουνίου 17 στις 20:29

      Πρέπει να αλλάξεις εσύ ο ίδιος, αν θέλεις να αλλάξεις και τον κόσμο! Κλισέ μεν για κάποιους, ουσιώδες δε και αναγκαιότητα για αυτούς που πραγματικά το επιθυμούν.

Σχολιάστε