Για την Ειρήνη…

Κι άλλο ένα αγαπημένο μου πρόσωπο έφυγε χθες από τη ζωή και μάλιστα ένας άνθρωπος που ξέρω από τα έντεκά μου: η Ειρήνη η Κουμαριανού που βλέπετε στη φωτογραφία. Βιογραφικό της Ειρήνης, μπορείτε να τα βρείτε στο Link που έβαλα στο όνομά της. Εδώ να πω ότι η πρώτη φορά που την συνάντησα ήταν το 1954 – εγώ στα 11  κι εκείνη στα 23 – όταν, νεαρή ηθοποιός τότε, ήρθε να παίξει στο παιδικό θέατρο, στο έργο «Ο Μικρός Λόρδος», όπου έπαιζα κι εγώ. Ανακάλυψα μία φωτογραφία από εφημερίδα, όπου είμαστε μαζί. Αυτήν εδώ:

Θα ήθελα κατ΄ αρχήν να αναφέρω τα ονόματα όλων όσων βλέπετε στη φωτογραφία, από αριστερά προς τα δεξιά: Είναι:  ο Λιάκος Χριστογιαννόπουλος, εγώ, ο  Κώστας Μπαλαδήμας, η Ειρήνη Κουμαριανού, ο Μπάμπης Κατσούλης και -γονατιστός- ο Στράτος Κρόζος. Από τότε, συναντήθηκα με την Ειρήνη σε διάφορες φάσεις της ζωής μου επαγγελματικά, έχοντας πάντα εκείνη την τρυφερή και καλή αίσθηση που μου είχε δώσει από μικρό παιδί. Ήταν ένας πραγματικά καλός άνθρωπος και εξαιρετική ηθοποιός. Γι΄ αυτό, κι όταν έκανα, σαν παραγωγός και επιχειρηματίας πια, το 1991 τη «Φόνισσα», ήταν μία από τους τρεις πρώτους ηθοποιούς που διάλεξα να παίξουν. Αυτά. Και έτσι για «αντίο», θέλω να ανεβάσω εδώ δύο μικρές σκηνές από τη Φόνισσα», μ΄εκείνη.
Καλό Σαββατοκύριακο
Π.

http://vimeo.com/58246052

Σχολιάστε