Ο Πύργος του Άιφελ

eiffel_tower_-_cartoon_1tn_.jpg

Όταν ο Πύργος του Άιφελ ήταν πια έτοιμος, κοίταξε γύρω του το Παρίσι που βρισκόταν στα πόδια του, ένοιωσε το σιδερένιο σώμα του να γεμίζει από ασυγκράτητη υπερηφάνεια και σκέφτηκε με τρομερή αυτοπεποίθηση: «Είμαι ό,τι πιο όμορφο έχει ο κόσμος, και δεν υπάρχει τίποτα που να είναι πιο πάνω από μένα»!

Όμως, δεν πρόλαβε να χαρεί για πολύ την ομορφιά και το μεγαλείο του, γιατί ύστερα από λίγες μέρεcenamelbluebirdpin.jpgς μόνο, ένα καθυστερημένο σπάνιο γαλαζοπράσινο αποδημητικό πουλί με κίτρινο ράμφος, πέρασε πετώντας πάνω από τον Πύργο του Άιφελ. Και δεν φτάνει που ήταν πιο πάνω – αλλά πολύ πιο πάνω – από αυτόν, δεν φτάνει που ήταν πανέμορφο όσο τίποτα άλλο τριγύρω, αλλά ξαφνικά, κατέβηκε στην κορφή του Πύργου του Άιφελ, τον κουτσούλησε κι ύστερα ανέβηκε πάλι πολύ ψηλά – πολύ πιο πάνω από αυτόν – και πέταξε μακριά.

Υ.Γ. Αυτή είναι μια ιστορία που είπα να την γράψω και να την «ανεβάσω» σήμερα εδώ, όπως και να βάζω κάτι κάθε μέρα εδώ μέχρι τα γενέθλια της Κυριακής που θα τα γιορτάσουμε με ένα βίντεο με την πιο παράξενη από τις παλιές περιπέτειές μου για να πατσίσω τις πέντε μέρες που πέρασαν χωρίς τίποτα καινούργιο.
Σας φιλώ.

Παραμυθάς

4 Σχόλια στο “Ο Πύργος του Άιφελ”

      athina
      8 Φεβρουαρίου 08 στις 0:48

      Κάποτε ένα σπουργίτι έπιασε φιλίες με ένα χελιδόνι.Οταν ήρθε η ώα της μετανάστευσης το σπουργίτι του είπε
      ‘Κάτσε μαζί μου, θα περάσουμε καλά». Το χελιδόνι πείστηκε αλλά σε λιγο άρχισαν τα κρύα και εκείνο έπεσε στο χώμα μισοπεθαμένο.Τότε μία αγελάδα που έβοσκε «ενεργήθηκε» και η σβουνιά έπεσε πάνω στο άτυχο χελιδόνι.Καθώς ήτανε ζεστή εκείνο ξαναζωντάνεψε και άρχισε να κελαηδά. Το άκουσε μία γάτα, το εβγαλε, το καθάρισε και το έφαγε
      Ηθικό δίδαγμα…αυτός που θα σε ρίξει στα σκατά δεν είναι πάντα εχθρός σου και αυτός που θα σε βγάλει δεν είναι πάντα φίλος σου Κιεσύ βρε παιδί μου, εστω και μεσα στα σκατά ήσουν καλά, τί ήθελες και φώναζες?

      Θεοδώρα
      8 Φεβρουαρίου 08 στις 9:17

      Πολυαγαπημενε μου Παραμυθά και αδέλφια,

      έχω πολύ καιρό να γράψω αλλά έχω τόση δουλειά που δεν προλαβαίνω.
      Ήθελα να ευχηθώ για αύριο (9-2-08 αν δεν κάνω λάθος) ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στο blog μας, αυτή την όαση στις γκρίζες ζωές μας. Να συνεχίζει να μας ενώνει και να μην ξαναχωρίσουμε όσο ζούμε. Το γράφω αυτό με μεγάλη συγκίνηση…πραγματικά…

      Πολλά φιλιά και εγώ -όπως και πολλά άλλα παιδιά- θα είμαστε ΕΔΩ να στηρίζουμε αυτή την υπέροχη προσπάθεια.
      Παραμυθά-Νίκο μου και μάστορα-αδέρφι-Κων/νε, να είστε καλά!

      Yianna
      8 Φεβρουαρίου 08 στις 19:07

      Ωραια η ιστορια σου αγαπημενε μας Παραμυθα (οπως παντα άλλωστε…)
      Ααα ωραια… βλεπω δεν κρατιωμαστε κι αρχισαμε απο σημερα τα «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ» της πιο αγαπημενης μας γωνιας στο χωρο του διαδυκτιου (γιατι, ψεμματα λεω?) :o)
      Να σας πω την αληθεια, εγω εχθες το θυμηθηκα και ηθελα να γραψω κατι αλλα λεω αντε νωρις ειναι…χιχι…
      Ειδα το ποστ της Θεοδωρας και πηρα θαρρος!
      Ετσι απλα λοιπον, αλλα μεσα απο την καρδια μου και με οοολη μου την αγαπη να ευχηθω στον αγαπημενο μας Παραμυθα κατ’ αρχας να ειναι καλα, γεματος υγεια και δυναμη και να συνεχισει να μας χαριζει τις ιστοριες του μεσα απο αυτη την ζεστη γωνια που εχει δημιουργησει μαζι με το αστερακι τον γιο του τον «μαστορα» και μας γεμιζει τις καρδιες μας!
      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ λοιπον στο blog του αγαπημενου μας ΠΑΡΑΜΥΘΑ της ζωης μας ,
      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε ολα τα αδερφια, αλλα και στο παιδι που ειναι μεσα μας και δε λεει να μεγαλωσει!
      Φιλια και την αγαπη μου σε ολους σας!!!
      ΓιάνναΠ.

      υ.γ.
      1-Και μια προταση που την σκεφτηκα χθες και παραλιγο να ξεχασω να σας την πω!!! Δεν κανονιζετε καμια συναντηση τα παιδια του Παραμυθα στην Αθηνα, ετσι για καφε και ενα Χρονια Πολλα απο κοντα?
      Πειτε τοπο και ωρα και οσοι μπορεσουν να βρεθουν εχει καλως … Ελπιζω ο Παραμυθας να μην εχει αντιρριση για μια αυθορμητη συναντηση με τα παιδια του…για ενα καφε 😉 μακαρι να γινει κατι τετοιο πιο οργανωμενο καποια στιγμη στο μελλον, για να ερθουμε κι εμεις που ειμαστε πιο βορεια…

      2-Τελος, θα ηθελα να μου επιτρεψεις Παραμυθα μου, σαν δωρακι στα αλλα αδερφια της παραμυθογωνιας μας, να βαλω 2 links απο μια αλλη παιδικη μας αναμνηση, μιας και ολοι πιστευω καποια στιγμη το ειχαμε δει μικροι, αλλα ισως να μην γνωριζουν οτι υπαρχει ακομα και τωρα, μεσα απο το διαδυκτιο… Δειτε και θα καταλαβετε:
      http://www.youtube.com/user/CandyInGreekProject
      http://thecandyingreekproject.blogspot.com/
      :o)
      (κι εγω καιρο ειχα να γραψω εδω, και τα εγραψα ολα μαζι μου φαινεται…χαχαχα….συγνωμη αν σας κουρασα.)

Σχολιάστε