Ευχαριστώ πολύ

Παρ’ όλο που μ’ έτρωγε από χθες, δεν είπα τίποτα έως τώρα γιατί θα ήταν σαν να σας έλεγα να αγοράσετε το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ – και μάλιστα την ακριβή έκδοση – για να διαβάσετε μια συνέντευξή μου. Αυτό που μ’ ενδιέφερε, όμως, δεν είναι η συνέντευξη στο περιοδικό V Men (για την οποία έκανε πολύ καλή δουλειά η δημοσιογράφος Δέσποινα Λάδη), αλλά το ότι αντί κάτω από το όνομά μου να μπει, «παραγωγός» ή «σκηνοθέτης» ή «συγγραφέας», μπήκε όπως ζήτησα: «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ – Blogger». Μου άρεσε πολύ και συγκινήθηκα. Σας αντιγράφω εδώ την επικεφαλίδα και το σύντομο βιογραφικό στο κάτω μέρος της σελίδας, για να σας πω σας ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σας εδώ και 15 μήνες που έχω το blog, γιατί χάρη σ’ αυτήν βρήκα να κάνω κάτι καινούργιο που μ’ αρέσει πολύ, στην τελευταία φάση της ζωής μου. Είναι αλήθεια ότι όσοι έχουν επώνυμα blogs, τα βρίσκουν κάπως πιο δύσκολα από όσους έχουν ανώνυμα – και καλά κάνουν που είναι ανώνυμα – επειδή όσοι έχουν να σου γκρινιάξουν, να σε μαλώσουν ή και να σε προσβάλλουν, ξέρουν πού να σε βρουν. Φανταστείτε τι θα τράβηξε η psilikatzoy, αν ένα τόσο απλό και αθώο (χα, χα, χα…) blog σαν αυτό έχει προκαλέσει κάποιες προσωπικές δυσάρεστες αντιδράσεις. Αλλά, όπως φαντάζεστε, από το ένα μού μπαίνουν και από το άλλο μού βγαίνουν. Ξέρω ότι υπάρχουν blogs με πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες, αλλά για μένα αυτά τα 253.075 κομπιούτερς που έχουν επισκεφτεί το blog έως πριν λίγη ώρα και αυξάνουν κάθε μέρα, μου στέλνουν – τα περισσότερα – μέσα από τα σχόλια ή και τη σιωπή τους ακόμα, αισθήματα που με κάνουν ώρες ώρες να μην ενδιαφέρομαι για τίποτ’ άλλο από όσα κάνω παρά μόνο γι’ αυτό το blog. Ορίστε, λοιπόν, ο τίτλος και το σύντομο βιογραφικό από τη συνέντευξή μου στο ΒΗΜΑ, που με γέμισαν χαρά. Σας ευχαριστώ πολύ για τα αισθήματα που κρατήσατε τόσα χρόνια μέσα σας για μένα και μου τα δείχνετε σήμερα, γιατί αλλιώς δεν θα τα μάθαινα ποτέ!
Σας φιλώ πολύ.
Π.

vimamen-p157a.jpg

vimamen-p157c.jpg

9 Σχόλια στο “Ευχαριστώ πολύ”

      Νίνα
      4 Μαΐου 08 στις 23:17

      Παραμυθά μου, σ’ευχαριστώ εγώ που ξαναμπήκες στην ζωή μου και μάλιστα έτσι διαδραστικά και σε τόσο κρίσιμη φάση της ζωής μου. Είναι από τις ωραιότερες στιγμές της ημέρας μου το βράδυ να περιμένω το νέο σου γραπτό. Μου φτιάχνει μία χάλια ημέρα, με παρηγορεί, με βοηθάει. Όταν βάζεις κείμενο προβληματισμού, με βοηθάς πάρα πολύ, μου λες πολλές φορές τα πράγματα που έχει ανάγκη να ακούσει κάποιος από ένα πατέρα. Όταν βάζεις παραμύθι και το διαβάζω πριν κοιμηθώ πίνοντας το ζεστό μου γάλα, με καταπραϋνεις σαν το χαμομηλάκι, με καλμάρεις σαν την μαλοτήρα, διώχνεις όλα τα δηλητήρια της μέρας. Και το’χουμε ανάγκη, Παραμυθά μου, δυστυχώς πολλά από τα τότε «μωρά» σου (τι υπέροχο όταν μας γράφεις ενίοτε εκείνο το «καληνύχτα, μωρά μου»), το ‘χουμε μεγάλη ανάγκη. Είμαστε οι γνωστοί G700-μας βάλανε και στάμπα.
      Το μπλογκ σου μου δίνει άλλοτε την «ορμήνεια» και άλλοτε το «σιργούλιο»-το ξέρεις αλήθεια το σιργούλιο;

      Να’σαι καλά πάντα, να σφύζεις από υγεία.

      Σ’ αγαπώ , Παραμυθά μου.

      Καλή σου νύχτα…

      Υ.Γ.
      Κρίμα που δεν μας είπες εγκαίρως για το δημοσίευμα.

      νατασσάκι
      5 Μαΐου 08 στις 0:22

      Μπράβο σου, πάλι δεν μας είπες κουβέντα!

      (ευτυχώς, είναι από τις εφημερίδες που αγοράζω τις Κυριακές, αλλιώς θα είχες γκρίνια, να το ξέρεις! 🙂 )

      Αλλά τώρα θέλω κι εγώ να σου ζητήσω -να γράψεις, ως blogger -στο κατάλληλο πόστ έπεσα !- κάτι χειρόγραφο, και να μας το χαρίσεις.

      Φιλιά πολλά -καλή βδομάδα 🙂

      stardustia
      5 Μαΐου 08 στις 0:26

      Καλέ μου Παραμυθά!

      ακριβώς αυτήν τη συνέντευξη διάβασα κι εγώ σήμερα στο ΒΗΜΑgazino και βρέθηκα εδώ στη γωνιά σου…

      Ημουν φανατική της εκπομπής σου, με την αδελφή μου αναπτύσσαμε χίλιες θεωρίες για το πώς ζωγραφίζονταν οι εικόνες των ιστοριών,
      το δε μυστήριο του πετάγματος όταν έπεφταν οι τίτλωοι το είχαμε ξεδιαλύνεια εύκολα…

      είμαι σίγουρη ότι θα περάσω πολλές ώρες στη γωνιά σου, αυτήν τη φορά με παρέα τα τρία μου πιτσιρίκια…

      Kelly
      5 Μαΐου 08 στις 2:25

      έ καλέ μου Παραμυθά! τι ήταν αυτό το «τελευταία φάση της ζωής μου»;!;

      τι παραμύθια μας πουλάς;

      ……….αφού όλοι μας ξέρουμε πως σε έχουν βουτήξει μαζί με το μαγικό γιλέκο στο καζάνι με το μαγικό ζωμό και με τη φόρα που έχεις πάρει δεν σε σταματάει τίποτε! ώχου, μην ακούσω ξανά τέτοιες κουβέντες ααααααααααα!

      Nellinezi
      5 Μαΐου 08 στις 9:26

      Kαλημεροφιλιάααααααααααααααααααααααααααααα!!

      καιαιαιαιαιαιαι……..

      καλημεροαγκαλιέεεεεεεεεεεεεεεςςςςςςςςςςςςςςς!!!!!!

      καιαιαιαιαιαιαι……….

      σε αγαπάμεεεεεεεεεεεεεεεεεε πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ!!!!!

      Είμαστε πολύ τυχεροί που ξαναμπήκες στη ζωή μας ! Και να σου πω την αλήθεια Παραμυθούλη μου νοιώθω πολύ τυχερή ήδη που είχες μπει στη ζωή μου ως Παραμυθάς όταν ήμουν μικρούλα, αλλά τώρα νοιώθω διπλά και τριπλά τυχερή που μπήκες στη ζωή μας ως μπλόγκερ και συνεπώς ως άνθρωπος μεγάλος και φίλος μας πια!

      Τώρα σε χρειαζόμασταν περισσότερο! Το ξέρες έτσι; Δεν μπορεί να μην το ήξερες, κατά βάθος μέσα σου , για αυτό κι έγινες μπλόγκερ! Κάτι σου λεγε να το κάνεις! Είμαι σίγουρη! Είμαι σίγουρη λέω! Δε σηκώνω αντιρρήσεις! χα χα χα χα !

      Φιλιά φιλιά φιλιά φιλιά!!

      ΑΡΙΣΤΗ
      5 Μαΐου 08 στις 11:40

      Καλημερούδια σε όλους.
      Φιλάκια πολλά.
      Συμφωνώ απόλυτα με την προλαλήσασα.
      Αλλά να τα πω και εγώ με άλλα λόγια.
      Σ’ αγαπάμε πολύ παραμυθούλη μας και επειδή ξέρεις ότι τα πραμυθοπαιδάκια σου τώρα μεγαλώσανε και σερφάρουν στο internet, πετάς από υπολογιστή σε υπολογιστή και όλα πάνε μια χαρά για μας τα μικρομεγάλα παιδιά.

      Ροζαλία
      5 Μαΐου 08 στις 17:35

      Μάλιστα… Για να μην κατηγορηθεί (από ποιους καλέ;) για γκρίζα διαφήμιση, εγώ δεν πήρα την εφημερίδα!… Τι του λες τώρα του Παραμυθά;

      Τουλάχιστο υπάρχει η συνέντευξη στο site του βήματος; Πάω να ελέγξω ΤΩΡΑ!

      Karellen
      10 Μαΐου 08 στις 17:36

      Αγαπημένε μας Παραμυθά, εμείς ευχαριστούμε πολύ για όσα έχετε κάνει και κάνετε για εμάς. Μακάρι να μπορούσαμε να εκφράσουμε ο,τι νιώθουμε. Από τότε που σας ξαναβρήκαμε ως blogger πια, με αυτόν τον διαδραστικό, πιο άμεσο τρόπο που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, σας γνωρίζουμε καλύτερα και νιώθουμε την παρουσία σας καθημερινά.
      Παραμυθάς ΚΑΙ blogger, λοιπόν… Τι ευλογημένη για όλους εμας πλέον η συμπλήρωση της κατ’ εξοχήν «ιδιότητάς» σας!

Σχολιάστε