Για άλλη μια φορά, ευχαριστώ πολύ.

Αύριο μπαίνουμε στο στούντιο για να γυρίσουμε το πρώτο επεισόδιο της καινούργιας σειράς του ΠΑΡΑΜΥΘΑ. Αν δεν είχε ο «μάστορας» την ιδέα να κάνω αυτό το blog κι αν εσείς μετά δεν μου δείχνατε με τόση τρυφερότητα κι αγάπη τι ήταν για σας αυτή η εκπομπή, δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να την ξανακάνω. Έτσι, λοιπόν, για άλλη μια φορά θα ήθελα να σας πω ευχαριστώ πολύ. Κι ο «μάστορας» επιμένει ότι είναι ευκαιρία να ανεβάσουμε εδώ το βίντεο με τη συνέντευξη που έδωσα στον Βασίλη Κουφόπουλο στο ΣΚΑΪ και στην εκπομπή «Χρηματιστήριο των MEDIA» πριν δέκα μέρες, μια κι εκεί μιλάω κυρίως για τον παλιό ΠΑΡΑΜΥΘΑ και για σας που μπαίνετε εδώ. Στη φωτογραφία, ο «μάστορας» -σκηνοθέτης, animator και μοντέρ πια της εκπομπής – και η αδελφή του – παραγωγός πια κι αυτή της εκπομπής – διασκεδάζουν με τον μπαμπά τους που δοκιμάζει την καινούργια περούκα του ΠΑΡΑΜΥΘΑ, που κι οι δυο τους έβλεπαν, σαν κι εσάς, την εκπομπή, όταν ήτανε μικρά παιδιά. Τους ευχαριστώ κι αυτούς για τη χαρά με την οποία δουλεύουν μαζί μου, όπως και την κυρία Παραμυθά, που αυτή τη φορά εκείνη θα κρύβεται πίσω από το αόρατο μαγικό μολύβι.

storyteller-wing-2

Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ
Ν.Π.

22 Σχόλια στο “Για άλλη μια φορά, ευχαριστώ πολύ.”

      Μαρία
      30 Μαρτίου 09 στις 1:08

      Πολύ ωραία παραμυθούλη! Έτσι είναι τα παραμυθοπαιδάκια σου θα σε αγαπάνε πάντα κι εγώ πάω για νανακια γιατι νύσταξα λιγάκι καληνύχτα και παραμυθοφιλάκια!

      νατασσάκι
      30 Μαρτίου 09 στις 1:23

      Ωραία περούκα -νομίζω είναι καλύτερη από την παλιά!
      🙂

      Εμείς -και ξέρω ότι όλοι το ίδιο θα σου έλεγαν- ευχαριστούμε.
      Γιατί τόσα χρόνια, μεγαλώνοντας κι αρχίζοντας κι εμείς σα μεγάλοι να τρέχουμε, είχαμε «κρύψει» ένα παιδάκι βαθιά μέσα μας, και το κρατούσαμε εκεί, ξεχασμένο. Κι όταν σε βρήκαμε ξανά εδώ, σα να άνοιξες «χαραμάδες» στην κρυψώνα του, και κατάφερε σιγά σιγά να βγει…
      Και δεν θέλει να ξανακρυφτεί, ούτε αυτό -ούτε κι εμείς θέλουμε πια να το ξανακρύψουμε 😉

      Γι’ αυτό, αν το ψηφιακό κανάλι που θα ξαναδείχνει τον Παραμυθά το έχει στις μετρήσεις της η agb, να δεις που θα έχεις μεγαλύτερο κοινό στις ηλικίες 30-40, παρά σε όλες τις άλλες.
      (κι αν δεν είναι στις μετρήσεις, εσύ θα το ξέρεις, έτσι κι αλλιώς)

      Φιλιά σε όλους σας
      καλό κουράγιο
      (άντε, να μεγαλώσουν και τα νέα μέλη της οικογένειας να «παίζουν» κι αυτά!)

      Καλή βδομάδα 🙂

      υγ. ωραία η συνέντευξη 🙂

      athinovio
      30 Μαρτίου 09 στις 9:38

      χαχαχαχα! ώστε πλάκα η κοιλιά του Παραμυθά!
      Να προσέχεις εκεί που θα είσαι κρεμασμένος.
      Θα σου πω το γιατί σε αγαπούσα τότε εγώ. Γιατί τρελαινόμουν για το μαγικό μολύβι, γιατί επιτέλους ένας μεγάλος φερόταν σαν παιδί και τώρα, εκ των υστέρων καταλαβαίνω ότι στις ιστορίες ήταν διάχυτη η καλωσύνη και η ευγένεια όχι σαν ηθικολογία και τροπάρι αλλά σαν απλότητα στη συμπεριφορά.

      Δεν θέλω να το παρεξηγήσεις, αλλά μου θυμίζεις πάρα πολύ τη γιαγιά μου…
      🙂

      Mika
      30 Μαρτίου 09 στις 14:29

      Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου η εκπομπή να κάνει μεγάλη επιτυχία αλλά περισσότερο εύχομαι να το ευχαριστηθείς εσύ!!!!!!!

      amalia
      30 Μαρτίου 09 στις 16:46

      Νομίζω την απάντηση την δώσατε μόνος σας.»Παίζατε»τότε.Αυτό είχε απήχηση.Αν προσπαθούσατε πολύ να το καταφέρετε,θα αποτυγχάνατε.Και ίσως(Λέω μια γνώμη) τώρα δεν έχουμε ελληνικά προγράμματα γιατι δεν παίζουν.Πώς να κάνεις κάτι για παιδιά αν εσύ πρώτος δεν γίνεσαι λίγο παιδί;Αν δεν γελάς με τα αστεία σου;Αν δεν ανατριχιάζεις στην σκέψη και μόνο ύπαρξης μια μαγικής χώρας;Ενός καραμελόδεντρου;Ενός ψηλού πύργου που έχει δική του φωνή και σου λέει τα μυστικά του;Μιας καλής μάγισσας με ιπτάμενη σκούπα;Αν δεν έχεις μια πελώρια κόκκινη καρδια γεμάτη παραμύθια;Λέω εγώ τώρα!!
      ΥΓ Ένα σβουριχτό φιλί στο χεράκι της Ίριδας

      marilia
      30 Μαρτίου 09 στις 18:01

      «Έγινα παππούς λόγω τεχνικών δυσκολιών» !!!! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!

      Σήμερα πήγα με τα παιδιά μου στη βιβλιοθήκη που έχει ίντερνετ και είδαμε την Καραμελοχώρα. Για την ακρίβεια, προσπαθήσαμε να το δούμε, αλλά «κοβόταν» το βιντεάκι, δυστυχώς! 🙁 Πάντως, τέντωσαν αφτιά, γούρλωσαν μάτια και αποφάνθηκαν ότι… τους άρεσε! (κάτι μας είπαν τώρα…)

      Καλή επιτυχία σε όλη την παραμυθοομάδα! 😉

      Ιφιμέδεια
      30 Μαρτίου 09 στις 22:25

      Πολυαγαπημένε Παραμυθά,

      τι υπέροχα νέα!!! Η ιδέα σας είναι τέλεια και με συγκινεί αφάνταστα που τα παιδιά σου θα είναι πλέον μέρος αυτού του φανταστικού ταξιδιού.

      Η φωτογραφία που ανεβάζεις με τους τρεις σας είναι (και πώς όχι) μαγική, γιατί δείχνει επιτέλους πώς είναι η ευτυχία. Ιδού ο πολυπόθητος ορισμός εικονογραφημένος!

      Σας καμαρώνω πολύ όλους σας για το ταλέντο σας και ειλικρινά εύχομαι να το ευχαριστηθείτε και οι νέες περιπέτειες να γράψουν ιστορία!!!!

      (κάτι μου λέει ότι ο νέος Παραμυθάς θα έχει ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία από τον προηγούμενο!)

      ΑΡΙΣΤΗ
      31 Μαρτίου 09 στις 9:21

      Καλημερούδια
      Παραμυθάκο μου ήσουν γλύκας. Όσο για την κοιλίτσα που θα φαίνεται τώρα πες να σου πάρουν κανένα μαγικό γιλέκο με ρίγες, γιατί κόβει αυτό ξέρεις…. Με κάθετες ρίγες όμως πρόσεχε. Οι οριζόντιες φαρδαίνουν. Φιλάκια πολλά χαζοπαππού! (Κυριολεκτικά και μεταφορικά).
      Μαράκι μου εδώ είμαι και σχολιάζω ανελλιπώς. Δεν με διαβάζεις;
      Φιλάκι σε εσένα και σε όλα τα παιδάκια… 35 – 40… τι να πω. Κρύψε κάτι βρε παραμυθάκο μου.

      papiera
      31 Μαρτίου 09 στις 12:16

      Εγώ έτυχε και την είδα τη συνέντευξη στην τηλεόραση!!! Αλλά τώρα που σε βλέπω με την περούκα, νομίζω έτσι έπρεπε να εμφανιστείς. Σου πάει πολύ!!! Πώς να το κάνουμε;

      Εύχομαι καλή επιτυχία!!
      …..Σε όλη την οικογένεια !!!!!!!!!!!!!!!!!!! 🙂
      !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Μαρία
      31 Μαρτίου 09 στις 16:32

      Αριστούλα έβαλα δικό μου ιντερνετ και τώρα θα μπορω να σας βλέπω κάθε μέρα και να διαβάζω τα πόστ με την ησυχία μου φιλάκια πολλά!!!!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      31 Μαρτίου 09 στις 23:47

      Παραμυθά μου!Είμαι μόνο 27 (γενν.το ’81) αλλά μου έχεις μείνει ανεξίτηλος και ούτε με αμνησία δε φεύγεις από το μυαλό μου!Χαίρομαι που ο Παραμυθάς έγινε οικογενειακή παράδοση!Επιτέλους μια παιδική εκπομπή για μεγάλους!Γιατί να εί σίγουρος ότι στις ηλικίες 25-45 θα σκίσεις.Ελπίζω να κρατήσει τη μαγεία του πρωτότυπου και να βοηθήσει τα παιδιά των παιδιών που μεγάλωσες να γνωρίσουν τη μεγαλη κληρονομιά που άφησες!Μικρός θεωρούσα οτι είχα τρεις παπούδες.Έχασα τους βιολογικούς μου αλλά μου έμεινες εσύ καλε φίλε!Σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα!

      Υ.Γ.Ξανακάνω έκκληση για έκδοση του υπέροχου δίσκου σε CD!Το πικ-απ μου χάλασε και μου έχει μείνει ο δίσκος με τους υπέροχους στίχος στο πίσω μέρος.Και είμαι σίγουρος ότι έχει γίνει συλλεκ τικός.

      Με αγάπη

      Παπαστρατής Ιωάννης

      Νικόλας
      1 Απριλίου 09 στις 0:29

      Εγώ σημερινός 29άρης, στο όριο!

      Να είστε πάντα καλά για τα τόσο γλυκά συναισθήματα που μας δημιουργείτε.

      Περιμένω την νέα σας εκπομπή!

      Μαρία
      1 Απριλίου 09 στις 0:58

      Αχ επιτέλους συνομήλικοι και είχα αρχίσει να αμφιβάλω για το αν όντως σε έβλεπα ή σε φαντάστηκα παραμυθούλη! Γεια σας παιδια καλως ήλθατε εμείς περνάμε από εδώ κάθε μέρα και λέμε ένα γεια

      Νίκολάκη έχασε το μονοπώλιο που εξαφανίστηκες καλέ;

      αριστούλα Καληνύχτα

      Παραμυθούλη φιλιάααααααααααααααααααααααα!

      Μαρία
      1 Απριλίου 09 στις 1:01

      Αν και θα ναι σίγουρα απασχολημένος με την εγγόνα του και ποιος ξέρει πόσες μέρες θα κάνουμε να δούμε νέο post χιχιχιχιχιχιιχιχιχιχιχιχιχι!
      παραμυθούλη δικαιολογημένος
      εγγόνα είναι αυτή
      φιλάκια!
      Καλό μήνα!

      Fwtino_Asteraki
      1 Απριλίου 09 στις 2:21

      Καλησπερα και απ μενα!Καλο Μηνα να εχουμε ολοι μας και παντα με τα παραμυθουλια μας εδω…
      Εγω ειμαι λιγακι νινι οποτε περιμενω την νεα βερσιον για περισοτερα αλλα εχω να παω ενα πραγμα απ αυτο που ειδα στην συνεντευξη..Νομιζω οτι ερωτευτηκα….χιχι…τι πως τι γιατι δεν ξερω…αλλα ετσι νιωθω :$ 🙂 Ειμαι σοβαρα λετε?? Πως λεμε bus και εισαι Αλλου…εμεις εδω πρεπει να λεμε Paramitha και εισαι παντου μαλλον…αχχχχχχχχχχχχχ….
      Καληνυχτα και ονειρα παραμυθαινια σε ολους!Και μακια πολλα πολλα και αγκαλιτθεθ σε ολους

      ΑΡΙΣΤΗ
      1 Απριλίου 09 στις 10:10

      Χρόνια πολλά παραμυθάκο μου…
      Σήμερα είναι η μέρα σου μην το ξεχνάς.
      Θα μας πεις κανένα παραμύθι??????????
      Καλημερούδια και φιλάκια …….Αληθινά

      Μαρία
      1 Απριλίου 09 στις 11:44

      Παρμυθούλη σήμερα είναι η μοναδική μέρα που θα μπορουσαμε να σου πούμε πως δε σε αγαπάμε!!!!!!

      ανδριάνα
      1 Απριλίου 09 στις 14:07

      καλή αρχή! και πολύ καλή επιτυχία!
      τι χαρά με έχει πιάσει τώρα !!! πότε θα βγουν στον αέρα τα πρώτα επεισόδια?? πόσο θα ήθελα να σας έβλεπα απο μια ακρούλα.. (σνιφ)

      Τέλεια η συνέντευξη! Ναι, σίγουρα είχε απήχηση αυτό που κάνατε γιατί «παίζατε» και περνούσατε καλά εσείς οι ίδιοι κ κατ’ επέκταση και εμείς που παρακολουθούσαμε.. Ίσως να ήμασταν κ εμείς ως παιδιά πιο αθώα.. Δεν ξέρω.
      Πάντως να είστε καλά για τα χρόνια τα ομορφα που μας χαρίσατε!

      φιλιά πολλά πολλά!!

      υγ: αύριο είναι χρονιάρα μέρα!!! Ημέρα των Παραμυθιών 🙂

      Μακρυγιαννάκης Παναγιώτης
      24 Απριλίου 09 στις 11:04

      Νέα επεισόδια του παραμυθά; Κι εμείς τι κάνουμε και δεν βοηθάμε; Να λοιπόν μια ιστορία που σκέφτηκα (φυσικά θέλει λίγη δουλειά για να σουλουπωθεί !!) :

      Τίτλος «Μα που πήγαν όλα τα παιδιά;»

      Παραμυθάς

      Όταν έρχεται το καλοκαίρι μου αρέσει να πηγαίνω τα απογεύματα στο πάρκο και να βλέπω τα παιδιά να παίζουν και όταν κουράζονται να έρχονται κοντά μου να τους λέω μερικά από τα παραμύθια μου. Το περασμένο καλοκαίρι όμως συνέβη κάτι πολύ περίεργο. Το πάρκο δεν είχε σχεδόν καθόλου παιδιά, παρα μόνο δύο τρία καινούργια που μόλις είχαν μετακομίσει σε αυτή τη γειτονιά…Θα πήγαν διακοπές, σκέφτηκα…Αλλά από την άλλη δεν μπορεί τα παιδιά να λείπουν διακοπές σχεδόν ολόκληρο το καλοκαίρι! Για κάτσε να πάω να ρωτήσω τα καινούργια παιδιά να δω τι γίνεται…
      Ε παιδιά γεια σας είμαι ο Παραμυθάς.

      Παιδιά : Γεια σου Παραμυθά

      Παραμυθάς : Τί έγινε; Μόνοι σας είστε εδώ; Που είναι τα άλλα παιδιά;

      Παιδιά : Να, ήρθαμε σε αυτή τη γειτονιά πριν λίγο καιρό αλλά δεν βρίσκουμε άλλα παιδιά για να κάνουμε παρέα.

      Παραμυθάς : Α! Το βρήκα μπορεί να έχουν πάει στη θάλασσα για μπάνιο. Πάω γρήγορα να τα ειδοποιήσω να έρθουν…

      ( Ο παραμυθάς πηγαίνει στην παραλία )

      Μόνο μεγάλοι κάνουν μπάνιο εδώ. Πουθενά τα παιδιά. Αρχίζω να ανησυχώ. Όχι Όχι δεν πρέπει να βάζω το κακό στο μυαλό μου. Αφού δεν είναι στη θάλασσα θα έχουν πάει στο βουνό καμιά εκδρομή. Για κάτσε να πετάξω πάνω από τα βουνά να τα βρω.

      (Ο παραμυθάς πετάει επάνω από τα βουνά)

      Κανένα…Όλα άφαντα…Πάω γρήγορα στο πάρκο να βρω τα νέα παιδιά να τα πάρω μαζί μου γιατί ίσως κινδυνεύουν να εξαφανιστούν κι αυτά

      (Ο παραμυθάς πηγαίνει στο πάρκο)

      Ευτυχώς σας βρήκα γιατί είχα τρομάξει ότι θα χάσω κι εσάς. Λοιπόν δεν κατάφερα να βρω κανένα από τα άλλα παιδιά αλλά σίγουρα θα μας βοηθήσει η μάγισσα Κλο Κλο. Με τη μαγική της σφαίρα βλέπει όλο τον κόσμο κι έτσι θα τα βρούμε τα παιδιά. Πάμε.

      (Πηγαίνουν όλοι μαζι στο σπίτι της μάγισσας Κλο Κλο)

      Κλο Κλο : Βρε Βρε καλησπέρα σας ! Αχ…Παραμυθά; Τί έχεις και είσαι καταϊδρωμένος;

      Παραμυθάς : Φέρε γρήγορα τη μαγική σου σφαίρα. Κάπου έχουν πάει όλα τα παιδιά και δεν μπορούμε να τα βρούμε. Μόνο αυτά βρήκα και τα πήρα μαζί μου για να μην εξαφανιστούν κι αυτά.

      Μάγισσα Κλο Κλο : Τί λες βρε παραμυθά; Πάμε γρήγορα να τα βρούμε με τη βοήθεια της μαγικής σφαίρας

      (Πηγαίνουν και κάθονται γύρω από τη μαγική σφαίρα)

      Μάγισσα Κλο Κλο : Μαγική μου σφαίρα ψάξε όλο τον κόσμο για να βρούμε που πήγαν τα παιδιά

      (Λέει μερικές μαγικές λέξεις και αρχίζει να δείχνει διάφορα μέρη…και σε λίγο…τσουουπ!)

      Μάγισσα Κλο Κλο : Να τα τα παιδιά τα βρήκα αλλά τί είναι γύρω γύρω…Ακούω πολλά κλικ κλικ και βλέπω ποντίκια

      Παραμυθάς : Ποντίκια ; Τί ποντίκια;

      Μάγισσα Κλο Κλο : Όχι κανονικά ποντίκια. Ηλεκτρονικά ποντίκια. Βλέπω και οθόνες και πληκτρολόγια…

      Παραμυθάς; : Α…Τώρα κατάλαβα τι συμβαίνει. Πάμε γρήγορα…

      ( Φεύγουν από το σπίτι της μάγισσας Κλο Κλο και πηγαίνουν σε ένα μικρό στενό δίπλα στην πλατεία )

      Παραμυθάς : Εδώ είμαστε.

      Παιδιά : Τί είναι εδώ παραμυθά;

      Παραμυθάς : Κοιτάξτε τι λέει η ταμπελα «Ιντερνετ Καφέ». Τα παιδιά ξεγελάστηκαν και άφησαν το πάρκο τη θάλασσα τις εκδρομές και τις διακοπές και κάθονται όλη μέρα μπροστά από ένα κομπιούτερ και σπαταλάνε όλη τους την ώρα χωρίς να το καταλαβαίνουν. Γι αυτό εξαφανίστηκαν τόσο καιρό. Νομίζουν ότι το αληθινό παιχνίδι είναι μέσα στο κομπιούτερ και όχι στο πάρκο.

      Παιδιά : Και τι θα κάνουμε τώρα παραμυθά. Δεν θα έρθουν ποτέ στο πάρκο κι εμείς δεν θα κάνουμε ποτέ φίλους.

      Παραμυθάς : Και όχι μόνο. Θα χαλάσουν και τα μάτια τους όλη μέρα μπροστά στο κομπιούτερ. Αλλά τη βρήκα τη λύση.

      (Ο Παραμυθάς μπαίνει στο Ιντερνετ καφέ κρυφά και κατεβάζει το γενικό του ρεύματος…Κλείνουν όλα τα κομπιούτερ και πριν κανείς να το πάρει χαμπάρι ξαναβγαίνει έξω)

      Σε λίγο άρχισαν τα παιδιά μέσα από το Ιντερνετ καφέ να βγαίνουν ένα ένα έξω και μόλις βλέπουν τον παραμυθά να του λένε

      «Παραμυθά κόπηκε το ρεύμα και είχαμε πολλά πράγματα να κάνουμε ακόμα στο κομπιούτερ»

      Και ο παραμυθάς τους λέει :

      Παιδιά μου τα κομπιούτερ είναι πολύ ωραία αλλά πρέπει να τα χρησιμοποιούμε μόνο όταν πρέπει. Είναι δηλαδή σαν το παγωτό. Που και που τρώμε ένα παγωτό αλλά άμα τρώμε συνέχεια θα πονέσει ο λαιμός μας. Έτσι και τα κομπιούτερ πρέπει να τα χρησιμοποιούμε και να παίζουμε με αυτά λίγη ώρα κάθε μέρα για να μη σπαταλάμε όλο μας το χρόνο γιατί έχουμε πολλά άλλα πράγματα να κάνουμε. Να παίξουμε να διαβάσουμε να πάμε στη θάλασσα για μπάνιο και πολλά άλλα.

      Να ορίστε λείπετε τόσο καιρό και παραλίγο να χάσετε τα καινούργια παιδιά της γειτονιάς που θέλουν να γίνουν φίλοι σας.

      Και έτσι ο παραμυθάς κατάφερε και πήγε τα παιδιά πάλι στο πάρκο και άρχισαν ξανά να παίζουν και να διασκεδάζουν και να ακούνε τις ιστορίες και τα παραμύθια του.

      Μακρυγιαννάκης Παναγιώτης
      25 Απριλίου 09 στις 8:11

      Διόρθωση : Μάλλον από το αλτσχάιμερ τα μπέρδεψα και αντί για Αιναφετς έβαλα την Κλο Κλο. Ντροπή μου !

      αλεξης βλαχος
      14 Μαΐου 09 στις 21:57

      καλε μου παραμυθα…

      οπως σου ειχα πει και οταν σε συναντησα καταλαθος στους αμπελοκηπους, ετσι και τωρα σου λεω ενα μεγαλο »ευχαριστω» για τις τοσο ομορφες εικονες που εχω απο παιδι.
      εικονες που εχουν να κανουν με ενα ομορφο και παραμυθενιο κοσμο, που ακομα εχω την ελπιδα οτι καπου μπορει να υπαρχει.

      ενα ακομη »ευχαριστω» ( οπως ισως θα θυμασαι οταν πηγαινες στο τεβε για τη συνταξη!!!!!)που σου ειπα εξω απο το εργαστηριο ζωγραφικης μου, γιατι εξ αιτιας σου μου αρεσουν οι τηγανιτες πατατες και η ζωγραφικη…ισως να ηταν ο κυριτσοπουλος ο πρωτος μου δασκαλος.

      επιτελους, ξανα ο παραμυθας σε νεες περιπετειες…………

      με πολυ εκτιμηση……..

Σχολιάστε