Σας ευχαριστώ και πάλι

Διαβάζοντας τα σχόλιά σας, βλέπω ξαφνικά ένα από αυτά – του tsak86 – που ανάμεσα στ’ άλλα λέει: «Να πετάξω κι εγώ μια ιδέα; Απ’ ότι είδα ο γιος σου ξέρει μια χαρά από υπολογιστές. Μπορεί να σε βοηθήσει να φτιάξεις 5λεπτα ή 10λεπτα βιντεάκια (για downloading φυσικά…) στα οποία θα αφηγείσαι νέες ιστορίες. Το διαδίκτυο είναι μια πολύ καλή πηγή φωτογραφικού υλικού και η αφήγηση θα μπορούσε να συνοδεύεται με ό,τι εικόνα βρεις σχετική με το παραμύθι. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ναι, είναι πολύ καλή ιδέα..»
Όντως είναι πολύ καλή ιδέα και είναι παρόμοιο με αυτό που σκεφτόμουν: Να βρούμε τρόπο να στήσουμε ένα «τηλεοπτικό κανάλι» στο internet, που θα λέγεται, «PARAMITHAS.TV» και θα είναι για παιδιά και … μεγάλα παιδιά. Δεν είναι όμως τόσο απλό όσο μοιάζει, γιατί χρειάζονται χρήματα. Κάνω κάποιες σκέψεις για το πώς θα μπορούσαν να βρεθούν και θα σας πω – αν πραγματικά θα θέλατε να δημιουργηθεί κάτι τέτοιο.
Επίσης από τα σχόλιά σας και αυτό εδώ το blog, μου ήρθαν ιδέες για δυο βιβλία:
Το ένα θα είναι μυθιστόρημα και ο προσωρινός (ίσως και τελικός) τίτλος θα είναι, «Upgrading το Μαγικό Γιλέκο», όπου το μαγικό γιλέκο θα πάει… «κάπου» και θα αποκτήσει «Ψυχολογικοφιλοσοφικόαυτογνωσιακομεταφυσικές» δυνατότητες… χα, χα, χα, ξέρω ότι σκάτε από την περιέργειά σας, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα – σας υπόσχομαι όμως ότι θα είστε οι πρώτοι που θα το μάθετε.
Το άλλο βιβλίο, θα έχει τίτλο, «Paramithas.gr», όπου θα βάλω ό,τι ιστορία μου ή σκέψη μου θα έχει μπει επί ένα χρόνο εδώ στο blog, αλλά απαραίτητα – και μόνο τότε – με κάποια από τα σχόλιά σας (ανώνυμα ή με τα ψευδώνυμα και εφόσον συμφωνήσετε) που θα δείχνουν την παιδική τρυφερότητα, καλοσύνη, αθωότητα και αγάπη που μπορεί να κρατάει κανείς ακόμα κι όταν μεγαλώσει, σε κάποια γωνιά της καρδιάς του.
Σας ευχαριστώ, λοιπόν, και πάλι – γι’ αυτό και ο τίτλος αυτού του post – που εκείνο που μου στέλνετε ανάμεσα από τις γραμμές των μηνυμάτων σας, πέρα από τις λέξεις, με γεμίζει ζωντάνια και ιδέες.
Kι επειδή είστε καλά παιδιά και … τρώτε όλο σας το φαΐ, αύριο θα σας βάλω κάτι που δεν λογάριαζα να το βάλω, γιατί κανονικά δεν επιτρέπεται επειδή ανήκει σε άλλους πέντε, αλλά ελπίζω ότι θα μου το συγχωρέσουν όταν διαβάσουν όλα σας τα σχόλια. Μόνο που κι αυτό, δυστυχώς, δεν θα μπορώ να το αφήσω να το «κατεβάσετε», αλλά αξίζει τον κόπο και μόνο να το δείτε. Εσείς που μεγαλώσατε με τον «πατεντιάρικα χειροποίητο» «ΠΑΡΑΜΥΘΑ», θα πάθετε την πλάκα σας – ανεξάρτητα αν συναισθηματικά συνεχίσετε να προτιμάτε τον παλιό.
Αρκετά για τώρα, όμως.
Καλό Βράδυ.
Σας φιλώ γλυκά.
Π.

10 Σχόλια στο “Σας ευχαριστώ και πάλι”

      natasaki & akis
      12 Απριλίου 07 στις 21:37

      Κι από μας γλυκό-γλυκό φιλί. 😉

      Και….συμφωνούμε σε όλα! Μακάρι να τα καταφέρετε, πατέρας και γιος, κι αν χρειαστείτε βοήθεια -και μπορούμε-και εμείς είμαστε εδώ!

      Καλό βράδυ, Παραμυθά-παππού!

      αυτόματος
      12 Απριλίου 07 στις 21:44

      Καλως σας ξαναβρηκαμε κυριε παραμυθα! Πεσαμε πανω στη σελιδα σας (με την κοπελα μου ντε!) ενω ψαχναμε, για αλλη μια φορα, για τα προγραμματα των παιδικων μας χρονων. Δεν μπορουσα να πιστεψω οτι ειστε εσεις ο ιδιος! Τις προαλλες μολις σας βλεπαμε με το μαγικο σας γιλεκο στο youtube & σκεφτομασταν που να ειστε & τι να κανετε… Περιμενουμε εναγωνιως περαιτερω εξελιξεις, & για ο,τι χρειαστειτε & μπορουμε να βοηθησουμε εδω ειμαστε. Μεχρι τοτε, να σας παραπεμψω σε μια αλλη προσπαθεια για «εναλλακτικη παιδεια» (εναλλακτικη σε σχεση με αυτα που περνιουνται σημερα για παιδεια) – http://www.pancakemountain.com . Καληνυχτα!

      eρωτας
      13 Απριλίου 07 στις 11:15

      Είσαι απλά Υ-ΠΕ-ΡΟ-ΧΟΣ!!!!!
      Αυτά τα βιβλία θα είναι θησαυροί για εμάς και τα παιδιά μας!!!
      Ανυπομονώ, αλλά θα κάνω υπομονή, γιατί το καλό πράγμα αργεί να γίνει!
      Φιλάκια, μπαμπά!
      :*********

      SilentSoul
      13 Απριλίου 07 στις 23:25

      Δημιουργικότατος και ορεξάτος.
      Πολύ χαίρομαι…
      Ανυπομονω να δω να πραγματοποιουνται ολα αυτα.

      Ακομα δεν μπορω να πιστεψω πως επικοινωνούμε μαζι σας και οτι εσείς ανταποκρίνεστε.

      Ειναι υπεροχο το συναισθημα.

      Φιλακια στα μαγουλακια και μια σφιχτή αγκαλιτσα

      purple overdose
      16 Απριλίου 07 στις 16:54

      Τι να πω και ‘γω…Τα έχουν πει όλα οι προλαλήσαντες. Παραμυθά, ώρες-ώρες θα ήθελα να ήμουν ξανά παιδί και να πετούσαμε μαζί στις ιστορίες σου…Ο Θεός να σ’ έχει πάντα καλά…

      Μελίνα Γεωργιάδου
      17 Απριλίου 07 στις 20:38

      Κι εγώ θα ήθελα να ήμουν πάλι παιδί και να βλέπω την εκπομπή. Δεύτερη μέρα σήμερα που μπαίνω στη σελίδα και ξαναβουρκώνω. Ψάχνω τα βίντεο για να δω παλιά επεισόδια, ενώ ταυτόχρονα φοβάμαι μην πέσω πάνω σε κάποιο που θυμάμαι. Παραμυθά, για κάποιους ήσουν μια τρυφερή φωνή, όχι απλά μια εκπομπή. Το σκέφτηκα καλά και συνειδητοποίησα πως η δική σου φιλικότητα κι ο γλυκός τρόπος ήταν πηγαία, δεν ήταν απλά ένα παιδικό μίλημα που κάνουν οι μεγάλοι για να προσεγγίσουν τα παιδιά. Και σε κάποια παιδιά, όπως αυτά των χωρισμένων, αυτός ο γλυκός τρόπος ισοδυναμούσε με το χάδι που έλειπε.

Σχολιάστε