Δύο καινούργια βιβλία του Κ.

COVER Η ΜΟΝΗ+ΜΙΛΩΝΤΑΣ

Από την άλλη Πέμπτη, κυκλοφορούν στα περισσότερα Βιβλιοπωλεία, δύο βιβλία του  Κρισναμούρτι  που ετοίμασα το τελευταίο εξάμηνο. Το ένα είναι το «Η ΜΟΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»  και το άλλο το, «ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ».  Με το link που έβαλα στον κάθε τίτλο, μπορείτε να πάτε να τα δείτε στο site των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ. (Αν λέει σε κάποιο «ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ» είναι λάθος.)
Το πρώτο, είναι μια καινούργια μετάφραση αρκετά διαφορετική από εκείνη του βιβλίου  που είχε κυκλοφορήσει στην δεκαετία του ’70 με τον τίτλο, «Στη Σιγή του Νου». Επίσης, ο καινούργιος τίτλος είναι και ο πρωτότυπος  του Αγγλικού βιβλίου. Το δεύτερο, βγαίνει για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Το βιβλίο, «Η μόνη επανάσταση», είναι ένα από τα λίγα βιβλία του Κρισναμούρτι που έχει γραφτεί από τον ίδιο και δεν είναι – όπως τα περισσότερα- απομαγνητοφωνήσεις ομιλιών και συζητήσεών του. Το, «Μιλώντας για τον Θεό»,  είναι μια επιλογή αποσπασμάτων από από ανέκδοτες ομιλίες και βιβλία του Κρισναμούρτι -από το 1936 έως το 1980 – όπου παρουσιάζεται η αναζήτηση του ανθρώπου για κάτι ιερό, για τον Θεό. Θέλω να κλείσω αυτό το post, με ένα μικρό απόσπασμα από το καθένα.

Πρώτα, από το «Η Μόνη Επανάσταση».
Όταν αντιστέκεται κανείς στο θυμό του ή στο μίσος που νιώθει, τι πραγματικά συμβαίνει; Χτίζεις έναν τοίχο μπροστά στο μίσος, αλλά εκείνο εξακολουθεί να υπάρχει· ο τοίχος απλώς το κρύβει από σένα. Ή αποφασίζεις να μην θυμώνεις, αλλά αυτή η απόφαση είναι μέρος του θυμού και αυτή ακριβώς η αντίσταση τον δυναμώνει. Μπορεί κανείς να το δει από μόνος του αυτό το γεγονός αν το παρατηρήσει. Όταν αντιστέκεσαι, ελέγχεις, καταπιέζεις ή προσπαθείς να ξεπεράσεις – που είναι όλα το ίδιο πράγμα γιατί όλα γίνονται με την επιβολή της θέλησης– κάνεις ακόμα πιο χοντρό τον τοίχο της αντίστασης και έτσι σκλαβώνεσαι ολοένα και περισσότερο, στενεύουν όλο και πιο πολύ οι ορίζοντές σου, γίνεσαι όλο και πιο στενοκέφαλος. Και είναι από αυτό το στένεμα, από αυτή τη στενοκεφαλιά που θέλεις να ελευθερωθείς, αλλά και αυτή ακριβώς η επιθυμία είναι η αντίδραση που θα δημιουργήσει ακόμα ένα εμπόδιο για κατανόηση, ακόμα περισσότερη στενοκεφαλιά. Έτσι πηγαίνουμε από την μια αντίσταση στην άλλη, από το ένα εμπόδιο στο άλλο, δίνοντας πότε πότε στον τοίχο της αντίστασης ένα διαφορετικό χρωματισμό, μια διαφορετική ιδιότητα ή τον στολίζουμε με κάποια ευγενικά λόγια. Αλλά η αντίσταση, είναι το δέσιμο που είπαμε και το δέσιμο είναι πόνος.
«Κι αυτό σημαίνει ότι, εξωτερικά, στην καθημερινή ζωή θα πρέπει κανείς να δέχεται να τον τραβολογάνε από δω κι από ‘εκεί, όπως θέλουν οι άλλοι, και ότι εσωτερικά θα πρέπει να αφήνει τον θυμό του και όλα τα υπόλοιπα ελεύθερα να τον κυβερνάνε;»
Φαίνεται ότι δεν προσέξατε αυτό που ειπώθηκε. Όταν είναι για κάτι που σας δίνει  ευχαρίστηση, δεν σας πειράζει η «κλωτσιά» που σας δίνουν και το αίσθημα της απόλαυσης που νιώθετε· αλλά όταν αυτή η κλωτσιά γίνεται οδυνηρή, τότε αντιστέκεστε. Θέλετε να ελευθερωθείτε από τον πόνο, αλλά προσκολιέστε στην ευχαρίστηση. Η προσκόλληση στην ευχαρίστηση είναι αντίσταση. Είναι φυσικό να αντιδρά κανείς· εάν δεν αντιδράσει το σώμα σου στο τσίμπημα μιας βελόνας σημαίνει ότι είσαι παράλυτος. Επίσης, εάν δεν αντιδράς μέσα σου, ψυχολογικά, τότε κάτι δεν πάει καλά. Αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίον αντιδράς και η φύση της αντίδρασης, και όχι απλώς η αντίδραση. Όταν κάποιος σε κολακεύει, έχεις κάποια αντίδραση· και αντιδράς επίσης κι όταν κάποιος σε προσβάλλει. Και στις δύο αντιδράσεις υπάρχει αντίσταση – η μία από ευχαρίστηση και η άλλη από στενοχώρια. Την μία την κρατάς και την άλλη ή την αγνοείς ή θέλεις να την ανταποδώσεις. Και τα δύο είναι μία αντίσταση. Τόσο το κράτημα όσο και η απόρριψη είναι μία μορφή αντίστασης, αλλά η ελευθερία δεν είναι αντίσταση.

Και από το, «Μιλώντας για τον Θεό».
Ερώτηση: Τι είναι ο Θεός;
Κρισναμούρτι: Πώς θα το ανακαλύψετε; Θα δεχτείτε τις πληροφορίες κάποιου άλλου; Ή θα προσπαθήσετε να ανακαλύψετε ο ίδιος τι είναι ο Θεός; Είναι εύκολο να κάνει κανείς ερωτήσεις, αλλά για να βιώσει την αλήθεια απαιτείται πολλή νοημοσύνη, πολλή έρευνα και ψάξιμο.
            Η πρώτη ερώτηση λοιπόν είναι: Θα δεχτείτε αυτό που λέει κάποιος άλλος για τον Θεό; Δεν έχει σημασία ποιος είναι αυτός – ο Κρίσνα, ο Βούδας ή ο Χριστός – γιατί μπορεί όλοι αυτοί να κάνουν λάθος – μπορεί επίσης και ο προσωπικός σας γκουρού να κάνει λάθος. Σίγουρα, για να ανακαλύψεις τι είναι αληθινό, ο νους σου πρέπει να είναι ελεύθερος να ερευνήσει, που σημαίνει ότι δεν μπορεί απλώς να δέχεται ή να πιστεύει. Εγώ μπορώ να σας δώσω μια περιγραφή της αλήθειας, αλλά δεν θα είναι το ίδιο με το να βιώσετε εσείς οι ίδιοι την αλήθεια. Όλα τα ιερά βιβλία περιγράφουν τι είναι ο Θεός, αλλά εκείνες οι περιγραφές δεν είναι ο Θεός. Η λέξη Θεός δεν είναι ο Θεός –  είναι;
            Για να  ανακαλύψετε τι είναι αληθινό δεν πρέπει ποτέ να αποδέχεστε το τι μπορεί να λένε για ‘κείνον τα βιβλία, οι δάσκαλοι, ή οποιοσδήποτε άλλος — δεν πρέπει καν να επηρεάζεστε. Αν επηρεάζεστε από όλους αυτούς, θα βρείτε μόνο ό,τι θέλουν εκείνοι να βρείτε. Και πρέπει να ξέρετε ότι ο ίδιος σας ο νους μπορεί να δημιουργήσει την εικόνα για κάτι που θέλει. μπορεί να φαντάζεται τον Θεό με γενειάδα, ή με ένα μάτι. μπορεί να τον κάνει μπλε ή πορφυρό. Πρέπει, λοιπόν, να έχετε επίγνωση των επιθυμιών σας και να μην ξεγελιέστε από τις προβολές των επιθυμιών σας και των πόθων σας. Αν λαχταράτε να δείτε τον Θεό με μια ορισμένη μορφή, η εικόνα που θα δείτε θα είναι ανάλογη των όσων θέλετε, και αυτή η εικόνα δεν θα είναι ο Θεός — θα είναι; Αν είστε θλιμμένοι και θέλετε να παρηγορηθείτε, ή αν είστε συναισθηματικοί και ρομαντικοί στις θρησκευτικές σας προσδοκίες, τελικά θα δημιουργήσετε έναν Θεό που θα σας δίνει ό,τι θέλετε, αλλά και πάλι δεν θα είναι ο Θεός.
            Ο νους σας, λοιπόν, πρέπει να είναι τελείως ελεύθερος και μόνο τότε μπορείτε να ανακαλύψετε τι είναι αληθινό – όχι με την αποδοχή κάποιας δεισιδαιμονίας ούτε διαβάζοντας τα δήθεν ιερά βιβλία ούτε ακολουθώντας κάποιον γκουρού. Μόνο όταν έχει κανείς αυτή την ελευθερία, αυτή την πραγματική ελευθερία από εξωτερικές επιρροές καθώς επίσης και από τις επιθυμίες και τους πόθους του, έτσι ώστε ο νους σου να είναι πολύ ξεκάθαρος – μόνο τότε είναι δυνατόν να ανακαλύψεις τι είναι Θεός. Αλλά αν απλώς κάθεσαι και θεωρητικολογείς, τότε η εικασία σου είναι τόσο καλή όσο είναι και του γκουρού σου, και το ίδιο απατηλή.

Καλό σας βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

 

 

2 Σχόλια στο “Δύο καινούργια βιβλία του Κ.”

Σχολιάστε