Σκόνη στον άνεμο

ΕΞ. ΧΑΜ.ΚΛΕΙΔΙ.C

Η φωτογραφία είναι από το εξώφυλλο του βιβλίου μου με ποιήματα, «ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ». Κάθε ποίημα έχει στην απέναντι σελίδα ένα μικρό κείμενο του Κρισναμούρτι για τον έρωτα. Για το βιβλίο αυτό  έχω βάλει post το 2014  όταν πρωτοκυκλοφόρησε και αν θέλετε μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ.
Σήμερα θέλω να πω δυο λόγια για ένα από τα ποιήματα του βιβλίου, που έχει τίτλο, «Την τελευταία στιγμή».  Στο ποίημα αυτό αναφέρεται και ένα αγαπημένο μου τραγούδι από τα νιάτα μου   -πρωτοκυκλοφόρησε το 1977 –  το  «Dust in the wind» (Σκόνη στον άνεμο)  ενός συγκροτήματος που λεγόταν Cansas. Προχθές έπεσα τυχαία πάνω σε ένα videoclip  του τραγουδιού κι έτσι θυμήθηκα και το τραγούδι και το ποίημα. Αν δεν βγάζετε τα λόγια από το videoclip του τραγουδιού που ανέβασα στο τέλος  του post, οι στίχοι του τραγουδιού υπάρχουν ΕΔΩ.
Και  πρώτα να το ποίημα μου που σας είπα.

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑIΑ ΣΤIΓΜΗ
«Είμαστε σκόνη που σηκώνει ο αέρας…»,
λέει το τραγούδι στο ραδιόφωνο.
Κάθεται μέσα στ’ αυτοκίνητό του
και δεν λέει να βγει.
Ζαλισμένος απ’ το κρασί που ήπιε,
ακούει το τραγούδι στο ραδιόφωνο,
και βουλιάζει μέσα στον έρωτα
χωρίς καμιά προσπάθεια να ξεφύγει,
ενώ τα μάτια του τρέχουνε, ήσυχα, δάκρυα,
καθώς θυμάται εκείνο το όνειρο που είδε παλιά:
Το κεφάλι του μισοκομμένο από τη λαιμητόμο
-γλύτωσε την τελευταία στιγμή-
κρέμεται από μια άκρη, μπροστά στο λαιμό,
κι εφτά μαυροντυμένοι χωρίς πρόσωπα
στέκουν αδημονώντας γύρω του.
Έτσι  και τώρα οι κύριοι του σκότους,
περιμένουν υπομονετικά μέσα στα μαύρα ρούχα τους,
να πέσει το κεφάλι του, για να το πάρουν.
Η Αγάπη που δεν έχει όνομα,
η Αγάπη που δεν έχει τέλος ή αρχή,
η Αγάπη που δεν ξέρει από θάνατο,
στέκεται λίγο πιο ‘κει,
περιμένοντάς τον καρτερικά να τη νιώσει.
Τον περιμένει.
Περιμένει να γλυτώσει για να τη συναντήσει.
Μοιάζει να ‘ναι τόσο μακριά
κι όμως τους χωρίζει
μόνο ένας χτύπος της καρδιάς.
Άραγε θα τα καταφέρει;

Και τώρα το videoclip του τραγουδιού.
Καλή εβδομάδα
Π.

 

 

 

 

Σχολιάστε