Για τα όνειρα

Πριν λίγο καιρό, στο Ίδρυμα Κρισναμούρτι στην Αγγλία, βρήκαν σε κάτι παραπεταμένα  χαρτιά του Κρισναμούρτι, ένα κείμενο που είχε γράψει το 1956 στην Αθήνα, σε επίσκεψή του τότε στην Ελλάδα. Το μικρό αυτό κείμενο  μού το έστειλαν προχθές  με mail και είπα σήμερα να το ανεβάσω.
Καλή εβδομάδα
Π.

Μπορεί  ο συνειδητός νους να είναι σε μια τέτοια κοντινή σχέση όλες τις ώρες με το ασυνείδητο,  στη διάρκεια της ημέρας όπως και στη διάρκεια της νύχτας, ώστε  να μην βρίσκεται ποτέ σε αυτή την κατάσταση της σύγχυσης που απαιτεί την προβολή ονείρων;  Σίγουρα, όταν ο συνειδητός νους ξέρει ήδη τις κινήσεις του ασυνείδητου  έτσι που το ασυνείδητο να μην έχει ανάγκη να προβάλλει όνειρα στον συνειδητό νου για να τα ερμηνεύσει, τότε είναι δυνατόν να μην ονειρεύεσαι καθόλου. Δηλαδή, εάν έχεις μόνιμα επίγνωση των κινήτρων σου, των προκαταλήψεών σου, της διαμόρφωσής σου, των φόβων σου, του τι σου αρέσει και δεν σου αρέσει· εάν έχεις επίγνωση όλων αυτών στη διάρκεια της ημέρας, τότε όταν κοιμάσαι  ο νους δεν ενοχλείται διαρκώς από όνειρα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να έχει κανείς επίγνωση των σκέψεών του, των συναισθημάτων του, των κινήτρων του, της ζήλιας του και να μην τα παραμερίζει, αλλά να τα κατανοεί τελείως. Τότε ο νους είναι πολύ ήσυχος, σιωπηλός και μέσα σε αυτή τη σιωπή μπορεί να είναι ελεύθερος  από όλη τη διαμόρφωση του.  Ένας τέτοιος νους είναι θρησκευόμενος νους και μόνο ένας τέτοιος νους  μπορεί να δεχτεί εκείνο που είναι αλήθεια. Ο νους που ψάχνει για την αλήθεια δεν θα τη βρει ποτέ, αλλά όταν ο νους είναι εντελώς ακίνητος, χωρίς να κάνει καμία κίνηση, χωρίς να έχει καμία επιθυμία, τότε είναι δυνατόν να εμφανιστεί το  απροσμέτρητο. 

 

 

 

Σχολιάστε