Ο Δράκος του Νησιού

 

 

paramithas-heretaei.jpgΈνας δράκος κι ένας γίγας
ζούσανε σ’ ένα νησί.
Τον γίγαντα άκουγε ο δράκος
πάντα, σαν καλό μικρό παιδί.
Όταν πείναγε ο δράκος
μούγκριζε τρομακτικά
και τον έστελνε ο γίγας
ψάρια για να φάει στα βαθιά.
Έτσι, όμως, οι ψαράδες
έμειναν χωρίς φαΐ
αφού ο γίγαντας κι ο δράκος
δεν αφήναν ψάρι στο νησί.
Όμως, να που κάποια μέρα
φτάνει ο Παραμυθάς
και ο γίγαντας κι ο δράκος
χάθηκαν απ’ το νησί με μιας.

Πώς σας φάνηκε το ποίημα; Σας άρεσε; Το έγραψαν κάτι φίλοι μου στο νησί που είχα πάει για διακοπές το καλοκαίρι. Πρέπει όμως να σας πω όλη την ιστορία από την αρχή για να καταλάβετε γιατί μου έγραψαν αυτό το ποίημα. Όπως ξέρετε, το περασμένο καλοκαίρι πήγα για διακοπές σ’ ένα νησί. Καθώς πλησίαζα στο νησί, θαύμαζα από μακριά τον ωραίο πύργο του.
Λίγο αργότερα, Κι αφού τακτοποίησα τα πράγματά μου εκεί που θα έμενα, κατέβηκα στο λιμάνι να πιω ένα καφεδάκι, κι εκεί που καθόμουν ήρθε και κάθισε δίπλα μου ένας ψαράς.
«Πολύ ωραίο το νησί σας», του λέω.
«Πολύ ωραίο», μου απαντάει, αλλά κοντεύουμε να πεθάνουμε από την πείνα.
«Και γιατί;», τον ρωτάω.
dragonf.jpg «Γιατί στο νησί μας ζει ένας δράκος στον πύργο επάνω στον λόφο». Και ο δράκος αυτός», συνέχισε ο ψαράς, «ζει μαζί με το αφεντικό του, τον γίγαντα που τον ακούει σαν μικρό παιδί. Κάθε πρωί βγαίνει ο γίγαντας και λέει στο δράκο: ‘Πήγαινε παιδί μου να φας τα ψαράκια σου’. Αυτό κάνει υπάκουα ο Δράκος, αλλά για να χορτάσει τρώει δύο τόνους ψάρια. Κι έτσι Παραμυθά μου, δεν μένει τίποτα για να φάμε εμείς…».
«Μμ… κάτι πρέπει να κάνω για να σας βοηθήσω» και μια και δυο, ξεκίνησα για τον πύργο όπου έμεναν ο δράκος και ο γίγαντας.
«Ε, ποιος είσαι εσύ;» με ρωτάει ο γίγαντας μόλις μπήκα στον πύργο.
«Ο Παραμυθάς», του απαντάω.
«Δηλαδή ξέρεις και λες παραμύθια;»
«Και βέβαια» του απαντάω.
«Αχ, κύριε Παραμυθά», αναστέναξε ο γίγαντας, «δεν ξέρεις πόσο έχω επιθυμήσει να μου πουν ένα παραμύθι πρινgiant-1.jpg κοιμηθώ. Θα μείνεις μαζί μου απόψε και να μου πεις ένα παραμύθι».
Έτσι, το βράδυ, κάθισα δίπλα στο κρεβάτι του γίγαντα, έβαλα τα δυνατά μου και του είπα το πιο ωραίο παραμύθι που ήξερα. Κι ήταν τόσο ωραίο που ο γίγαντας ηρέμησε και κοιμήθηκε τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνέχεια. Και το άλλο πρωί, την ώρα που κοιμόταν, ανέβηκα πάνω στον πύργο Έγινα μεγάλος σαν τον γίγαντα και περίμενα να βγει ο δράκος. Μόλις τον είδα να ξεπροβάλλει του φωνάζω: «Πήγαινε παιδί μου να βρεις την κίτρινη φάλαινα και να μην ξανάρθεις αν δεν την φέρεις». Κι ο δράκος που είχε μάθει να υπακούει σαν μικρό παιδί, έφυγε αμέσως, να βρει την κίτρινη φάλαινα, που – όπως ξέρετε – δεν υπάρχει ούτε στα παραμύθια.
Όταν χάθηκε ο Δράκος, έτρεξα και είπα σ’ όλους τι έγινε.
«Καλά, κι όταν ξυπνήσει ο γίγαντας, τι θα κάνει;», ρώτησε κάποιος.
«Θα το μάθουμε όταν ξυπνήσει», απάντησα.
Ύστερα από τρεις μέρες ξύπνησε ο γίγαντας, φώναξε τον δράκο, τον ξαναφώναξε, κι όταν είδε και απόειδε, μπήκε σε μια βάρκα και ξεκίνησε να τον βρει, κι από τότε δεν τον ξαναείδαν ποτέ Έτσι, γλίτωσε το νησί από τον δράκο και τον γίγαντα κι όλοι οι ψαράδες άρχισαν πάλι το ψάρεμα. Και για να με ευχαριστήσουν, έβαλαν ένα νεαρό ποιητή του νησιού, τον Κωνσταντίνο Παπαδιαμάντη, απόγονο ενός σπουδαίου συγγραφέα που είχε ζήσει στο νησί, και μου έφτιαξε το ποίημα που σας είπα στην αρχή.
Γεια σας.
Ο Παραμυθάς

3 Σχόλια στο “Ο Δράκος του Νησιού”

      nellinezi
      16 Φεβρουαρίου 08 στις 20:47

      Πολύ ωραίο το ποίημα κι ακόμη πιο ωραίο το παραμύθι! Ε …τέτοια μέρα, με τόσο χιόνι και κρύο, ένα παραμύθι απ τον Παραμυθά, ήταν ό,τι πρέπει!! : )

      μαρια
      29 Φεβρουαρίου 08 στις 11:39

      καλημέρα, αγαπητέ παραμυθά.
      ο τρόποσ που γράφεισ είναι όμορφοσ , μαγικόσ και ταξιδεύει τον αναγνώστη. δεν συνηθίζω τα κοπλιμέντα , πρέπει να σου πώ. τολμώ να πώ , επειδή γράφω παραμύθια και γώ, είναι κάτι που ψάχνω συνέχεια και με επιμονή και υπομονή. θα σε ξαναεπισκεφθώ, γιατί νομίζω ότι θα με διδάξεισ και σίγουρα θέλω να μάθω περισσότερα.

Σχολιάστε