Διάλειμμα

Λοιπόν, οφείλω να σας ομολογήσω ότι πάλι μ’ εντυπωσιάσατε! Αυτό το κείμενο για την «αγάπη του πατέρα», όταν το nikohiliopodarousa.jpgδιάβασα τοποθετημένο ως post στο blog, μου φάνηκε πολύ βαρύ με αυτά τα περί θανάτου και είπα να μην το βάλω. Τελικά, όμως, λέω: «άσ’ το, και το πολύ πολύ να μην γράψει κανείς τίποτα ή να ‘στην πούνε‘ με αυτά που βάζεις». Κι εσείς… Με συγκινήσατε πάλι! Αλλά σας τρώει κι ο κώλος σας… Μου δίνετε θάρρος και θα βάλω κι άλλα τέτοια… «βαριά». Έχω μία ιστορία για το φόβο, μμμ!!!… «Βγαλμένη από τη ζωή» που λένε. Θα τη βάλω αύριο ή το πολύ μεθαύριο. Για σήμερα, όμως, «διάλειμμα» με κάτι … πανάλαφρο. Ένα σκίτσο του «κυρίου Νίκου«, του ενός από τους τέσσερις (Ροζαλία, Τιμολέων, Χιλιοποδαρούσα) παρουσιαστές της γνωστής τηλεοπτικής εκπομπής «ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ» (Οκτώβριος 1983 – Ιούνιος 1987). Το φοβερό αυτό σκίτσο (δυστυχώς δεν ξέρουμε ποιανού είναι, γιατί βρέθηκε το σκίτσο έτσι «ξεγυρισμένο» σε άλμπουμ ενός… τοτινού παιδιού), είναι από συνέντευξη σε τηλεπεριοδικό, που πήρε η νεαρή δημοσιογράφος της εποχής Ντέπυ Γκολεμά από τον … «κύριο Νίκο». Ελπίζω να σας αρέσει.paramithas-heretaei.jpg

Καλό βράδυ.
Ο Παραμυθάς.
Υ.Γ. Ολόκληρο το όνομά μου αυτή τη φορά για να μην με… μπερδεύετε με τον «κύριο Νίκο».

9 Σχόλια στο “Διάλειμμα”

      natassaki
      19 Ιουνίου 07 στις 20:37

      Χιχιχι ! 😉 Καλό το σκίτσο του κυρίου Νίκου, μα εγώ προτιμώ εσένα, παππού-Παραμυθά! Φιλάκια κι αγκαλίτσα!

      lupa
      20 Ιουνίου 07 στις 15:48

      Αλήθεια πόσες ζωγραφιές θα πρέπει να είχατε μαζέψει από τόσα παιδάκια τότε (σημερινούς 30ρηδες)…..

      Vanda
      20 Ιουνίου 07 στις 15:54

      Το φοβερό αυτό σκίτσο (δυστυχώς δεν ξέρουμε ποιανού είναι, γιατί βρέθηκε το σκίτσο έτσι….)

      μπορεί όμως να σας ξαναβρεί εδώ, όπως κι εμείς, και να κάνει κι άλλα σκίτσα!!!! 😀

      ΜΑΡΙΑΝΝΑ
      20 Ιουνίου 07 στις 16:20

      Δεν το πιστεύω η χιλιοποδαρούσα υπάρχει…..και υπάρχει στο web…
      Οταν διάβασα σε εφημερίδα, ότι υπάρχει αυτή η ιστοσελίδα δεν το πίστευα….πόσο όταν την είδα κιόλας!!
      Εγώ μεγάλωσα με Παραμυθά και Φρουτοποία (μακάρι να ακολουθούσε και ο κ Τριβιζάς το παραδειγμά σας) και ύπαρξη αυτής της σελίδας με γέμισε με ελπίδα. Ελπίδα ότι μπορεί να αναβιώσουμε εκείνη την εποχή….εκείνη την αθώα εποχή.Που για να την μεταδώσουμε στα παιδιά μας δίνουμε καθημερινά αγώνα, χωρίς υπερβολή.
      Αγώνα να μην αποκτήσουν κινητό από τα 4 τους κινητό,αγώνα να παίζουν ελεύθερα στα χώματα,χωρίς η μαμά της φίλης του να ουρλιάζει που λερώθηκε το καμάρι της.Μάχη για ένα σωρό πράγματα απλά, που εμείς στην ηλικία τους θεωρούσαμε φυσιολογικά.
      Σας ευχαριστώ που υπ άρχεται ακόμα και είστε ο ίδιος……μόνο ένα σας παρακαλώ να συνεχίστε να υπ άρχεται.
      Σας ευχαριστώ που μου δίνεται την ευκαιρία να δώσω στο παιδί μου λίγη από την δική μας υπέροχη αθωότητα
      Με εκτίμηση

      ΜΑΡΙΑΝΝΑ

      maria
      21 Ιουνίου 07 στις 10:13

      έχεις πλάκα που διαχωρίζεις τον «κύριο Νίκο» από τον Παραμυθά τόσο επίμονα..τι σημασία έχει? εσύ είσαι εσύ¨ο dad, ο μπαμπάς, ο Νίκος, ο Πιλάβος. Κaλημέρα DAD! 😉

      deppy golema
      21 Ιουνίου 07 στις 15:07

      γειά σου Νίκο! ο σκιτσογράφος λέγεται και αν θες υπάρχει και η σελίδα με το κείμενο. να σαι καλά. φιλιά ΝΤΕΠΥ…

      lou
      22 Ιουνίου 07 στις 13:38

      θα συμφωνήσω με τη Μαρια dada !
      Η διάθεση κάνει συχνά τη διαφορά, αλλά το πακέτο είναι το ίδιο.

      Καλη συνέχεια

Σχολιάστε