Καταραμένο «dial up»

Λοιπόν, είχα μια ιδέα που θα σας αρέσει και μου την έδωσε αυτό το παιχνίδι «πες 5 πράγματα για σένα» που μου πρότεινε να παίξω η sitronella, αλλά δυστυχώς εδώ στο σπίτι μου, στο Καπανδρίτι, υπάρχει μόνο αυτό το καταραμένο dial up και δεν γίνεται να στείλω φωτογραφίες και τέτοια γρήγορα, οπότε για να ανεβάσω την ιδέα μου, θα πάρει όλο το Σαββατοκύριακο. Θα το κάνω, λοιπόν, τη Δευτέρα. Για να σας ανοίξω την όρεξη, όμως, σας λέω ότι τη Δευτέρα θα σας πω 5 πράγματα για μένα, τον Παραμυθά, που δεν ξέρετε και μάλλον απ’ ό,τι κατάλαβα από κάποια σχόλιά σας θα θέλατε να μάθετε. Θα σας πω λοιπόν: 1) γιατί έχω άσπρα μαλλιά, 2) γιατί φοράω γυαλιά 3) γιατί φοράω το μαγικό γιλέκο 4) πώς γίνεται να γράφει το μαγικό μολύβι χωρίς να φαίνεται 5) πώς γίνεται και πετάω. .. Τώρα, όμως που το ξανασκέφτομαι, δεν ξέρω… Τι λέτε κι εσείς; Ακούστε: Αν νομίζετε, ότι λέγοντάς σας όλα αυτά τα μυστικά θα απομυθοποιηθώ, τότε δεν θα το κάνω, θα τα κρατήσω και τα 5 μυστικά για πάντα. Τι λέτε; Θέλετε να σας τα μαρτυρήσω; Αλλά με μια συμφωνία: όπως σας έχω ξαναπεί, δεν θα τα μαρτυρήσετε στους μεγάλους. Έτσι;
Καλό βράδυ
Σας φιλώ πολύ.
Π
Υ.Γ. Καλό το βίντεο για το μαγικό μολύβι, ε;

11 Σχόλια στο “Καταραμένο «dial up»”

      Tess
      25 Φεβρουαρίου 07 στις 9:57

      πολύ καλό το βίντεο για το μαγικό μολύβι παραμυθά μου, ναι. Πάρα πολύ καλό – μ’ άρεσε τόσο που σου ζωγράφισε καρδούλα μόλις σε είδε. Έχω τόσες μέρες που βλέπω αυτά που βάζεις, δακρύζοντας πάντα, πολύ, και όλο μου φαίνεται αδύνατο να σου γράψω κάτι. αλλά σ’ ένα υστερόγραφο πιο εύκολα απαντά κανείς, σε μια ερώτηση, έτσι δεν είναι; (Ίσως γιατί τα παιδιά όταν νιώθουν δέος μιλάνε μόνο όταν τα ρωτάνε, και τώρα μετά από τόσα χρόνια μας ξαναπήγες εκεί, μια που φαίνεται πως δεν ‘χαζέψαμε’ στη διαδρομή)
      Από πότε φοβάται όμως ο παραμυθάς μην απομυθοποιηθεί; γίνεται αυτό;
      Και πώς μ’αρέσει που γράφεις Σας φιλώ πολύ. Να μην βαρεθείς ποτέ να το γράφεις. Παραμυθά μου.

      marilia
      25 Φεβρουαρίου 07 στις 15:28

      τςτςτςτς! Πώς… φιλώ έτσι, η δασκάλα! Ντροπή μου! χιχιχι!

      Μαγουλοκοκκινισμένα φΙλιά λοιπόν! Περισσότερα από πριν! :):):):):)

      Δημητρης
      26 Φεβρουαρίου 07 στις 10:05

      κοιταξε να δεις αγαπητέ Παραμυθά….
      ξέρουμε ότι λέγεσαι Πολύβιος αλλά σε φωνάζουμε Παραμυθά.
      τα πεις δεν τα πεις δεν θα κάνει διαφορά. αυτό δεν είναι που χαρακτηρίζει μία παιδική ψυχή? η φαντασία?
      αν εγώ θέλω να κλείσω τα μάτια και να πετάξω θα το κάνω. ακόμα και αν σωματικά είμαι εγκλωβισμένος πίσω από ένα γραφείο θα το κάνω. φορώντας το μαγικό μου κοστούμι και τη μαγική μου γραβάτα, γράφοντας με το μαγικό μου πληκτρολόγιο!!!!
      οπότε πράξε όπως αγαπάς…..
      με εκτίμηση
      καλή σας εβδομάδα

      marilia
      26 Φεβρουαρίου 07 στις 10:45

      Ήρθε η Δευτέρα, Παραμυθά μας! Περιμένουμε…

      Όσο για τις ανησυχίες περί… απομυθοποίησης, γιατί είμαι τόσο βέβαιη ότι τίποτα δε θα αλλάξει, αλλά, αντιθέτως, θα κάνει τα πράγματα ακόμα πιο… μαγικά;

      Καλημέρα! 🙂

      ggk
      26 Φεβρουαρίου 07 στις 14:51

      Το καταπληκτικό είναι να διαβάζεις να γράφει ο Παραμυθάς για dial up σύνδεση κτλ.
      Αυτό το blog τελικά, είναι ένα απίστευτο πήγαινε-έλα στον χρόνο…
      Το καλό είναι ότι μερικά πράγματα μένουν αναλλοίωτα 🙂

      μελπη
      26 Φεβρουαρίου 07 στις 17:30

      πόσο πίσω ταξίδεψα με όλα αυτά που διάβασα εδώ μέσα.. τι μου θύμισες παραμυθά μου.. σε ευχαριστώ για ό,τι μας έχεις χαρίσει ως τώρα… δεν ξέρω αν θέλω να μας τα μαρτυρίσεις… μάλλον όχι.. εκτός αν οι αποκαλύψεις είναι μαγικές από μόνες τους.. μόνο τότε.. ό,τι και να αποφασίσεις θα μείνει μεταξύ μας.. και πάλι σε ευχαριστώ όπως ευχαριστώ και όσους τυχόν σε προέτρεψαν για να δημιουργήσεις και αυτόν τον χώρο…

      περιπετών
      27 Φεβρουαρίου 07 στις 22:26

      Αγαπημένε μου παραμυθά,

      Είμαι ένα από τα παιδιά σου· ένα από τα πιο πιστά σου παιδιά που ξημεροβραδιαζόταν ακούγοντας την φωνή σου να με ταξιδεύει σε κόσμους μαγικούς, μακρινούς και όμορφους. Τηλεόραση έβλεπα πολύ λίγη. Εσένα, την Φρουτοπία, εκπαιδευτική τηλεόραση, στρουμφάκια και χιλιοποδαρούσα. Όπου βρισκόμουν όμως είχα το φορητό μαγνητοφωνάκι μου μαζί μου και έπαιζα τις κασσέτες σου με τις υπέροχες ιστορίες. Στον ύπνο μου, στον ξύπνιο μου, σε ταξίδια, στο σχολείο, η φωνή σου ηχούσε στα αυτιά μου και με ταξίδευε σε κόσμους που έπλαθα με την παιδική μου φαντασία και που ακόμη παραμένουν ζωντανοί μέσα μου. Τους κόσμους αυτούς χωρίς να το συνειδητοποιώ τους επισκέπτομαι πολύ συχνά και οι ιστορίες σου με συνοδεύουν σε ανύποπτες στιγμές όπου κι αν βρίσκομαι. Πολύ συχνά συνδέω γεγονότα καθημερινά με ήρωες και σκηνές από τις ιστορίες σου. Καθώς γράφω συνειδητοποιώ πόσες φορές τα τελευταία χρόνια λέω σε φίλους και γνωστούς διδάγματα και ιστορίες που μου είχες πρωτοπεί εσύ. Το έκανα ασυναίσθητα χωρίς να θυμάμαι πάντοτε πότε είχα πρωτοταξιδέψει σε αυτούς τους κόσμους. Τι να πρωτοθυμηθώ; Τον άνθρωπο που έψαχνε να βρει ανθρώπους πιο ανόητους από τα πεθερικά του και είδε χωρικους να προσπαθούν να ψαρέψουν το φεγγάρι από την λίμνη, το βασιλόπουλο με τα μεγάλα αυτιά και το σουραύλι που έλεγε το μυστικό, τις πριγκιποπούλες που πήγαιναν κάθε βράδυ σε ένα κόσμο μαγικό και κοίμιζαν τους φρουρούς τους με κρασί, τον φτωχό χωρικό που ενώ κάποιος φιλάνθρωπος του έδινε ένα ψωμί με χρυσά φλουριά αυτός το έδινε στον φούρναρη για να πάρει αλεύρι;

      Κλαίω εδώ και ώρες από τότε που άρχισα να διαβάζω το ιστολόγιό σου. Έρευνα, φοιτητές, υποχρεώσεις πήγαν περίπατο καθώς εδώ και ώρες έχω μεταφερθεί πίσω στην παιδική μου ηλικία και όλα έχουν σταματήσει. Είμαι 28 χρονών αλλά ευτυχώς θυμάμαι τα πάντα από ηλικία 2 ετών. Ελπίζω να συνεχίσουμε να βρισκόμαστε και να ταξιδεύουμε στην αθωότητα και την αγνότητα για πολύ καιρό ακόμη. Όσο για την ΕΡΤ, μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να σε μαζέψουν. Έχεις χιλιάδες παιδιά που θα τρέξουν να σε υπερασπιστούν:)

      Ευχαριστώ δεν σου λέω διότι δεν είναι αρκετό για να εκφράσει αυτό που αισθάνομαι.

      Το τραγουδάκι «τηγανιτές πατάτες» που είχα να ακούσω πάνω από 20 χρόνια το έβγαλα και το μοιράστηκα εδώ http://kithara.vu/ss.php?id=MjkzODY0NTg4 για να το θυμηθούν κι άλλοι:)

      D
      Παραμυθά παραμυθά σου φτιάχνω
      A D A
      ρύζι μ’αρακά με κρέας χόρτα και ντομάτες
      Α D
      Θέλω και τηγανιτές πατάτες
      D
      Παραμυθα παραμυθά σου φτιάχνω
      A D A
      τούρτες παγωτά με κρέμα ζάχαρη σφολιάτες
      Α D
      Θέλω και τηγανιτές πατάτες

      BB BB A G F# AA EE EE EE D E F# A BB BB A G F# AA EE EE EE D C# D

      G D
      Ναι ναι ναι παραμυθά
      A D
      θα σου κάνω και τηγανιτές πατάτες
      G D
      Ναι ναι ναι παραμυθά
      A D
      θα σου κάνω και τηγανιτές πατάτες

Σχολιάστε