Για Δάσκαλους και γονείς

Από χθες άρχισαν τα Σχολεία. Έχοντας φίλες Δασκάλες Δημοτικού, ακούω διάφορες ιστορίες που έχουν σχέση με τα παιδιά της τάξης τους, αλλά και τους γονείς τους. Καθώς πέρσι είχα ακούσει απ΄όλες κάποια περιστατικά με παιδιά – πρώτης Δημοτικού – που έχουν σχέση με το σεξουαλικό ένστικτο, σκέφτηκα να ανεβάσω εδώ, κάτι από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που τέλειωσα την μετάφρασή του πριν μια εβδομάδα και που έχει τίτλο, «Η Εκπαίδευση και το Νόημα της Ζωής». Διάλεξα δύο αποσπάσματα από το Πέμπτο Κεφάλαιο: την πρώτη παράγραφο του κεφαλαίου και την τελευταία. Τα αντιγράφω εδώ με μια φωτογραφία του Κρισναμούρτι με παιδιά, που μου αρέσει πολύ.
Καλό βράδυ.
Π.

Όπως και άλλα ανθρώπινα προβλήματα, έτσι και το πρόβλημα του έρωτα και της σεξουαλικής επιθυμίας είναι ένα περίπλοκο και δύσκολο πρόβλημα και αν ο εκπαιδευτικός δεν έχει εμβαθύνει ο ίδιος σ’ αυτό και να έχει δει τις πολλές επιπτώσεις του, πώς μπορεί να βοηθήσει εκείνους που εκπαιδεύει; Αν ο γονιός ή ο Δάσκαλος είναι ο ίδιος παγιδευμένος  στις συγκρούσεις του σεξ, πώς μπορεί να καθοδηγήσει ένα παιδί σ’ αυτό; Μπορούμε ποτέ να βοηθήσουμε τα παιδιά αν εμείς οι ίδιοι δεν κατανοούμε τη σημασία όλου αυτού του προβλήματος; Ο τρόπος που ο Δάσκαλος μεταδίδει την κατανόηση του σεξ, εξαρτάται από την κατάσταση του δικού του νου· εξαρτάται από το αν εκείνος είναι ήσυχα ανεπηρέαστος από προκαταλήψεις ή αν κατατρώγεται από τη σύγκρουση με τις δικές του επιθυμίες. (…)
(…) Γι’ αυτό το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ο μαθητής, αλλά ο Εκπαιδευτικός· η δική μας η καρδιά και ο δικός μας ο νους πρέπει να καθαριστούν, για να γίνουμε ικανοί να εκπαιδεύσουμε άλλους. Αν ο ίδιος ο Εκπαιδευτικός βρίσκεται σε σύγχυση, αν είναι ανέντιμος και χαμένος στο λαβύρινθο των ίδιων του των επιθυμιών, πώς μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί, να έχει ευθύτητα ο δρόμος της ζωής του; Αλλά δεν είμαστε μηχανές για να βρουν τη βλάβη μας κάποιοι ειδικοί τεχνίτες και να τη διορθώσουν· είμαστε το αποτέλεσμα μιας μακριάς σειράς επιρροών και γεγονότων και ο καθένας μας οφείλει να ξετυλίξει και να κατανοήσει ο ίδιος, από μόνος του τη σύγχυση της δικής του ιδιοσυγκρασίας.

4 Σχόλια στο “Για Δάσκαλους και γονείς”

      marilia
      12 Σεπτεμβρίου 12 στις 20:41

      Ευχαριστοφιλί για το ποστ.

      Δώδεκα χρόνια ακούω να επαναλαμβάνεται μέσα μου «για όλα φταις εσύ, δάσκαλε!»… κι είναι πολύ βαριά η ευθύνη, ρε γμτ! 🙁

      δημήτρης
      13 Σεπτεμβρίου 12 στις 20:14

      αχ! Μαρίλια…την ίδια φωνή ακούω κι εγώ ως πατέρας 15 χρόνια τώρα…πολύ βαριά η ευθύνη!
      και σε αυτό το κείμενο ο Κρισναμούρτι μας (ξανα)λέει ότι έχουμε πάρα πολύ δουλειά να κάνουμε με τον εαυτό μας και αυτή ακριβώς είναι και η ουσιαστική ευθυνη κάθε ανθρώπου…κι αν είσαι γονιός ή εκπαιδευτικός τόσο το χειρότερο 🙂
      Φιλιά

      Παραμυθάς
      14 Σεπτεμβρίου 12 στις 10:39

      Τι να πω! Τα δυο σχόλια σας βρε παιδιά έπεσαν πάνω στη στιγμή που μετέφραζα μια παράγραφο από το καινούργιο βιβλίο του Κρισναμούρτι που άρχισα, ε… και είπα να την αντιγράψω εδώ:
      «Για να μάθεις για τον εαυτό σου, για να ξέρεις τον εαυτό σου, πρέπει να παρατηρείς με φρεσκάδα, με ελευθερία. Δεν μπορείς να μάθεις κάτι για τον εαυτό σου αν απλώς εφαρμόζεις κάποιες γνώσεις, πράγμα που σημαίνει ότι κοιτάς τον εαυτό σου με βάση όσα έχεις μάθει από κάποιου είδους καθοδηγητή, από κάποιο βιβλίο ή από τις εμπειρίες σου. Το «εγώ» είναι μια εξαιρετική οντότητα, είναι κάτι περίπλοκο, δυναμικό, εκπληκτικά ζωντανό, που αλλάζει αδιάκοπα καθώς περνάει απ’ όλων των ειδών τις εμπειρίες. Είναι ένας στρόβιλος τεράστιας ενέργειας και δεν υπάρχει κανείς να σου μάθει τίποτα γι’ αυτό — κανείς! Ετούτο είναι το πρώτο που πρέπει να συνειδητοποιηθεί. Έτσι και το καταλάβεις αυτό, έτσι και δεις πραγματικά την αλήθεια του, έχεις ήδη απελευθερωθεί από ένα βαρύ φορτίο: έχεις πάψει να περιμένεις από κάποιον άλλον να σου πει τι να κάνεις. Υπάρχει ήδη η αρχή του εκπληκτικού αρώματος της ελευθερίας».

Σχολιάστε