Η γιορτή των κλόουν

Πριν από λίγο καιρό, σας είχα ανεβάσει ένα βίντεο μ’ έναν κλόουν που εξηγεί πώς γεννήθηκε το φλαμένγκο, από μία παράσταση με κλόουν που είχα δει παλιά. Όσοι δεν το είχατε δει αυτό το post κάντε  κλικ  ΕΔΩ.

Πριν φύγω για διακοπές κάθησα και ξεχώρισα έναν έναν τους κλόουν από την παράσταση, και κατά διαστήματα θα ανεβάσω εδώ όλα τα βίντεο. Λέω να τα πάρω με τη σειρά αυτή τη φορά – κι όχι όποιο μου κάτσει στην τύχη όπως την προηγούμενη- κι έτσι για σήμερα λέω να ανεβάσω την παρέλαση που έκαναν οι κλόουν αρχίζοντας την παράστασή τους.

Σας φιλώ.

Π.

13 Σχόλια στο “Η γιορτή των κλόουν”

      να-τασσσάκι
      18 Ιουλίου 09 στις 12:50

      🙂

      Πολύ καλό!

      «Οι κλόουν είναι πραγματικά αστείοι, μαμά» είπε ένα από τα πιτσιρίκια που το είδαν εδώ -εγώ τι άλλο να πω;

      Καλημέρες, Καλές βουτιές και καλό Σαββατοκύριακο 🙂

      QwfwqN
      18 Ιουλίου 09 στις 18:54

      πολύ καλοί -ειδικά το προηγούμενο: εύστροφα σαρκαστικό, καταδιασκέδασε το πιτσιρίκι μας. Νάστε καλά και να περνάτε καλά!

      Μαρία
      18 Ιουλίου 09 στις 22:29

      κλασσικοί πάντα οι κλόουν σε κάποιες χωρες υπήρχε άλλωστε και σχολή όπου το σπούδαζες αυτό και θεωρούνταν λειτούργημα σαν αυτό του παιδαγωγού.

      Νατασσσακι αυτη την εκδοχη που αναφέρεις στο προηγούμενο ποστ δεν την σκέφτηκα… σαν να λέμε αυτα τα κόκκινα σημαδια στα φύλλα μπορεί να ναι πασχαλίτσες; 😆

      dimitrisp
      19 Ιουλίου 09 στις 21:31

      και βέβαια μας αρέσουν οι «πραγματικά αστείοι» κλόουν .Είναι πολύ ωραίο που θα μπορούμε να τους βλέπουμε μαζί με τα παιδιά μας πριν ή μετά από ένα παραμύθι, βεβαίως βεβαίως!
      καλό βράδυ!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      19 Ιουλίου 09 στις 23:45

      Καλησπέρα σε όλους από το Ηράκλειο…Αττικής.Ναι τα ωραία πράγματα κάποτε τελειώνουν.Το ίδιο και οι διακοπές. 🙁

      Πολύ αστείο το Flamengo.Περιμένω και τα υπόλοιπα video Παραμυθά μας.Κρίμα που αύριο που τα εγγόνια έρχονται Σκιάθο εσύ φεύγεις.Ελπίζω να ξαναπάς σύντομα και να παίζεται όλη μέρα οι τρεις σας στη παραλία!!!!

      ΝατασσσΆκι!!Τι ακριβώς δε σου αρέσει στο κόκκινο χρώμα;;;Είναι και το αγαπημένο μου;;(έτσι για να σκάσεις!!!!)Και γιατί έχεις κόκκινες πασχαλίτσες τότε;;;Εεεε;;;Ακούς εκεί να μη της αρέσει το πιο υπέροχο,τέλειο,φανταστικό,πανέμορφο,υπέροχο,και δε ξέρω τι άλλο,χρώμα του κόσμου.Αύριο με courier θα σου σταλούν τα εξής:

      1)Δύο (2) ντουζίνες κόκκινα τριαντάφυλλα
      2)Το τραγούδι:»Τραγουδάμε για το κόκκινο» του συγκροτήματος «Τα Ζουζούνια» σε ήχο και Video Clip.Βέβαια αν ήταν στο χέρι μου θα σου έστελνα τα ίδια «Τα Ζουζούνια» να στο τραγουδάνε όλη μέρα live.
      3)Ένας ελαιοχρωματιστής με εντολή να βάψει τις κουρτίνες στο χρώμα που μισούσες( μάντεψε ποιο είναι…).
      4)Και αν καταφέρω θα πείσω τη Μαρία να σε κεραυνοβολεί όλη μέρα με τα πράσινα μάτια της(αν έχω καταλάβει ορθώς τα πράσινα μάτια,αν και πολύ ωραία,φέρνουν γρουσουζιά).Αλλά σε αγαπάω πάρα πολύ οπότε άκυρο το 4.

      Το εν λόγω σχόλιο θα ταίριαζε καλύτερα στο προηγούμενο post και είναι τελειώς άσχετο με το παρόν post.Άλλα άμα το έγραφα εκεί που ταίριαζε το πιο πιθανό είναι να το διάβαζε μόνο ο Νίκος και όχι η φιλενάδα μου που λατρεύω να μισώ.ΝατασσσΆκι τα φιλιά μου.

      Ναι,γύρισα από τις διακοπές ξεκούραστος και με ορεξούλες…

      Καληνύχτες…

      Μαρία
      22 Ιουλίου 09 στις 16:57

      όχι καλε τα πρασινα μάτια δεν φερνουν γρουσουζια απλώς λένε πως ματιαζουν ευκολότερα αλλά σε μένα επειδη δεν τα πιστεύω ισχύουν μόνο για κάποιους που πάνε κρήτη και μας το γραφουν κάθε μέρα και με το κόκκινο δεν νομίζω πως έχει κάτι το αντίθετο χμ πολύ… με το κόκκινο μαζευτήκαμε εδώ… 😆

      Παπαστρατής Ιωάννης
      22 Ιουλίου 09 στις 19:21

      Μαρία και εγώ Κρήτη πήγα!Για αυτό αισθάνομαι λίγο τα αρνητικά κύματα των ματιών σου;;; 😆

      να-τασσσσάκι
      23 Ιουλίου 09 στις 1:57

      Λοιπόν, για να αποκαταστήσω την τάξη 😛

      Το κόκκινο είναι το δεύτερο αγαπημένο μου χρώμα – ως πασχαλίτσα, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς.. Ένα θέμα έχω με τις κόκκινες ομάδες (και με τις ομάδες γενικά, αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα), και γι’ αυτό ήταν το πείραγμα στο Δημήτρη και τη Μαρία, Γιάννη μας!

      1) Πού είναι τα τριαντάφυλλα, οεο???
      😆

      2) MHN τολμήσεις και στείλεις ζουζούνια ή άλλα έντομα, την έβαψες! Λατρεύω τα καλά παιδικά τραγουδάκια – κι αυτά ΔΕΝ είναι καλά, ούτε παιδικά, ούτε καν τραγουδάκια!

      3) Γιάννη παιδί μου, ο ελαιοχρωματιστής βάφει τοίχους – όχι κουρτίνες…
      😆 😆 😆

      4)Το έχω γλυτώσει το «κεραυνοβόλημα» της Μαρίας, με αγαπάει αφού..! 😉

      Τα φιλιά μου κι από δω – ναι, μια εργαζόμενη μαμά μπορεί να το » ρίχνει έξω» που και που (όταν είναι πολύ χαρούμενη, για παράδειγμα) με τις φιλενάδες της και να γράφει σχόλια τέτοια ώρα!!!
      😉

      Καλημέέέέέέέρεςςς! 🙂

      Fwtino_Asteraki
      2 Σεπτεμβρίου 09 στις 14:44

      Καλησπερες Καλησπερες!

      Πολυ ομορφο το βιντεακι με «εντυπωσιασε» παρα πολυ θα ελεγα…
      Ενα μυστικουλη σσσσςςςς μην μας ακουσει κανεις ε!Ως μικρο παιδακι και γω στο ακουσμα των κλοουν το μυαλο μου πηγε στο τσιρκο η σε αυτους που μια φορα στην «χιλιαιτια» εχουν στα παιδικα παρτυ καμια φορα-ταινιες…Ειναι πολυ διαφορετικοι σε ολα..δεν περιμενα να δω κατι τετοιο και ενθουσιαστικα πολυ…εμαθα συγουρα κατι καινουργιο!Σςςςςςς!

      Μακιαααααααα

Σχολιάστε