Ο Χρήστος το λιοντάρι

stortel13

Σήμερα μωρά μου είχα έτοιμο να σας ανεβάσω ένα  post με το μήνυμα που μου έστειλε ένα κορίτσι από σας, και που μ’ έκανε να γελάσω πολύ, αλλά τελευταία στιγμή, μου έστειλε ένα βίντεο η «Χιονάτη»  (τι κάνεις «Κοκκινοσκουφίτσα»;  Α, ναι: Χάρηκα πολύ που ξαναείδα μήνυμά σας, «Vanda» και «Παραμυθομεγαλωμένη»). Οπότε το post αναβάλεται για αύριο. Σήμερα το βίντεο που «μ’ έστειλε». Είναι η αληθινή ιστορία δύο αγοριών που βρήκαν σ’ ένα μαγαζί να πουλιέται ένα νεογέννητο λιονταράκι (lion cub) που το πήραν, το βάφτισαν και μεγάλωσε μαζί τους. Κάποτε, όμως,  έπρεπε να το στείλουν πίσω στη ζούγκλα, στην Αφρική. Έτσι κι έγινε. Αργότερα,  τα αγόρια που ήταν μεγάλοι άντρες πια κι αυτά, θέλησαν να ξανασυναντήσουν το λιοντάρι και παρόλο που όλοι τους έλεγαν ότι αυτό ήταν πολύ επικίνδυνο, εκείνα πήγαν και το βρήκαν και δείτε τι έγινε.

Σας φιλώ πολύ.
Π.

9 Σχόλια στο “Ο Χρήστος το λιοντάρι”

      JULIA
      3 Ιανουαρίου 09 στις 17:49

      Καλή Χρονιά σε όλα τα παραμυθόπαιδα και στον Παραμυθοπατέρα μας!!!

      Το βίντεο το έχω δει. Όσες φορές και να το δώ ΠΑΝΤΑ με συγκινεί…

      Μάλλον Παραμυθά πρέπει να αλλάξεις το link γιατί εμένα με έστειλε στο facebook και μου ζητούσε κωδικούς…

      http://www.youtube.com/watch?v=zVNTdWbVBgc

      Προσπαθήστε εδώ.

      Τις καλύτερες ευχές μου σε όλους σας!!!

      marian
      3 Ιανουαρίου 09 στις 22:58

      Απίθανο βίντεο!!
      Η αγάπη όλα τα καταφέρνει, μέχρι και άγρια θηρία δαμάζει!

      καλή χρονιά ,χρόνια πολλά καλά και ευτυχισμένα!!

      ΑΡΙΣΤΗ
      4 Ιανουαρίου 09 στις 16:44

      Χρόνια καλά, χρόνια γλυκά, χρόνια παραμυθένια… εύχομαι σε εσένα παραμυθούλη μου και σε όλα τα παιδάκια σου.
      Η νέα χρονιά να δώσει στον κάθε ένα μας την δύναμη να κάνει αυτό που επιθυμεί. Οι ευχές δεν φτάνουν, θέλει και προσπάθεια…
      Ελπίζω να τα καταφέρω να σε δω την άλλη φορά που θα έρθεις. Θέλω να πιστεύω ότι δεν έχω χάσει την ευκαιρία.
      Τέλειο το βιντεάκι!!!!!!
      Φιλάκια πολλά – πολλά.

      Παραμυθομεγαλωμένη
      4 Ιανουαρίου 09 στις 17:26

      Κι εγώ γνώριζα αυτό το βίντεο και μου φέρνει στο μυαλό κάτι που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο για το γέροντα Παϊσιο. Εκείνος τάιζε τις αρκούδες και άλλα «άγρια» ζώα με τα χέρια του. Οι άλλοι εντυπωσιάζονταν, μα τους απαντούσε πως τα ζώα ανταποκρίνονται στην αγάπη με απόλυτη φυσικότητα και μάλιστα δείχνουν αυτό που καμιά φορά οι άνθρωποι ξεχνούν.. Ευγνωμοσύνη..
      Αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση στο βίντεο αυτό ήταν η γνωριμία της λέαινας με τους ανθρώπους που φρόντισαν τον «καλό της». Ενω εκείνη δεν έχει «προηγούμενα» με αυτούς και δεν τους γνωρίζει, δείχνει με τη στάση της τον ίδιο σεβασμό και τη φιλική της διάθεση και ανταποκρίνεται στο χάδι.Πραγματικά πολύ όμορφο βίντεο!
      Σ`ευχαριστούμε Παραμυθά μας!

      Fwtino_Asteraki
      5 Ιανουαρίου 09 στις 2:03

      Γεια σε ολα τα παραμυθοπαιδακια τα σκανταλιαρικα χιχιχι!Ολοι ειμαστε..Ειδα το βιντεακι απιστευτο…πραγματικα καταπληκτικο και τρυφερο…Με συγκινησε δεν θα το κρυψω…Πηρα ομως και ενα περιεργο μυνηματακι θα λεγα απ αυτο…Ειναι ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ οτι τα ζωα..εδω το λιονταρακι-βασιλιας της ζουγκλας αγριο και τα συναφη- εξειδε πως ποτε δεν ξεχναει ενα απο τα σημαντικοτερα πραγματα στον ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΟΣΜΟ…την ΦΙΛΙΑ…την ΑΓΑΠΗ…την ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ…την ΧΑΡΑ….ειναι ΖΩΟ κι ομως δεν ξεχνα…
      Εμεις οι τρανοι και οι σπουδαιοι γιατι τα ξεχναμε????Μηπως ειμαστε παραπανω ΖΩΑ απ ΑΥΤΟ???
      Τα συμπερασματα δικα σας….
      Καληνυχτα και παραμυθονειρακια γλυκα σε ολους!
      Φιλακια και αγκαλιτθεθ!!!

      Theogr
      5 Ιανουαρίου 09 στις 19:05

      Με λίγη καθυστέρηση ήρθα για να σου ευχηθώ Καλή Χρονιά και να σε ευχαριστήσω που επισκεπτόσουν τον κήπο μου. Να είμαστε καλά και να τα λέμε και φέτος.

Σχολιάστε