150… «Χιλιοποδαρούσες»

ΕΞΩΦ. ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡAΣΗ

Αν προσέξετε την ημερομηνία πάνω-πάνω σε  αυτό το παλιό τεύχος της ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ, που το είχε φυλαγμένο η πεθερά μου και μου το έδωσε πριν λίγες μέρες, θα δείτε ότι λέει, 5 Νοεμβρίου 1983. Στο κάτω μέρος του εξώφυλλου είναι οι φωτογραφίες από δύο καινούργιες -τότε- παιδικές εκπομπές: της «Χιλιοποδαρούσας» και της εκπομπής, «Επιχείρηση Ιφιγένεια». Η εβδομάδα, 5-11 Νοεμβρίου 1983 (στα 40 μου)  ήταν εκείνη που άρχισε όλο το καινούργιο παιδικό πρόγραμμα που είχα ετοιμάσει, με 7  ελληνικές εκπομπές και 5 ξένες. Με λίγα λόγια, φέτος, σε δύο μέρες, κλείνουν ακριβώς τριάντα χρόνια από τότε που άρχισε η «Χιλιοποδαρούσα». Έτσι, μου μπήκε η ιδέα να ανεβάσω κάτι από αυτή την εκπομπή, που παρόλο που έχω φτιάξει ειδική κατηγορία γι΄αυτήν στο μπλογκ, την έχω παραμελήσει. Έψαξα, λοιπόν, στις παλιές μου βιντεοκασέτες και βρήκα κάτι που είχα ξεχάσει και που είναι το καλύτερο για την επέτειο: Μία εκπομπή που ήταν η γιορταστική για τη συμπλήρωση 150 εκπομπών, τον Μάρτιο του 1987. Έτσι αποφάσισα να την ανεβάσω εδώ για όλα τα κορίτσια κι αγόρια της δεκαετίας του ’80 που την έβλεπαν, αλλά και για τα σημερινά παιδιά. Πώς λέμε, «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι»;  Κι όπως θα δείτε η εκπομπή έπεσε μέσα στις αποκριές εκείνης της χρονιάς,  ενώ εκείνη τη χρονιά, μετά από τρεις μήνες, παραιτήθηκα από την ΕΡΤ. Βλέποντάς  την, θυμήθηκα εκείνο που λέγαμε πιτσιρικάδες ως «βωμολοχία» για πλάκα, το: «Έρημά μου νιάτα, πού τσαλακωθήκατε!»  Το πιάσατε το υπονοούμενο και της έκφρασης, αλλά και ότι με έβλεπα στο βίντεο κι έλεγα, «Α,ρε πώς ήμουνα…»  Χα, χα, χα…
Δείτε την. Ελπίζω, να σας αρέσει.
Σας φιλώ πολύ
Π.

«Ο σκύλος». (Επιτέλους)

Ε, εντάξει, το παράκανα! Ό,τι «μαστίγωμα» και να μου κάνει η nellinezi θα ‘χει δίκιο. Ξεκινήσαμε με την Παρασκευή που το βίντεο με την ιστορία για ένα σκύλο, δεν μπήκε καλά, μετά εξαιτίας των γενεθλίων του «μάστορα» δεν ξανανέβηκε, έβαλα τα τρία ποιήματα, (ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ) και μου έκανε εντύπωση που δεν γίνονταν σχόλια και από περιέργεια το άφησα για να δω λίγο ακόμα τι θα γίνει. Έτσι ενώ μπήκανε από την Παρασκευή μέχρι σήμερα 1.000 (!!!) περίπου καινούργια κομπιούτερ και 2.700 (!!!!) επιστροφές, έγιναν πρώτα δύο σχόλια και τελικά μπήκαν 5. Ίσως η σιωπή να σημαίνει ότι άρεσαν πολύ, αλλά μπορεί και καθόλου. Ποιος ξέρει… Όπως πια θα ξέρετε τα blogs είναι όπως και οι εκπομπές μου παλιά, σαν «μπουκάλια που πετάς στη θάλασσα». Όπως και να ‘ ναι, σήμερα θα βάλουμε το βίντεο με την ιστορία του σκύλου και ελπίζω να αρέσει στα παιδάκια σας. Το προηγούμενο post το άφησα χωρίς να το σβήσω, έτσι κούφιο, χωρίς βίντεο γιατί ήθελα να μείνουν τα σχόλιά σας.
Να σας θυμίσω με δυο λόγια ότι το βίντεο είναι από τα θέματα της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ – το ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ – με το τίτλο «Ο σκύλος». Ακουγόταν – όπως σας έχω πει κι άλλες φορές – πρώτα έμπαινε μία βουβή ταινία και ζητούσαμε να γράψουν τα παιδιά ιστορίες και μετά από δύο Κυριακές ξαναπαίζαμε την ταινία μετην καλύτερη ιστορία που είχαμε πάρει από τα παιδιά. Θα ενθουσιαστώ αν ανάμεσά σας βρω κάποτε το παιδί που έχει γράψει την ιστορία που θα ακουστεί.

Σας φιλώ.
Π.

Ο σκύλος

 

storyteller-flying.jpg

Πα, πα, πα!!!….Τι είναι αυτή ρε παιδάκι μου!!! Η nellinezi εννοώ. Είδατε μάλωμα που μου ρίχνει με το σχόλιό της στο τελευταίο post! Μόνο μαστίγιο που δεν έβγαλε πάλι! Κι αυταρχικήηηη… !!! Πα, πα, πα! Και θέλει και να χαμογελάω όταν τα κάνω όλα αυτά που μου ζητάει! Νομίζω ότι θέλει να με ξεκάνει… κάτι τα κεφτεδάκια, κάτι, «ένα post τη μέρα το γιατρό τον κάνει πέρα» τι να πω!!!

Εντάξει, εντάξει, ήμαρτον, δεν θα το ξανακάνω. Αρχίζω από σήμερα με βίντεο, για αύριο μια έκπληξη (!!!) και τη Δευτέρα (την Κυριακή έχω ρεπό) το post για το κάπνισμα, δηλαδή σεντόνι 30 σελίδων περίπου (χα, χα, χα… η εκδίκησή μου)…
Λοιπόοοοον… Το σημερινό βίντεο είναι από τα θέματα της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ – το ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ – με το τίτλο «Ο σκύλος». Ακούγεται – όπως σας έχω ήδη εξηγήσει – η καλύτερη ιστορία που είχαμε πάρει από τα παιδιά που μας έστελναν τις ιστορίες τους πάνω σ’ αυτές τις ταινίες. Θα ενθουσιαστώ αν ανάμεσά σας βρω κάποτε το παιδί που έχει γράψει την ιστορία που θα ακουστεί.

Σας φιλώ.
Π.

Η nellinezi συγχωρέθηκε για την καταπίεση που μου έκανε επειδή πριν λίγο μας ειδοποίησε ότι η ταινία δεν παίζεται μέχρι το τέλος. Της χρωστάω δύο βίντεο σε μια μέρα για να πατσίσουμε. Μίλησα με τον «μάστορα» και το έβγαλα το βίντεο. Αν δεν καταφέρει να το βάλει αργότερα – γιατί είναι και τα γενέθλιά του και εκτός από «μάστορας» είναι και μάγειρας κι έχει κόσμο – θα μπει οπωσδήποτε αύριο.
Συγνώμη και φιλιά.
Ο μπαμπάς του «μάστορα»

ΣΑΒΒΑΤΟ, 12 ΠΑΡΑ 5. Τελικά ο «μάστορας» έκανε εορταστικό διήμερο τα γενέθλιά του και μας κρέμασε. Απορώ πώς δεν με έχει μαστιγώσει ακόμα η   nellinezi!!!!!
Φιλιά και καλή Κυριακή.

Μια ευχητήρια κάρτα

Θα ήθελα να μου επιτρέψετε απόψε να βάλω κάτι προσωπικό που βρήκα και με συγκίνησε. Στο φάκελο με τα παλιά κείμενα από τη ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ, βρήκα και μια κάρτα που μου είχε στείλει ένα από τα παιδιά που παρακολουθούσαν την εκπομπή, ο Δημήτρης ο Ρετζής. Όπως ίσως θα θυμάστε, ένα από τα θέματα της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ ήταν και μικρές ταινίες 8 χιλ. γυρισμένες από τα ίδια τα παιδιά. Δύο από τα παιδιά που έστελναν ταινίες, ήταν ο Ζαχαρίας ο Σαμολαδάς και ο Δημήτρης ο Ρετζής και το διαφορετικό από τις υπόλοιπες ήταν ότι αυτοί οι δύο, έστελναν ταινιάκια με κινούμενα σχέδια!!! Τον Ζαχαρία τον έχω εντοπίσει, αφού κρατήθηκε μια επαφή όλα αυτά τα χρόνια και τώρα είναι ένας από σας που παρακολουθούν αυτό το BLOG και γράφει και σχόλια. Τον Δημήτρη τον έχω χάσει, αλλά ξέρω ότι κι εκείνος ακολούθησε αυτό το επάγγελμα όπως κι ο Ζαχαρίας. Σήμερα θέλω να σας βάλω εδώ μια κάρτα που μου είχε στείλει ο Δημήτρης στη γιορτή μου, ζωγραφισμένη με πενάκι από τον ίδιο, παιδί γύρω στα 12 τότε. Το συγκινητικό για μένα είναι ότι γράφει στο πίσω μέρος της κάρτας: πράγματα που τότε τα είχα πάρει μόνο από εκείνον και νόμιζα ότι είναι κάτι μεμονωμένο. Τώρα, 23 χρόνια μετά, όταν άνοιξε αυτό το BLOG, ανακάλυψα από τα σχόλιά σας ότι αυτές οι τρυφερές και συγκινητικές εκδηλώσεις δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό, αλλά κάτι που το ένοιωθαν όλα τα παιδιά που έβλεπαν εκείνες τις εκπομπές, ανεξάρτητα αν έγραφαν ή όχι. Κι αυτό το «κάτι» φαίνεται ότι είχε πάει πολύ βαθιά, για να εκδηλώνεται το ίδιο, όπως τότε του Δημήτρη, και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια.
Σας φιλώ.
Π.

hil-front-1.jpg

 hil-back-1.jpg

Οξεία Σκιαθίτιδα

Πω, πstoryteller-himself.jpgω!!!… Έχει δίκιο το natassaki: έχω τέσσερις μέρες να βάλω καινούργιο post! Συγνώμη… Αλλά να σας πω την αμαρτία μου, μού άρεσε αυτή η ανησυχία αν έχω κάτι και δεν βάζω κάτι καινούργιο. Λοιπόν στο ερώτημα: «Παππού-Παραμυθά μου, όλα καλά;;;; Πολλές μέρες έμεινε ο Φώντας, τι πάθαμε;;;;;», η απάντηση είναι: «Πάθαμε… οξεία Σκιαθίτιδα», όπως τη λέω, της οποίας τα βαριά συμπτώματα είναι ασυμάζευτη χαλαρότητα, βαριά μουργέλα, και χαζοχαρούμενη μακαριότητα με αποποίηση ευθυνών. Πότε πέρασαν τέσσερις μέρες, να πάρει η ευχή!… Ξεχάστηκα επίσης επειδή έφυγε ο «μάστορας» (του έβαλα link για να δείτε τις φωτογραφίες που έβγαλε η αδελφή του από την καμένη Πεντέλη κοντά στο σπίτι της κι εκείνος τις ανέβασε στο blog του). Λοιπόν: σήμερα θα σας βάλω μερικές φωτογραφίες από το σπίτι και την περιοχή που μένω, για να με κατανοήσετε και σας υπόσχομαι ότι από αύριο και για τέσσερις μέρες θα βάζω κάθε μέρα και κάτι.

Μένω στο άσπρο σπίτι πάνω στο βράχο. Οι φωτογραφίες είναι βγαλμένες ακριβώς από απέναντι.

skiathos-1.jpg  skiathos-2.jpg  skiathos-3.jpg  skiathos-4.jpg

Σας φιλώ
Π.

Ο Φώντας Λαδοπρακόπουλος

Κάποιο από τα κορίτσια της παρέας φαίνεται – από ένα σχόλιο που διάβασα πριν λίγο καιρό εδώ – είχε αδυναμία στον Φώντα Λαδοπρακόπουλο, τον μετεωρολόγο της εκπομπής «ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ». Το ουράνιο τόξο, δεν ήταν ακριβώς εκπομπή, ήταν ο «ΤΙΤΛΟΣ-ΟΜΠΡΕΛΛΑ» όπως λέγεται, της μιάμιση ώρας παιδικού προγράμματος της Ε.Τ.1, όπου παρουσιάζονταν καθημερινά τρεις ή τέσσερις εκπομπές. Την παρουσίαση των εκπομπών και τα σχόλια έκαναν ο Χρήστος Δημόπουλος – που και τώρα έχει μία εκπομπή με αυτόν τον τίτλο άλλα όχι εκείνης της λογικής – την Μαργαρίτα Σαμπάνη, μία κούκλα και τον Φώντα Λαδοπρακόπουλο, που έλεγε στην αρχή ένα ειδικά φτιαγμένο για τα παιδιά – χα, χα, χα, εσάς δηλαδή!!! – μετεωρολογικό δελτίο. Αυτά τα συνδετικά όμως ήταν «ζωντανά», δηλαδή δεν γράφονταν αλλά γίνονταν εκείνη τη στιγμή. Έτσι δεν υπάρχουν βιντεοταινίες. Μια φορά, όμως, είχα την ιδέα να γιορτάσουμε τις 150 εκπομπές της «ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ» σ’ ένα Κέντρο Διασκέδασης με ειδικά φτιαγμένο για την περίπτωση πρόγραμμα και παρουσιαστή τον Φώντα Λαδοπρακόπουλο. Ε, λοιπόν, ανακάλυψα μία VHS με εκείνη την εκπομπή, οπότε έχουμε και τον Φώντα. Βέβαια, κάνει μερικές γρήγορες παρουσιάσεις των τραγουδιστών και των χορευτών, αλλά υπάρχει και η αρχική παρουσίαση όπου συστήνεται κι έχει πλάκα. Αυτή θα δείτε στο βίντεο κι έβαλα μαζί και τους τίτλους που είχαν γίνει ειδικά για εκείνη την εκπομπή. Για την ιστορία να πω ότι: η κατασκευή της κούκλας του Φώντα, η φωνή του και το παίξιμο της κούκλας, ήταν ενός από τους καλύτερους φίλους των νιάτων μου, του Κώστα Λαδόπουλου.

Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ.
Π.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

Ο Τιμολέων τενόρος

Και για να διατηρήσουμε το έθιμο των… γενεθλίων του blog κάθε μήνα (σας υπόσχομαι στο χρόνο επάνω να το κόψω) επειδή εξακολουθεί να με εντυπωσιάζει η επισκεψιμότητά του, σας λέω ότι από τις 9 Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα, 9 Ιουλίου, έχουν επισκεφτεί το blog για πρώτη φορά 23.620 computers και έχουν ξαναεπιστρέψει 107.456 φορές, ενώ έχουν γραφτεί 1523 σχόλια. Δυστυχώς όμως, δεν έχει γίνει τίποτα ακόμα για βρεθεί τρόπος να βγαίνουν χρήματα και ν’ αρχίσω να κάνω την παραγωγή καινούργιων ιστοριών μου, που υπάρχουν μία ή δύο ακόμα. Ένα παιδί από σας, ο ΚΩΣΤΑΣ Κ. μου έδωσε μια ιδέα με το σχόλιό του στο ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ του Ν.Π. όπου μεταξύ άλλων λέει: «Δε ξέρω αν έχεις τα πνευματικά διακαιώματα, αλλά θα ήταν πολύ σημαντικό να ανέβαζες στο site σειρές από εκείνη την εποχή. Θα ήταν μια πολύτιμη παρακαταθήκη για το μέλλον, εκτός και αν σκοπεύεις να τα εκμεταλλευτείς για εμπορικούς λόγους (πράγμα που ειλικρινά θα με απογοήτευε)». Προφανώς δεν έχει διαβάσει όλα τα post κι έτσι δεν ξέρει την άποψή μου περί του να βγάζω χρήματα από αυτό το blog. Δεν έχω δικαιώματα για κανένα από τα βίντεο που σας βάζω, εκτός από το 50% του ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ και άλλων δύο ακόμα που δεν έχω ανεβάσει. Ο Κώστας, όμως, μου έδωσε μια ιδέα. Σκέφτηκα ότι αυτά που είναι δικά μου – και που έτσι κι αλλοιώς μπήκαν ή θα μπουν εδώ – να τα βάλω σε ένα DVD και να πουληθούν μέσα από το internet με σκοπό να μαζευτούν μερικά χρήματα και να κάνουμε έστω και μερικές απλές και φτηνές παραγωγές καινούργιων ιστοριών. (Μιλάμε για απλά πράγματα γιατί όπως σας είπα ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ στοίχισε 75.000 ευρώ περίπου για 12 λεπτά. Δεν μιλάμε για τέτοιες υπερβολές). Θα δούμε. Αν μέχρι τα έβδομα γενέθλια στις 9 Σεπτεμβρίου δεν έχει σκάσει μύτη τίποτα οικονομικό, θα το ξανασυζητήσουμε, παρόλο που θα απογοητεύσω τον Κώστα.
Και για να το γιορτάσουμε, δείτε ένα… «μουσικό» βίντεο από τη «Χιλιοποδαρούσα»: Ο Τιμολέων τενόρος.
Φιλιά.
Π.
Υ.Γ.Δυο λόγια για το σχόλιο της
balabama bambaluna στην ιστορία του Χότζα: Διάβασε άλλη μια φορά την ιστορία
«Η ταυτότητα» προσέχοντας τι ζητάει από το Χότζα η κυρία και τι κάνει αυτός, κι αν δεν το καταλάβεις θα στο εξηγήσω. Μ’ άρεσε πολύ το blog σου (κυρίως επειδή είναι κοριτσιού), αλλά δυστυχώς είναι «ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ» για παιδιά, κι εδώ το blog είναι «παιδικό» – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

Τούρτα γενεθλίων

Ε, αρκετά σοβαρά και ψιλοβαριά είπαμε τελευταία, ας το ρίξουμε και λίγο έξω. Χτες ήταν τα… γενέθλια του blog που έκλεισε τέσσερις μήνες ζωής – είναι όπως με τα μωρά που τον πρώτο καιρό μετράς τους μήνες και από τους δώδεκα και μετά αρχίζεις να μετράς χρόνια. Μια και είχαμε, λοιπόν, χτες γενέθλια, σκέφτηκα να σας βάλω μια σκηνή με γενέθλια από τη «Χιλιοποδαρούσα», όπου ο «κύριος Νίκος»… άσε καλύτερα. Θα το δείτε από μόνοι σας.
Καλή ‘βδομάδα.
Π.
Υ.Γ. Όταν έγινε αυτή η εκπομπή, ήμουν προϊστάμενος του Τμήματος Παιδικών Εκπομπών της Ε.Τ.1 και την άλλη μέρα που παίχτηκε, ήρθε ένας συνάδελφος – σαν θιγμένος που αυτός κι εγώ είμαστε συνάδελφοι – και μου λέει πολύ σοβαρά: «Τι ήταν πάλι αυτό που έκανες χτες, ρε Νίκο;» «Τι ήταν;» τον ρωτάω απορημένος. «Καλά, είναι δυνατόν να είσαι Τμηματάρχης και να κάνεις τέτοια πράγματα! Δεν είναι σωστό, βρε παιδί μου»! Ααααχ… Τι να πεις! Ξέρετε; Τα όρια μεταξύ σοβαρότητας και σοβαροφάνειας είναι πολύ λεπτά και δυσδιάκριτα. Χρειάζεται αυτό που λένε διάκριση για να τα διακρίνεις, όπως χρειάζεται διάκριση για να δεις το αληθινά σωστό, από το κοινωνικά – «τι θα πει ο κόσμος», δηλαδή – σωστό.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

«Δηλαδή, εσύ πόσο ψηλή είσαι»;

Ε, καιρός και για μια ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ. Και για να μας συγχωρήσετε για το λάθος με την ιστορία του ΠΑΡΑΜΥΘΑ που μπήκε δύο φορές κατά λάθος, θα βάλουμε δύο στιγμιότυπα μαζί που, όμως, έχουν σχέση μεταξύ τους. Και τα δύο έχουν να κάνουν με το ύψος του «κυρίου Νίκου» — το δικό μου δηλαδή.
Λοιπόν: Κοριτσάκια και αγοράκια του 1983:
Το πρώτο στιγμιότυπο είναι από την πρώτη εκπομπή της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ, που μεταδόθηκε 24 χρόνια πριν, την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου του 1983 – ο «μάστορας» του blog ήταν τότε 5 μηνών… έμβρυο, στην κοιλιά της μάνας του! Εσείς πόσο είσαστε, για θυμηθείτε…
Το δεύτερο στιγμιότυπο, είναι η αρχή ενός άλλου επεισόδιου, τρεις ή τέσσερις Κυριακές μετά.
Φιλιά
Ο Παραμυθάς… όχι, «ο κύριος Νίκος»

Κατεβάστε το βίντεο από εδώ.

Η μέρα που η Χιλιοποδαρούσα έγινε κακιά

Ε, αρκετά τα μπλα- μπλα και τα «σεντόνια», ας δούμε και καμιά «ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ» που έχουμε καιρό.

Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας και τις ιδέες σας γι’ αυτό που σας ρώτησα.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.