Οχήματα

Σήμερα τ’ απόγευμα, γύρισα από τη Ρόδο. Ήμουν εκεί από τη Δευτέρα, όπου μίλησα για τα βιβλία μου, τη δουλειά του συγγραφέα και του ηθοποιού και για διάφορα άλλα. Από τη Δευτέρα το απόγευμα, λίγο μετά που έφτασα, μέχρι και σήμερα το πρωί πριν φύγω, έγιναν τέσσερις εκδηλώσεις. Η μία σε Σύλλογο Γονέων (ναι, ναι, «Παραμυθομεγαλωμένων»), η δεύτερη και στις έξι τάξεις ενός Δημοτικού Σχολείου και οι άλλες δύο, στις Λέσχες Ανάγνωσης, δύο Γυμνασίων της Πόλης. Ε, πέρασα κι εκεί  τα σοκ μου, όπως στην Κρήτη και κάνα δυο, πιο δυνατά! Όμως θέλω δυο μέρες για να οργανώσω το υλικό που έφερα και να ετοιμάσω το post γι’ αυτήν την επίσκεψη στη Ρόδο. ‘Ετσι σήμερα, θα ήθελα να βάλω κάτι για τα πρωτάκια όλων των Σχολείων που παρακολουθούν το blog μου και να τους ευχηθώ καλές διακοπές. Είναι το το τελευταίο βίντεο από τα ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ και μιλάει για όλα όσα ονομάζουμε, «οχήματα» και ότι πρέπει να προσέχουμε όταν είμαστε στο δρόμο.
Σας φιλώ.
Π.

Η Γιούλη

Καλά! Σήμερα έχω κάτι που θα αρέσει πολύ στα πρωτάκια. Σίγουρα στ’ αγόρια και ίσως και στα κορίτσια. Είχα σκοπό να ανεβάσω ένα post  για σας… τα μεγάλα παιδιά -και βαρετό για τα μικρά- αλλά έκανα μια ανακάλυψη που μ’ ενθουσίασε! Ενώ νόμιζα ότι τα «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ» έχουν τελειώσει, τυχαία ανακάλυψα ότι υπάρχουν άλλα δύο! Και σήμερα θα ανεβάσω το ένα απ’ αυτά, που είναι και έκπληξη! Έως τώρα, είχαμε γνωρίσει μόνο ένα παχουλό αγοράκι, τον Αντώνη Καπερώνη, που του άρεσε το πολύ φαί, τόσο πολύ που μια μέρα, «έμεινε χωρίς βρακί». Ε, σήμερα, θα γνωρίσουμε και ένα παχουλό κοριτσάκι, τη Γιούλη. Και θα ήθελα, να το αφιερώσω σε όλες τις παχουλές φίλες που έχω -μεταξύ  20 και 40 χρονών- κι ελπίζω να μην μου κακιώσουν, γιατί το ΜΗΝΥΜΑ αυτό, είναι αισιόδοξο στο τέλος.
Καλή εβδομάδα.
Πολλά φιλιά
Π.
  

«Τα σκουπίδια»

Χθες ανακάλυψα άλλο ένα από τα ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ που είχα κάνει παλιά για την ΕΡΤ και λέω να το ανεβάσω σήμερα, μέρα που είναι. Χα, χα, χα… Κι επειδή μου άρεσε πάρα πολύ η ιστορία που είχα φτιάξει παλιά για την ημέρα του Άγιου Βαλεντίνου κι όποτε τη θυμάμαι γελάω πολύ, όσοι θέλετε μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ. για να τιμήσουμε την ιστορική φράση που ξεστόμισε κάποτε ο κυρ-Αλέκος και γιορτάζουμε σήμερα, «Τ’ Αγίου βάλε Ντίνου…». Χα, χα, χα…

Και τώρα, μπορείτε -αν θέλετε- να δείτε το ΜΗΝΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ με τίτλο, «Τα σκουπίδια.»
Σας φιλώ
Π.

 

Τα πράγματα δεν είναι παιχνίδια

Για σήμερα λέω, χωρίς πολλά λόγια να δούμε ένα βίντεο με κάποιο από τα μηνύματα της κοινωνικής συμπεριφοράς, που θέλει να δείξει στα παιδιά, ότι υπάρχουν και πράγματα που δεν είναι παιχνίδια.
Θα τα πούμε μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Φιλιά
Π.

Τα φάρμακα δεν είναι καραμέλες

elato-08.jpg

Το έλατο που βλέπετε – σε σημερινή φωτογραφία – είναι αυτό που φύτεψα μπροστά στο σπίτι μας πριν χρόνια και σας είχα πει την ιστορία του το καλοκαίρι που μας πέρασε με τις φωτιές.
Χτες μου ‘ρθε κι έβαλα ξαφνικά – χωρίς σχόλιο – ένα παραμύθι μου. Έτσι, για να το πείτε το βράδυ στα παιδάκια σας. Σήμερα θα μπει το βίντεο που σας είχα υποσχεθεί και είναι ένα από τα «μηνύματα κοινωνικής συμπεριφοράς». Έχει τίτλο «Τα φάρμακα δεν είναι καραμέλες». Αν μπορέσετε αυτό να το περάσετε στα παιδιά σας θα είναι πολύ καλά. Μόνο που – όπως ξέρετε – στα παιδιά δεν μετράει τόσο το τι λέτε, αλλά το τι κάνετε. Δεν μπορεί, δηλαδή, να τους μιλάτε εναντίον του να παίρνει κανείς φάρμακα με το παραμικρό και να έχετε ένα ντουλάπι στο μπάνιο γεμάτο χάπια! Όπως είναι υποκρισία να καπνίζεις και να μαλώσεις το παιδί σου όταν το πιάσεις με το τσιγάρο στο χέρι. Ναι, ναι, ξέρω, σας χρωστάω το «σεντόνι» για το τσιγάρο, αλλά τα χιόνια βλέπετε… Χα, χα, χα… Σσσσστττ. Κακά παιδιά! Όχι ειρωνικά σχόλια για τον παππού σας, περί υποκρισίας και τέτοια… Να, κοιτάξτε χιόνια έξω από το παράθυρό μου! Και το κομπιούτερ μου μπροστά. Πώς να γράψεις, όμως, σοβαρά πράγματα για μια άσκημη συνήθεια όπως το κάπνισμα, με τόση ομορφιά μπροστά σου; Δεν μπορείς. Κάθεσαι και τη χαζεύεις και μετά φορτώνεις τον «μάστορα» να βάλει βίντεο.

office-k-08.jpg

Έτσι , η τεχνολογία θα με σώσει πάλι, με τον «μάστορα» στην Αθήνα και μένα – όπως βλέπετε από τη φωτογραφία με το χιόνι – αποκλεισμένο στο σπίτι μου.
Καλό βράδυ.
Π.

Η Μαίρη ή «σε λίγο».

Κι αφού τα θυμάστε και κάνετε και διάφορα ωραία σχόλια για τα «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ», δείτε σήμερα κι άλλο ένα. Έχει τίτλο, «Η Μαίρη» κι έχει ως θέμα την αναβλητικότητα – ή αλλιώς, ψυχολογική τεμπελιά – τόσο για πρακτικά όσο και για ψυχολογικά θέματα. Αλήθεια, έχετε προσέξει ότι τρώμε περισσότερη ενέργεια στην προσπάθεια να αναβάλουμε να κάνουμε κάτι από όση χρειάζεται για να το κάνουμε αμέσως;

Ο Νικολάκης και ο Γιάννης

Μια και το τελευταίο post ήταν πολύ βαρύ – μέχρι και σκέψεις για επαναφορά της θανατικής ποινής γέννησε – ας το αφήσουμε να «κάτσει» εντελώς (αυτό είναι «καταθλιπτικό» φιλενάδα, όχι η «απερισκεψία μου» – ξέρει εκείνη για την οποία το λέω…), πριν γράψω κάνα δυο πράγματα που έχω στο νου μου και τελειώσω το παραμύθι για τον Αλέξανδρο που έχω αφήσει στη μέση. Ωχ! Μαρτύρησα την έκπληξη που είχα πει… Επειδή, λοιπόν, με συγκινήσατε πάλι με κάποια σχόλια για τα «Μηνύματα Κοινωνικής Συμπεριφοράς», που έβαλα πριν λίγες μέρες – μέχρι και στίχους θυμόσαστε ρε μπαγάσικα! – για πιάστε σήμερα άλλα δύο. Το ένα είναι, Ο ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ – για το αίσθημα της ιδιοκτησίας – και το άλλο είναι Ο ΓΙΑΝΝΗΣ – για την αρνητικότητα στη συμπεριφορά και στα αισθήματα.Σας φιλώ.
Π.

Ο Αντώνης Καπερώνης, η Βάσω και ο Τάκης.

Κάπου εκεί γύρω στα 1984, παρατηρώντας στα παιδικά πάρτι ή σε επισκέψεις σε σπίτια φίλων που είχαν παιδιά, ότι ταstoryteller-with-finger.jpg περισσότερα παιδιά ήταν είτε ανάγωγα, είτε λαίμαργα ή λέγανε χοντρά ψέματα και άλλα πολλά αντιαισθητικά, μου ήρθε μια ιδέα: να φτιάξω μερικές γρήγορες ταινίες μικρές σαν διαφημιστικά, που μέσα από ένα διασκεδαστικό τρόπο θα περνούσαν στα παιδιά που έβλεπαν παιδικό πρόγραμμα – σε σας δηλαδή μωρά μου – μηνύματα σχετικά με τη συμπεριφορά τους, τη διατροφή τους κ.λπ. Έφτιαξα μια ομάδα από: μία παιδοψυχολόγο (δεν τη θυμάμαι, συγνώμη), μία σεναριογράφο-στιχουργό, την Ειρήνη Λεβίδη, ένα μουσικό τον Δημήτρη Λέκκα (τραγουδάει κι όλας) κι ένα σκηνοθέτη-παραγωγό, τον Νίκο Γκίνη. Όπως πάντα δεν μπόρεσα να πάρω τα χρήματα που ζήτησα από την Ε.Ρ.Τ. για να κάνω 100% κινούμενο σχέδιο, αλλά αρκετά λιγότερα οπότε καταλήξαμε στην τεχνική του «cut-out». Ο γενικός τίτλος αυτών των μικρών ταινιών ήταν: «ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ».
Όλο αυτό τον καιρό που έχω το blog (κλείνει ένα χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου, όχι τώρα όπως έγραψε κάποιο παιδί από σας), μου έχετε δείξει ότι θυμάστε όλες τις παραγωγές που έκανα. Άραγε από αυτήν σας έχει μείνει τίποτα;
Για σήμερα έχω τρεις ταινίες: Τον «Αντώνη Καπερώνη» με θέμα την παχυσαρκία, την «Βάσω» με θέμα τα ψέμματα και τον «Τάκη» με θέμα την αγένεια να διακόπτεις τους άλλους όταν μιλάνε.

Σας φιλώ.
Καλό Σαββατοκύριακο (ίσως, αν προλάβω, με ένα παραμύθι-έκπληξη)
Π.