Ο Χιονάνθρωπος

Ένας φίλος, μού έστειλε ένα μήνυμα για το προηγούμενο ποστ ότι καλές είναι οι ιστορίες του Χότζα, αλλά γιατί δεν ανεβάζω καμία ιστορία και του Παραμυθά. Στην αρχή σκέφτηκα ότι οι ιστορίες του Παραμυθά υπάρχουν σε βιβλία, αλλά μετά είπα ότι και οι ιστορίες του Χότζα υπάρχουν σε βιβλία. Έτσι αποφάσισα να ανεβάσω μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες, την ιστορία με τον Χιονάνθρωπο. Και για όσους δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται τα επτά βιβλία του “ΠΑΡΑΜΥΘΑ” που κυκλοφορούν και όλα κάνουν από 8 ευρώ και κάτω, θα τα δείτε στο τέλος του ποστ μετά την ιστορία του Χιονάνθρωπου. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν στην σελίδα των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΨΥΧΟΓΙΟΣ που μπορείτε να πάτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ. 
Καλό Σαββατοκύριακο. 
          Π. 

Ένα απόγευμα, πριν λίγο καιρό, βγήκα να κάνω μία βόλτα στο βουνό, πριν πέσει ο ήλιος. Εκεί που πήγαινα, να ένας χιονάνθρωπος. «Μπα», λέω, «γιατί σ’ άφησαν έτσι γυμνό»; «Είδες», μου λέει. «Στάσου να δοκιμάσουμε κανένα καπέλο και κανένα κασκόλ», του λέω και του βάζω τα δικά μου. Του ‘ρθανε κουτί· ούτε παραγγελία να τα ‘χε! «Α, μ’ έκανες πολύ ωραίο», λέει ο χιονάνθρωπος. «Ναι, αλλά τώρα πρέπει να πηγαίνω», του είπα. «Και θα μ’ αφήσεις μόνο μου;», με ρωτάει παραπονεμένα. «Και τι να σε κάνω;», απόρησα «βράδιασε». «Να με πάρεις σπίτι σου». Τον λυπήθηκα τόσο πολύ, που τον πήρα σπίτι μου. Τον έβαλα στο σαλόνι και κάθισα να δω τηλεόραση. Κάποια στιγμή ακούω τον χιονάνθρωπο να μου λέει: «Δεν νιώθω καλά». «Ωχ, λιώνεις», φώναξα, «ξέχασα κι άναψα το τζάκι. Γρήγορα στην κουζίνα». Έτρεξα κι έβαλα τον χιονάνθρωπο στην κατάψυξη κι έπειτα πήγα να ξαπλώσω, γιατί είχαμε κουραστεί κι έπρεπε να κοιμηθούμε. Την άλλη μέρα μόλις ξημέρωσε έβαλα το χιονάνθρωπο κάτω από ένα δέντρο για να έχει παρέα κι εγώ πήγα βόλτα. Δεν πρόλαβα να απομακρυνθώ και βγαίνει ο ήλιος. «Ωχ, ο χιονάνθρωπος», σκέφτηκα και τρέχω πίσω. «Δεν αισθάνομαι καλά», μου ψιθύρισε με κόπο, μόλις με είδε. «Φοβάμαι πως θα λιώσεις», του λέω, «πρέπει να σε πάω κάπου αλλού. Το βρήκα: Στο Βόρειο Πόλο»! Φόρεσα το μαγικό γιλέκο μου και πετώντας πάνω από βουνά και θάλασσες, τον πήγα στο Βόρειο Πόλο. Και ποιος νομίζετε πως μας περίμενε; Μια ωραία χιονανθρωπίνα που αγάπησε αμέσως το φίλο μου τον χιονάνθρωπο. Την αγάπησε κι εκείνος και παντρεύτηκαν κι έκαναν ένα σωρό παιδάκια. Κι εγώ, αφού έμεινα λίγο καιρό μαζί τους, τους αποχαιρέτησα κι έφυγα κι όπως λένε τα παλιά παραμύθια, ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

 

book   book  book  book

book  book  book

 

 

 

“Ποιος μπορεί να μας γιατρέψει”;

Το εξώφυλλο που βλέπετε είναι από ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που διαβάζω τελευταία. Η απάντηση στον τίτλο είναι ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε να γιατρέψουμε τους εαυτούς μας και το έχει γράψει ένας γιατρός, ο Αντώνης Λαγγουράνης. Ο Αντώνης Λαγγουράνης γεννήθηκε στην Αμφισσα το 1948. Εισήχθη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1973. Ειδικεύτηκε στην Παθολογία και ακολούθως στη Νεφρολογία. Ελαβε τον τίτλο του διδάκτορος του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1988. Από το 1995 έως το 1999, διετέλεσε διευθυντής (ΕΣΥ) της Υπηρεσίας Συντονισμού και Ελέγχου Εξωνεφρικής Κάθαρσης και Μεταμοσχεύσεων του Νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς». Εκτοτε και έως σήμερα είναι διευθυντής (ΕΣΥ) στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα».  Το απόσπασμα που διάλεξα από το βιβλίο αφορά κυρίως στα παιδιά μας, αλλά νομίζω και εμάς. Διαβάστε το.
Καλό Σαββατοκύριακο
             Π.

“… Με τα παιδιά δεν χρειάζεται να είμαστε αυστηροί σχετικά με τη διατροφή και ιδίως με την τήρηση των τροφικών συνδυασμών. Εάν το πρωινό ενός μαθητή αποτελείται μόνο από φρούτα, αργότερα στο σχολείο θα πεινάσει και θα επιπέσει στα τσιπς, τα γαριδάκια, τα κρουασάν, τις σοκολάτες και σε άλλες απαράδεκτες για τη σωστή ανάπτυξη του οργανισμού τροφές, που διατίθενται εν αφθονία και σε μεγάλη ποικιλία εντός και πέριξ του σχολείου. Μπορεί, για παράδειγμα, πριν ξεκινήσει, να φάει 1-2 φέτες ψωμί με μέλι  και ένα ποτήρι γάλα ή αβγό και να πάρει μαζί του για το διάλειμμα μια μπανάνα ή κάποιο άλλο φρούτο ή, αντισρόφως, να φάει ένα γεύμα φρούτων και για αργότερα να του δώσουμε ένα σάντουιτς από ψωμί ολικής αλέσεως, μαρούλι και τυρί , το οποίο θα έχουε ετοιμάσει από το σπίτι.
Υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης της διατροφής των παιδιών. Η επιβολή και η απαγόρευση δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για την επίτευξη αυτού του στόχου. Μάλλον οδηγεί στο αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Η έμμεση προσέγγιση του προβλήματος είναι πάντοτε πιο αποτελεσματική. Η αληθινή πειθαρχία δεν είναι επακόλουθο εξωτερικής επιβολής  αλλά “εσωτερικής” συνειδητής και αβίαστης επιλογής. Πιο σωστό είναι να προσπαθούμε να τα μυήσουμε βαθμιαία με την υπομονή, την πειθώ και το παράδειγμά μας σε μια πιο υγιεινή διατροφή. Οι γευστικές προτιμήσεις και οι διατροφικές (καλές ή κακές) συνήθειες που εμπεδώνονται σε πολύ μικρή ηλικία δύσκολα αλλάζουν κατά την ενηλικίωση…”

 

 

 

 

Τι είναι αγάπη;

Νομίζω ότι καιρός είναι να ανεβάσω κάτι από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, “Εσωτερική Επανάσταση”, που όπως σας έχω πει μεταφράζω το τελευταίο διάστημα. Το απόσπασμα που διάλεξα, μιλάει για την αγάπη.
Καλή εβδομάδα.
         Π.

“… Τι είναι αγάπη, λοιπόν; Είναι η αγάπη ευχαρίστηση; Είναι  η αγάπη επιθυμία; Έχει σχέση η αγάπη με το σεξ; Τι είναι αυτό το πράγμα που ονομάζουμε αγάπη; Είναι μέρος του μίσους; Μέσα σ’ αυτήν υπάρχει ζήλεια, ανησυχία; Μπορεί ένα πρόσωπο που είναι φιλόδοξο, που αναζητά  δύναμη, αξιώματα, να γνωρίσει ποτέ τι είναι αγάπη; Το συζητάμε όλο αυτό μαζί για να βρούμε τι είναι η αγάπη. Όταν λες, «αγαπώ την οικογένειά μου, τον άντρα μου, τη γυναίκα μου, το γιο μου ή την κόρη μου», τι σημαίνει αυτό; Χωρίς να βρει κανείς από μόνος του, πραγματικά και βαθιά, τι σημαίνει η λέξη αγάπη, πώς μπορεί ποτέ να βρει  το νόημα και το βάθος του θανάτου; Είναι η αγάπη ζήτημα χρόνου, κάτι που μπορεί να καλλιεργηθεί, κάτι που είναι ζήτημα εξάσκησης; Νομίζετε ότι μπορείτε να εξασκηθείτε σ’ αυτήν, ότι είναι κάτι που ο γκουρού σας θα σας το πει να το κάνετε και ότι στο τέλος της εξάσκησης θα έχετε επιτύχει την αγάπη; Είναι η αγάπη αποτέλεσμα σκέψης, χρόνου, είναι μια διαδικασία; Γιατί τα ανθρώπινα πλάσματα σε όλο τον κόσμο έχουν δώσει τόσο τρομερή σημασία στο σεξ, που το ονομάζουν αγάπη; Έχετε παρατηρήσει γιατί το σεξ έχει γίνει στη δική σας ζωή κάτι τόσο κυρίαρχο και σημαντικό; Γιατί; Απαντήστε στο ερώτημα.

Για να το βρείτε, πρέπει να αναρωτηθείτε γιατί η ζωή μας -η καθημερινή ζωή με όλες τις συγκρούσεις, τα βάσανα, την αγωνία της καθημερινής βαρβαρότητας- έχει γίνει τόσο μηχανική. Δεν είναι η ζωή σας πολύ μηχανική; Πηγαίνετε στη δουλειά κάθε μέρα, ακολουθείτε την παράδοση κάθε μέρα, εδραιώνετε κάποια μοντέλα δραστηριότητας, κάποια «πιστεύω» -στον Θεό ή στον αθεϊσμό, στον ανώτερο εαυτό, στον κατώτερο εαυτό- και τα συνεχίζετε για το υπόλοιπο της ζωής σας. Μπαίνετε μέσα σε κάποια συνήθεια και την επαναλαμβάνετε, την επαναλαμβάνετε, την επαναλαμβάνετε… Ξέρετε, θα ήταν κάτι υπέροχο εάν λέγατε στον εαυτό σας, «δεν θα επαναλάβω ποτέ κάτι που δεν το ξέρω εγώ ο ίδιος» και εάν δεν επαναλαμβάνατε ποτέ, κάτι που εσείς οι ίδιοι δεν το έχετε κατανοήσει εντελώς. Το να επαναλαμβάνετε ό,τι έχει πει κάποιος άλλος, στην Μπαγκαβάντ Γκίτα, στο Κοράνι, στη Βίβλο ή σε οποιοδήποτε αγαπημένο σας «ιερό» βιβλίο, έχει γίνει επίσης μια συνήθεια, μια ρουτίνα. Δοκιμάστε και δείτε το, ανακαλύψτε το.

Αν παρατηρήσετε, θα δείτε ότι η ζωή σας έχει γίνει  εξαιρετικά μηχανική. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ντρεπόσαστε γι’ αυτό· είναι  γεγονός, είτε σας αρέσει είτε όχι. Όλα αυτά τα αποκαλείτε, «αγάπη», «αφοσίωση»: αγάπη για τον Θεό, αφοσίωση στον γκουρού σας, στο είδωλό σας, σε έναν ήρωα σας. Ο ήρωας, ο γκουρού, όλα είναι ο εαυτός σας, στον οποίο είστε αφοσιωμένοι. Όλο αυτό το αποκαλείτε αγάπη. Είναι αγάπη; Η αλήθεια της ομορφιάς της αγάπης θα βρεθεί μόνο όταν έχετε πετάξει εντελώς καθετί που είναι μηχανικό. Και το σεξ είναι το μόνο πράγμα που έχετε και δεν είναι μηχανικό· αλλά σύντομα κι αυτό γίνεται επίσης μια συνήθεια….”

 

 

Και μερικά στατιστικά στοιχεία

Και λέω να κλείσω το μήνα με κάποια στατιστικά στοιχεία που ανακάλυψα τυχαία, ως συνήθως, και που έχουν σχέση με την επισκεψιμότητα του μπλογκ. Στην αρχή υπάρχει ένα διάγραμμα για το ύψος της επισκεψιμότητας, που δεν έχει και πολύ σημασία, ενώ αμέσως μετά ακολουθεί αυτό το διάγραμμα που δείχνει το ποσοστό  του φύλου και των ηλικιών  εκείνων που το επισκέπτονται. Το γαλάζιο είναι οι γυναίκες και το πράσινο οι άντρες (ναι έτσι είναι σε αυτό το διάγραμμα) και μου έκανε εντύπωση ότι τελικά μπαίνουν περισσότερες γυναίκες, ενώ από τις νεανικές ηλικίες οι λιγότεροι! Δεν θα πω τίποτε άλλο, εκτός από ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όλους, όλων των ηλικιών και όλων των φύλων.
         Π

 

 

Μια πρόσκληση

Αυτό που βλέπετε είναι  μία πρόσκληση για όσους ενδιαφέρονται και μπορούν να έρθουν. Είναι μία παράσταση “Παραμυθά” στα πλαίσια  του 5ου Φέστιβαλ Παραμυθιών “Κόκκινη Κλωστή Δεμένη” που θα γίνει στο Πάρκο Παλαιού Βυρσοδεψείου, στην Οδό Χρυσοστόμου Σμύρνης 84, που είναι κάπου απέναντι από την Πειραιώς – περιοχή  Αγίου Ιωάννη Ρέντη.  Μπορείτε να έρθετε σε όλες τις εκδηλώσεις ή μόνο στη δική μου. Θα χαρώ πολύ να σας δω με τα παιδάκια σας ή και χωρίς παιδάκια.
Πολλά φιλιά.
     Π.

 

 

 

 

Ο Παραμυθάς… κούκλα!


Όπως θα καταλάβατε από τη φωτογραφία, ο τίτλος δεν σημαίνει ότι ο Παραμυθάς είναι κούκλος, αλλά ότι υπάρχει κυριολεκτικά μία κούκλα, που την έφτιαξε μια φίλη, όπως έφτιαξε και τη μάγισσα Άιναφετς.

Εξαιρετικές κούκλες, ε;  Αν θέλετε μπορείτε να δείτε κι άλλες φωτογραφίες από αυτές τις κούκλες   ΕΔΩ
Και θα κλείσω το ποστ με άλλη μία, όπου η Άιναφετς και ο Παραμυθάς είναι μέσα σε ένα κάδρο.

Καλή εβδομάδα.
 Π.

 

 

 

 

Ε… του παιδικού βιβλίου είναι…

Ε, Παγκόσμια Ημέρα του Παιδικού βιβλίου, είναι…. Τι να κάνω; Δεν μπορώ τελικά να το παραβλέψω. Και επειδή σήμερα είναι και  ημέρα γέννησης του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), όπως μου πρότειναν είπα να ανεβάσω ποστ με ένα από τα παραμύθια που έχω πει, την “Καμπάνα με τον μαγευτικό ήχο” του Άντερσεν.  Δυστυχώς δεν μπόρεσα να το βρώ μόνο του κι έτσι ανέβασα όλα τα παραμύθια του Άντερσεν που έχω πει. Αν θέλετε τ’ ακούτε.
Καλή εβδομάδα.
            Π.

 

 

 

 

Εκδήλωση για τo παιδικό βιβλίο


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, που είναι τη Δευτέρα 2 Απριλίου, μεθαύριο το Σάββατο, θα πραγματοποιηθεί μεγάλη γιορτή στο βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων Ψυχογιος – στην Εμμανουήλ Μπενάκη 13-15, στην Αθήνα-  και θα βρίσκομαι κι εγώ εκεί μαζί με όλους τους συγγραφείς παιδικών βιβλίων των Εκδόσεων Ψυχογιός. Θα υπάρχουν πολλά και διασκεδαστικά δρώμενα και απ’ όσα έμαθα θα περάσουμε όμορφα. Το Σάββατο, λοιπόν, 31 Μαρτίου από τις 11 π.μ. έως τις 2 μ.μ.γιορτή για το παιδικό βιβλίο.  Ελπίζω να βρεθούμε.

Καλό βράδυ.
       Π.

 

 

 

“Γίνε Ιππότης”

Πριν  λίγες μέρες, στην εκδήλωση για τα σαράντα χρόνια της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης, μου χάρισαν ένα βιβλίο που η φωτογραφία που βλέπετε είναι το εξώφυλλό του. Το βιβλίο, “Γίνε ιππότης της Οδικής Ασφάλειας”,  είναι έκδοση του Ι.Ο.ΑΣ (Ίδρυμα Οδικής Ασφάλειας) ΠΑΝΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ.   Μου άρεσε πάρα πολύ κι έτσι αποφάσισα να ανεβάσω πληροφορίες γι’ αυτό. Το βιβλίο, λοιπόν,  έχει μια σειρά από  τεστς και στο τέλος έχει ένα ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ, υπογεγραμμένο από την Διευθύντρια του Ι.Ο.ΑΣ την κυρία  Βάσω Δανέλλη-Μυλωνά, και με θέση για υπογραφή τού Δασκάλου του Σχολείου του παιδιού που έκανε τα τεστς.
Μετά από τα τεστς και πριν το ΔΙΠΛΩΜΑ υπάρχει μια σελίδα με γενικές οδηγίες για τα παιδιά που κυκλοφορούν στους δρόμους. Αυτή εδώ:

Και μετά, στην τελευταία σελίδα, είναι το ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ. Αυτό εδώ:

Εάν ενδιαφέρεστε για την όλη κίνηση κάντε κλικ  ΕΔΩ  http://www.ioas.gr/ και μπορείτε να επικοινωνήσετε τηλεφωνικά μαζί τους για την αγορά του βιβλίου (δεν πουλιέται στα βιβλιοπωλεία) ή να το αγοράσετε μέσω ίντερνετ, αφού γίνετε μέλλος  ακολουθώντας τις οδηγίες.
Καλό βράδυ.
     Π.

Κι άλλη μια πρόσκληση

Πω, πω… παραλίγο να το ξεχάσω! Όχι μόνο να ανεβάσω εδώ πρόσκληση για την εκδήλωση, στον παιδότοπο στον 2ο όροφο του Σούπερ Μάρκετ Θανόπουλος, αλλά και ότι έχω να πάω εκεί αύριο στις 12.00!  Οπότε εγώ θα είμαι εκεί, όσοι δείτε αυτή την πρόσκληση και αν μπορείτε ελάτε. Θα χαρώ πολύ να σας δω όλους εσάς τους “παραμυθομεγαλωμένους”,  εκτός κι από τα παιδάκια σας βέβαια. Η είσοδος είναι ελεύθερη και η αγορά βιβλίων δεν είναι  υποχρεωτική. 
Σας φιλώ πολύ.
       Π.