Τι να πω!…

Την ζωγραφιά του Παραμυθά που βλέπετε, που είναι  μέρος  μιας δίφυλλης κάρτας, την  έχουν κάνει  οι Δασκάλες των τριών Σχολείων που συστεγάζονται στο ΚΕΑΤ δηλαδή το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάσταση Τυφλών. Είναι τέσσερα Σχολεία με προνήπια, νήπια και παιδιά Δημοτικού, που έχουν προβλήματα όρασης, ακοής και κάποια από αυτά και ομιλίας, και εκεί ήμουν καλεσμένος προχθές Παρασκευή 23 του μήνα, για παρουσίαση «Παραμυθά». Τι να πω,  όπως λέει και ο τίτλος! Ήταν η πιο τρυφερή, αλλά και η μόνη «ζόρικια» παρουσίαση που έχω κάνει ποτέ! Τρυφερή γιατί, βέβαια, ήταν σε μικρά παιδάκια, αλλά και «ζόρικια» επειδή όλα είχαν -μικρότερο ή μεγαλύτερο- πρόβλημα όρασης, ακοής και κάποια και ομιλίας. Θα δείτε μερικές φωτογραφίες τους παρακάτω. ‘Ολα αυτά τα παιδάκια ξέρουνε τον Παραμυθά από τις εκπομπές του που υπάρχουν στο ίντερνετ και που τις ανεβάζουν να τις βλέπουν (ή να τους περιγράφουν την εικόνα τους) οι Δασκάλες τους. Σ’ αυτές τις Δασκάλες θα ήθελα να πω ένα μεγάλο μπράβο για την ευαίσθητη και δύσκολη δουλειά που κάνουν, και να τις ευχαριστήσω για την πρόσκληση.  Ας γυρίσουμε, όμως, και πάλι στην κάρτα.
Μόλις την είδα, επειδή τελευταία με διασκεδάζει να φτιάχνω διάφορα στιχάκια, σκέφτηκα: «Αχ, Παραμυθά, τώρα που ‘σαι γεροντάκι, πάει πια το γελεκάκι, αλλά έχεις μπαστουνάκι, για να περπατάς λιγάκι».  Χα, χα, χα….  Η κάρτα από μέσα έχει γραμμένα διάφορα.
Στην αριστερή σελίδα είναι γραμμένα τα ονόματα των τριών Σχολείων, χωρίς το Προνηπιακό.

Στη δεξιά σελίδα έχουν γράψει ευχές στον ΠΑΡΑΜΥΘΑ τρία αγοράκια και ένα κοριτσάκι.

Το κοριτσάκι έχει βάλει και μια καρδούλα από κόκκινη τσόχα δίπλα στο όνομά της! Τώρα: αν προσέξετε, θα δείτε ότι πάνω σε όλες τις φράσεις είναι κολλημένα σελοτέϊπς, γιατί επάνω τους είναι «γραμμένες» οι λέξεις με τον κώδικα Μπράιγ, όπως ονομάζεται το σύστημα γραφής και ανάγνωσης των τυφλών, ώστε να μπορούν να τις διαβάσουν και τα παιδάκια που δεν βλέπουν καθόλου.
Ας δούμε, τώρα, μερικές φωτογραφίες από την εκδήλωση, που έγινε στο μεγάλο Αμφιθέατρο του Κέντρου. Τα παιδάκια κι εγώ είμαστε πάνω  στη μεγάλη του σκηνή.  Ενώ οι Δασκάλες και οι Δάσκαλοι κάθονται στα καθίσματα της πλατείας του αμφιθεάτρου, εκτός από κάποιες που έμειναν για βοήθεια κοντά μου.

Και τώρα μερικές φωτογραφίες με αγκαλίτσες που μου έκαναν, αγοράκια και κοριτσάκια.

Κι αυτό είναι το κοριτσάκι που έβαλε την καρδούλα στην κάρτα και που με αγκάλιαζε όποτε έβρισκε ευκαιρία. Φοβερή αγκαλιά, ε;

Και θα κλείσω με μία φωτογραφία όπου -αν και δεν φαίνεται καλά το κοριτσάκι που θέλω γιατί μπροστά της είναι το κεφάλι ενός άλλου κοριτσιού – είναι ένα κοριτσάκι  που με το που άρχισα την εκδήλωση ήρθε και κάθισε δίπλα μου, μου αγκάλιασε το πόδι και ακούμπησε το κεφάλι της στο γόνατό μου. Κι εγώ κάθε τόσο τής χάιδευα τα ξανθά μαλλάκια της, όπως φαίνεται να κάνει το χέρι μου στη φωτογραφία.

Αυτά… Τι να πω; Δεν υπάρχουν λόγια για να πω όλα αυτά που ένοιωσα. Εκείνο που μπορώ να πω, είναι ότι θα ήθελα πολύ να ξαναπάω.
Καλή εβδομάδα.
        Π.

 

 

 

Λίγα λόγια για το bullying

  

     

 Ακούγοντας μια εκπομπή στην τηλεόραση όπου μιλούσαν για την αθλιότητα που υπάρχει στα σχολεία, το «bullying»   σκέφτηκα να ανεβάσω ένα ποστ με κάποιο κείμενο  του Κρισναμούρτι, σχετικά με αυτό, αλλά μετά θυμήθηκα τις προσωπικές μου φάσεις της ζωής μου,  όπου έχω δεχτεί  «bullying» . Η πρώτη είναι όταν ήμουν μικρό παιδί στο Δημοτικό Σχολείο και η δεύτερη όταν ήμουν φαντάρος σε ένα Τάγμα Τεθωρακισμένου Πεζικού στη Θεσσαλονίκη, που νομίζω ότι έχω ανεβάσει κάποια ιστορία από αυτή την περίοδο. Οι δύο φωτογραφίες μου που βλέπετε είναι από αυτές τις δύο περιόδους. Και οι δύο φορές που δέχτηκα «bullying» στη ζωή μου είχαν σχέση με το επάγγελμα του ηθοποιού.  Όπως έχω ξαναπεί, άρχισα να παίζω στο Παιδικό Θέατρο, όταν ήμουν 8 χρονών, το 1951. Τότε, στη δεκαετία του ’50, υπήρχε το «bullying», όπως και σήμερα. Έτσι, λοιπόν, κάποιες φορές, όταν ήταν πολλά παιδιά μαζεμένα σε μια ομάδα στο διάλλειμα, μόλις πέρναγα κοντά τους, μου φώναζαν όλα μαζί: «Σύυυυυκααα».  Η λέξη «σύκα» όταν απευθυνόταν σαν «ξεφώνημα» σε αρσενικούς, υπονοούσε ότι ήταν ομοφυλόφιλοι.  Το ίδιο σήμαινε, αλλά στα ίσια,χωρίς «παρομοιώσεις»,  το «bullying»   που δέχτηκα στο στρατό, στα 21 μου, το 1964. Όπως σας έχω ξαναπεί, εκεί, ο Επιλοχίας του Λόχου  όπου ανήκα και αυτός  ήταν που διοικούσε βασικά τον λόχο, κατά διαστήματα μού φώναζε, με την βλάχικη προφορά που δυστυχώς  δεν μεταφέρεται γραπτά: «Ρε συ Πιλάβιε, την έχεις  γ@@ή@ει  τη Βουγιουκλάκη;»  «Όχι, κύριε,  Επιλοχία» του έλεγα, πάντα. Κι εκείνος, συνέχιζε: «Βρε Πιλάβιε, γιατί όλοι οι ηθοποιοί είστε πο@@@@@@δες, ρε;»  Χα, χα, χα… Αυτό συνεχίστηκε -κατά αραιά διαστήματα – στους 8 μήνες που έμεινα  στο Τάγμα μέχρι τη μετάθεσή μου στην Αθήνα.
Αυτά για το «bullying» .  Ίσως επανέλθω στο θέμα με ένα σχετικό κείμενο του Κρισναμούρτι, μια άλλη φορά. 
Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.
                                     Π.

 

 

 

Παροιμίες για τους μήνες

Πριν από λίγες  ημέρες, στις αρχές Φεβρουαρίου, πηγαίνοντας  από το Καπανδρίτι στην Αθήνα, πρόσεξα σε ένα χωράφι δεξιά μου μια υπέροχη, ολάνθιστη  αμυγδαλιά!  Είναι αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία και που την έβγαλα με το κινητό μου.  Αυτόματα, τότε,  μου ήρθε στον νου η παροιμία: «Ο Φλεβάρης κι αν Φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει».  Έτσι, μου μπήκε η ιδέα να ανεβάσω ποστ με τις παροιμίες για τους μήνες που άκουγα μικρός. Κάποιες από αυτές τις λέγανε οι γονείς μου, κάποιες γενικά οι μεγάλοι, αλλά  μας τις είχε πει και ο Δάσκαλός μας και τις δώδεκα, σαν μάθημα, σε κάποια τάξη του Δημοτικού, Χα, χα, χα… Ναι, ναι, όταν μεγαλώνει κανείς μπορεί να μην θυμάται τι έκανε την προηγούμενη μέρα, αλλά θυμάται όλα τα πολύ παλιά. Έτσι, λοιπόν, κάθισα και έγραψα και τις δώδεκα παροιμίες που ήξερα και που είναι αυτές:

  1. Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
  2. Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.
  1. Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
  2. Αν κάνει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα,
    χαρά στονε τον γεωργό που ‘χει πολλά σπαρμένα.
  3. Ζήσε  Μάη μου να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.
  1. Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.
  1. Ιούλη Αλωνάρη μου, με τα αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
  2. Αύγουστε καλέ μου μήνα, να’ σουν δυο φορές το χρόνο.
  1. Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν.
  1.  Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα ‘χεις.
  2. Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας.
  1. Δεκέμβρης μας επλάκωσε και το κρύο μας φαρμάκωσε.

Εξαιρετικές,  ε; Και πού να δείτε τι γίνεται σε ανάλογα sites στο internet! Όταν έγραψα και τις δώδεκα παροιμές, σκέφτηκα να δω τι γίνeται εκεί γι’ αυτές τις παροιμίες. Ε, λοιπόν, γίνεται χαμός! Όχι 12,  αλλά μάλλον πάνω από 100. Δεν τις μέτρησα γιατί βιαζόμουν να ανεβάσω το post. Αν θέλετε να τις δείτε πηγαίνετε στο site αναζήτησης που χρησιμοποιείτε και γράψτε, «παροιμίες για τους μήνες» και θα δείτε τι γίνεται ανοίγοντας κάποια από αυτά.
Καλό βράδυ.
         Π

 

 

 

Για την εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου

Όπως σας είχα πει σε παλιότερο ποστ, το Σάββατο 27  Ιανουαρίου είχα παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου τού ΠΑΡΑΜΥΘΑ, «Στο Νησί των Τεμπέληδων», στον παιδότοπο του Σούπερ Μάρκετ Θανόπουλος στην Ν. Κηφισιά. Eπειδή  υποσχέθηκα στα παιδάκια που ήταν στην παρουσίαση  να ανεβάσω φωτογραφίες στο μπλογκ μου επειδή θέλανε να πούνε στους φίλους τους ότι γνώρισαν τον Παραμυθά, θα ανεβάσω τρεις φωτογραφίες από αυτές που έβγαλε ένα αγοράκι με το κινητό μου, που του το έδωσα εγώ, πριν αρχίσουμε.  Ο παιδότοπος του πολυκταστήματος, είναι ένας ξεχωριστός χώρος μόνο γα παιδιά, στον δεύτερο όροφο που είναι καφε-εστιατόριο και όπου εκεί βρίσκονταν οι μεγάλοι και… κρυφοκοίταζαν πίσω από το κόκκινο τζάμι του παιδότοπου. Θα ήθελα, και πάλι, να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδάκια και στους γονείς τους για την παρουσία τους και την αγάπη που μου έδειξαν, αλλά και στη διεύθυνση του καταστήματος που μου έδωσε την ευκαιρία για μια τόσο καλή εκδήλωση παρουσίασης.  Και τώρα οι τρείς φωτογραφίες της εκδήλωσης με πολλά ευχαριστώ στον μικρό μου φίλο που τις τράβηξε. (Δεν φοράω γυαλιά γιατί τα είχα ξεχάσει σπίτι … Χα, χα, χα…. Εδώ κόντεψα να ξεχάσω την εκδήλωση, θα μου πείτε….)
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

 

 

 

 

Τρία πουλάκια κάθονταν

Πριν από λίγες μέρες συζητούσα ένα θέμα με κάποιο φίλο μου κι όταν τον ρώτησα τη γνώμη του, μου απάντησε κάτι άσχετο, που σήμαινε ότι δεν πρόσεχε όσο μιλούσα και του είπα: «Καλά… Είσαι τρία πουλάκια κάθονται…»  Όπως ξέρετε, τη φράση την χρησιμοποιούμε όταν  θέλουμε να πούμε σε κάποιον ότι δεν προσέχει μια συζήτηση και μετά αντιδρά λέγοντας άσχετα. σχόλια Όταν κλείσαμε το τηλέφωνο, δεν ξέρω πώς μου ‘ρθε κι έψαξα στο ίντερνετ για τη φράση. Έμεινα από αυτό που έμαθα, γιατί ούτε το ήξερα ούτε και το είχα ακούσει ποτέ! Η φράση αυτή είναι από ένα δημοτικό κλέφτικο τραγούδι, με τίτλο, «Αθανάσιος Διάκος» ! Δείτε το.

                 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΙΑΚΟΣ
Τρία πουλάκια κάθονταν στου Διάκου το ταμπούρι

το ‘να τηράει τη Λειβαδιά και τ’ άλλο το Ζητούνι,
το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει:
-Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα.
Μην ο Καλύβας έρχεται, μην ο Λεβεντογιάννης;
-Νουδ’ ο Καλύβας έρχεται, νουδ’ ο Λεβεντογιάννης.
Ομέρ Βρυώνης πλάκωσε με δεκαοχτώ χιλιάδες.

Ο Διάκος σαν τ’ αγροίκησε πολύ του κακοφάνει.
Ψηλή φωνή εσήκωσε, τον πρώτο του φωνάζει:
-Τον ταϊφά μου σύναξε, μάσε τα παλικάρια,
δώσ’ τους μπαρούτη περισσή και βόλια με τις χούφτες,
γλήγορα και να πιάσουμε κάτω την Αλαμάνα,
που ‘ναι ταμπούρια δυνατά κι όμορφα μετερίζια.

Παίρνουνε τ’ αλαφρά σπαθιά και τα βαριά τουφέκια,
στην Αλαμάνα φτάνουνε και πιάνουν τα ταμπούρια.
-Καρδιά παιδιά μου, φώναξε, παιδιά, μη φοβηθείτε!
Σταθείτε αντρειά σαν Έλληνες και σα Γραικοί σταθείτε!

Φαίνεται πως ο λαός κάποια στιγμή, πήρε αυτή τη φράση και ειρωνικά, χαρακτηρίζει ανθρώπους αφηρημένους, ή απρόσεκτους.
Αυτά για σήμερα.
Καλή εβδομάδα.
          Π.

 

Υπερπανσέληνος

Καλή χρονιά και καλή εβδομάδα. Φέτος και ο καινούριος χρόνος και η καινούρια εβδομάδα, αρχίζουν μαζί. Και φέτος η πρωτοχρονιά είναι και η νύχτα της υπερπανσελήνου, ενώ και η δεύτερη γίνεται  μέσα στον Ιανουάριο. Αυτό το ανακάλυψα όταν ψάχνοντας κάτι στο ίντερνετ, έπεσα  σε φωτογραφίες με την υπερπανσέληνο πάνω από την Ακρόπολη. Έτσι, θυμήθηκα πόσο πολύ θαύμαζε ο Κρισναμούρτι την Ακρόπολη – αφού όταν πρωτοανέβηκε εκεί έπεσε στα γόνατα και φίλησε το χώμα – οπότε αντί να ανεβάσω μια ιστορία σαν παραμύθι που είχα ετοιμάσει και είναι από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω τώρα, αποφάσισα να ανεβάσω αυτές τις φωτογραφίες με την υπερπανσέληνο και ένα μικρό ενημερωτικό κείμενο γι’ αυτήν.
Καλή χρονιά, λοιπόν, με υπερπανσέληνο.
Π.

Δύο φορές θα υπάρξει υπερπανσέληνος το 2018. Η πρώτη θα είναι με την αρχή  του καινούριου χρόνου,  λίγο πριν τα χαράματα της Τρίτης, 2 Ιανουαρίου. Θα είναι το πιο μεγάλο και φωτεινό φεγγάρι όλου του 2018, μαζί με κάτι ανάλογο που θα συμβεί μια δεύτερη φορά μέσα στο 2018, μέσα στον ίδιο μήνα, στις 30 Ιανουαρίου και μια τρίτη έως το τέλος του χρόνου.
«Η Πανσέληνος του Λύκου», όπως ονομάζεται από τους επιστήμονες της NASA, εμφανίζεται τρεις φορές  το χρόνο και η αυριανή είναι η  πρώτη  από τις τρεις, που γίνονται ορατές  κατά το πέρασμά τους από το πιο κοντινό σημείο στην Γη.

 

 

 

Κάτι από τη σημερινή εκδήλωση

Όπως ξέρετε από το προηγούμενο ποστ, σήμερα έγινε η Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΨΥΧΟΓΙΟΣ, στο κεντρικό βιβλιοπωλείο τους. Ήταν φίσκα από κόσμο! Κι εκεί που καθόμουν σε ένα καναπέ, το μάτι μου έπεσε σε ένα βιβλίο που ήταν σε ένα ράφι απέναντί μου και είχε το εξώφυλλο που βλέπετε! Μου έκανε εντύπωση ο τίτλος  και το όλο εξώφυλλο και το ξεφύλλισα. Το εξώφυλλο λέει, με λίγα λόγια, τα πάντα για το περιεχόμενο του βιβλίου.
Και κλείνω αυτό το ποστ με μία φωτογραφία από την είσοδο του Βιβλιοπωλείου όπου μας υποδεχόταν ο Άη-Βασίλης!

Καλό Σαββατοκύριακο.
                  Π.

 

 

Μια πρόσκληση με άλλο θέμα

Για σήμερα σας έχω μία πρόσκληση όχι για προυσίαση του καινούριου βιβλίου του ΠΑΡΑΜΥΘΑ, όπως σε προηγούμενα ποστς, αλλά με άλλο θέμα: για ένα Χριστουγεννιάτικ πάρτι και με συνάντηση με συγγραφείς των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΨΥΧΟΓΙΟΣ στο Βιβλιοπωλείο  στην οδό Εμμ. Μπενάκη. Όσοι μπορείτε ελάτε, κι αν θέλετε πάρτε και τα παιδάκια σας,  θα περάσουν πολύ καλά.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                   Π

 

Χρόνια πολλά και καλά

Χρόνια πολλά και καλά σε όλους μας που γιορτάζουμε σήμερα.
Πολλά φιλιά.
      (Ν) Π
Υ.Γ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από εδώ όλες και όλους που μου στέλνουν από τo πρωί «χρόνια πολλά» με e-mail, με μηνύματα και στις 4 σελίδες μου στο face book και εδώ. 

 

Στη Νέα Ερυθραία

Ξέρω ότι σας έχω πρήξει με τις προσκλήσεις για παρουσίαση του καινούριου  βιβλίου του «Παραμυθά», αλλά απ’ ό,τι έχω καταλάβει οι «Παραμυθομεγαλωμένοι» γονείς,  όπως τους λέω, θέλουν  να μαθαίνουν για τις  παρυσιάσεις . Έτσι, η πρόσκληση σήμερα είναι για την αυριανή παρουσίαση, 25 του μήνα, στη Νέα Ερυθραία, στο Βιβλιοπωλείο «ΦΩΛΙΑ». Όσοι είστε εκεί ή κάπου κοντά, πάρτε τα παιδάκια σας  κι ελάτε. Ελπίζω να μην μας τα χαλάσει ο καιρός, όπως την προηγούμενη φορά.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.
                   Π.