Ένα φλυτζάνι

Χθες, Κυριακή, ήταν η γιορτή του πατέρα, όπως ξέρετε. Η κόρη μου μαζί με τα χρόνια πολλά, ανέβασε και διάφορες φωτογραφίες που ήταν μικρή και την κρατούσα αγκαλιά και μαζί κι αυτό το φλυτζάνι που δεν έχω ξαναδεί παρόμοιο. Μαζί με το σκιτσάκι ενός μπαμπά με την κόρη του γράφει:  «Μπαμπά, σε ευχαριστώ που μου έμαθες πώς να είμαι άντρας παρόλο που είμαι κόρη σου».  Μου άρεσε πολύ.  Στους άντρες που μπλέχτηκε μαζί τους δεν νομίζω ότι άρεσε. Χα, χα, χα….
Καλή εβδομάδα
         Π.

 

 

Μία ιστορία από τη μυθολογία μας

Εντελώς τυχαία, όπως γίνεται συχνά, έπεσα πάνω σε μία ιστορία της μυθολογίας μας που έχει σχέση με τα κυπαρίσσια.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μυθολογία μας,  ο Κυπάρισσος ήταν ένας όμορφος νέος από την Κέα, γιος του Τήλεφου και εγγονός του Ηρακλή. Ήταν αγαπημένος του Απόλλωνα, αλλά και του Ζέφυρου. Αγαπημένο του σύντροφο είχε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα, ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, ο Κυπάρισσος, από απροσεξία, το σκότωσε με ένα ακόντιο. Ο νέος γεμάτος απελπισία, θέλησε να πεθάνει. Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυά του αιώνια. Οι Θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, που είναι το δέντρο της θλίψης. Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται ως πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.

Το ξέρατε αυτό; Εγώ δεν είχα ιδέα. Και σκέφτηκα να κλείσω αυτό το post με κάτι πιο ανάλαφρο, ένα ωραίο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι που το λέει η Νάνα Μούσχουρη το:  «Κυπαρισσάκι είν’ αψηλό το παλληκάρι που αγαπώ».
Καλό Σαββατοκύριακο.
                      Π.

 

 

 

 

Κι άλλη πρόσκληση

Αυτή είναι η δεύτερη και τελευταία πρόσκληση για τη γιορτή των Παραμυθιών, με παρουσίαση και του Παραμυθά αύριο στις 6 η ώρα. Όπως και η προηγούμενη θα γίνει στο Πάρκο Παλαιού Βυρσοδεψείου, Χρυαοστόμου Σμύρνης 84, απέναντι από το FACTORY OUTLET. Τηλέφωνα : 2105248144 /210- 4830330
Και να κλείσουμε με μία φωτογραφία από την εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου, τη στιγμή που έχω ανεβάσει τα παιδιά στη σκηνή για να παίξουμε θεατρικό παιχνίδι. Σας περιμένω.
Καλό μήνα.
Π,

 

 

 

Οι πράξεις της αριθμητικής είναι… πέντε

Ε, σήμερα θα κλέψω ένα άρθρο Κυριακάτικης εφημερίδας, που με διασκέδασε και με έκανε να γελάσω πολύ. Το άρθρο που έχει τίτλο, «Η πέμπτη πράξη της αριθμητικής»  το έχει γράψει ο κ. Ευάγγελος Χεκίμογλου,  Διδάκτωρ οικονομικών επιστημών Α.Π.Θ.  και είναι από το Κυριακάτικο ΕΘΝΟΣ. Δεν θα αντιγράψω όλο το άρθρο αλλά θα χρησιμοποιήσω κάποια από βασικά σημεία του για να φτιάξω το ποστ μου. Λοιπόν:
Ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος ή συνταξιούχος, χρησιμοποιεί πρώτα απ’ όλα τον πολλαπλασιασμό. Πολλαπλασιάζει, δηλαδή, το μηνιαίο του εισόδημα επί 12 μήνες για να προσέχει να μην ξεπεράσει το αφορολόγητο όριο ώστε να γλυτώσει παραπάνω φόρους. Έπειτα ακολουθεί η πρόσθεση, όπου προσθέτει τις πληρωμές που πρέπει να κάνει έως το το τέλος κάθε μήνα. Μετά έρχεται η αφαίρεση, όπου ο Έλληνας νοικοκύρης ή συνταξιούχος την κάνει για να δει  τι τού μένει για να περάσει τον μήνα. Τέλος γίνεται διαίρεση όπου το υπόλοιπο του μήνα  που έμεινε από την αφαίρεση είναι ο διαιρετέος και οι 30 ημέρες του μήνα είναι ο διαιρέτης, για να δει πόσα μπορεί να ξοδεύει την ημέρα. Και τέλος έρχεται η …. πέμπτη πράξη της αριθμητικής, που ακόμα δεν έχει αποκτήσει όνομα, αλλά  ανεπισήμως τιτλοφορείται με το αρνητικό «δε» και το γνωστό  ρήμα σε τρίτο πρόσωπο «γα…ται», επειδή ο νοικοκύρης ή ο συνταξιούχος λέει, «δε γα…ται» και συνεχίζει ακάθεκτος. Χα, χα, χα…. Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ σαν συνταξιούχος που όλο και κάτι του κόβουν από τη σύνταξη, το λέω κάθε μήνα.
Καλή εβδομάδα
         Π

 

 

 

Σας ευχαριστώ πολύ

Αυτή τη φωτογραφία με τα παιδάκια όλων των φυλών της γης που χορεύουν πάνω σε αυτήν, τη βρήκα πριν μερικές μέρες τυχαία – όπως έχω βρει τόσα άλλα – και σκέφτηκα να την βάλω σήμερα πάνω από μία ειδοποίηση που μου ήρθε και με εντυπωσίασε και μου έδωσε μεγάλη χαρά!  Με ειδοποίησαν ότι στην εβδομάδα 30 Απριλίου – 6 Μαΐου,  σε 7 ημέρες δηλαδή, οι επισκέψεις σε αυτό το μπλογκ του Παραμυθά ήταν  16.557 !!!  Δεν πίστευα  στα μάτια  μου όταν το διάβασα! Δεν έχω τι να πω. Μόνο και πάλι σας ευχαριστώ πολύ και δεν πειράζει που δεν αφήνετε  σχόλια.
Καλή εβδομάδα και σας φιλώ πολύ.
                  Π.

 

 

Καλό μήνα

Αν και το προηγούμενο ποστ με τις κούκλες του «Παραμυθά» το ανέβασα την Κυριακή και συνήθως αλλάζω ποστ την επόμενη Τετάρτη, είπα   να το αλλάξω σήμερα για να σας ευχηθώ καλό μήνα και μάλιστα με ένα ωραίο ανέκδοτο.

Μια  μαμά που η κόρη της είναι αδύναμη στην αριθμητική, αποφασίζει να τη βοηθήσει, ΄Ετσι της λέει: «Ας πούμε ότι είσαι μανάβισσα  κι έρχομαι κι αγοράζω  δύο κιλά ντομάτες που κάνουν 10 ευρώ το κιλό  και τρία κιλά πατάτες που κάνουν 8 ευρώ το κιλό και σε ρωτάω πόσο κάνουν για να σε πληρώσω. Τι θα μου πεις»;   Και το κοριτσάκι απαντάει: «Δεν πειράζει κυρία, με πληρώνετε άλλη φορά».
Χα, χα, χα….
Καλό μήνα. 
      Π.

Η Αναστασία … στην ουρά

Όπως ξέρετε, όσοι διαβάσατε το προηγούμενο post, χθες έγινε εκδήλωση – η δεύτερη μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες-  με θέμα και πάλι  παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου τού ΠΑΡΑΜΥΘΑ, «Στο Νησί των Τεμπέληδων». στο CAFE , δίπλα στον παιδότοπο του Σούπερ Μάρκετ Θανόπουλος στην Ν. Κηφισιά. Ο χώρος αυτός είναι πολύ μεγάλος και αυτή τη φορά ήταν μικροί και μεγάλοι μαζί.  Θα ήθελα, και παλι να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδάκια και στους γονείς τους για την παρουσία τους και την αγάπη που μου έδειξαν, αλλά και στη διεύθυνση του καταστήματος που μου έδωσε -τόσο σύντομα- αυτή την δεύτερη ευκαιρία για μια τόσο καλή εκδήλωση.  Στη φωτογραφία που βλέπετε, είναι οι πρώτες σειρές με τα παιδάκια κι εγώ που παίζω μαζί τους, με τον παιδότοπο πίσω μου αυτή τη φορά. Και να κλείσω, εξηγώντας τον τίτλο του post.  Ανάμεσα στα παιδάκια που ήταν στην εκδήλωση ήταν κι ένα γλυκό ξανθό κοριτσάκι – που μου τράβηξε από την αρχή την προσοχή – με δύο νόστιμα μικρά ξανθά κοτσιδάκια στο κεφάλι της, και μια πολύχρωμη φόρμα. Όταν με πλησίασε να της υπογράψω το βιβλίο, μου είπε ότι την λέγανε Αναστασία. Ο πατέρας της έβγαζε φωτογραφίες  και αργότερα μου τις έστειλε, επιτρέποντάς μου να τις ανεβάσω στο ίντερνετ. Έτσι, στην πρώτη φωτογραφία βλέπετε την Αναστασία στην ουρά, να περιμένει για υπογραφή του βιβλίου και στη δεύτερη, μόλις έχω υπογράψει το βιβλίο της.
Καλή εβδομάδα.
Π

 

 

 

 

Μια πρόσκληση ακόμα

Για σήμερα σας έχω άλλη μια πρόσκληση: Είναι για την εκδήλωση στο Σούπερ Μάρκετ Θανόπουλος, της Νέας Κηφισιάς, στην Οδό Ελαιών 18, στις 12 το μεσημέρι, το Σάββατο που μας έρχεται. Όπως, ίσως θα θυμάστε, από το ποστ που έχω ανεβάσει,  είχε ξαναγίνει εκδήλωση εκεί στο τέλος Ιανουαρίου, με αφορμή το τελευταίο βιβλίο του Παραμυθά, «Στο νησί των Τεμπέληδων»  κι είχε πάει πάρα πολύ καλά. Επειδή, όμως η εκδήλωση είχε γίνει στον Παιδότοπο του Καταστήματος και δεν χωρούσαν οι γονείς, έμειναν όλοι απ’ έξω. Κι επειδή, μάλλον, ήταν «Παραμυθομεγαλωμένοι» ενοχλήθηκαν και παραπονέθηκαν γι΄αυτό. Έτσι η εκδήλωση θα επαναληφθεί, αλλά αυτή τη φορά θα γίνει στο  Cafe δίπλα στον  παιδότοπο, που είναι ένας  μεγάλος χώρος και χωράει πολύ κόσμο. Όσοι θέλετε, λοιπόν, πάρτε τα παιδάκια σας – ή και χωρίς παιδάκια – και ελάτε να … παίξουμε.
Σας περιμένω
      Π.

 

 

 

Ε, να και μία… «ανάσταση» της Ακρόπολης!

Έχω ξαναγράψει εδώ ότι από έφηβος το αγαπημένο μου μέρος, όπου πήγαινα και έβλεπα ανατολή ηλίου ήταν η Ακρόπολη. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο ενθουσιάστηκα βλέποντας το πώς ήταν όταν πρωτοφτιάχτηκε, να γίνεται μπροστά στα μάτια μου!
Αυτό που βλέπετε έγινε με συνεργασία της Maja Wrońska και του Przemek Sobiecki του “This Is Render”,  και μας δίνει μια μοναδική ευκαιρία να ταξιδέψουμε μέσα στον χρόνο και να δούμε πώς ήταν η Ακρόπολη!
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

 

 

Για τη «σχεδία»

Προχθές, περνώντας μπροστά από το σταθμό του Μετρό που είναι κοντά στην «Βιβλιοθήκη»  είδα ένα πωλητή της «σχεδίας»  και βέβαια αγόρασα μία. Ξέρετε τι είναι  η «σχεδία» ;
Η «σχεδία» είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου και μέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων Δρόμου, το οποίο απαριθμεί 122 περιοδικά δρόμου, σε 41 χώρες, με 14.000 άστεγους, άνεργους πωλητές και 6.000.000 αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. Η «σχεδία», όπως συμβαίνει με όλα τα περιοδικά δρόμου του κόσμου, δεν πουλιέται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου, όπως περίπτερα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές.  Αυτοί οι πωλητές προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικά πληθυσμιακές ομάδες: άστεγους, άνεργους και γενικώς ανθρώπους που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Από την τιμή πώλησης του περιοδικού (4,00 ευρώ), το 67,5% (δηλαδή τα 2,70€) πάνε απευθείας στον πωλητή.  Αποτελεί μια ξεχωριστή ευκαιρία γι΄αυτούς τους ανθρώπους να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο, αξιοπρεπές εισόδημα. Είναι, επίσης, κι ένα επιπλέον κίνητρο να ξαναχτίσουν τις ζωές τους.  Η πώληση της «σχεδίας» δεν είναι επαιτεία. Οι πωλητές δεν ζητιανεύουν, αλλά με αξιοπρέπεια πουλάνε το περιοδικό το οποίο προηγουμένως οι ίδιοι έχουν αγοράσει. Κάθε πωλητής από τη στιγμή που ενταχθεί στο δίκτυο πωλητών της «σχεδίας» θα του δοθούν δωρεάν δέκα (10) αντίτυπα. Είναι το αρχικό του κεφάλαιο. Όταν πουλήσει αυτά τα δέκα αντίτυπα μπορεί να χρησιμοποιήσει το αρχικό κεφάλαιο για την αγορά άλλων. Με άλλα λόγια, ως πωλητής αγοράζει το περιοδικό 2,50 ευρώ και το πουλάει 4,00 ευρώ. Δεν είναι ελεημοσύνη. Ο αναγνώστης με τα 4,00 ευρώ αγοράζει ένα αξιόλογο δημοσιογραφικό περιοδικό ποικίλης ύλης με σαφή κοινωνικό προσανατολισμό. Είναι ταυτοχρόνως και μια πράξη αλληλεγγύης.
Και παρακάτω, μπορείτε να δείτε κι ένα βίντεο  που βρήκα, αλλά επειδή είναι φτιαγμένο πιο παλιά -το τεύχος που αγόρασα είναι το 58 – λέει ότι η «σχεδία»  κάνει  3 ευρώ, ενώ σήμερα κάνει 4.
Καλό Σαβατοκυριακοδεύτερο.
  Π.