Μια πρόσκληση ακόμα

Για σήμερα σας έχω άλλη μια πρόσκληση: Είναι για την εκδήλωση στο Σούπερ Μάρκετ Θανόπουλος, της Νέας Κηφισιάς, στην Οδό Ελαιών 18, στις 12 το μεσημέρι, το Σάββατο που μας έρχεται. Όπως, ίσως θα θυμάστε, από το ποστ που έχω ανεβάσει,  είχε ξαναγίνει εκδήλωση εκεί στο τέλος Ιανουαρίου, με αφορμή το τελευταίο βιβλίο του Παραμυθά, «Στο νησί των Τεμπέληδων»  κι είχε πάει πάρα πολύ καλά. Επειδή, όμως η εκδήλωση είχε γίνει στον Παιδότοπο του Καταστήματος και δεν χωρούσαν οι γονείς, έμειναν όλοι απ’ έξω. Κι επειδή, μάλλον, ήταν «Παραμυθομεγαλωμένοι» ενοχλήθηκαν και παραπονέθηκαν γι΄αυτό. Έτσι η εκδήλωση θα επαναληφθεί, αλλά αυτή τη φορά θα γίνει στο  Cafe δίπλα στον  παιδότοπο, που είναι ένας  μεγάλος χώρος και χωράει πολύ κόσμο. Όσοι θέλετε, λοιπόν, πάρτε τα παιδάκια σας – ή και χωρίς παιδάκια – και ελάτε να … παίξουμε.
Σας περιμένω
      Π.

 

 

 

Ε, να και μία… «ανάσταση» της Ακρόπολης!

Έχω ξαναγράψει εδώ ότι από έφηβος το αγαπημένο μου μέρος, όπου πήγαινα και έβλεπα ανατολή ηλίου ήταν η Ακρόπολη. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο ενθουσιάστηκα βλέποντας το πώς ήταν όταν πρωτοφτιάχτηκε, να γίνεται μπροστά στα μάτια μου!
Αυτό που βλέπετε έγινε με συνεργασία της Maja Wrońska και του Przemek Sobiecki του “This Is Render”,  και μας δίνει μια μοναδική ευκαιρία να ταξιδέψουμε μέσα στον χρόνο και να δούμε πώς ήταν η Ακρόπολη!
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

 

 

Για τη «σχεδία»

Προχθές, περνώντας μπροστά από το σταθμό του Μετρό που είναι κοντά στην «Βιβλιοθήκη»  είδα ένα πωλητή της «σχεδίας»  και βέβαια αγόρασα μία. Ξέρετε τι είναι  η «σχεδία» ;
Η «σχεδία» είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου και μέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων Δρόμου, το οποίο απαριθμεί 122 περιοδικά δρόμου, σε 41 χώρες, με 14.000 άστεγους, άνεργους πωλητές και 6.000.000 αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. Η «σχεδία», όπως συμβαίνει με όλα τα περιοδικά δρόμου του κόσμου, δεν πουλιέται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου, όπως περίπτερα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές.  Αυτοί οι πωλητές προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικά πληθυσμιακές ομάδες: άστεγους, άνεργους και γενικώς ανθρώπους που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Από την τιμή πώλησης του περιοδικού (4,00 ευρώ), το 67,5% (δηλαδή τα 2,70€) πάνε απευθείας στον πωλητή.  Αποτελεί μια ξεχωριστή ευκαιρία γι΄αυτούς τους ανθρώπους να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο, αξιοπρεπές εισόδημα. Είναι, επίσης, κι ένα επιπλέον κίνητρο να ξαναχτίσουν τις ζωές τους.  Η πώληση της «σχεδίας» δεν είναι επαιτεία. Οι πωλητές δεν ζητιανεύουν, αλλά με αξιοπρέπεια πουλάνε το περιοδικό το οποίο προηγουμένως οι ίδιοι έχουν αγοράσει. Κάθε πωλητής από τη στιγμή που ενταχθεί στο δίκτυο πωλητών της «σχεδίας» θα του δοθούν δωρεάν δέκα (10) αντίτυπα. Είναι το αρχικό του κεφάλαιο. Όταν πουλήσει αυτά τα δέκα αντίτυπα μπορεί να χρησιμοποιήσει το αρχικό κεφάλαιο για την αγορά άλλων. Με άλλα λόγια, ως πωλητής αγοράζει το περιοδικό 2,50 ευρώ και το πουλάει 4,00 ευρώ. Δεν είναι ελεημοσύνη. Ο αναγνώστης με τα 4,00 ευρώ αγοράζει ένα αξιόλογο δημοσιογραφικό περιοδικό ποικίλης ύλης με σαφή κοινωνικό προσανατολισμό. Είναι ταυτοχρόνως και μια πράξη αλληλεγγύης.
Και παρακάτω, μπορείτε να δείτε κι ένα βίντεο  που βρήκα, αλλά επειδή είναι φτιαγμένο πιο παλιά -το τεύχος που αγόρασα είναι το 58 – λέει ότι η «σχεδία»  κάνει  3 ευρώ, ενώ σήμερα κάνει 4.
Καλό Σαβατοκυριακοδεύτερο.
  Π.

 

 

 

Σύμπτωση;

Στο προτελευταίο post με τίτλο, ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΘΕΕΣ,  είχα γράψει ότι ο Κρισναμούρτι στην πρώτη επίσκεψή του στην Αθήνα, ανέβηκε στην Ακρόπολη και έγραψε στο ημερολόγιό του: «Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου βλέπετε!!! Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε το μυαλό και την καρδιά»Σήμερα, πηγαίνοντας στον καινούργιο χώρο της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ, στην Οδό Νικοτσάρα, κατεβαίνοντας την Λεωφόρο Αλεξάνδρας, πριν στρίψω στο δρόμο αριστερά, συνειδητοποίησα ότι το κτίριο του Άρειου Πάγου που ήταν στη γωνία δεξιά μου, ονομάζεται, «ΘΕΜΙΔΟΣ ΜΕΛΑΘΡΟΝ», δηλαδή, «Ανάκτορο της  Θέμιδας»!  Δηλαδή, της Θεάς που είχε ερωτευτεί ο Κρισναμούρτι!  Και ο χώρος της Βιβλιοθήκης βρίσκεται ένα τετράγωνο πιο πάνω από το Ανάκτορο της Θέμιδας. Και τότε αναρωτήθηκα, χαμογελώντας,  αν είναι σύμπτωση ή αν ο Κρισναμούρτι μας οδήγησε εκεί, για να είναι κοντά στο Ανάκτορο της Θεάς που είχε ερωτευτεί!  Χα, χα, χα… Τι να πω!…
Καλό βράδυ.
Π.

 

Και λίγη πλάκα για την κρίση

Ε, είπα να ανεβάσω και ένα post που  να κάνει λίγη πλάκα με την κατάσταση που υπάρχει στη χώρα μας. Η ιδέα μού ήρθε όταν έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο, ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, του Διονύση Βίτσου, των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ.  Διασκέδασα τρομερά διαβάζοντάς το. Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερα γι’ αυτό κάντε κλικ ΕΔΩ
Και τώρα διαβάστε μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο.
Καλή εβδομάδα.
            Π.

1 – Αντρούλη μου, θα πάω στο Σούπερ Μάρκετ. Θες να σου φέρω κάτι;
– Ναι.
 – Τι;
 – Τα ρέστα.

2. Όταν είδα τον τελευταίο λογαριασμό του ρεύματος, έπαψα να έχω φοβία για το σκοτάδι κι άρχισα να φοβάμαι το φως.

3. Φασούλι το φασούλι, δεν γεμίζει το σακούλι.

4. Το μόνο θετικό που βρίσκω σήμερα είναι η ομάδα του αίματός μου.

5. Ρωτάνε ένα γέρο:
    «Τώρα με την οικονομική κρίση πώς την βγάζεις»;
     Και απαντά ο γέρος:
    «Την βγάζω παιδί μου, να την βάλω δεν μπορώ».

6. Τις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος και ο καταστηματάρχης φώναζε πανηγυρίζοντας: «Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο μαγαζί!»

7. Είμαστε η γενιά που πρόλαβε τα καλοριφέρ αναμμένα.

8. Λέμε σόκιν στο καλοριφέρ, μπας κι ανάψει.

9. Πήγα στο Φαρμακείο να πάρω αντιβηχικό. Τριάντα ευρώ, μου λέει ο Φαρμακοποιός. Μου κόπηκε ο βήχας μαχαίρι!

10.  Έβαλα πενήντα ευρώ αμόλυβδη κι ο βενζινάς μου προξένεψε την κόρη του.

 

 

 

Αρχαίες Ελληνίδες Θεές


Η φωτογραφία που βλέπετε είναι η Θεά Θέμις. Γράφοντας χθες το post για την ημέρα της γυναίκας, θυμήθηκα αυτό που είχε πει ο Κρισναμούρτι, στην πρώτη επίσκεψή του στην Αθήνα το 1930:  «Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου βλέπετε!!! Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε το μυαλό και την καρδιά».
Έτσι, μου ήρθε η ιδέα να ψάξω και να βρω ότι οι Θεές της Αρχαίας Ελλάδας, μαζί με τις 6 που βρίσκονταν στον Όλυμπο, ήταν 14!  Δεν νομίζω  ότι άλλος λαός έχει θεοποιήσει τόσες πολλές γυναίκες. Νομίζω από καμμία έως μία ή δύο! Έτσι, σκέφτηκα να ανεβάσω σήμερα τις φωτογραφίες από τα αγάλματα τριών από αυτές. Δείτε και τις  άλλες δύο που μου άρεσαν από τότε που ήμον μικρός. Είναι η Θεά Αθηνά, στην Ακρόπολη, και η Θεά Αφροδίτη. 

Καλό Σαββατοκύριακο.
                   Π.                                                             

                   

 

 

 

«Σχετιζόμενα θέματα» !

Αυτό, όπως ξέρετε, είναι το εξώφυλλο της ιστορίας του ΠΑΡΑΜΥΘΑ, «Στο Νησί των Τεμπέληδων.» Εκείνο που δεν ξέρετε, είναι ότι ο Παραμυθάς έχει σχέση με τη δολοφονία της άτυχης Ειρήνης Λαγούδη, που βρέθηκε νεκρή μέσα στο αυτοκίνητό της, κοντά στη Λίμνη Τριχωνίδα!
Ίσως έχετε προσέξει ότι τον τελευταίο καιρό σε πολλά sites ενημέρωσης, υπάρχει διαφήμιση αυτού του βιβλίου από το Βιβλιοπωλείο, ΠΟΛΙΤΕΙΑ. Σας  αντιγράφω εδώ  πώς έχει μπει σε μια είδηση για την Λαγούδη:

Το ερχόμενο Σάββατο ομάδα από ειδικά εκπαιδευμένους δύτες θα καταφθάσει στην Τριχωνίδα και θα αναζητήσει στο βυθό το χαμένο κινητό της άτυχης μητέρας.
Μάλιστα θα χρησιμοποιηθούν ακόμη και drones τα οποία θα «χτενίσουν» τη λίμνη. Το κινητό της Ειρήνης Λαγούδη αποτελεί τη λύση του γρίφου του μυστηρίου.
RELATED ITEMS:

Όπως ξέρετε, οι Αγγλικές λέξεις, «RELATED ITEMS» σημαίνουν στα ελληνικά, ¨Σχετιζόμενα Θέματα». Οπότε,»Ο Παραμυθάς στο Νησί των Τεμπέληδων»,  είναι θέμα σχετιζόμενο με τη δολοφονία της Λαγούδη! Δεν θα κλείσω με  «χα, χα, χα» γιατί δεν ταιριάζει στην περίπτωση της άτυχης γυναίκας, αλλά θα σύστηνα λίγη προσοχή στους υπεύθυνους για το πού και πώς βάζουν τις διαφημίσεις.
Καλό μήνα και καλό Σαββατοκύριακο.
                         Π.

 

 

Τι να πω!…

Την ζωγραφιά του Παραμυθά που βλέπετε, που είναι  μέρος  μιας δίφυλλης κάρτας, την  έχουν κάνει  οι Δασκάλες των τριών Σχολείων που συστεγάζονται στο ΚΕΑΤ δηλαδή το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάσταση Τυφλών. Είναι τέσσερα Σχολεία με προνήπια, νήπια και παιδιά Δημοτικού, που έχουν προβλήματα όρασης, ακοής και κάποια από αυτά και ομιλίας, και εκεί ήμουν καλεσμένος προχθές Παρασκευή 23 του μήνα, για παρουσίαση «Παραμυθά». Τι να πω,  όπως λέει και ο τίτλος! Ήταν η πιο τρυφερή, αλλά και η μόνη «ζόρικια» παρουσίαση που έχω κάνει ποτέ! Τρυφερή γιατί, βέβαια, ήταν σε μικρά παιδάκια, αλλά και «ζόρικια» επειδή όλα είχαν -μικρότερο ή μεγαλύτερο- πρόβλημα όρασης, ακοής και κάποια και ομιλίας. Θα δείτε μερικές φωτογραφίες τους παρακάτω. ‘Ολα αυτά τα παιδάκια ξέρουνε τον Παραμυθά από τις εκπομπές του που υπάρχουν στο ίντερνετ και που τις ανεβάζουν να τις βλέπουν (ή να τους περιγράφουν την εικόνα τους) οι Δασκάλες τους. Σ’ αυτές τις Δασκάλες θα ήθελα να πω ένα μεγάλο μπράβο για την ευαίσθητη και δύσκολη δουλειά που κάνουν, και να τις ευχαριστήσω για την πρόσκληση.  Ας γυρίσουμε, όμως, και πάλι στην κάρτα.
Μόλις την είδα, επειδή τελευταία με διασκεδάζει να φτιάχνω διάφορα στιχάκια, σκέφτηκα: «Αχ, Παραμυθά, τώρα που ‘σαι γεροντάκι, πάει πια το γελεκάκι, αλλά έχεις μπαστουνάκι, για να περπατάς λιγάκι».  Χα, χα, χα….  Η κάρτα από μέσα έχει γραμμένα διάφορα.
Στην αριστερή σελίδα είναι γραμμένα τα ονόματα των τριών Σχολείων, χωρίς το Προνηπιακό.

Στη δεξιά σελίδα έχουν γράψει ευχές στον ΠΑΡΑΜΥΘΑ τρία αγοράκια και ένα κοριτσάκι.

Το κοριτσάκι έχει βάλει και μια καρδούλα από κόκκινη τσόχα δίπλα στο όνομά της! Τώρα: αν προσέξετε, θα δείτε ότι πάνω σε όλες τις φράσεις είναι κολλημένα σελοτέϊπς, γιατί επάνω τους είναι «γραμμένες» οι λέξεις με τον κώδικα Μπράιγ, όπως ονομάζεται το σύστημα γραφής και ανάγνωσης των τυφλών, ώστε να μπορούν να τις διαβάσουν και τα παιδάκια που δεν βλέπουν καθόλου.
Ας δούμε, τώρα, μερικές φωτογραφίες από την εκδήλωση, που έγινε στο μεγάλο Αμφιθέατρο του Κέντρου. Τα παιδάκια κι εγώ είμαστε πάνω  στη μεγάλη του σκηνή.  Ενώ οι Δασκάλες και οι Δάσκαλοι κάθονται στα καθίσματα της πλατείας του αμφιθεάτρου, εκτός από κάποιες που έμειναν για βοήθεια κοντά μου.

Και τώρα μερικές φωτογραφίες με αγκαλίτσες που μου έκαναν, αγοράκια και κοριτσάκια.

Κι αυτό είναι το κοριτσάκι που έβαλε την καρδούλα στην κάρτα και που με αγκάλιαζε όποτε έβρισκε ευκαιρία. Φοβερή αγκαλιά, ε;

Και θα κλείσω με μία φωτογραφία όπου -αν και δεν φαίνεται καλά το κοριτσάκι που θέλω γιατί μπροστά της είναι το κεφάλι ενός άλλου κοριτσιού – είναι ένα κοριτσάκι  που με το που άρχισα την εκδήλωση ήρθε και κάθισε δίπλα μου, μου αγκάλιασε το πόδι και ακούμπησε το κεφάλι της στο γόνατό μου. Κι εγώ κάθε τόσο τής χάιδευα τα ξανθά μαλλάκια της, όπως φαίνεται να κάνει το χέρι μου στη φωτογραφία.

Αυτά… Τι να πω; Δεν υπάρχουν λόγια για να πω όλα αυτά που ένοιωσα. Εκείνο που μπορώ να πω, είναι ότι θα ήθελα πολύ να ξαναπάω.
Καλή εβδομάδα.
        Π.

 

 

 

Λίγα λόγια για το bullying

  

     

 Ακούγοντας μια εκπομπή στην τηλεόραση όπου μιλούσαν για την αθλιότητα που υπάρχει στα σχολεία, το «bullying»   σκέφτηκα να ανεβάσω ένα ποστ με κάποιο κείμενο  του Κρισναμούρτι, σχετικά με αυτό, αλλά μετά θυμήθηκα τις προσωπικές μου φάσεις της ζωής μου,  όπου έχω δεχτεί  «bullying» . Η πρώτη είναι όταν ήμουν μικρό παιδί στο Δημοτικό Σχολείο και η δεύτερη όταν ήμουν φαντάρος σε ένα Τάγμα Τεθωρακισμένου Πεζικού στη Θεσσαλονίκη, που νομίζω ότι έχω ανεβάσει κάποια ιστορία από αυτή την περίοδο. Οι δύο φωτογραφίες μου που βλέπετε είναι από αυτές τις δύο περιόδους. Και οι δύο φορές που δέχτηκα «bullying» στη ζωή μου είχαν σχέση με το επάγγελμα του ηθοποιού.  Όπως έχω ξαναπεί, άρχισα να παίζω στο Παιδικό Θέατρο, όταν ήμουν 8 χρονών, το 1951. Τότε, στη δεκαετία του ’50, υπήρχε το «bullying», όπως και σήμερα. Έτσι, λοιπόν, κάποιες φορές, όταν ήταν πολλά παιδιά μαζεμένα σε μια ομάδα στο διάλλειμα, μόλις πέρναγα κοντά τους, μου φώναζαν όλα μαζί: «Σύυυυυκααα».  Η λέξη «σύκα» όταν απευθυνόταν σαν «ξεφώνημα» σε αρσενικούς, υπονοούσε ότι ήταν ομοφυλόφιλοι.  Το ίδιο σήμαινε, αλλά στα ίσια,χωρίς «παρομοιώσεις»,  το «bullying»   που δέχτηκα στο στρατό, στα 21 μου, το 1964. Όπως σας έχω ξαναπεί, εκεί, ο Επιλοχίας του Λόχου  όπου ανήκα και αυτός  ήταν που διοικούσε βασικά τον λόχο, κατά διαστήματα μού φώναζε, με την βλάχικη προφορά που δυστυχώς  δεν μεταφέρεται γραπτά: «Ρε συ Πιλάβιε, την έχεις  γ@@ή@ει  τη Βουγιουκλάκη;»  «Όχι, κύριε,  Επιλοχία» του έλεγα, πάντα. Κι εκείνος, συνέχιζε: «Βρε Πιλάβιε, γιατί όλοι οι ηθοποιοί είστε πο@@@@@@δες, ρε;»  Χα, χα, χα… Αυτό συνεχίστηκε -κατά αραιά διαστήματα – στους 8 μήνες που έμεινα  στο Τάγμα μέχρι τη μετάθεσή μου στην Αθήνα.
Αυτά για το «bullying» .  Ίσως επανέλθω στο θέμα με ένα σχετικό κείμενο του Κρισναμούρτι, μια άλλη φορά. 
Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.
                                     Π.

 

 

 

Παροιμίες για τους μήνες

Πριν από λίγες  ημέρες, στις αρχές Φεβρουαρίου, πηγαίνοντας  από το Καπανδρίτι στην Αθήνα, πρόσεξα σε ένα χωράφι δεξιά μου μια υπέροχη, ολάνθιστη  αμυγδαλιά!  Είναι αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία και που την έβγαλα με το κινητό μου.  Αυτόματα, τότε,  μου ήρθε στον νου η παροιμία: «Ο Φλεβάρης κι αν Φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει».  Έτσι, μου μπήκε η ιδέα να ανεβάσω ποστ με τις παροιμίες για τους μήνες που άκουγα μικρός. Κάποιες από αυτές τις λέγανε οι γονείς μου, κάποιες γενικά οι μεγάλοι, αλλά  μας τις είχε πει και ο Δάσκαλός μας και τις δώδεκα, σαν μάθημα, σε κάποια τάξη του Δημοτικού, Χα, χα, χα… Ναι, ναι, όταν μεγαλώνει κανείς μπορεί να μην θυμάται τι έκανε την προηγούμενη μέρα, αλλά θυμάται όλα τα πολύ παλιά. Έτσι, λοιπόν, κάθισα και έγραψα και τις δώδεκα παροιμίες που ήξερα και που είναι αυτές:

  1. Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
  2. Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.
  1. Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
  2. Αν κάνει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα,
    χαρά στονε τον γεωργό που ‘χει πολλά σπαρμένα.
  3. Ζήσε  Μάη μου να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.
  1. Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.
  1. Ιούλη Αλωνάρη μου, με τα αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
  2. Αύγουστε καλέ μου μήνα, να’ σουν δυο φορές το χρόνο.
  1. Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν.
  1.  Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα ‘χεις.
  2. Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας.
  1. Δεκέμβρης μας επλάκωσε και το κρύο μας φαρμάκωσε.

Εξαιρετικές,  ε; Και πού να δείτε τι γίνεται σε ανάλογα sites στο internet! Όταν έγραψα και τις δώδεκα παροιμές, σκέφτηκα να δω τι γίνeται εκεί γι’ αυτές τις παροιμίες. Ε, λοιπόν, γίνεται χαμός! Όχι 12,  αλλά μάλλον πάνω από 100. Δεν τις μέτρησα γιατί βιαζόμουν να ανεβάσω το post. Αν θέλετε να τις δείτε πηγαίνετε στο site αναζήτησης που χρησιμοποιείτε και γράψτε, «παροιμίες για τους μήνες» και θα δείτε τι γίνεται ανοίγοντας κάποια από αυτά.
Καλό βράδυ.
         Π