Ε, ας κάνω και καμιά αταξιούλα.

Μπαίνοντας στην όγδοη χρονιά του blog έκανα έλεγχο στις κατηγορίες που έχω φτιάξει και είδα ότι κάποιες τις έχω ξεχάσει. Μία απ΄ αυτές είναι και η κατηγορία «ΑΤΑΞΙΕΣ». Έχω ανεβάσει μόνο ένα και μοναδικό post  σ΄ αυτή την κατηγορία!  Και κάτι ένα βίντεο που μου έστειλαν, κάτι τα 150 παιδάκια που ήταν στην προχθεσινή εκδήλωση, και με κόλλησαν διάθεση για αταξίες, ε…είπα  να κάνω κι εγώ μία και να ανεβάσω αυτό το βίντεο που μ΄ έκανε να γελάσω πολύ. Είναι ένα… βιντεοκλίπ τραγουδιού. Χα, χα, χα… Τώρα, γιατί βιντεοκλίπ είναι αταξία, θα το δείτε μόνοι σας. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια, ούτε κι οι στίχοι του τραγουδιού έχουν και καμιά σημασία, αν δεν τους καταλαβαίνετε. Η εικόνα μετράει. Χα, χα, χα…
Καλή Κυριακή.
Π.

Το κοκοράκι, «κικιρικικί» και το πουλάκι, «τσίου»

Δεν μπορώ, θα σκάσω. Θέλω να κάνω…αταξία, που είναι και από τις πιο παραμελημένες κατηγορίες του blog. Βαρέθηκα τα σοβαρά. Μ’ έχει πρήξει κι η πάρεση που σας έλεγα ότι έπαθα (τη σταθεροποίησα) κι όλα τα ψυχολογικά που ακούω ότι μπορεί να έχουν σχέση, όπως ότι η πάρεση είναι στη δεξιά μεριά του προσώπου που σημαίνει ότι ανήκει στη αριστρή πλευρά του εγκεφάλου που είναι η αρσενική πλευρά, και λοιπά. Και πάνω εκεί, πέφτω στη μετάφραση που κάνω σε ένα εξαιρετικό (και αποενοχοποιητικό) κείμενο του Κρισναμούρτι για το σεξ που λέω να το ανεβάσω, αλλά ακριβώς τότε ήρθε και ο πειρασμός της αταξίας! Μου έστειλαν ένα πολύ καλοφτιαγμένο βίντεο κλιπ με κινούμενο σχέδιο και με τον τίτλο,  «Το πουλάκι κάνει τσίου»…  Χα, χα, χα… Εγώ δεν είπα τίποτα… Κι εκεί που ενθουσιάστηκα και λέω αυτό θα ανεβάσω, βλέποντας το τραγούδι, θυμήθηκα ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια της μάνας μου, εκεί στις αρχές του ’50, το  «Κοκοράκι» ή αλλιώς ,  «Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι» με τον Νίκο Γούναρη. Κι αποφάσισα να το ανεβάσω κι αυτό και να το αφιερώσω στη μανούλα μου που ήταν η πρώτη που με κατάλαβε και μου είπε – κάπου εκεί γύρω στα δέκα – «εσύ παιδάκι μου δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο». Χα, χα, χα… Ευτυχώς. Και μια και μιλάμε  για αταξίες  να σας πω κάτι σχετικό που έγινε στο Τραπέζι Γενεθλίων το περασμένο  Σάββατο, που σας είπα στο προηγούμενο post, όπου έπεσε μία πολύ καλή ατάκα! Εκεί που τρώγαμε, κάποια στιγμή ο Αλέξανδρος και η Ίρις χόρτασαν και κατέβηκαν από τις καρέκλες τους κι ήρθαν δίπλα μου για να κάνουμε καμιά αταξία, όπως μ’ αρέσει να τους λέω όποτε συναντιόμαστε. Συνεχίζοντας να τρώω, τους γαργαλούσα, τους τράβαγα από το πόδι καθώς χωνόντουσαν κάτω από την καρέκλα μου, τους τσίμπαγα και γενικώς  κάναμε φασαρία. Και τότε κάποιος από τους «μεγάλους» μου έκανε την παρατήρηση: «Σταμάτα Νίκο, μην κάνετε φασαρία στο Τραπέζι» κι εγώ απάντησα: «Δεν τα πειράζω εγώ, αυτά με πειράζουν». Και τότε η νύφη μας, η μαμά τους, γύρισε και είπε στον Αλέξανδρο και στην Ίριδα: «Δεν σας έχω πει, να μην πειράζετε ποτέ τα άλλα παιδάκια. Σηκωθείτε από ‘κει». Χα, χα, χα… Ενθουσιάστηκα.  Και τώρα, δείτε -ή μάλλον ακούστε – πρώτα το Κοκοράκι.

Και τώρα ήρθε η ώρα για το πουλάκι που κάνει Τσίου. Αν το ανοίγετε με explorer ή mozila και δεν το βλέπετε εδώ, τότε πηγαίνετε κάνοντας κλικ ΕΔΩ:
Καλή εβδομάδα.
Π.