“Υπάρχει μετενσάρκωση;”

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ”. Το θέμα, με βάση την ερώτηση που κάνει ένας ακροατής της ομιλίας, νομίζω ότι έχει ένα γενικότερο ενδιαφέρον και είναι για την μετενσάρκωση.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                Π.

ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Όταν πεθάνουμε, ξαναγεννιόμαστε σε αυτήν την γη ή περνάμε σε κάποιον άλλο κόσμο;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Αυτή η ερώτηση ενδιαφέρει όλους, νέους και γέρους, έτσι δεν είναι; Έτσι, θα την ερευνήσω μάλλον σε βάθος και ελπίζω να μπορέσετε να παρακολουθήσετε όχι απλώς τις λέξεις, αλλά την πραγματική εμπειρία αυτού που θα συζητήσω μαζί σας.

Όλοι ξέρουμε ότι ο θάνατος υπάρχει, ιδίως οι μεγαλύτεροι και επίσης και οι νεότεροι που το παρακολουθούνε. Ο νέος άνθρωπος λέει: «Περίμενε μέχρι να έρθει και τότε θα τον αντιμετωπίσουμε· και οι μεγάλοι, καθώς είναι πιο κοντά στον θάνατο, καταφεύγουν σε διάφορες μορφές παρηγοριάς.
Σας παρακαλώ, παρακολουθήστε το και εφαρμόστε το στους εαυτούς σας· μην το περνάτε σε κάποιον άλλον. Επειδή ξέρετε ότι πρόκειται κάποτε να πεθάνετε, έχετε διάφορες θεωρίες γι’ αυτό, δεν έχετε; Πιστεύετε στον Θεό, πιστεύετε στην ανάσταση ή στο κάρμα και στην μετενσάρκωση· λέτε ότι θα ξαναγεννηθείτε εδώ ή σε κάποιον άλλον κόσμο. Ή εκλογικεύετε τον θάνατο λέγοντας ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος και συμβαίνει σε όλους· το δέντρο μαραίνεται και γίνεται λίπασμα και ένα καινούργιο δέντρο φυτρώνει. Ή αλλιώς είστε υπερβολικά απασχολημένοι – με τις καθημερινές σας στενοχώριες, ανησυχίες, ζήλιες, με τους φθόνους σας, με τους ανταγωνισμούς σας και την υγεία σας – για να σκεφτείτε για τον θάνατο. Αλλά εκείνος βρίσκεται στον νου σας· συνειδητά ή ασυνείδητα, εκείνος βρίσκεται εκεί.
Πρώτ’ απ’ όλα: μπορείτε να ελευθερωθείτε από τις πίστεις, από τις εκλογικεύσεις ή από την αδιαφορία που έχετε καλλιεργήσει για τον θάνατο; Μπορείτε να ελευθερωθείτε από όλα αυτά τώρα; Επειδή είναι σημαντικό να μπείτε στο σπίτι του θανάτου ενώ ζείτε, ενώ έχετε πλήρη συνείδηση, είστε δραστήριοι, υγιείς και όχι να περιμένετε μέχρι να έρθει ο θάνατος, που μπορεί να σας πάρει μέσα σε μία στιγμή με κάποιο ατύχημα ή με κάποια ασθένεια που σιγά-σιγά σας κάνει να μην έχετε συνείδηση. Όταν έρχεται ο θάνατος πρέπει να είναι μία εξαιρετική στιγμή τόσο ζωτική όσο και το να ζεις.
Τώρα: μπορούμε να μπούμε στο σπίτι του θανάτου ενόσω ζούμε; Αυτό είναι το πρόβλημα, όχι αν υπάρχει μετενσάρκωση ή αν υπάρχει ένας άλλος κόσμος όπου θα ξαναγεννηθείς, πράγματα που είναι πολύ ανώριμα, πολύ παιδαριώδη. Ένας άνθρωπος που ζει πραγματικά δεν ρωτάει ποτέ, «τι είναι ζωή» και δεν έχει θεωρίες για το να ζεις. Μόνο ένας μισοζώντανος μιλάει για τον σκοπό της ζωής.
Μπορούμε, λοιπόν, εσείς κι εγώ ενώ ζούμε, μπορούμε συνειδητά, δραστήρια, με όλες μας τις ικανότητες, όποιες κι αν είναι, να ξέρουμε τι είναι ο θάνατος; Και τότε ο θάνατος είναι κάτι διαφορετικό από τη ζωή; Για τους περισσότερους από εμάς το να ζεις είναι η συνέχιση εκείνου που θεωρούμε μόνιμο. Το όνομά μας, η οικογένειά μας, η περιουσία μας, εκείνα στα οποία έχουμε επενδύσει οικονομικά και πνευματικά ενδιαφέροντα, οι αρετές που έχουμε καλλιεργήσει, εκείνα που έχουμε αναζητήσει συναισθηματικά, όλα αυτά θέλουμε να συνεχιστούν. Και η στιγμή που την αποκαλούμε θάνατο, είναι μία στιγμή που ανήκει στο άγνωστο· οπότε μας φοβίζει κι έτσι προσπαθούμε να βρούμε παρηγοριά, κάποιο είδος ανακούφισης· θέλουμε να ξέρουμε αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο και ένα σωρό άλλα πράγματα. Όλα αυτά είναι άσχετα προβλήματα· είναι προβλήματα για τους φυγόπονους, για εκείνους που δεν θέλουν να μάθουν τι είναι ο θάνατος ενώ ζουν. Μπορούμε, λοιπόν, εσείς κι εγώ να το βρούμε;
Τι είναι θάνατος; Σίγουρα είναι η οριστική λήξη του καθετί που έχεις γνωρίσει. Εάν δεν είναι η λήξη του καθετί που έχεις γνωρίσει, δεν είναι θάνατος. Εάν ήδη γνωρίζεις τον θάνατο, τότε δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι. Αλλά τον γνωρίζεις τον θάνατο; Δηλαδή, μπορείς ενόσω ζεις να βάλεις τέλος σε αυτήν την αδιάκοπη πάλη του να βρεις μέσα στο πρόσκαιρο κάτι που θα συνεχιστεί; Μπορείς να γνωρίσεις το άγνωστο, αυτή την κατάσταση που ονομάζουμε θάνατο, ενόσω ζεις; Μπορείς να παραμερίσεις όλες τις περιγραφές για το τι συμβαίνει μετά τον θάνατο που έχεις διαβάσει σε βιβλία ή που σου τις υπαγορεύει μία ασυνείδητη επιθυμία για παρηγοριά και να γευτείς ή να βιώσεις αυτή την κατάσταση –που πρέπει να είναι εκπληκτική- τώρα; Εάν αυτή η κατάσταση μπορεί να βιωθεί τώρα, τότε η ζωή και ο θάνατος είναι το ίδιο.
Μπορώ, λοιπόν, εγώ, κάποιος που έχει τεράστια μόρφωση, γνώση, που έχει περάσει αμέτρητες εμπειρίες, αγώνες, αγάπες, μίση – μπορεί αυτό το «εγώ» να φτάσει σε ένα τέλος; Το «εγώ» είναι η καταγραμμένη μνήμη όλων αυτών και μπορεί αυτό το εγώ να φτάσει σε ένα τέλος; Χωρίς να τελειώσουμε από κάποιο ατύχημα, από κάποια αρρώστια, μπορούμε εσείς κι εγώ, ενώ καθόμαστε εδώ, να γνωρίσουμε αυτό το τέλος; Τότε θα ανακαλύψετε ότι δεν κάνετε πια ανόητες ερωτήσεις για τον θάνατο και την συνέχιση, εάν υπάρχει κάποιος κόσμος μετά από εδώ. Τότε θα ξέρετε την απάντηση από μόνοι σας επειδή εκείνο που είναι άγνωστο θα έχει εμφανιστεί. Τότε θα έχετε παραμερίσει όλες τις ασυναρτησίες για μετενσάρκωση και τους πολλούς φόβους – τον φόβο της ζωής και τον φόβο του θανάτου, τον φόβο των γηρατειών και του φορτώματος σε άλλους της φροντίδας σου, τον φόβο της μοναξιάς και της εξάρτησης – όλα θα έχουν φτάσει σε ένα τέλος. Όλα αυτά δεν είναι κενά λόγια. Μόνο όταν ο νους σταματήσει να σκέφτεται με όρους της συνέχισής του, εμφανίζεται το άγνωστο.

 

 

 

Το Κέντρο Κρισναμούρτι στην Αγγλία

Πριν μερικές ημέρες μου έστειλαν από το Krishnamurti Foundation της Αγγλίας ένα καινούργιο βίντεο για το Κέντρο Κρισναμούρτι (Krishnamurti Center)  στο Brockwood Park, που το βλέπετε στη φωτογραφία και που γι’ αυτό είχα ανεβάσει ένα post  γι’ αυτό πριν κάμποσα χρόνια. Το καινούργιο βίντεο είναι καλοφτιαγμένο και είναι μια πολύ καλή πληροφόρηση για το Κέντρο, κι έτσι σκέφτηκα να το ανεβάσω. Ίσως,  αν σας ενδιαφέρει και αν κανείς έχει το χρόνο και την δυνατότητα να πάει να το επισκεφτεί, να του είναι χρήσιμο. Αν θέλετε να το δείτε κάντε κλικ  ΕΔΩ.
Καλό τριήμερο.
    Π.

 

 

 

“Και τώρα τι κάνουμε;”

Δεν είχα στον νου μου να ανεβάσω μέσα στην εβδομάδα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι,  το “ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ” που μεταφράζω αυτό τον καιρό, όπως σας έχω πει, αλλά αυτό το κομμάτι που θα αντιγράψω εδώ μου έκανε πολύ εντύπωση και νομίζω ότι θα ενδιαφέρει όσους ασχολούνται με την δουλειά του Κρισναμούρτι.
Καλό Μήνα
      Π. 

“… Πειραματίζεστε με τις διδασκαλίες μου ή πειραματίζεστε με τον εαυτό σας; Ελπίζω να βλέπετε την διαφορά. Εάν πειραματίζεστε με όσα λέω δεν μπορεί παρά να φτάσετε κάποια στιγμή στο σημείο να πείτε, «και τώρα τι κάνουμε;» επειδή προσπαθείτε να πετύχετε κάποιο αποτέλεσμα που θεωρείτε ότι εγώ το έχω πετύχει. Νομίζετε ότι έχω κάτι που εσείς δεν έχετε και ότι εάν πειραματιστείτε με όσα λέω, θα το έχετε και εσείς – κι αυτό είναι εκείνο που κάνουν οι περισσότεροι από εμάς. Προσεγγίζουμε αυτά τα πράγματα με μία αντίληψη εμπορικής δραστηριότητας, «θα κάνω αυτό, για να κερδίσω εκείνο. Θα λατρέψω, θα διαλογιστώ, θα θυσιάσω, προκειμένου να κερδίσω κάτι».
Τώρα, μην κάνετε πρακτική εξάσκηση με τις διδασκαλίες μου. Δεν έχω τίποτα να πω για κάτι τέτοιο. Ή καλύτερα, όλο κι όλο εκείνο που λέω είναι: Παρατηρείστε τον ίδιο σας τον νου, δείτε σε τι βάθη μπορεί να φτάσει ο νους· τότε εσείς είστε εκείνο που είναι σημαντικό, όχι οι διδασκαλίες. Είναι σημαντικό για σας να βρείτε τους δικούς σας τρόπους σκέψης και τι συνεπάγεται αυτή η σκέψη, όπως δοκίμασα να επισημάνω σήμερα το πρωί. Και αν παρατηρείτε πραγματικά την δική σας σκέψη, εάν παρακολουθείτε, πειραματίζεστε, ανακαλύπτετε και μετά τα αφήνετε όλα, πεθαίνοντας κάθε μέρα για ό,τι έχετε μαζέψει, τότε δεν θα κάνετε ποτέ την ερώτηση, «και τώρα τι κάνουμε;»….”

 

 

Πρόοδος και Επανάσταση

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “Όπως είναι κανείς”, που μιλάει για την εσωτερική πρόοδο και επανάσταση. Νομίζω ότι έχει πολύ ενδιαφέρον. Δείτε το.
Καλό Σαββατοκύριακο.
             Π. 

“… Βλέπουμε ότι υπάρχει πρόοδος σύμφωνα με την προφανή σημασία της λέξης· υπάρχουν καινούργιες εφευρέσεις, καλύτερα αυτοκίνητα, καλύτερα αεροπλάνα, καλύτερα ψυγεία, όπως υπάρχει και η επιφανειακή ειρήνη μιας προοδευτικής κοινωνίας και λοιπά. Αλλά αυτή η πρόοδος φέρνει ριζική αλλαγή μέσα στον άνθρωπο, σε εσάς και σε εμένα; Επιφανειακά αλλάζει τον τρόπο της ζωής μας, αλλά μπορεί ποτέ να μεταμορφώσει ριζικά την σκέψη μας; Και πώς μπορεί να γίνει μια τέτοια ριζική μεταμόρφωση; Νομίζω ότι είναι ένα πρόβλημα που αξίζει να το μελετήσουμε. Υπάρχει πρόοδος στην αυτοβελτίωση· μπορώ να είμαι καλύτερος αύριο, πιο ευγενικός, πιο γενναιόδωρος, λιγότερο φθονερός, λιγότερο φιλόδοξος. Αλλά η αυτοβελτίωση φέρνει μία πλήρη αλλαγή στην σκέψη κάποιου; Ή δεν υπάρχει καμία απολύτως αλλαγή, αλλά μόνο πρόοδος; Η πρόοδος συνεπάγεται χρόνο, έτσι δεν είναι; Είμαι αυτό σήμερα και θα γίνω κάτι καλύτερο αύριο. Δηλαδή, στην αυτοβελτίωση, στην αυταπάρνηση, στην αυτό-αποδοκιμασία, υπάρχει πρόοδος, η βαθμιαία εξέλιξη προς μία καλύτερη ζωή, που επιφανειακά σημαίνει επιφανειακή προσαρμογή στο περιβάλλον, εναρμόνιση με ένα βελτιωμένο μοντέλο, όντας διαμορφωμένος με έναν ευγενέστερο τρόπο και λοιπά. Αυτή την διαδικασία την βλέπουμε να γίνεται όλη την ώρα. Και θα πρέπει να έχετε αναρωτηθεί, όπως προσωπικά έχω κάνει, εάν αυτή η πρόοδος φέρνει μία θεμελιώδη εσωτερική επανάσταση, μία ψυχολογική επανάσταση.
Για μένα το σημαντικό δεν είναι η εσωτερική πρόοδος, αλλά η εσωτερική επανάσταση. Σας παρακαλώ μην τρομοκρα- τείστε από την λέξη επανάσταση, καθώς πάρα πολλοί άνθρωποι ζούνε μέσα σε μία πολύ προοδευτική κοινωνία σαν αυτήν. Αλλά νομίζω ότι αν δεν κατανοήσουμε την πολύ μεγάλη ανάγκη που υπάρχει για να φέρουμε μέσα μας μία ριζική αλλαγή στον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, η απλή πρόοδος μέσα μας, είναι πρόοδος μέσα στη θλίψη· μπορεί να επηρεάζει το μαλάκωμα, το γαλήνεμα της θλίψης, αλλά δεν φέρνει το τέλος της θλίψης, που είναι πάντα κρυφή. Σε τελευταία ανάλυση, η πρόοδος με την έννοια του να γίνεις καλύτερα μέσα σε ένα χρονικό διάστημα είναι πραγματικά μία διαδικασία του εαυτού, του εγώ. Προφανώς υπάρχει πρόοδος στην αυτοβελτίωση, που είναι αποφασιστική προσπάθεια να είναι κανείς καλός, να είναι περισσότερο το ένα και λιγότερο το άλλο και λοιπά. Όπως υπάρχει βελτίωση στα ψυγεία και στα αεροπλάνα, το ίδιο επίσης υπάρχει βελτίωση του εαυτού, αλλά αυτή η βελτίωση, αυτή η πρόοδος, δεν ελευθερώνει τον νου από την θλίψη. …”

 

 

 

 

“Για να βρεις τι είναι Αλήθεια”

Αυτό που βλέπετε είναι το εξώφυλλο ενός βιβλίου τού Κρισναμούρτι. Σήμερα λέω να ανεβάσω εδώ, για πρώτη φορά, ένα μικρό σπόσπασμα από αυτό το βιβλίο  που το  μεταφράζω τον τελευταίο καιρό με ελληνικό  τίτλο, προς το παρόν, “ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ”.
Καλό Σαββατοκύριακο
              Π.

“… Εάν κανείς θέλει να βρει εκείνο που είναι Αλήθεια, πρέπει να είναι ελεύθερος από κάθε θρησκεία, από κάθε διαμόρφωση, από κάθε δόγμα, από κάθε πίστη, από κάθε αυθεντία που τον κάνει να συμμορφώνεται, πράγμα που σημαίνει στην ουσία, να στέκεσαι εντελώς μόνος σου και αυτό είναι πολύ επίπονο· αυτό δεν είναι ένα χόμπι για κάποια Κυριακή πρωί, όπως όταν πηγαίνεις με ένα ευχάριστο οδήγημα να κάτσεις κάτω από δέντρα και να ακούς κάποιες ανοησίες. Για να βρεις τι είναι Αλήθεια χρειάζεται τεράστια υπομονή, πραότητα, διστακτικότητα. Η απλή μελέτη βιβλίων δεν έχει αξία, αλλά αν καθώς ακούτε μπορείτε να έχετε πλήρη προσοχή, τότε θα δείτε ότι αυτή ακριβώς η προσοχή σάς ελευθερώνει από κάθε προσπάθεια έτσι ώστε χωρίς καμία κίνηση προς οποιανδήποτε κατεύθυνση, ο νους είναι ικανός να δέχεται κάτι που είναι εξαιρετικά όμορφο και δημιουργικό, κάτι που δεν μπορεί να μετρηθεί από τη γνώση, από το παρελθόν. Μόνο ένα τέτοιο πρόσωπο είναι πραγματικά θρησκευόμενο και επαναστατικό, επειδή δεν είναι πια μέρος της κοινωνίας. Όσο είναι κανείς φιλόδοξος, ζηλόφθονος, κτητικός, ανταγωνιστικός, τότε είναι η κοινωνία. Με αυτή την νοοτροπία, από την οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να απελευθερωθείς, ψάχνει κανείς τον Θεό, και αυτή η αναζήτηση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα επειδή είναι απλώς μία άλλη προσπάθεια να γίνεις κάτι, να κερδίσεις κάτι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς τη σχέση του με την κοινωνία, να έχει επίγνωση όλων των πίστεων, των δογμάτων, των δοξασιών, των προλήψεων που έχει αποκτήσει και να τα πετάξει  – όχι με προσπάθεια, επειδή τότε θα παγιδευτείς πάλι στην κοινωνία, αλλά απλώς να δεις αυτά τα πράγματα όπως είναι και να τα αφήσεις να φύγουν, σαν τα φύλλα του Φθινοπώρου που μαραίνονται και διασκορπίζονται με τον αέρα, αφήνοντας το δέντρο γυμνό. Μόνο ένας τέτοιος νους μπορεί να δεχτεί κάτι που φέρνει αμέτρητη ευτυχία στη ζωή…”.

 

 

 

“Το κερί”

Για σήμερα έχω ένα ακόμα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, INWARD REVOLUTION (Εσωτερική επανάσταση) που τελείωσα την μετάφρασή του και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2019 με τίτλο, “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                  Π.

“… Όταν ο νους είναι ήσυχος, το σώμα γίνεται πολύ ήρεμο· επειδή είναι ήσυχος ο νους, το σώμα γίνεται πολύ ήρεμο, όχι το αντίθετο. Εξαναγκάζετε το σώμα σας να είναι ακίνητο· κάνετε ένα σωρό πράγματα για να βρεθείτε στην παράξενη ομορφιά της σιωπής.  Μην το κάνετε αυτό· απλώς να παρατηρείτε.
Σε όλα αυτά, ξέρετε, υπάρχουν διάφορες δυνάμεις, όπως μαντικές ικανότητες, διάβασμα της σκέψης κάποιου – πράγμα που είναι το πιο αηδιαστικό που μπορεί να κάνει κανείς· είναι σαν να διαβάζεις τα προσωπικά γράμματα κάποιου άλλου. Υπάρχουν διάφορες δυνάμεις. Ξέρετε τι λέω, έτσι δεν είναι; Τους ονομάζετε σίντις, έτσι δεν είναι; Όλα αυτά, ξέρετε, είναι σαν φως κεριού μπροστά στο φως του ήλιου. Όταν δεν υπάρχει ήλιος υπάρχει σκοτάδι και τότε το κερί και το φως του κεριού γίνονται πολύ σημαντικά. Αλλά όταν υπάρχει ο ήλιος, το αληθινό φως της αλήθειας, η ομορφιά του, η διαύγεια, τότε όλες αυτές οι δυνάμεις, οι σίντις, τα τσάκρας, η κουνταλίνη, είναι σαν φως κεριού· δεν έχουν καμιά απολύτως αξία. Όταν έχεις εκείνο το φως, δεν υπάρχει τίποτε άλλο.
ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Στη ζωή μας δεν υπάρχει επιλογή. Δεν ξέρουμε πότε θα έχουμε το φως του ήλιου· γιατί δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το κερί;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ο κύριος λέει, «η ζωή μας είναι στο σκοτάδι, γιατί να μην χρησιμοποιούμε το κερί»; Δείτε πού βρίσκεται· κρατάει το κερί του. Αυτό κάνετε, κύριε. Μην το κάνετε. Έχετε το δικό σας κερί που ίσως έχει πολύ δυνατό φως, ενώ ένας άλλος έχει ένα απλό κεράκι. Ο καθένας έχει το δικό του κερί.
ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι; Είναι απολύτως ευτυχισμένοι; Έχουν βρει το πραγματικό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Α… «τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι;» Να μην δίνετε την πίστη σας στον Κρισναμούρτι.  Μην γελάτε, σας παρακαλώ… Πρέπει να στέκεστε μόνοι σας στα πόδια σας. Επειδή μόνο ο νους που είναι εντελώς μόνος, δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί. Ένας νους που είναι μόνος, είναι ελεύθερος. Πίστη σε κάποιον είναι πολύ παιδιάστικο, πολύ ανώριμο. Είναι μεγάλη μετριότητα να έχεις πίστη σε κάποιον. Ποτέ δεν έχεις πίστη σε κάποιον όταν τον αγαπάς, τον αγαπάς. Αλλά δεν ξέρετε τι είναι αγάπη γι’ αυτό νοιώθετε  πίστη….”

 

 

 

“Η ομορφιά της ελευθερίας”

Τελείωσε η μετάφραση του βιβλίου του Κρισναμούρτι, “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” -από το οποίο έχω ανεβάσει εδώ διάφορα αποσπάσματα- και θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2019, με τον τίτλο, “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”.  Για σήμερα έχω μια ερώτηση που κάνουν στον Κρισναμούρτι και την απάντηση που έδωσε εκείνος.
        Π.

ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι; Είναι απολύτως ευτυχισμένοι; Έχουν βρει το πραγματικό;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ω… «τι λέτε για εκείνους που έχουν δώσει την πίστη τους στον Κρισναμούρτι;» Να μην δίνετε την πίστη σας στον Κρισναμούρτι.  Μην γελάτε, σας παρακαλώ… Πρέπει να στέκεστε μόνοι σας στα πόδια σας. Επειδή μόνο ο νους που είναι εντελώς μόνος, δεν μπορεί ποτέ να πληγωθεί. Ένας νους που είναι μόνος, είναι ελεύθερος. Πίστη σε κάποιον είναι πολύ παιδιάστικο, πολύ ανώριμο. Είναι μεγάλη μετριότητα να έχεις πίστη σε κάποιον. Ποτέ δεν έχεις πίστη σε κάποιον όταν τον αγαπάς, τον αγαπάς. Αλλά δεν ξέρετε τι είναι αγάπη γι’ αυτό νοιώθετε  πίστη.

 

 

 

 

Τι είναι αγάπη;

Σήμερα είδα ότι έχω καιρό να ανεβάσω κάτι από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω, το: “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ”,  και λέω να το κάνω σήμερα. Είναι από μία ομιλία που έκανε τον Φεβρουάριο του 1971 στην Βομβάη και μιλάει για την αγάπη.
Καλή εβδομάδα.
            Π.

Τι είναι, λοιπόν, αγάπη; Μην σχηματίζετε κάποια άποψη γι’ αυτήν, μην έχετε κάποια φόρμουλα, γιατί τότε θα έχετε σταματήσει ήδη να μαθαίνετε. Τώρα πρόκειται να το βρούμε. Πρέπει να το βρείτε κι όχι απλώς να λέτε: «Εντάξει, έχω μάθει τι θα πει λεκτικά»· αυτό δεν είναι καθόλου αγάπη. Η παρόρμηση να το βρείτε εσείς οι ίδιοι πρέπει να βράζει μέσα σας. Τι είναι αγάπη; Είναι ευχαρίστηση, είναι πόθος, είναι δημιούργημα της σκέψης, είναι η αγάπη για τον Θεό και το μίσος για τον άνθρωπο; Αυτό είναι εκείνο που κάνετε, έτσι δεν είναι, αγαπάτε τον Θεό και κλωτσάτε τον συνάνθρωπό σας. Αγαπάτε τον πολιτικό – α, ίσως όχι τον πολιτικό – αλλά αγαπάτε το αφεντικό σας, αγαπάτε την γυναίκα σας. Αγαπάτε πραγματικά την γυναίκα σας ή τον άντρα σας; Αγαπάτε πραγματικά; Τι σημαίνει αυτό; Όταν αγαπάς κάτι νοιάζεσαι γι’ αυτό. Αγαπάτε τα παιδιά σας; Που σημαίνει τι; Ότι νοιάζεστε γι’ αυτά, όχι μόνο όταν είναι μικρά μωρά, αλλά και καθώς μεγαλώνουν· φροντίζετε  να έχουν τη σωστή εκπαίδευση; Όταν τα αγαπάτε, βλέπετε, δεν σας νοιάζει απλώς να έχουν μια καλή δουλειά, να παντρευτούν και να ακολουθήσουν τη γενιά σας. Τι είναι η γενιά σας; Τι έχετε δημιουργήσει; Πώς τον έχετε κάνει αυτό τον κόσμο;
Η αγάπη δεν είναι ζήλια, είναι; Ένας φιλόδοξος άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να καταλάβει τι είναι αγάπη, μπορεί; Ένας επιθετικός άνθρωπος, ένας βίαιος άνθρωπος, καταλαβαίνει τι είναι αγάπη; Και εσείς είστε βίαιοι, επιθετικοί, φιλόδοξοι, ανταγωνιστικοί. Αυτό είναι γεγονός, δεν είναι; Έτσι, ό,τι ονομάζετε αγάπη είναι ευχαρίστηση. Και η οικογένειά σας είναι κάτι νεκρό. Όχι; Λέτε ότι αγαπάτε την οικογένειά σας. Ξέρετε τι σημαίνει να αγαπάς κάποιον; Σημαίνει, καμία  διαίρεση. Η οικογένειά σας είναι κάτι θανατερά, κλειστό και διεφθαρμένο, επειδή αυτή η οικογένεια είναι εναντίον οποιουδήποτε άλλου. Πώς μπορείς να αγαπάς τη γυναίκα σου όταν είσαι φιλόδοξος, όταν εξαπατάς στη δουλειά, όταν θέλεις σημαντικότερη θέση, όταν κολακεύεις το αφεντικό σου; Εάν είσαι βίαιος πώς μπορείς να αγαπάς;
Για να βρεις τι είναι η αγάπη, προσέγγισέ την αρνητικά. Αρνητικά σημαίνει, μην είσαι φιλόδοξος. Προχώρησε σε βάθος. Λες ότι δεν είσαι φιλόδοξος και ότι θα καταστραφείς από αυτόν τον κόσμο. Καταστρέψου από αυτόν τον κόσμο. Έτσι κι αλλιώς είναι ένας βλακώδης κόσμος· είναι ένας αποκρουστικός, ανήθικος κόσμος. Εάν θέλεις πραγματικά να βρεις την ομορφιά, την πραγματική ποιότητα της αγάπης, πρέπει να αρνηθείς όλες τις αρετές που έχει καλλιεργήσει ο άνθρωπος. Ό,τι έχετε καλλιεργήσει είναι φιλοδοξία, είναι απληστία, είναι φθόνος, είναι ανταγωνισμός, βασισμένοι στον εαυτούλη σας και στην οικογενειούλα σας. Η οικογένεια είναι ο εαυτός σας κι επομένως αγαπάτε αυτή την οικογένεια. Έχετε ταυτίσει τον εαυτό σας με αυτήν την οικογένεια, που σημαίνει ότι αγαπάτε τον εαυτό σας και όχι την οικογένεια, όχι τα παιδιά σας. Αν αγαπούσατε πραγματικά τα παιδιά σας, ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αύριο. Δεν θα υπήρχαν πόλεμοι, κύριοι.

 

 

 

Πενήντα χρόνια

Προχθές,  μου έστειλαν από το Ίδρυμα Κρισναμούρτι της Αγγλίας ένα βίντεο που έφτιαξε ένας επαγγελματίας κινηματογραφιστής για τα 50 χρόνια λειτουργίας του Ιδρύματος. Δεν έχει ελληνικούς υπότιτλους, αλλά δεν είναι δύσκολα τα Αγγλικά που λέγονται και το βίντεο κρατάει 8 λεπτά.
Καλή εβδομάδα.
         Π.

 

 

 

 

Τι είναι ελευθερία;

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το βιβλίο, “ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ”. Το απόσπασμα αυτό μιλάει για την ελευθερία. Πολύ ενδιαφέρον έχει η παρότρυνση του Κρισναμούρτι, -όπως και άλλες φορές- να μην τον ακούνε σαν να είναι αυθεντία.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                Π.
“….Η «ελευθερία από…», είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά η ελευθερία στην παρατήρηση αυτού που είναι  και το να πας πέρα από αυτό, είναι πραγματική ελευθερία. Θα εμβαθύνουμε σε αυτό, αλλά πρώτα, εάν μπορώ να προτείνω, απλώς να ακούτε, ούτε να αποδέχεστε ούτε να απορρίπτετε. Απλώς να έχετε την ευαισθησία να ακούτε και να μη βγάζετε συμπεράσματα, να μην καταλήγετε σε οποιαδήποτε αμυντική αντίδραση ή να αντιστέκεστε ή να μεταφράζετε όσα λέμε.   Εάν θέλετε ακούστε, όχι απλώς τις λέξεις ή τη σημασία των λέξεων, αλλά προσπαθήσετε να κατανοήσετε το πλήρες νόημα, την εσωτερικότητα της λέξης ελευθερία. (…) Όχι με κάποια ουτοπική ή θρησκευτική έννοια της ελευθερίας, αλλά πραγματικά, ζώντας μέσα σε αυτόν τον μπερδεμένο, τον αντιφατικό κόσμο, μπορεί ο νους – ο δικός σας ο νους, όπως τον ξέρετε, όπως τον έχετε παρατηρήσει – μπορεί να είναι ποτέ εντελώς ελεύθερος, επιφανειακά και βαθιά, εσωτερικά; Εάν δεν απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση εμείς οι ίδιοι, αν δεν βρούμε την αλήθεια της εμείς οι ίδιοι, θα ζούμε πάντα μέσα στη φυλακή του χρόνου. Ο χρόνος είναι το παρελθόν· ο χρόνος είναι σκέψη· ο χρόνος είναι θλίψη· έτσι αν δεν δούμε πραγματικά αυτή την αλήθεια, θα ζούμε πάντα μέσα στη σύγκρουση, μέσα στη θλίψη, μέσα στη φυλακή της σκέψης. (…)  Ελευθερία δεν είναι η ανεκτικότητα. Η ελευθερία είναι αναγκαία για τον ανθρώπινο νου έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργεί υγιεινά, φυσιολογικά, συνετά.
Πρέπει να ερευνήσουμε μαζί, να μάθουμε μαζί, όχι εσείς να αποδέχεστε ό,τι λέει ο ομιλητής. Εάν κάνετε τον ομιλητή να είναι αυθεντία, δεν είστε ελεύθεροι· υποκαθιστάτε τον ένα γκουρού με έναν άλλον γκουρού. Και ο ομιλητής αρνείται εντελώς να είναι ο χαζός γκουρού σας, επειδή μόνο οι χοντροκέφαλοι, οι χαζοί άνθρωποι είναι που ακολουθούν, όχι ο άνθρωπος που θέλει να βρει τι είναι ελευθερία. Θα μάθουμε, λοιπόν, μαζί, ακούγοντας όχι μόνο τον ομιλητή, αλλά ακούγοντας και ό,τι σκέφτεστε εσείς – όχι κάποιος άλλος – ό,τι παρατηρείτε, ό,τι αντιλαμβάνεστε για το νόημα της λέξης και την εφαρμογή της λέξης ελευθερία και αν ο νους είναι ή όχι πάντα ικανός να είναι ελεύθερος. Αυτό πρόκειται να ερευνήσουμε μαζί σε βάθος…”