Ο Απρόθυμος Μεσσίας

Βρήκα  ένα βιογραφικό ντοκιμαντέρ του Κρισναμούρτι με ελληνικούς υπότιτλους κι αποφάσισα να το ανεβάσω. Είναι πολύ καλό, Ίσως αρέσει και σε όσους δεν ενδιαφέρονται ειδικά για τη δουλειά του Κρισναμούρτι. Αν σας κάνει κέφι δείτε το.
Καλό Σαββατοκύριακο και καλή εβδομάδα.
                             Π.

 

 

 

Το κλαρί με τα λουλούδια

Εδώ και  μέρες σκέφτομαι να ανεβάσω τη φωτογραφία αυτών των λουλουδιών, που είναι λίγο πιο πάνω από το σπίτι μας στο Καπανδρίτι και τα συναντάω κάθε απόγευμα, καθώς περνάω από μπροστά τους, στην ώρα του απογευματινού περπατήματος που εδώ και κάνα μήνα σχεδόν κάνω κάθε μέρα. Εάν θέλετε, δείτε και το ποστ για το περπάτημα που ανέβασε η Άιναφετς κάνοντας κλικ ΕΔΩ. Και τώρα  η φωτογραφία του κλαριού με τα λουλούδια . Τα λουλούδια βρίσκονται πάνω στην άκρη ενός λεπτού, ψηλού κλαριού!

Και να και ένα κοντινό των λουλουδιών.

Και θα κλείσω το ποστ, με ένα κείμενο του Κρισναμούρτι που έχει σχέση με το κοίταγμα λουλουδιών.Είναι από το βιβλίο του, «ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΕΓΩ» που κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη .
Καλό σας βράδυ
            Π.

«…Μπορώ, ας πούμε, να κοιτάξω ένα λουλούδι στην άκρη του δρόμου ή στο δωμάτιό μου χωρίς όλες αυτές τις σκέψεις που εμφανίζονται, χωρίς τη σκέψη που λέει, «είναι τριαντάφυλλο· την ξέρω τη μυρωδιά του, το άρωμά του, και μ’ αρέσει», και όλα τα υπόλοιπα που θυμάμαι; Μπορώ απλώς να το παρατηρήσω χωρίς τον παρατηρητή; Μπορώ να παρατηρώ χωρίς τον παρατηρητή; Αν δεν το έχετε κάνει ποτέ αυτό, κάντε το στο πιο εύκολο, στο πιο απλό επίπεδο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ευκολότερο επίπεδο· αν ξέρεις πώς να το κάνεις αυτό, μπορείς να το κάνεις παντού. Τότε μπορείς να κοιτάξεις τον εαυτό σου χωρίς τον παρατηρητή· χωρίς το κέντρο του «εγώ», χωρίς το χωρισμό του σκεπτόμενου από τη σκέψη του· τότε μπορείς να κοιτάξεις τη γυναίκα σου ή τον άντρα σου, το αφεντικό σου και όλες τις απαιτήσεις της κοινωνίας χωρίς τον παρατηρητή….»

 

 

 

«Να ζεις με αγάπη, με ομορφιά, με αλήθεια…»

Για σήμερα έχω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που σας έχω πει ότι μεταφράζω τώρα, το βιβλίο «ΕΣΩΤΕΡΙΚΉ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ».
Καλή εβδομάδα.
       Π.

 

«… Είναι αναγκαίο να προκαλέσει κανείς μια τεράστια, μια ριζική επανάσταση όχι απλώς εξωτερικά, αλλά μέσα του. Αν δεν αλλάξεις, αν δεν πάψεις εντελώς να είσαι Ινδουιστής ή Βουδιστής ή Χριστιανός ή κομουνιστής ή ό,τι άλλο, φέρνοντας μόνο κάποιες μεταρρυθμίσεις, αλλάζοντας κάποια πρότυπα εδώ κι εκεί, δεν πρόκειται να μπει καθόλου ειρήνη στην ανθρωπότητα, Αν δεν υπάρξει μια ψυχολογική, μια εσωτερική επανάσταση στον τρόπο που ζεις τη ζωή σου, στον τρόπο που σκέφτεσαι, στην καθημερινές ανήθικες δραστηριότητές σου, δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για μια πραγματικά βαθιά, ισχυρή κοινωνική αλλαγή.

Μπορείτε να δείτε τι συμβαίνει: υπάρχει βία παντού παρόλο που οι θρησκείες λένε, να μην σκοτώνετε, να μην κάνετε πολέμους, να μην πληγώνετε κάποιον άλλον, να είστε ευγενικοί, γενναιόδωροι, να ανοίγετε την καρδιά σας στους άλλους. Το λένε και διάφορα βιβλία, αλλά αυτό δεν έχει καμιά αξία. Εκείνο που έχει σημασία είναι αυτό είστε. Το γεγονός είναι ότι ο κόσμος είστε εσείς, όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη· τον κόσμο, το έθνος, την κοινωνία, τον πολιτισμό όπου έχετε ανατραφεί, τα έχει οικοδομήσει μέσα από τον χρόνο ο άνθρωπος. Είστε το αποτέλεσμα αυτού του πράγματος και για να φέρει κανείς μια αλλαγή στο οικοδόμημα της εδραιωμένης διεφθαρμένης κατάστασης, πρέπει να αλλάξει ολοκληρωτικά ο ίδιος εσωτερικά. Αυτό είναι ένα λογικό, εύλογο, ολοφάνερο γεγονός. Και η βία θεωρείται ως μέσο για την αλλαγή της κοινωνίας. Παρουσιάζεται ως μία γρήγορη αλλαγή που μπορεί να μπει στην κοινωνία και έτσι, σε μερικά μέρη του κόσμου, οι άνθρωποι δικαιώνουν τη βία. Αλλά μπορεί κανείς να δει λογικά, συνετά ότι ίσως η βία φέρει μία επιφανειακή αλλαγή στην κοινωνική τάξη, αλλά αυτή η υλική αλλαγή καταλήγει αναπόφευκτα σε δικτατορία ή σε γραφειοκρατία ή σε χάος που σε συνέχεια φέρνει τυραννία. Κι αυτό είναι επίσης ένα ολοφάνερο γεγονός. (…)   Αυτό που θα κάνουμε, είναι να κατανοήσουμε το τεράστιο, πολύπλοκο ανθρώπινο πρόβλημα, όχι το πώς θα αλλάξετε τις κυβερνήσεις σας ή πώς θα θρέψετε άμεσα τους φτωχούς, ούτε πώς θα σταματήσετε άμεσα την αποκρουστική σκληρότητα και διαφθορά, αλλά να δούμε το σύνολο του προβλήματος, όχι ένα ιδιαίτερο κομμάτι του. Επειδή η ζωή δεν είναι να πηγαίνεις στη δουλειά σου για σαράντα χρόνια, αλλά το να κατανοήσεις τον εαυτό σου, την οικογένειά σου, να κατανοήσεις αυτό που ονομάζεται σεξ και που έχει γίνει εξαιρετικά σημαντικό· είναι το να κατανοήσεις τις συγκρούσεις του ανθρώπου, τόσο εξωτερικά όσο και μέσα του· μαζί θα κατανοήσουμε αν υπάρχει δυνατότητα να ζεις σε αυτόν τον κόσμο με ειρήνη, όχι με το να αποσυρθείς από αυτόν, όχι με το να γίνεις μοναχός ή σαννυάσι, αλλά να ζεις σε αυτήν την υπέροχη γη που είναι δική μας, με αγάπη, με ομορφιά, με αλήθεια.

Για  να το ανακαλύψεις αυτό πρέπει να μπορείς να ακούς όχι με το μυαλό, αλλά με την καρδιά σου· να ακούς για να κατανοήσεις, να προσπαθείς να ανακαλύψεις, επειδή έχεις να μάθεις πράγματα από τον εαυτό σου και όχι από κάποιον άλλον. Κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σε διδάξει για τον εαυτό σου, ούτε η Γκίτα, ούτε οι Ουπανισάδες. Κανένας καθηγητής, φιλόσοφος ή ψυχολόγος δεν μπορεί να σας διδάξει για τον εαυτό σας. Αυτό που μπορούν να σας διδάξουν είναι εκείνο που νομίζουν ότι είστε ή εκείνο που νομίζουν ότι θα πρέπει να γίνετε· κι αυτό είναι η δική τους άποψη, το δικό τους συμπέρασμά, η δική τους αντίληψη, που δεν έχουν καμία σχέση με εσάς. Έχετε αποδεχτείτε για αιώνες την αυθεντία άλλων, την αυθεντία των γκουρού σας, την αυθεντία της παράδοσής σας, όσων έχουν πει κάποιοι άλλοι. Γι’ αυτό δεν έχετε ενέργεια· γι’ αυτό είστε ξεροκέφαλοι, αναίσθητοι· γι’ αυτό είστε άνθρωποι από δεύτερο χέρι. Ξέρω ότι γελάτε, αλλά όταν γελάτε είναι ένδειξη ότι όλα αυτά δεν σας αγγίζουν. Είναι όπως με ένα νέο άνθρωπο που πάει στο Κολλέγιο, παίρνει ένα πτυχίο και βρίσκει κάποια δουλειά και για πάντα μετά νοιώθει ασφαλής. Γι’ αυτό σας έχουν καταστρέψει οι αυθεντίες· σας έχουν καταστρέψει οι θρησκείες. Σας παρακαλώ δείτε το πραγματικά αυτό.»

 

 

 

«Εσωτερική Επανάσταση»

Μεταφράζοντας προχθές το βιβλίο του Κρισναμούρτι   ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ  που όπως σας έχω πει κάνω τελευταία, έπεσα πάνω στις δύο λέξεις που είναι ο τίτλος του βιβλίου και είπα να ανεβάσω αυτή την παράγραφο.
Καλό απόγευμα.
       Π.

«… Εσείς, λοιπόν, είστε ο κόσμος, εσείς είστε  το κοινωνικό σύνολο, εσείς είστε η κοινωνία, ο πολιτισμός. Σας παρακαλώ συνειδητοποιήστε αυτό: όπου υπάρχει διαφθορά, αταξία, σκληρότητα, βαρβαρότητα, παντελής αδιαφορία, εσείς είστε υπεύθυνοι – ο καθένας από εσάς. Εσείς έχετε δημιουργήσει, έχετε οικοδομήσει, μέσα από το χρόνο, την κοινωνική δομή με τις διαιρέσεις της. Εσείς έχετε φτιάξει τις θρησκείες, τις πίστεις, τους αμέτρητους απειλητικούς θεούς και έχετε οικοδομήσει τις κοινωνίες. Ο κόσμος, λοιπόν, είστε εσείς και εσείς είστε ο κόσμος, όχι θεωρητικά, όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη. Πρέπει να  το συνειδητοποιήσετε αυτό βαθιά, να το νοιώσετε με την καρδιά σας κι όχι με τον μίζερο, πανούργο, αναίσθητο νου σας, επειδή αυτό είναι γεγονός και όχι κάποια θεωρία, κάποια ιδέα. Είναι απόλυτο γεγονός  ότι είστε το κοινωνικό σύνολο, είστε η κοινωνία, ότι εσείς έχετε οικοδομήσει αυτές τις θρησκείες που χωρίζουν, που διαιρούν του ανθρώπους, που φέρνουν έτσι μεγάλη δυστυχία σε όλον τον κόσμο.
Είναι αναγκαίο να προκαλέσει κανείς μια τεράστια, μια ριζική επανάσταση όχι απλώς εξωτερικά, αλλά μέσα του. Αν δεν αλλάξεις, αν δεν πάψεις εντελώς να είσαι Ινδουιστής ή Βουδιστής ή Χριστιανός ή κομουνιστής ή ό,τι άλλο, φέρνοντας μόνο κάποιες μεταρρυθμίσεις, αλλάζοντας κάποια πρότυπα εδώ κι εκεί, δεν πρόκειται να μπει καθόλου ειρήνη στην ανθρωπότητα, Αν δεν υπάρξει μια ψυχολογική, μια εσωτερική επανάσταση στον τρόπο που ζεις τη ζωή σου, στον τρόπο που σκέφτεσαι, στην καθημερινές ανήθικες δραστηριότητές σου, δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για μια πραγματικά βαθιά, ισχυρή κοινωνική αλλαγή….»

Για την ασάφεια

     Τον τελευταίο καιρό γίνονται πολλές φιλονικίες ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα  για το αν και πότε θα γίνουν εκλογές, ενώ η Εκκλησία αντιμάχεται τον καινούργιο νόμο για τα θρησκευτικά στα σχολεία, αλλά και την νομιμοποίηση  υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Όλα αυτά μου θύμισαν  κάτι που είχα διαβάσει παλιά σε μια ομιλία του Κρισναμούρτι κι έψαξα και την βρήκα και μετέφρασα το σχετικό κομμάτι για όσους τους ενδιαφέρει.
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

«…Οι πολιτικοί επειδή είναι ασαφείς, θρέφουν  την ανεπάρκεια, το μίσος, τη διαίρεση ανάμεσα στους ανθρώπους. Όπως επίσης και οι ιερείς – είτε στη Δύση είτε στην Ανατολή-  συμβάλλουν σε αυτό το σκοτάδι. Σε τελική ανάλυση η θρησκεία δεν είναι ζήτημα τι πιστεύεις και τι δεν πιστεύεις. Η θρησκεία είναι δρόμος ζωής, αλλά όταν δεν εξαρτιέται από κανένα είδος πίστης, από κανένα δόγμα ή από καμιά τελετουργία. Μόνος ένας πραγματικά θρησκευόμενος  –όχι θρήσκος-   νους, που ζει ειρηνικά, μπορεί να βρει  την ύψιστη αλήθεια….»
  Τζ. Κρισναμούρτι. 1η  Δημόσια Ομιλία, Νέο Δελχί, 1966. Από το βιβλίο  «The Collected Works of J. Krishnamurti». Μετάφραση αποσπάσματος, Νίκος Πιλάβιος.

 

 

 

Για την αναζήτηση εμπειριών


Για σήμερα σας έχω την τελευταία παράγραφο που μετέφρασα σήμερα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι «ΕσωτερικήΕπανάσταση», που μεταφράζω αυτόν το καιρό.

Καλή εβδομάδα.
             Π

«… Υπάρχει και το θέμα της αναζήτησης μεταφυσικών εμπειριών. Οι άνθρωποι λένε ότι πρέπει να βιώσεις κάτι φανταστικό, κάτι υπερβατικό. Τώρα: πρώτ’ απ’ όλα, γιατί να θες να βιώσεις κάτι πέρα από τα συνηθισμένα; Γιατί να θες να βιώσεις κάτι εξαιρετικό; Για τον πολύ απλό λόγο ότι έχεις κουραστεί από τις καθημερινές σου εμπειρίες· έχεις βαρεθεί την καθημερινή εμπειρία του σεξ ή της αποχής από το σεξ, τις καθημερινές εμπειρίες του θυμού και λοιπά. Τα έχεις βαρεθεί όλα αυτά και λες: «Τι στο καλό, πρέπει να υπάρχει και κάποιο άλλο είδος εμπειρίας». Τώρα: αυτή ακριβώς η λέξη εμπειρία σημαίνει, «να περάσεις μέσα από κάτι» – να περάσεις μέσα από κάτι και να τελειώσεις με αυτό, να μην συνεχίσεις να το κουβαλάς. Και ποια είναι η οντότητα που αναζητά κάποιο άλλο είδος εμπειρίας; Δεν είναι η οντότητα που λέει, «κουράστηκα από όλα αυτά τα επιφανειακά πράγματα και θέλω κάτι περισσότερο»; Αυτή η οντότητα είναι μέρος της επιθυμίας να έχεις περισσότερα και αυτή η οντότητα προβάλλει όσα επιθυμεί. Όντας Ινδουιστής ή Μουσουλμάνος ή Χριστιανός ή ένας Θεός ξέρει τι άλλο, κι όντας ανάλογα διαμορφωμένος θέλεις να έχεις εμπειρία του Χριστού ή του Βούδα ή του Κρίσνα ή οποιουδήποτε. Και θα την έχεις, επειδή αυτό που θα έχεις την εμπειρία του είναι προβολή από το παρελθόν σου, επειδή είσαι διαμορφωμένος. Έτσι, η νιρβάνα σου, ο παράδεισός σου, η εμπειρία σου, το μέλλον σου, θα είναι σύμφωνα με το άσχημο κι ασήμαντο παρελθόν σου. Ένας νους που αναζητά εμπειρίες, που θέλει όλο και περισσότερα, που δεν έχει κατανοήσει αυτό που είναι  που είναι το «εγώ» που διψάει για όλα αυτά. Ένας νους που αναζητάει εμπειρίες είναι δεμένος με τον χρόνο, είναι δεμένος με τη θλίψη, επειδή η σκέψη είναι χρόνος, η σκέψη είναι θλίψη.
 Τώρα: μπορεί ο νους να έχει πλήρη επίγνωση χωρίς να χρειάζεται καμία πρόκληση, καμία εμπειρία; Οι περισσότεροι από μας χρειαζόμαστε να μας γίνονται προκλήσεις, αλλιώς θα μας πάρει ο ύπνος. Εάν δεν σας γίνονταν καθημερινά προκλήσεις, αν δεν σας αμφισβητούσανε, αν δεν σας κάνανε κριτική, θα κοιμόσαστε φυσιολογικά. Μπορεί, λοιπόν, ο νους να έχει τόσο πλήρη επίγνωση που να μην χρειάζεται καμία εμπειρία; Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο όταν ο νους έχει κατανοήσει την όλη δομή και φύση της σκέψης.

 

 

 

Βιβλιοθήκη Κρισναμούρτι

Είχα σκεφτεί να ανεβάσω και φωτογραφία και κάποιο βίντεο μαζί, από τον καινούργιο χώρο της Βιβλιοθήκης Κρισναμούρτι, αλλά πολλοί φίλοι επιμένουν να μου ζητάνε φωτογραφίες του καινούργιου χώρου, αποφάσισα να ανεβάσω μία από τις φωτογραφίες που έβγαλε χθες ο Δημήτρης. Αυτό που βλέπετε είναι ο κεντρικός χώρος της Βιβλιοθήκης, με πολλές φωτογραφίες του Κρισναμούρτι στους τοίχους και … στο βάθος κήπος, που λένε. Χα, χα, χα… Εξαιρετικός κήπος που ανήκει στη Βιβλιοθήκη!
Φυσικά θα ανεβάσω και άλλες φωτογραφίες και βίντεο. Για σήμερα θα ήθελα να κλείσω αυτό το post με την πρώτη παράγραφο, από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου «ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» του Κρισναμούρτι που μεταφράζω τώρα. Η παράγραφος έχει θέμα την επικοινωνία, που είναι και ο σκοπός της Βιβλιοθήκης.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                  Π.

«…Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχει να μάθει κανείς, είναι η επικοινωνία. Η λέξη υποδηλώνει ότι μοιραζόμαστε ένα κοινό θέμα, σκεφτόμαστε μαζί για κάποιο πρόβλημα· δεν το αποδεχόμαστε απλώς, αλλά το μοιραζόμαστε, δημιουργούμε μαζί. Η λέξη τα υποδηλώνει όλα αυτά: παίρνουμε ένα κοινό θέμα που υπάρχει για όλους μας και το εξετάζουμε μαζί προσεκτικά, που σημαίνει  ότι το μοιραζόμαστε. Πρόκειται, λοιπόν, να συζητήσουμε διάφορα πράγματα μαζί, που σημαίνει ότι μοιράζεστε το κάθε πρόβλημα, δεν το αποδεχόσαστε απλώς· δεν διατυπώνετε απόψεις, δεν συμφωνείτε, δεν διαφωνείτε, αλλά το εξετάζουμε όλοι μαζί. Οπότε είναι τόσο δική σας ευθύνη όσο και του ομιλητή. Πρέπει να συμμετέχετε σ’ αυτό που θα συζητήσουμε, επειδή είναι ένα πρόβλημα που αγγίζει όλα τα ανθρώπινα πλάσματα, είτε ζουν στην Αμερική ή στη Ρωσία ή όπου θέλετε. Και το πρόβλημα είναι ένα θέμα αλλαγής.»

 

 

«Θα είμαι πάντα εκεί»

Το εξώφυλλο του βιβλίου που βλέπετε είναι από το βιβλίο, «ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ -ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ», που το έχει γράψει ένας πολύ κοντινός του άνθρωπος, η Σουνάντα Πατβαρντάν. Δεν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά,  αλλά έχω μεταφράσει εγώ ένα κομμάτι  που μου άρεσε. Το θυμήθηκα σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο post, «Σύμπτωση;»  για  τον καινούργιο χώρο της Βιβλιοθήκης Κρισναμούρτι, σε σχέση με το τον Άρειο Πάγο, το ΘΕΜΙΔΟΣ ΜΕΛΑΘΡΟΝ. Με την ευκαιρία να πω σε όσους με ρώτησαν, ότι φωτογραφίες  ή βίντεο του καινούργιου χώρου, θα ανεβάσω το πολύ μέσα σε καμιά δεκαριά μέρες. Για να δούμε, λοιπόν,  αν συτή η αλλαγή χώρου είναι σύμπτωση ή «κάναμε το σωστό», όπως λέει ο Κ. στο παρακάτω κείμενο.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                Π.

Με ρωτάτε ποια ήταν η φύση της σχέσης μου με τον Κρίσνατζι; Υπήρχε στοργή και ήμουν εντελώς ανοιχτή απέναντί του. Ωστόσο υπήρχε πάντα και μια αίσθηση ότι ποτέ δεν τον ήξερα πραγματικά. Μπορούσε να μου λέει: «Σουνάντα, είμαστε φίλοι. Αν αρχίσω να έχω γεροντική άνοια και την παρατηρήσεις, πρέπει να μου το πεις». Ήταν τόσο ανοιχτός  κι ωστόσο ήταν, με μια βαθιά έννοια, άγνωστος.
Κάποτε τον ρώτησα: «Τι είδους σχέση έχω μαζί σου;» Η απάντησή του ρίχνει λίγο φως σε ό,τι μπορούσε να περιμένει κανείς ή να μην περιμένει από εκείνον. «Σουνάντα, είμαι σαν τον άνεμο. Μπορείς να κρατήσεις τον άνεμο μέσα στη γροθιά σου; ΄Ετσι είμαι. Δεν υπάρχει τίποτα να κρατήσεις. Γι’ αυτό σου λέω, μην προσκολλιέσαι σε μένα… Το έχω πει και σ’ άλλους, να μην προσκολλιούνται σε μένα».
Του απάντησα ότι έβλεπα καθαρά πως δεν υπήρχε προσωπική σχέση μαζί του. Αυτή η σχέση δεν ήταν σαν οποιαδήποτε άλλη κανονική σχέση στοργής. Του είπα: «Για παράδειγμα, αν πέθαινε κάποιο κοντινό μου πρόσωπο, δεν θα μπορούσα να έρθω σε σένα για παρηγοριά». Απάντησε: «Το τοποθετείς λάθος. Μην το τοποθετείς έτσι. ΄Εχω στοργή για τους ανθρώπους. Αλλά λέω, μην προσκολλιέστε πάνω μου, γιατί είμαι σαν τον άνεμο· δεν μπορείτε να τον κρατήσετε. Δεν υπάρχει τίποτα να κρατήσετε».
Ωστόσο, υπήρξε και κάτι άλλο που μου είπε αργότερα και μου έδωσε μια αίσθηση δύναμης και συμπαράστασης. ΄Ηταν κάτι που είχε ένα «μυστικιστικό» χαραχτήρα. Είπε: «Κάνε το σωστό και θα είμαι πάντα εκεί, μαζί σου».

 

 

 

Η φύση και η δομή της σκέψης

Ε, νομίζω ότι είναι πια καιρός να ανεβάσω και κάτι του Κρισναμούρτι, ύστερα από επτά posts μετά το τελευταίο του που είχα ανεβάσει. Για σήμερα σας έχω ένα μικρό αποσπασμα  από το κεφάλαιο «Η Αλήθεια είναι κάτι ακίνητο ή κάτι ζωντανό;«,  του βιβλίου, ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, που  μεταφράζω αυτόν τον καιρό και έχει σχέση με την κατανόηση της σκέψης μας:

«…  Εάν δεν κατανοήσετε τι είναι η σκέψη, τότε θα είστε μονίμως σε σύγκρουση με τη σκέψη. Πραγματικά δεν ξέρω από πού να αρχίσω όλη αυτή την ιστορία, επειδή είναι κάτι πολύ περίπλοκο στο οποίο πρόκειται να εμβαθύνουμε μαζί. Είτε καταλαβαίνετε είτε όχι, απλώς ακούτε.
Το πρώτο βήμα είναι και το τελευταίο βήμα.  Το πρώτο βήμα είναι εκείνο της ξεκάθαρης αντίληψης και η ξεκάθαρη δράση της ξεκάθαρης αντίληψης είναι η τελειωτική δράση. Όταν δεις κάποιο κίνδυνο, όπως να σε πλησιάζει ένα φίδι, αυτή ακριβώς η αντίληψη είναι πλήρης δράση. Είπαμε ότι το πρώτο βήμα είναι και το τελευταίο βήμα. Το πρώτο βήμα είναι να αντιληφθείς – να αντιληφθείς τι σκέφτεσαι, να αντιληφθείς τις φιλοδοξίες σου, να αντιληφθείς τις ανησυχίες σου, την απελπισία σου, την έντονη αίσθηση θλίψης. Να τα αντιληφθείς χωρίς καμία επίκριση, χωρίς καμία δικαιολογία, χωρίς καμιά επιθυμία να ήταν διαφορετικά, απλώς να τα αντιληφθείς έτσι όπως είναι. Όταν τα αντιληφθείς έτσι όπως είναι, τότε έρχεται ένα εντελώς διαφορετικό είδος δράσης και αυτή η δράση είναι τελειωτική δράση.  Όταν, δηλαδή, αντιλαμβάνεσαι κάτι ότι είναι ψεύτικο ή ότι είναι αληθινό, αυτή η αντίληψη είναι η τελειωτική δράση, που είναι και το τελευταίο βήμα…»

Καλή εβδομάδα.
          Π.

 

 

 

Τι είναι αληθινό

 

Για σήμερα λέω να ανεβάσω ένα ακόμη απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω τελευταία, το βιβλίο, «Εσωτερική Επανάσταση». 
Καλή εβδομάδα.
       Π

«… Για να κατανοήσουμε, λοιπόν, τι είναι αληθινό, πρέπει να βρούμε τι δεν είναι. Θα ερευνήσουμε μαζί ό,τι δεν είναι, επειδή όταν αρνείσαι εκείνο που είναι ψεύτικο, βρίσκεις από μόνος  σου τι είναι αληθινό. Αλλά όταν απλώς αποδέχεσαι όσα έχουν πει άλλοι, συμπεριλαμβανομένου και του ομιλητή, τότε απλώς συμμορφώνεσαι. Και συμμορφώνεσαι επειδή ελπίζεις ότι με τη συμμόρφωση, με την υπακοή, με κάποιες πρακτικές, θα βιώσεις κάτι υπέροχο, κάποιο όραμα, σπουδαίες δυνάμεις και λοιπά. Εάν είστε πραγματικά σοβαροί, τότε μπορούμε να μοιραστούμε  την έρευνά μας εδώ, τη διερεύνηση τού πώς συναντά κανείς μια κατάσταση νου, την ποιότητα ενός νου που είναι εντελώς ελεύθερος, που δεν είναι μηχανικός, που δεν επαναλαμβάνει, που είναι εντελώς ήσυχος, χωρίς καμιά μορφή κατάπνιξης, χωρίς να εξασκεί καμιά πρακτική.
Πρώτα πρέπει να υπάρξει μια κατανόηση ή γνώση του εαυτού σας, του «εγώ», με όλους του τους φόβους, με όλες του τις αναμνήσεις, τις ανησυχίες, τις φιλοδοξίες, τις ανηθικότητες και τις σεξουαλικές του ευχαριστήσεις· το «εγώ» που διαχωρίζει τον εαυτό του από το «εσύ», το «εγώ» σου που διαχωρίζει τον εαυτό του από κάποιον άλλον. Πρέπει να κατανοήσει κανείς τον εαυτό του, όχι σύμφωνα με οποιαδήποτε φιλοσοφία, με οποιονδήποτε  δάσκαλο, οποιονδήποτε ψυχολόγο, αλλά να τον κατανοήσει από μόνος του. Και πιθανώς δεν μπορείς να κατανοήσεις τον εαυτό σου, εάν υπάρχει οποιαδήποτε μορφή αποδοκιμασίας του, οποιαδήποτε μορφή δικαιολογίας του από σένα. Για να μάθεις για τον εαυτό σου πρέπει να υπάρξει η αντίληψη που χρειάζεται για να δεις τον εαυτό σου όπως είναι και όχι όπως θα σου άρεσε να είναι, χωρίς καμιά προσπάθεια να αλλάξεις αυτό που είσαι. Οπότε, κάθε είδους αυθεντία που σου λέει τι να κάνεις ή πώς να ερευνήσεις τον εαυτό σου, πώς να κατανοήσεις τον εαυτό σου, δεν έχει κανένα απολύτως κύρος…»