«Είμαι που είμαι κοντός…»

Ετοιμάζοντας το σημερινό μπλογκοπεριοδικό, συνειδητοποίησα ότι «τρώει» πολλά posts! Με ρυθμό 2 ή τρία την εβδομάδα που ανεβάζω όλα αυτά τα χρόνια, μπαίνουν από 8 έως δώδεκα το μήνα. Κάνοντας ένα πρόχειρο λογαριασμό, είδα ότι με το σημερινό post/ μπλογκοπεριοδικό, μόνο σ’ αυτά έχουν μπει 9 posts, συν 6 τα υπόλοιπα από την αρχή του μήνα, έχω ανεβάσει, δηλαδή, 15! Χα, χα, χα… με πιάσανε οι τσιγκουνιές μου. Αλλά, όχι. Μ’ αρέσει αυτό το είδος τόσο εδώ όσο και όταν το έκανα στην τηλεόραση. Οπότε σήμερα, σας έχω πολύ πράμα, πάλι. Τρία θέματα: Ένα φωτογραφικό «ντοκιμαντέρ», ένα μικρό παραμύθι σε κινούμενο σχέδιο φίλου και μία ελληνική ταινία! Ο τίτλος μάλιστα του post, «Είμαι που είμαι κοντός…» είναι από αυτή την ελληνική ταινία και τη λέω εγώ! Αλλά ας πάρουμε τα θέματα με τη σειρά τους. Και πρώτα το φωτογραφικό ντοκιμαντέρ.

1. Τα άλογα
Λίγο πριν το σπίτι μας, σε ένα μεγάλο χωράφι, βόσκουνε σχεδόν πάντα δύο άλογα, ένα καφέ κι ένα μαύρο. Γυρίζοντας προχθές τ’ απόγευμα σπίτι, βλέπω ξαφνικά τα δύο άλογα να περπατάνε στην άσφαλτο πολύ πιο μακριά από το χωράφι που συνήθως  βόσκουν. «Πού πάτε βρε;» τους είπα και δεν μπορούσα να μη σταματήσω και να τα βγάλω φωτογραφία.

Μόλις με είδαν, άρχισαν να έρχονται προς το μέρος μου και μόλις  με πλησίασαν το μαύρο, έβαλε το κεφάλι του μέσα στο αυτοκίνητο και με μύριζε!!! Δυστυχώς η φωτογραφία δεν είναι καλή γιατί έβαλε όλο το κεφάλι του μέσα κι έγλυφε το τιμόνι! Αλλά βλέπετε τη μουσούδα του, μέσα στο αυτοκίνητο.

2. Η Νεράιδα η Χοντρέλα
Και τώρα το κινούμενο σχέδιο που σας  έλεγα. Είναι φτιαγμένο πάνω σε ένα παραμύθι που λέει η Έλλη η Φωτίου και τα σχέδια τα έχει κάνει ένας «παραμυθομεγαλωμένος» φίλος από το face book, ο «Πάνος Κεραυνός  Μακκουήν» δηλαδή ο Παναγιώτης  Κοντιζάς  που μου το έστειλε. Να πω μόνο σε κάποιες παχουλές φίλες μου που στεναχωριούνται για το πάχος τους, ότι τζάμπα στενοχωριούνται. Μέχρι και νεράιδες παχουλές υπάρχουν.

3. Βίος και Πολιτεία
Και τώρα η ελληνική ταινία, ένα απόσπασμα για την ακρίβεια . Χα, χα,χα… Είναι από την ταινία του Νίκου Περράκη, «Βίος και Πολιτεία». Είναι του 1987, που είναι και η χρονιά που παραιτήθηκα από την Ε.Ρ.Τ. και έκανα τη δική μου εταιρία παραγωγής. Εκτός από τον «Παραμυθά» δεν δούλευα πουθενά αλλού σαν ηθοποιός. Εξαίρεση έκανα μόνο για δυο φίλους μου, τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο στη ταινία του «Ξαφνικός Έρωτας» και τον Νίκο Περράκη  στην ταινία του, «Βίος και Πολιτεία». Και οι δυο τους μου ζήτησαν να παίξω ένα μικρό ρολάκι στις ταινίες τους, χωρίς αμοιβή βέβαια και για την πλάκα μας. Εδώ κάνω ένα βουλευτή, του κόμματος ΛΑΣΥ. Χα, χα, χα… Δείτε το, θα γελάσετε.
Καλό τριήμερο.
Π.

2 Σχόλια στο “«Είμαι που είμαι κοντός…»”

      marilia
      18 Οκτωβρίου 12 στις 23:37

      τςτςτς! ΠΑΛΙ είχες ξεχάσει να φορέσεις το γιλέκο σου;;;;; Είχες το άγχος της γραβάτας και ξέχασες το πιο σημαντικό… Χάσαμε την ευκαιρία να μαθαίναμε τι ανάγκασε τα άλογα να αφήσουν τη… βολή τους και να πάρουν τους δρόμους!

      …Μηλοφιλάκι 😛

      δημήτρης
      19 Οκτωβρίου 12 στις 14:34

      χα!χα!χα!ώστε από το ΛΑ.ΣΥ. εμπνεύστηκε ο Καρατζαφέρης το ΛΑ.Ο.Σ.;…χα!χα!και μη σου πω ότι ο ρόλος σου θυμίζει Άδωνη!!! 🙂
      Καλά, έχω εθιστεί στο μπλογκοπεριοδικό…άσε τις τσιγκουνιές στα ποστ, λοιπόν 🙂
      Φιλιά

Σχολιάστε