«Μπαμπασί τζοτζούκ»

Παρακολουθώντας αυτές τις μέρες τα δελτία ειδήσεων με την επίσκεψή του Ερντογάν, θυμήθηκα την κατά 50% καταγωγή μου. Η μητέρα μου ήταν από την Κωνσταντινούπολη πολλές γενιές πίσω (ήρθε στην Αθήνα με τ’ αδέλφια της 14 χρονών) και ο πατέρας μου από την Αθήνα, επίσης αρκετές γενιές πίσω. Η μητέρα μου με τ’ αδέλφια της και τους άλλους συγγενείς της ανάμεσα στα ελληνικά πετάγανε και διάφορα Τούρκικα – κυρίως όταν ήμουν μπροστά και δεν ήθελαν να καταλαβαίνω τι λένε. Μια έκφραση, όμως, που μου την είχαν εξηγήσει, ήταν το «μπαμπασί τζοτζούκ», που σημαίνει, «του μπαμπά του παιδί», κάτι σαν το δικό μας «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει». Το έλεγαν βέβαια, με νόημα, όποτε έκανα κάτι που θύμιζε τη συμπεριφορά του πατέρα μου. Θυμήθηκα κι άλλα ακούγοντας τα τούρκικα στην τηλεόραση, μέχρι που μου ‘ρθε με e-mail ένα βίντεο, φτιαγμένο από Τούρκικη εταιρία παραγωγής. Είναι φτιαγμένο πολύ καλά και με εξαιρετικό χιούμορ. Γιατί το χιούμορ δεν είναι αποκλειστικότητα κανενός λαού. Απλώς υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αίσθησή του κι άλλοι που δεν έχουν. Κι είναι εξαιρετικά σοβαρό πράγμα στη ζωή, να βλέπει κανείς τα πράγματα με χιούμορ. Για την περίπτωση που δεν το έχετε πάρει χαμπάρι αυτό βίντεο, το ανεβάζω εδώ. Εκεί που ενθουσιάστηκα, είναι όταν παίζουν ένα αγαπημένο μου κομμάτι κλασσικής μουσικής, από την Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν. Λίγο ακόμα και θα χόρευα. Το «Τούρκικο», ξύπνησε μέσα μου! Χα, χα, χα…

Καλό βράδυ.
Π.

9 Σχόλια στο “«Μπαμπασί τζοτζούκ»”

      να-τασσσάκι
      18 Μαΐου 10 στις 21:58

      Είδες που «όλοι» έχουμε μια «ρίζα» από κει -εμένα είναι οι γονείς της μαμάς μου. Κι ακόμα θυμάμαι τον παππού μου να μιλάει με την πεθερά του Τούρκικα, για να μην καταλάβουμε εμείς -από κει μάλλον μου έμεινε το απωθημένο να μάθω τη γλώσσα 🙂

      Το βιντεάκι έχω μέρες που το είδα, κι είναι εξαιρετικά έξυπνο -το καταδιασκέδασα και πάλι 😉

      TheoCoach
      18 Μαΐου 10 στις 22:43

      Η γιαγιά μου με τον (συγχωρεμένο) τον παππού μου και τη (συγχωρεμένη) την προγιαγιά μου μιλούσαν πολύ τούρκικα. Και η μαμά μου μπορεί να μην ξέρει Αγγλικά αλλά μιλάει άπταιστα Τούρκικα και Γερμανικά (3 χρόνια στην ξενιτιά).

      Το βίντεο πολύ καλό και πράγματι με ωραία αίσθηση του χιούμορ.

      Θοδωρής

      Καραπιπέρης Γιάννης
      18 Μαΐου 10 στις 22:46

      Kαι όπως λέει κι ο παππούς μου: «όλοι τουρκόσποροι είμαστε, και όλοι ελληνόσποροι είναι…, τους «άλλους» , γερμανούς και αμερικάνους να κρατάτε μακριά…»

      ε, για χορό είναι, γιατί δεν το χορεύεις?!!! 😉 (ντάμα έχεις την καλύτερη !!! )
      Eγώ περίμενα να διασκευάσουν τον αγαπημένο μου Bach (ή «Μπους» που τον διαβάζουν) !!!

      (και αν βρεθούμε κι από κοντά πάλι, θυμήσου να σου πω ανέκδοτο με την 5η του Μπετόβεν, είναι «ακουστικό», χάνει τη μαγεία γραπτώς!)

      dimitrisp
      19 Μαΐου 10 στις 8:03

      Το βίντεο είναι ξεκαρδιστικό…το είδα χθες το απόγευμα στο μπλογκ της Άιναφετς που το πόσταρε ο Jokar(αυτό το τουρκόσποροι να ήξερες φίλε πως μας πονουσε κάποτε…)
      Και οι δικοί μου χρησιμοποιούσαν τα τούρκικα όταν δεν ήθελαν ν΄ακούσω τι έλεγαν …εγώ αρνιόμουν να τα μάθω αλλά έπιανα το νόημα από το ύφος των γονιών μου.
      Οι Τούρκοι πρέπει να πούμε ότι έχουν κι αυτοί πολλές σοφές παροιμίες που στα τουρκικά έχουν όμορφο ήχο. Στο βικιπαιδεια και εδώ έχει αρκετές
      http://laspistasteria.wordpress.com/2007/05/04/paroimies/
      και εδώ έχει καλό λεξικό 🙂
      http://www.zoo.gr/fun/jokes/joke/36/13124
      καλημέρα και φιλιά.
      ΥΓ πώς λέγεται το βιάγκρα στα τούρκικα; τσουτσούν μπαρούτ

      Παναγιώτης
      19 Μαΐου 10 στις 9:37

      Φοβερη ταινία, ξεράθηκα από τα γέλια !

      Κι εμένα η γιαγιά μου από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας ήταν και ήρθαν εδώ το 23. Όταν είμουν μικρός είχα μάθει λίγα τούρκικα από τη γιαγιά (οι γονείς της δεν την είχαν στείλει στο σχολείο και δεν ήξερε ελληνικά παρά μόνο μερικές λέξεις). Βέβαια τώρα δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα, αν και τον τίτλο του post τον κατάλαβα.

      Μαρία
      19 Μαΐου 10 στις 9:40

      εχω κάπου κι εγω μια ριζούλα από κει και μικρή νόμιζα τις τουρκικες λεξεις που χρησιμοποιουν ιδιωματικα ενδιαμεσα για ελληνικές μα να είναι η ιδιαιτερότητες της γλώσσας πολλων δικών μου ανθρωπων και μου φερνει πολλες γλυκές αναμνησεις. Οπως και να χει παραμυθα μας αφερίμ

      ainafets
      19 Μαΐου 10 στις 9:50

      Αχ…τι καλά που ο NDimitri έβαλε link τούρκικες παροιμίες…
      «Με τα λόγια δεν σαλπάρει το καράβι»…ΑΦ 🙂

      marilia
      19 Μαΐου 10 στις 17:27

      χιχιχιχι! Τέλειο!!! Ειδικά αυτό το φινάλε για την Ωδή στη Χαρά! Πραγματική χαρά όμως! :):):):)

      σνουποφιλάκι σβουριχτό!

      Υ.Γ. Ανακάλυψα στη βιβλιοθήκη του σχολείου έναν παλιό Παραμυθά! Ενθουσιάστηκα! Την άλλη βδομάδα θα τους διαβάσω και θα τους δείξω κιόλας! 😉 Σνουποφιλί δεύτερο.

Σχολιάστε