Το αυγό

paramithas-heretaei.jpg

Κάτι η ξαφνική ιδέα που είχα για την Νέλλη Κουνέλη, κάτι η Psilikatzoy, ξέχασα μια πασχαλιάτικη ιστορία που είχα ετοιμάσει γι’ αυτές τις μέρες. Αλλά δεν λένε ότι η γιορτή κρατάει σαράντα μέρες; Οπότε θα τη βάλω σήμερα, πρωτομαγιάτικα, κι έψαξα και βρήκα και διάφορες ζωγραφιές για ν’ αρέσει και στα παιδάκια σας.
Σας φιλώ πολύ
Π.

Ένα πρωί, την προηγούμενη εβδομάδα, πήγα να πάρω αυγά για να τα βάψω …
Όλα τ’ αυγά ήταν χαρούμενα και καμάρωναν μέσα στις θήκες τους.
Αφού χάζεψα λίγο στο αβγουλάδικο, πήρα καμιά πενηνταριά και γύρισα σπίτι μου για να τα βάψω.

eggs.jpgΕκεί πού τα καμάρωνα, πάνω στο τραπέζι, λίγο πριν αρχίσω το βάψιμο, ακούω ένα παράξενο κλάμα! Κοιτάζω, και βλέπω ένα αβγό έξω από το γυάλινο μπολ, να κλαίει με μαύρο δάκρυ! Το πήρα στη παλάμη μου και του λέω:
«Τι έχεις»;
«Δεν θέλω να με βάψεις, μου λέει. Φοβάμαι το τσούγκρισμα. Έχω ακούσει φοβερές ιστορίες για τσουγκρίσματα από παλιότερα αβγά. Δεν είμαι εγώ για τέτοια».
«Έλα καημένο», του λέω, «δεν είναι και τόσο τρομερό».
Αλλά πριν τελειώσω τα λόγια μου εκείνο πετάχτηκε από τη παλάμη μου κι άρχισε να χοροπηδάει σαν μπάλα στο δωμάτιο.
«Στάσου», του φωνάζω εγώ κι άρχισα να το κυνηγάω, «θα χτυπήσεις πουθενά και θα σπάσεις».
Κάποια στιγμή, το αβγό βγήκε από το δωμάτιο και πετάχτηκε στην κουζίνα.
« Μη…» του φωνάζω όταν βρέθηκε στην άκρη, σ’ ένα ράφι, «μη…. θα πέσεις και θα σπάσεις».
«Καλύτερα να σπάσω μόνος μου, παρά να με σπάσουν με το ‘έτσι θέλω’ άλλοι».
«Για κάτσε βρε αβγουλάκι μου να το συζητήσουμε», του λέω.
«Τί να συζητήσουμε», μου απαντάει το αυγό. «Μόνο πού σκέφτομαι ότι θα τσουγκρίσω με κάποιο άλλο συναβγό μου – πώς λέτε εσείς συνάνθρωπό μου – με κόβει κρύος ιδρώτας! Άσε πού μπορεί να με χτυπήσουν με κανένα ξύλινο και να με ταράξουν ολόκληρο! Νοιώθω σαν να πρόκειται να με βάλλουν να παίξω μποξ με το ζόρι».

funky-chicken.jpg

Και πριν προλάβω ν’ απαντήσω στο αυγό, εκείνο πετάχτηκε στην αυλή κι έπεσε στα χόρτα. Αμέσως έτρεξε μια από τις κότες μου και κάθισε πάνω του.cock.jpg
« Έεε… κυρά κότα», της λέω, «θέλω τ’ αβγό μου».
«Ααα… Δεν στο δίνω», μου λέει εκείνη, «θα το κλωσήσω».
«Μα σε παρακαλώ κυρά-κότα…», της λέω εγώ.
«Δεν ακούσατε κύριε, ακούω μια αυστηρή φωνή πίσω μου, δεν θέλει να σας το δώσει».
Γυρίζω, και βλέπω έναν αγριεμένο κόκορα. Το σκέφτηκα καλύτερα και λέω, «δεν βαριέσαι, για ένα αυγό, θα κάνω έτσι. Ας τ’ αφήσω».
Κι εκείνη τη στιγμή ακούω ένα «τσίου-τσίου»! Γυρίζω και βλέπω να βγαίνει από τ’ αβγό μου ένα κατακίτρινο, χνουδωτό κοτοπουλάκι!

chickenegg.JPG

«Α, καλά ήθελε το καημένο το αβγό να μην το βάψω και το τσουγκρίσουν. Έκρυβε ένα πουλάκι μέσα του», είπα κι ευχαριστημένος γύρισα στο σπίτι μου.
Πριν αρχίσω το βάψιμο, ρώτησα -για καλό και για κακό – όλα τ’ αβγά, ένα ένα, μήπως κρύβουν κανένα κοτοπουλάκι μέσα τους κι όταν πια βεβαιώθηκα ότι δεν έχει κανένα άλλο αβγό κοτοπουλάκι μέσα του, τα έβαψα όλα με την ησυχία μου. Και το βράδυ, είχα στο τραπέζι μια πιατέλα γεμάτη με κατακόκκινα, γυαλιστερά αβγά.

red-eggs.jpg

7 Σχόλια στο “Το αυγό”

      νατασσάκι
      1 Μαΐου 08 στις 22:01

      Ό,τι έπρεπε για παραμύθι της καληνύχτας, γυρίζοντας από τις εξοχές!
      🙂

      Καλό μήνα, αγαπημένε μας Παραμυθά
      Μεγάλο φιλί 🙂

      Kelly
      3 Μαΐου 08 στις 16:03

      Χριστός Ανέστη! καλά το αυγουλάκι την έκανε την «λαμπρή» εμφάνισή του τελικά! θα ζήλεψαν τα άλλα συναυγουλάκια και θα κοκκίνισαν από το κακό τους πριν ακόμα βαφτούν!

      και του χρόνου!

      marionettie
      4 Μαΐου 08 στις 15:21

      Αχ, τι όμορφη ιστορία και τι όμορφο μπλογκ! Θα περνάω συχνά από εδώ σίγουρα! Πιο πολύ μ’ άρεσε αυτό…ρώτησα -για καλό και για κακό – όλα τ’ αβγά, ένα ένα, μήπως κρύβουν κανένα κοτοπουλάκι μέσα τους…Καλά παραμύθια!

Σχολιάστε