«Το «ατόπημα» του Γιάννη από Ν.Υ. που με «στράβωσε»…».

Λοιπόοον… Θα ήθελα ν’ αρχίσω με μία ανακοίνωση που αφορά μόνο όσες και όσους  μένουν στις Σέρρες και στη Θεσσαλονίκη και πιθανόν να ήθελαν να με συναντήσουν. (Το πόσο χρεώνω την επίσκεψη θα σας το πω με e-mail γιατί μπορεί πάλι να σοκαριστεί  κανένα κορίτσι). Στις Σέρρες θα βρίσκομαι από σήμερα το βράδυ μετά τις δέκα. Αύριο, θα μιλήσω εκεί με θέμα το «Ελληνικό Παιδικό Πρόγραμμα της Τηλεόρασης», στα πλαίσια του «Συνέδριου Οπτικού Αναλφαβητισμού» που οργανώνει η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών. (Την παρακολούθηση του Συνέδριου θα την χρεώσω επιπλέον). Την Κυριακή θα πάω Θεσσαλονίκη  και θα μείνω στο Ξενοδοχείο  Imperial Palace στην οδό Αντιγονιδών. (Στην τιμή της επίσκεψης σας περιλαμβάνεται πρωινό ή απογευματινό τσάι). Τη Δευτέρα τη πρωί θα μιλήσω στα παιδιά και στους γονείς στο 40ο Δημοτικό Σχολείο. Θα επιστρέψω στην Αθήνα με την μεσημεριανή πτήση της Τρίτης. Για οποιαδήποτε πληροφορία θα έχω μαζί μου το κομπιούτερ μου και θα διαβάζω τα e-mails μου.
Επιτρέψετε μου να κάνω και μία Δεύτερη ανακοίνωση: Κέρδισα το στοίχημα που είχα βάλει για το πόσες παραγγελίες DVD και CD θα γίνουν. Έχω ενθουσιαστεί γιατί το ποσό που κέρδισα είναι ακριβώς τριπλάσιο από τις παραγγελίες, οι οποίες ήταν μέχρι σήμερα… 5.  Χα, χα, χα… Χαρά που θα ‘χουν κάποιες… Όση κι εγώ τουλάχιστον… Επειδή, όμως,  οι παραγγελίες είναι λίγες θα σας ειδοποιήσω  με   e-mail (για να μη δημιουργηθεί θέμα πάλι) πόσο θα αυξήσω το κόστος  και επίσης κοστίζει αν θέλετε να σας γράψω και αφιέρωση.

Και τώρα, ας μπούμε στο κυρίως  post.

Βρε Γιάννη μου, κατ’ αρχήν μάλλον  δεν έπιασες το χιουμοριστικό του τίτλου κι έψαχνες να βρεις – λόγω άγνωστης λέξης αφού ζεις τόσα χρόνια στην Νέα Υόρκη – τι είναι αυτό το ατόπημά σου. Χα, χα, χα… (Επ’ ευκαιρία πρέπει να σου ομολογήσω ότι δεν ήξερα ότι έχει όλες αυτές τις σημασίες που βρήκες στο ΛΕΞΙΚΟ).  Αλλά βρε παιδάκι μου κι εσύ ξεπέρασες κάθε όριο! Δεν βλέπεις ότι η «Νελίτσα»  στράβωσε που έβαλα τις τιμές στο blog αντί απλά και υποκριτικά να μην φαίνεται τίποτα και να τη λέω κρυφά μόνο σε όσους θα έπαιρναν;  Δεν φοβήθηκες την «διστακτική σκληρότητα» της κοπέλας που μεγάλωσε στα γόνατά μου και πληγώθηκε τόσο πολύ που με είπε και «Άη Βασίλη που ζητάει τα ρέστα». (Άσε που μετά, το συνέχισε και μιλώντας για «παιδικό εγωκεντρισμό» και «χειροκροτητές» προσβάλλοντας έτσι ξένους ανθρώπους, με έκανε να καταλάβω ότι δεν έχει διαβάσει τη βιογραφία μου και κάποια posts που λένε ότι έχω ξεκινήσει από τα 8 μου ως ηθοποιός και ότι ο Παραμυθάς είναι κι αυτός ένας ρόλος. Οπότε βεβαίως και όπως κάθε γνωστός ηθοποιός είμαι εγωκεντρικός και το ευχαριστιέμαι και όπως σε κάθε ηθοποιό μου αρέσει και μένα το χειροκρότημα. Έχετε ακούσει κανένα ηθοποιό να θέλει να του πετάνε ντομάτες κι όχι να τον χειροκροτάνε; ) Δεν πτοήθηκες απ’ όλα αυτά και μου κάνεις μία τέτοια εγωκεντρική πρόταση βρε αθεόφοβε, «Εγώ Παραμυθά θα σου προτείνω να βάλεις και μια διαφημισούλα μόνιμη 24/7 στο μπλογκ έτσι ώστε να πατάει κάποιος πάνω της και να μπορεί να παραγγείλει ό,τι CD ή DVD θέλει. Έτσι, θα μπορούν και νέοι «επισκέπτες» του μπλογκ να την βλέπουν και να μην ξεχαστεί η ιδέα σου.  Όπως είχα μάθει και στο Μάρκετινγκ, Product, Place, Price, Promotion. Τα τέσσερα P. » Πω, πω Γιάννη μου, τι «ατόπημα» είναι αυτό! Διαβάζοντάς το «στράβωσα» τόσο πολύ, που περπατάω και γέρνω σαν τον πύργο της Πίζας; Τς, τς,τς… Τώρα, βέβαια, που το καλοσκέφτομαι καθώς το γράφω, αναρωτιέμαι μήπως και δεν είναι ατόπημα, αλλά μια καλή ιδέα; Ε; Και να σου πω την αλήθεια  μου και η «αρχιχειροκροτήτρια»,  που με έψησε να αρχίσω να πουλάω DVD, μου πρότεινε την ιδέα πριν από σένα. Μμμμ…  Θα το κάνω. Το αποφάσισα. Το κρίμα στο λαιμό σας.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ πολύ  «χειροκροτητές μου».
Χα, χα, χα…

20 Σχόλια στο “«Το «ατόπημα» του Γιάννη από Ν.Υ. που με «στράβωσε»…».”

      Παραμυθομεγαλωμένη
      19 Δεκεμβρίου 08 στις 21:58

      Δεν νομίζω πως μεγάλωσα στα γόνατά σου Παραμυθά. Κι από τη δουλειά που έχεις κάνει μόνο τα παραμύθια σου γνώρισα και αγάπησα. Βεβαίως όσο συνεχίζεται όλο αυτό αυξάνεται και απογοήτευσή μου. Ρόλος ο Παραμυθάς αλλά εμείς παραμυθιαστήκαμε για τα καλά. Άνθρακας ο θησαυρός. Αν είναι έτσι πάω πάσο.

      νατασσάκι
      19 Δεκεμβρίου 08 στις 22:11

      Εγώ πάλι λυπάμαι που δε μένω στις Σέρρες…
      :pp

      Και λυπάμαι που δεν είσαι «μαγικός», και δεν μπορείς να ζήσεις με ζωγραφισμένα φαγητά και ρούχα αλλά χρειάζεσαι πραγματικά!
      🙂

      Να τη βάλεις τη διαφήμιση, έχει δίκιο ο Γιάννης

      Καλό ΣΚ
      Φιλιά 🙂

      azrael
      19 Δεκεμβρίου 08 στις 23:44

      Γειά σου φίλε Νίκο ,

      Σε διαβάζω από το πρώτο σου post και είμαι παραμυθομεγαλωμένος γεννήθηκα το 1972 .

      Είμαι εξοργισμένος με όλους αυτούς τους Χαχόλους που προτιμάνε να αγοράζουν τρεις καφέδες από το σταρμπακς=15 € ή πέντε καφέδες απο του Λαμόγια = 15€ ή δύο πίτσες Pizza Hutt =15€ ή ένα τζην παντελόνι από τον Μαυρούκο=15€

      αλλά

      ενοχλούνται με το να πληρώνουν ένα προϊόν που εμπεριέχει πολύ περισσότερη εργασία 15€, ενοχλούνται με την τιμή του δημοσιευμένη

      Βλέπεις , παιδάκι μου, ο Έλλην αν και σπουδαγμένος είναι αμόρφωτος (σπουδαγμένος=εκείνος που εκπαιδεύτηκε παραπάνω από ότι του επέτρεπε η εφυία του).

      Ο Έλλην βλέπει μια τυρόπιτα στο φούρνο και λέει «Μμμμ ωραία βαριά τυρόπιτα σαν της γιαγιάς μου!!» και την πληρώνει 3 €, πάει στο Beauty Shop και βλέπει ένα καλαθάκι με πέτρες (ναι με πέτρες) και το πληρώνει 20 ευρώ

      Δεν θα έδινε όμως ούτε φράγκο για να αγοράσει αυθεντικά Windows, αυθεντική μουσική , αυθεντικές ταινίες…. ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΤΑΤΑΣ!!!

      Η Πνευματική Εργασία που εμπεριέχεται σε ένα Λειτουργικό Σύστημα , σε ένα τραγούδι , σε ένα επεισόδιο Παραμυθά είναι κάτι ακατανόητο για τον χοντροκομμένο Έλληνα και άρα ανάξιο πληρωμής

      Εάν πουλούσες κουλουράκια «Παραμυθάς» όλοι θα αγοράζανε…

      Κακόμοιρε εργάτη του πνεύματος Παραμυθά – ανάμεσα σε τι χειρονάκτες ζεις….

      El Panos
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 1:53

      Τώρα, πώς να γίνει να τα πω χωρίς να στενοχωρήσω κανένα; Δε γίνεται… Πάντως ότι διαβάσετε, το γράφω εντελώς καλοπροαίρετα.

      Το θέμα λοιπόν είναι ότι και ο Παραμυθάς μας και τα κορίτσια έχουν δίκιο από την πλευρά τους. Το κακό στην υπόθεση, είναι ότι το δίκιο του ενός είναι το άδικο του άλλου.

      Εξηγούμαι:

      Ο Παραμυθάς μας, έχει δίκιο όταν λέει ότι αισθάνεται σαν την Πόντια εκδιδόμενη γυναίκα. Βλέπει τη δουλειά του κατακλεμένη από άσχετους που θέλησαν να εκμεταλλευτούν τη σχέση που εκείνος δημιούργησε μαζί μας, για να βγάλουν μερικά ευρώ ή μερικές εκατοντάδες ευρώ. Και ακριβώς επειδή η δουλειά του οποιουδήποτε δεν παρέχεται δωρεάν, ο Παραμυθάς θέλησε να πουλήσει τη δουλειά του μέσα από ένα κανάλι που διατηρεί προσωπικά και το οποίο πρέπει να παραδεχτούν οι ‘θιγόμενες’ κυρίες ποτέ μέχρι τώρα δεν το είχε χρησιμοποιήσει για να βγάλει χρήματα (είτε πουλώντας κάτι δικό του είτε με άλλο τρόπο, και για όσους δεν το ξέρετε, τρόποι υπάρχουν πολλοί). Αντίθετα, ακόμα και στην παρουσίαση του βιβλίου του, προσπαθούσε να μας πείσει να μην αγοράσουμε το βιβλίο, ακριβώς για να μη δημιουργηθεί έστω και υποψία τέτοιου είδους εκμετάλλευσης. Αυτό είχε τεθεί ως βασική αρχή λειτουργίας αυτού εδώ του blog.

      Εδώ λοιπόν αρχίζει το δίκιο των κυριών. Ο Παραμυθάς, παραβαίνοντας τον αυτοδεσμευτικό του κανόνα, έθεσε 3 αντικείμενα για πώληση μέσω αυτού εδώ του blog. Ειλικρινά, το κόστος και τα είδη, δεν έχουν καμία σημασία. Αυτό που απ’ όσο καταλαβαίνω ενόχλησε, ήταν η ίδια η παραβίαση του κανόνα. Τα υπόλοιπα, όπως π.χ. το αν οι τιμές θα είναι εμφανείς ή όχι, ή ο τρόπος παραγγελίας και παράδοσης των ειδών και λοιπές βλακείες μάλλον προσχηματικοί είναι, παρά οτιδήποτε άλλο. Το πραγματικό σημείο τριβής όμως είναι ότι τον κανόνα αυτό, της μη εμπορευματοποίησης, τον έθεσε ο ίδιος ο Παραμυθάς, χωρίς καμία δική μας πίεση (τουλάχιστον δε θυμάμαι κάτι τέτοιο). Τον κανόνα μάλιστα αυτόν, τον υποστήριζε μέχρι τη στιγμή που έγινε η συγκεκριμένη κίνηση, πολύ σθεναρά. Επιπλέον, δεν υπήρξε κάποιο σημείο που να φαίνεται ότι αυτός ο κανόνας γίνεται πιο χαλαρός, ώστε να χωρούν μέσα εξαιρέσεις, τουλάχιστον σε ότι αφορά αυτό εδώ το blog. Οπότε όταν ξαφνικά, εμφανίζεται ένα άρθρο στο οποίο πωλούνται προϊόντα, είναι φυσικό, κάποιοι και κάποιες να νοιώσουν ‘προδομένοι’.

      Αντί όμως να εκφράσουν ευθέως την άποψή τους, άρχισαν να γράφουν αυτό που εγώ λέω ‘περικοκλάδες’: ότι δεν τους ενοχλεί το γεγονός της πώλησης αλλά ή τιμή που φαίνεται από δίπλα και άλλες τέτοιες μπαρούφες. Και κάπου εκεί, τα πράγματα χόντρυναν επικίνδυνα (και με αυτό εδώ το άρθρο χοντραίνουν ακόμα περισσότερο).

      Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: το blog αυτό ανήκει στον Παραμυθά. Οι υπόλοιποι, είμαστε φιλοξενούμενοι. Ως ιδιοκτήτης λοιπόν, έχει δικαίωμα να βάλει εδώ ότι θέλει: από απλές σκέψεις και ανακοινώσεις, μέχρι καλάθι αγορών. Από εκεί και πέρα, δεν υποχρέωσε κανέναν να αγοράσει τίποτα, ούτε και παρακάλεσε να αγοράσει κανένας τα προϊόντα αυτά. Αυτό μπορεί να έρχεται βέβαια σε αντίθεση με όσα (σθεναρά είναι η αλήθεια) υποστήριζε μέχρι τώρα, ίσως και να χαλάει λίγο το χαρακτήρα αυτού του blog, αλλά πείτε μου, πότε ο Παραμυθάς έκανε κάτι που δεν έκρυβε κάτι άλλο πίσω του (κάτι σαν ψυχολογικό πείραμα);

      Θυμάμαι την υποτιθέμενη συνάντηση. Αν και δήλωσα συμμετοχή, δεν πίστευα ότι θα γινόταν… και όπως αποδείχτηκε, η συνάντηση αυτή δεν ήταν για να γίνει. Ήταν απλά ένα ψυχολογικό πείραμα (τώρα δεν ξέρω πόσοι αισθάνεστε και λίγο πειραματόζωα, αλλά έτσι είναι). Πιστεύω ότι το ίδιο συνέβη και με τα προϊόντα προς πώληση (και πραγματικά πρέπει να βγήκαν πολλά συμπεράσματα για την αγοραστική συμπεριφορά μας). Βέβαια, όπως η κάθε δράση, το γεγονός έφερε και μια αντίδραση, κάτι που ίσως δεν είχε προβλεφθεί (τουλάχιστον όχι έτσι). Και λυπάμαι, αλλά η αντίδραση (αυτό το άρθρο με το κυνικό και συνάμα ειρωνικό ύφος) πάνω στην αντίδραση, εκτρέπει την κατάσταση σε δρόμους που νομίζω ούτε η μία πλευρά, ούτε η άλλη επεδίωκε εξαρχής.

      Κυρίες… μη μου πείτε ότι ήσασταν πάντα απόλυτα εντάξει στις δεσμεύσεις και στα λόγια σας. Μη μου πείτε ότι είπατε σε κάθε περίπτωση που σας έτυχε, ‘όχι’ όταν σας δόθηκε η δυνατότητα να κερδίσετε μερικά ευρώ επιπλέον του μισθού σας, ή αντίστροφα, αρνηθήκατε να πληρώσετε ιδιωτικά έναν οποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο, για να κάνει τη δουλειά που το Δημόσιο (σηλαδή, όλοι μας) ήδη τον πληρώνει να κάνει, απλά τροποποιώντας κάπως τις σχετικές διαδικασίες προς όφελός σας. Θα είστε ψεύτρες. Εκεί λοιπόν, γιατί δεν επαναστατείτε, ή γιατί δεν αρνείστε (όταν μάλιστα, δεν δεσμεύεστε μόνο ηθικά, αλλά και νομικά); Δεν αφήνετε τις υποκρισίες καλύτερα;

      Παραμυθά μας… άσχετα από το κίνητρό σου για τη διάθεση προϊόντων μέσα από το blog, νομίζω ότι το άρθρο αυτό – όσο και αν σε πνίγει το δίκιο σου – είναι κάπως… εμένα πάντως, όσο δε με ενόχλησε η απόπειρα διάθεσης των DVD κα του CD, τόσο με ενόχλησε η απάντησή σου.

      Θα έλεγα και οι δύο πλευρές να ξαναδούν πιο ψύχραιμα τα πράγματα και να λήξει το θέμα εδώ.

      Καλό βράδυ σε όλους.

      El Panos

      azrael
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 2:05

      «To err is human , to forgive is divine…»

      Ξαναδιάβασα όσα έγραψα και σκέφτομαι ότι μάλλον ήμουν υπερβολικά αυστηρός.

      Πέρασα γενεές δεκατέσσερεις ανθρώπους που μάλλον ότι κάναν το κάναν ασυνείδητα. Mea Culpa.

      Όλοι αυτοί λοιπόν, που τα βάλαν με τον Πιλάβιο δεν είναι ούτε χαχόλοι , ούτε χαζοί, ούτε τίποτε.

      Απλά είναι ασυνήθιστοί στο να πληρώνουν για τις υπηρεσίες που τους προσφέρονται. Και εδώ επειμένω.

      Να αποενοχοποιήσουμε τον πνευματικό κόπο κύριοι – να τον βάλουμε αν μη τι άλλο εκεί που έχουμε τις τυροπιτες του Λαμόγια και να τον ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ.

      Ο Πιλάβιος δεν είναι ο Ιησούς Χριστός να διδάξει και να πεθάνει ούτε ζει φωτοσυνθέτοντας.

      Δουλεύει και τα αξίζει.

      athinovio
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 2:54

      εγώ εχω να πώ το εξής:

      Με τις ιστορίες του Παραμυθά, κατάφερα να διδάξω στα παιδάκια μου πως να αντιμετωπίζουν τους ξένους (βλ. Ο κακός Παραμυθάς), πράγμα δύσκολο χωρίς να τρομοκρατήσεις το παιδί. Από τα σκίτσα του που ζωντανεύουν «μαγικά» κατάφερε το γαλανό μου πιτσιρίκι να ενδιαφερθεί για κάτι πλήν του σκαρφαλώματος και τώρα με ρωτάει από μόνο του να του πώ τα γράμματα.
      Κατάλαβαν τη σωστή χρήση των φαρμάκων κι ας τους τα είχα εξηγήσει εγώ 3000 φορές (εκείνο το παιδικό ντεπόν το λατρεύουν και μου το ζητούσαν χωρίς να είναι άρρωστα)

      και είναι το μοναδικό παιδικό που δεν βαριούνται ποτέ, ενώ αυτά τα animation της Pixar και των άλλων εταιριών μέσα σε 1 εβδομάδα πάνε ανακύκλωση.
      Χωρίς βία, με πολλή ευγένεια και προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα (σε αντίθεση με τις αμερικανιές που προβάλονται για να πουλήσουν σάκες, αξεσουάρ και πλαστικά πιατάκια) και κοστίζουν πολύ περισσότερο.

      Ένα μόνο καταλογίζω του Παραμυθά.
      Από τότε που ο μελαχροινός μου πιτσιρίκος άκουσε ότι θέλεις και τηγανητές πατάτες, τις ζητάει επίμονα και καθημερινά.

      Ακόμα κι αν σας κακοφάνηκε κυρίες μου, πρέπει να τα σκεφτείτε όλα αυτά και να φερθείτε πιο ευγενικά.

      Αθηνά
      Υ.Γ.
      Και όποιος ξαναπεί τίποτα για τον Γιάννη, θα’χει να κάνει μαζί μου!
      🙂

      athinovio
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 3:11

      Όσο για την συνάντηση, φέρω μέρος της ευθύνης και ζητώ συγγνώμη γιατί πάνω στη χαρά μου που θα είχα την ευκαιρία να δω από κοντά μαζί με τα παιδιά τον παραμυθά, πρόσφερα το σπίτι μου, ξεχνώντας ότι με ένα τριάρι 65 τ.μ. (ναι τόσο είναι) θέλει πολύ θράσος να κάνεις κάτι τέτοιο. Έτσι όταν ο Παραμυθάς μου έστειλε mail του το αρνήθηκα και έτσι έληξε άδοξα αυτή η ιστορία.

      Έτσι έχουν τα πράγματα από μέρους μου.

      Γιαννης απο ΝΥ
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 3:25

      Λοιπον εχουμε και λεμε. Για μενα τα κοριτσια δειξανε οτι ειναι περισσοτερο μαγκες απο εσας τους δυο εδω, «azrael», «El Panos». Αυτο που κανατε εσεις οι δυο, ουτε συνενοημενοι να εισταν, με τα ποστ σας ειναι μια σκετη αηδια. Ηρθατε » μετα τον καυγα» να μας πειτε την γνωμη σας, να προσβαλετε, και να δειξετε με επχειρηματα, ενω δεν τα σηκωνε γιατι δεν υπηρξε συζητηση, ουτε θεμα, ποσο εξυπνοι ειστε.
      Αρχιζω απο τον πρωτο. » Είμαι εξοργισμένος με όλους αυτούς τους Χαχόλους που προτιμάνε να αγοράζουν τρεις καφέδες από το σταρμπακς=15 € ή πέντε καφέδες απο του Λαμόγια = 15€ ή δύο πίτσες Pizza Hutt =15€ ή ένα τζην παντελόνι από τον Μαυρούκο=15€ «. Εξοργισμενος? Ναι φαινετε απο το ποσο μαυρα, οργισμενα και δυνατα εχουνε πατηθει τα λεγομενα σου απο το πληκτρολογιο σου. Σιγα μην σκισεις κανα πουκαμισο.
      » Βλέπεις , παιδάκι μου, ο Έλλην αν και σπουδαγμένος είναι αμόρφωτος (σπουδαγμένος=εκείνος που εκπαιδεύτηκε παραπάνω από ότι του επέτρεπε η εφυία του).» Ποιον ακριβως εννοεις εδω αμορφωτο? Μαλλον ποια? Ε? Γιατι μεγαλε προσβαλεις ετσι στον αερα και δεν μας λες? Στο κατω κατω εισαι και εξοργισμενος.
      » Δεν θα έδινε όμως ούτε φράγκο για να αγοράσει αυθεντικά Windows, αυθεντική μουσική , αυθεντικές ταινίες…. ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΤΑΤΑΣ!!!» Αφου εσυ εισαι κοροιδο και δεν τα κατεβαζεις τσαμπα απο το ιντερνετ σου φταινε οι αλλοι. Κι αυτα τα λες σε περιοδο σχεδον φτωχειας και οικονομικης κρισης. Αλλη δουλεια δεν ειχε ενας φτωχος ανθρωπος να πηγαινει να αγοραζει καινουρια Windows Vista.
      Η φωτιση της Αγιας Πατατας κατι σου εκανε. Ακου κει Αγια Πατατα. Αγια Πατατα…
      » Κακόμοιρε εργάτη του πνεύματος Παραμυθά – ανάμεσα σε τι χειρονάκτες ζεις….» Να ανταλαξετε τηλεφωνα να του κανεις παρεα μιας και καλιτεχνης και τον καταλαβαινεις. Ειδαμε την ευαισθησια σου.

      Παμε τωρα στον El Panos. Μεγαλε ουτε εκθεση να σου ζητουσανε να γραψεις. Αποκαλεις τα κοριτσια «θιγομενες κυριες» ενω καμια απο αυτες δεν θιχθηκε. Αυτο που εκαναν ηταν να πουνε πως «αισθησιακα» δεν τους αρεσε να βλεπουν τιμες διπλα σε CD, DVD του Παραμυθα εδω σε αυτο το μπλογκ. Δεν μπορουνε να πουνε δηλαδη την γνωμη τους για κατι που ειδαν? Στο κατω κατω αυτο δεν κανουμε εδω? Για αυτο δεν ειμαστε εδω? Γιατι διαφερει αυτη η συγκεκριμανη παρατηρηση τους με αλλες προηγουμενες σε αλλα «σεντονια» του Παραμυθα?
      » Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: το blog αυτό ανήκει στον Παραμυθά.» Οχι μεγαλε εδω κανεις λαθος και μαλλον δεν εχεις πιασει το νοημα αυτου του μπλογκ. Αυτο το μπλογκ ανηκει σε ολους μας που ερχομαστε εδω και τα λεμε, ποτε μεταξυ μας ποτε μεσα απο τα θεματα του Παραμυθα. Ολοι εχουμε απο ενα ισο κομματι, μαζι με τον ιδιο Παραμυθα, και με αυτο την «βρισκουμε», γελαμε, συζηταμε, και περναμε την ωρα μας. Οσο εχει ο Παραμυθας, τοσο εχω κι εγω, τοσο εχει η Νελιτσα, η Κοκκινοσκουφιτσα, το Athinovio κι εσυ ακομη, που να μην ειχες…
      » η συνάντηση αυτή δεν ήταν για να γίνει. Ήταν απλά ένα ψυχολογικό πείραμα (τώρα δεν ξέρω πόσοι αισθάνεστε και λίγο πειραματόζωα, αλλά έτσι είναι).»
      Με λιγα λογια, ενα νερο κυρα Βαγγελιω. Ωραια. Ο Πραμυθας Pavlov κι εμεις τα σκυλια του. Αχχ……
      » Θυμάμαι την υποτιθέμενη συνάντηση. Αν και δήλωσα συμμετοχή, δεν πίστευα ότι θα γινόταν…» Τοτε δεν ειναι αναγκη να δηλωσεις παλι συμμετοχη. Αστο. Δεν χρειαζετε.
      «Θα έλεγα και οι δύο πλευρές να ξαναδούν πιο ψύχραιμα τα πράγματα και να λήξει το θέμα εδώ.»
      Ποιο θεμα? Ποτε υπηρξε θεμα? Και ποιος εισαι εσυ που μπαινεις στην μεση και χωριζεις? Χαχαχαχαχα
      «Καλό βράδυ σε όλους.» Η ευγενεια σου ελειπε.

      Λοιπον καλο ξενερωμα τα ποστ σας και των δυο. Δειξατε ποσο λογιοι και τι καλοι ρητορες εισαστε και με ξενερωσατε παντελως. Αληθεια πως αισθανεται ενας αντρας που τα εχει βαλει με δυο – τρια ευαισθητα κοριτσια που εχουν το θαρρος και τα κοτσια να προβαλλουν την ευαισθησια τους?

      Παραμυθα κουραστηκα και θα σου πω λιγα. Ουφ!
      Ναι βαλε διαφημιση. Ειναι καλη ιδεα.
      Βαλε να αγορασουν κι αυτοι οι δυο απο πανω να καθοντε να βλεπουν παιδικες εκπομπες απο το πρωι μεχρι το βραδυ!! Χαχαχαχα Για την Αγια Πατατα ρε γαμωτο!! Yeahhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      El Panos
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 4:12

      Γιαννάκη από ΝΥ, έχω την εντύπωση ότι έχεις ξεχάσει και τα λίγα Ελληνικά που ήξερες εκεί στο New York. Αν εσύ δεν βλέπεις καμία θιγόμενη, εγώ βλέπω τουλάχιστον 3. Δεν έχεις παρά να διαβάσεις (όχι να σκανάρεις) τα σχόλιά τους και θα το καταλάβεις. Αλλά τι να λέμε.. εδώ σκανάρεις και απαντάς σε σχόλιο 5 παραγράφων έχοντας κατανοήσει μέσες-άκρες τα γραφόμενα, σε σχόλια της μιας παραγράφου, πού να καταλάβεις πότε κάποιος θίγεται και πότε όχι; Ομοίως σου απαντάω για το αν υπήρξε θέμα ή όχι… Δηλαδή εσύ από το άρθρο που διάβασες, κατάλαβες ότι δεν υπάρχει θέμα; Α, και να με συγχωρείς που δεν μπαίνω καθημερινά στο blog για να παρακολουθώ τις τρέχουσες εξελίξεις, αλλά έχω και άλλα πράγματα να κάνω στη ζωή μου, όπως και όλοι μας θέλω να πιστεύω.

      Όσο για το σε ποιον ανήκει το blog, θα σε παρακαλέσω να μη με βάλεις να ξαναανακαλύψω τον τροχό, όταν αυτό έχει γίνει εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια. Πολύ απλά θα σου πω: αν ο Παραμυθάς δεν ανανεώσει το domain ή τη φιλοξενία, επειδή έτσι θέλει, πάπαλα! Lights out! Ούτε nellinezi, ούτε athinovio, ούτε κανένας.

      Τώρα για το ποιος είμαι εγώ ‘που θα μπω στη μέση να τους χωρίσω’, είμαι κάποιος που αποφάσισε να δει τα πράγματα πιο ψύχραιμα. Και σε αυτό το πλαίσιο εννοείται ότι δεν τα έχω βάλει με κανένα.. ούτε με τον Παραμυθά, ούτε με τα ευαίσθητα κορίτσια (άσε που δεν διαχωρίζω τα πράγματα σε αγόρια – κορίτσια.. προτιμάω τον κάθε άνθρωπο για αυτά που εκφράζει μέσα από αυτά που λέει, χωρίς να κολλάω ταμπέλες). Και με την ευκαιρία, τα ίδια θα έλεγα και αν αντί για ευαίσθητα κορίτσια είχαμε ευαίσθητα αγόρια. Για τα υπόλοιπα, που αναφέρεις σχετικά, σου απάντησα στην αρχή.

      Αν αυτά που έγραψα σε ξενέρωσαν, αυτό είναι πρόβλημά σου, όχι δικό μου. Στο κάτω-κάτω δεν έγραψα ό,τι έγραψα για να φτιαχτεί κανένας. Είπα απλά την άποψή μου, κάτι που απ’ όσο ξέρω δεν απαγορεύεται (και είναι εντελώς παρανοϊκό, από τη μία να υποστηρίζεις ότι όλοι μπορούμε να λέμε την άποψή μας, αλλά από την άλλη, να λογοκρίνεις την άποψη του οποιουδήποτε επειδή αυτή σε ξενερώνει). Και ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει αν θεωρείς τον τρόπο που γράφω λόγιο ή ρητορικό. Έτσι γράφω και αν σου αρέσει, καλώς. Αν δε σου αρέσει πάλι, δεν σε υποχρέωσα να διαβάσεις αυτά που γράφω, έτσι δεν είναι;

      Τέλος, προτιμάω να φαίνομαι σε ορισμένους σαν κι εσένα ‘υπερβολικά ευγενικός’, παρά σε όλους τους άλλους, ανάγωγος γελαδάρης (φαίνεται έτσι σας μαθαίνουν εκεί στο New York).

      azrael
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 14:24

      Φϊλε Νεοϋορκέζε , εάν κατεβάζεις παράνομο software «έτσι επειδή μπορείς» δεν σέβεσαι τον πνευματικό μόχθο του δημιουργού του και είσαι κλέφτης.

      Εάν είσαι φτωχός , τότε είσαι φτωχός κλέφτης , εάν είσαι πλούσιος , τότε είσαι πλούσιος κλέφτης.

      Κλέβουμε λοιπόν , έτσι? . Τόσο απλά. Επειδή το πνευματικό δημιούργημα είναι αϋλο. ΟΚ φίλε. Μην σου κάνει εντύπωση που εγώ μπορώ να κλέψω και δεν θέλω? Λυπάμαι. Ξέρω που είναι η mininova, το utorrent και το rapidshare , ευχαριστώ δεν θα πάρω.

      Για τους χαρακτηρισμούς χαχόλοι και αμόρφωτοι, απολογήθηκα πριν γράψεις το ποστ σου , διάλεξες όμως να το αγνοήσεις. Πάει καλά.

      Εάν όμως δεν καταλαβαίνεις την έννοια της προστασίας του Πνευματικού Δικαιώματος και επιλέγεις να χέζεις (μπαρδόν) επάνω του – ε τότε δεν είσαι από την Νέα Υόρκη , στανταράκι , φίλε

      Επίσης την Αγία Πατάτα να μην την ξαναπιάσεις στο στόμα σου , αμαρτωλέ – παρα μόνο τηγανητή , εις το όνομα της Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος : του Παραμυθά , του Μάγειρα και της Μάγισσας Κλο-κλο

      azrael
      Ο μοναδικός εν ζωή μυροβλίζων άγιος

      Ευγενία
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 21:10

      Λοιπόν παιδιά, σας διαβάζω όλους, γράφω σπάνια. ‘Ομως κάπου νομίζω οτι τα έχετε κάνει θάλασσα.Το 90% όλων σας, ζητούσατε μετά μανίας από τον Παραμυθά να πουλήσει την «πραμάτεια» του, πότε, που, τα θέλουμε όλα! Τι είναι αυτό που σας πείραξε τώρα; Η απομυθοποίηση; Κρίμα. Μου είχατε φανεί ΛΙΓΟ πιό ώριμοι.Τώρα ξαφνικά γίνατε πολύ σκληροί και πικροί.Αυτή ήταν η αγάπη που του είχατε; ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

      Ζάχος Σαμολαδάς
      22 Δεκεμβρίου 08 στις 7:46

      Μιά διόρθωση μόνο για τον τόπο εμφάνισης του Παραμυθά στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα 22 Δεκεμβρίου ο Παραμυθάς θα μιλήσει σε παιδιά και γονείς στο 36ο Δημοτικό Σχολείο, Αγίας Σοφίας 66.Όποιος θέλει να τον δει είναι καλοδεχούμενος στη γιορτή μας

      Mika
      22 Δεκεμβρίου 08 στις 16:33

      Εγω πάλι θέλω να πω να μην μου στεναχωρείτε τον Παραμυθά μου! Και Χρόνια Πολλά σε όλους!

      Κοκκινοσκουφίτσα
      22 Δεκεμβρίου 08 στις 17:30

      επειδή εγώ προσωπικά θεωρώ ότι είμαι ανάμεσα στις «κυρίες» που αναφέρονται στα σχόλια, είτε πραγματικά αναφέρονται σε εμένα, είτε όχι, οφείλω να αναγνωρίσω
      α) ότι είμαι χαχόλα
      β) ότι είμαι αμόρφωτη και
      γ) ότι αυτός ήταν ο λόγος που παραδέχθηκα και εγώ ότι μου φάνηκε ¨κάπως» που είδα τιμές (σόρι, αλλά υπάρχουν πράγματα που γράφονται και μετά δεν μπορείς να τα πάρεις πίσω, γιατί «γράφουν» μέσα)
      Επίσης οφείλω να αναγνωρίσω ότι είμαι υποκρίτρια και χρησιμοποίησα τη δικαιολογία με τις τιμές για να πω κάτι άλλο από αυτό που ένιωθα και είπα.
      και δεν σέβομαι και τον πνευματικό κόπο του άλλου (πράγμα άλλωστε που φάνηκε και στο ίδιο το σχόλιο που έκανα) και όποτε μου δοθεί ευκαιρία κλέβω το Κράτος και οποιονδήποτε μου κάθεται πρόχειρος αδιαφορώντας για δικαιώματα και τις ηθικές και νομικές μου υποχρεώσεις. και οπωσδήποτε υπερχρεώνω τους πελάτες μου, όποτε μπορώ.
      σας ευχαριστώ που μου δείξατε όλες αυτές τις «αλήθειες» για μένα και για τις άλλες κοπελιές που «τόλμησαν» να γράψουν τη γνώμη τους. εγώ προσωπικά είδα το φως. και κατάλαβα ότι δεν υπάρχει λόγος για περαιτέρω ανάλυση και επιμονή, οπότε μάλλον δεν θα ξαναενοχλήσω. συνεχίστε μόνοι σας

      gclito
      14 Ιανουαρίου 09 στις 23:11

      Πολύ κακό για το ΤΙΠΟΤΑ!!! Γιατί πρέπει πάντα να κάνουμε την τρίχα τριχιά; Τώρα, θα μου πείτε, κι εσύ που το θυμήθηκες κάτι βδομάδες αργότερα; Πολύ απλά τώρα ανακάλυψα το blog του Παραμυθά και ειλικρινά έφριξα με πολλά απ’ όσα διάβασα εδώ. Αναλύσεις, επεξηγήσεις, υποθέσεις, επιχειρήματα και αντιεπιχειρήματα, ειρωνείες, μπιχτούλες και δε συμμαζεύεται για κάτι τόοοοσο απλό όσο η πώληση (ναι, ΜΕ τιμές! γιατί χωρίς, ειλικρινά δεν το κατάλαβα) μερικών ταπεινών dvds! Έλεος νυχτιάτικα!

Σχολιάστε