Ας γελάσουμε και λίγο

gelia

Εδώ και κάποιο καιρό,  με όλο αυτό το ζόρι και τη μαυρίλα που υπάρχει γύρω μας, βλέποντας στους δρόμους και στα μαγαζιά τόσα πολλά κατεβασμένα μούτρα και γενικό εκνευρισμό και επιθετικότητα, αναρωτιέμαι αν χάθηκε το χιούμορ σ΄αυτόν τον τόπο. Σε όλη τη Δικτατορία, που αυτή θεωρώ ότι είναι η χειρότερη περίοδος που έχουμε γνωρίσει από το 1950 και μετά, οι άνθρωποι δεν έχαναν το χιούμορ τους κι αυτό φαινόταν από τα ανέκδοτα που κυκλοφορούσαν για την πολιτική κατάσταση, την κοινωνική, τους στρατιωτικούς, τους πολιτικούς και λοιπά. Θυμάμαι ακόμα –γιατί κοίταξα τότε το ρολόι μου –  στις 21 Απριλίου του 1967, στις 11.30 το πρωί, άκουσα το πρώτο ανέκδοτο για την Δικτατορία, που είχε γίνει μερικές ώρες πριν, τα χαράματα!!!  Εκείνη την εποχή, υπήρχαν μόνο δύο κανάλια τηλεόρασης –κι αυτά δοκιμαστικά- η Ε.Ρ.Τ. και η Υ.ΕΝ.Ε.Δ.  (Υπηρεσία Ενημέρωσης Ενόπλων Δυνάμεων) που ανήκε στον στρατό. Ένας τύπος, λοιπόν, ξυπνάει το πρωί να πάει στη δουλειά του, και πριν αρχίσει να τρώει πρωινό, ανοίγει την τηλεόραση στην Υ.ΕΝ.Ε.Δ. Εκεί έχει μία μπάντα που παίζει συνέχεια στρατιωτικά εμβατήρια. Τσαντίζεται κι αλλάζει το κανάλι και πάει στην Ε.Ρ.Τ. Εκεί, όμως, είναι ένας φαντάρος με ένα αυτόματο όπλο γυρισμένο πάνω του και του λέει: «Γύρνα αμέσως κουφάλα πίσω στην Υ.ΕΝ.Ε.Δ. γιατί σ’ έφαγα». Χα, χα, χα… Έτσι, λοιπόν, απορούσα πώς τόσα χρόνια δεν είχαν ακούσει κανένα ανέκδοτο για την κατάσταση! Φαίνεται, όμως, ότι εγώ δεν είχα τις κατάλληλες επαφές, γιατί όπως ανακάλυψα υπάρχουν αρκετά ανέκδοτα για την κατάσταση που εγώ δεν τα είχα ακούσει. Μου έστειλαν  κάποια από αυτά πριν λίγες μέρες, κι έτσι σήμερα αποφάσισα να τα ανεβάσω εδώ, για την περίπτωση που κι εσείς δεν τα έχετε ακούσει.

1. Πώς αδυνάτισες έτσι… μισθός έμεινες!
2.  Στους γονείς μου οφείλω το «ζην», στον δάσκαλό μου το «ευ ζην», στην Eurobank 30.000 ευρώ, στην Πειραιώς 22.000 ευρώ, στην εφορεία 12.000 ευρώ…
3. Μπαίνει μια μέρα ένας άνεργος σε μία επιχείρηση και ρωτάει τον διευθυντή αν υπάρχει καμιά δουλειά γι’ αυτόν.
– Βεβαίως, απαντάει εκείνος, υπάρχει μια θέση. Κάθε εβδομάδα θα πρέπει να έρχεσαι τις τρεις μέρες και να δουλεύεις δύο ώρες την ημέρα. Ο μισθός σου θα είναι 2.500 ευρώ τον μήνα, θα έχεις εταιρικό αυτοκίνητο και κινητό και  μια ξανθιά, μοντέλο, για γραμματέα.
– Πλάκα μου κάνεις, ρωτάει ο τύπος.
– Εσύ άρχισες πρώτος τις πλάκες, του λέει ο Διευθυντής.
4. «Πώς πέθανε ο τελευταίος Έλληνας συνταξιούχος»;  «Πάγωσε μαζί με τη σύνταξή του».
5. Ένας τύπος λέει στους φίλους του με πόνο στη φωνή: «Σήμερα, είδα πόσο μικρό τον έχω, δυστυχώς! Δεν πρόλαβα να τον χαϊδέψω λίγο κι αυτός χάθηκε από τη φούχτα μου! Τι γελάτε, ρε;  Εσείς, δηλαδή, έχετε μεγαλύτερο μισθό;»
6. Πληκτρολόγησα στο GOOGLE. GR  «Happy new year» και μου έβαλε μήνυμα: «Not available in your country».
7. «Η χώρα διαλύεται από την αδιαφορία. Αλλά τι με νοιάζει εμένα»;
8. «Αναπολώ την εποχή που χρωστούσα μόνο μαθήματα».
9. «Δεν είναι ότι δεν είμαστε επαναστάτες. Απλώς είμαστε άτυχοι που δεν είναι όπλο ο καναπές…».
10. Διάλογος παντρεμένου ζευγαριού σε περίοδο οικονομικής κρίσης.
– Αγάπη μου, έχω γκόμενο.
– Εργάζεται;
Και να και κάτι που μου ήρθε με e-mail καθώς ανέβαζα το ποστ. «Και επιτέλους να βγει ένας μαθηματικός να μας πει υπεύθυνα πόσο μας κάνει το, φτωχός πλην τίμιος».
Αυτά και καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

ένα σχόλιο στο “Ας γελάσουμε και λίγο”

Σχολιάστε