Αρνάκια και πράσινα άλογα…

Σας είχα υποσχεθεί ότι σήμερα θα βάλω εδώ κάποιες σκέψεις μου, που καθιερώθηκε να τις ονομάζουμε «σεντόνια», όπως ονόμασε αυτά τα κείμενα ο γιος μου, δηλαδή «μακρινάρια», που λέω εγώ. Μοιάζει – από τα σχόλιά σας – να σας ενδιαφέρουν. Κι αφού από την αρχή είπαμε ότι αυτό το blog θα πάει όπου θέλετε εσείς, εντάξει θα γράφω διάφορα πράγματα που σκέφτομαι. Είχα κάτι άλλο στο νου μου, αλλά αρχίζοντας να γράφω μοθ βγήκε κάτι άλλο. Αυτό: Θα ήθελα να σας παρακαλέσω θερμά να μη δέχεστε τίποτα από αυτά που λέω επειδή το λέω εγώ. Μπορεί ό,τι λέω να είναι για μένα έτσι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι έτσι και για σας ή γενικότερα. Προσωπικά μιλάω για ό,τι έχω δει με τα ματάκια μου και το ξέρω, δεν είναι θεωρίες, δεν είναι «πιστεύω», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι έτσι και για σας ή ότι εσείς πρέπει να τα δεχτείτε. Ό,τι λέω είναι απλώς μια αφορμή για να δείτε από μόνοι σας αν αυτό που λέω είναι έτσι· οπότε αν δείτε οι ίδιοι, από μόνοι σας ότι είναι έτσι, τότε θα είναι δικό σας, θα το έχετε δει οι ίδιοι, θα το ξέρετε, δεν θα το δεχτείτε επειδή σας το λέει κάποιος, δεν θα το πιστέψετε απλώς. Δεν έχει ειπωθεί τίποτα πιο κενό από το «πίστευε και μη ερεύνα»· αν ήταν έτσι απλό, τότε θα «αγαπάγαμε αλλήλους» από τότε που ειπώθηκε, αλλά όπως ξέρετε δεν ήταν ποτέ έτσι και δεν θα είναι ποτέ έτσι αν δεν δούμε οι ίδιοι από μόνοι μας ότι αυτό το «αγαπάτε…» αν δεν γίνει αναπόσπαστο, αβίαστο, μέρος της καθημερινής μας ζωής τότε, ως ιδέα μόνο, ως ιδανικό δεν έχει καμιά αξία. Το κυνήγι ενός ιδανικού – δηλαδή κάτι που ΘΑ φτάσω κάποτε, είναι απλώς άλλοθι για να μην κάνουμε ποτέ αυτό που πρέπει τώρα. Και κανείς δεν μπορεί να σας πει τι είναι αγάπη. Θα ανακαλύψετε μόνοι σας τι είναι αγάπη, απλώς διαγράφοντας ό,τι δεν είναι. Αγάπη ΕΙΝΑΙ ό,τι μένει όταν φύγουν όσα ΔΕΝ είναι. Ίσως ξαναμιλήσουμε γι’ αυτό. Τώρα: τα λέω όλα αυτά, γιατί από τότε που άρχισε να υπάρχει ετούτο το blog, ανακάλυψα και τα διάφορα άλλα blogs – εκατοντάδες – που υπάρχουν. Μέσα σε όλη αυτή τη θάλασσα λαχτάρας για επικοινωνία, μοίρασμα αισθημάτων και σκέψεων, ανησυχίας για το αύριο, μοναξιάς, θλίψης, δημιουργικότητας, φαντασίας, βλακείας, ευφυΐας, και άλλα, μπορεί κανείς να διακρίνει – πότε εδώ και πότε εκεί – να πλανιέται και το «σύνδρομο του γκουρού» μερικών. Άνθρωποι, δηλαδή, που «αυτοί ξέρουν» και πρέπει οι άλλοι να δεχτούν αυτό που ξέρουν γιατί έτσι επιβεβαιώνονται, δικαιώνονται, είναι κάποιοι. Μακριά. Είναι τραγικό πόσο βαθιά έχουμε διαμορφωθεί από παιδιά να είμαστε άνθρωποι από δεύτερο χέρι. Ακούτε τι λένε, αλλά μη δέχεστε ανεξέλγκτα ποτέ τίποτα από κανέναν, όποιος κι αν είναι αυτός, μόνο ανακαλύπτετε μόνοι σας αν είναι έτσι ό,τι σας λένε. Να είστε οι ίδιοι μέσα σας ο οδηγητής και ο οδηγούμενος, ο δάσκαλος κι ο μαθητής. Το βιβλίο της ψυχής σας είναι το βιβλίο όλης της ανθρωπότητας από τότε που εμφανίστηκε. Διαβάστε το. Μην περιμένετε να σας το ερμηνεύσουν. Σας παρακαλώ, λοιπόν, με όλη μου την καρδιά, μην δέχεστε αυτά που σας λέω, ελέγξτε τα. Είναι σαν να ανοίγετε έναν τηλεφωνικό κατάλογο και ψάχνετε έναν αριθμό. Πρέπει να τον καλέσετε μετά οι ίδιοι για να ξέρετε σίγουρα ότι αυτός που ψάχνετε βρίσκετε σ’ αυτόν τον αριθμό. Μη ζητάτε ποτέ ψυχολογική βοήθεια, γιατί όλο και κάποιος θα είναι εκεί για να σας τη δώσει και τότε τη βάψατε. Βοήθεια για τα υδραυλικά σας, για τα επαγγελματικά σας, για κάποια σωματική ασθένεια, για να μάθετε μια ξένη γλώσσα, να οδηγείτε κ.λπ. ναι. Όχι για να εξηγήσετε ή για να μάθετε την ψυχή σας. Η ψυχολογική εξάρτηση παραμονεύει, για να σας φυτέψει μέσα σας, το φόβο. Και ο φόβος είναι η αρχή κάθε κακού. Γι΄ αυτό να αμφισβητείτε όλα όσα σας λέω. Αμφιβάλετε για όλα που διαβάζετε εδώ και ψάξτε τα μόνοι σας. Δεν ξέρω αν επικοινωνούμε, κατ’ αρχήν λεκτικά και μετά – και το σοβαρότερο – βαθύτερα, πέρα και πίσω από τις λέξεις. Δεν ξέρω, δηλαδή, αν δίνουμε κατ’ αρχήν στις λέξειsheeps.bmpς το ίδιο περιεχόμενο. Έτσι επιτρέψτε μου να σταματήσω προς το παρόν εδώ και να τελειώσω με κάτι που μοιάζει αστείο σε πρώτη ματιά, αλλά που δεν είναι καθόλου.

Πριν καμιά δεκαπενταριά χρόνια, όταν είχαμε πρωτοέρθει να μείνουμε εδώ στην εξοχή, μας επισκέφθηκαν μια Κυριακή μερικοί φίλοι που έφεραν μαζί τους κι έναν κύριο που τον συναντούσα για πρώτη φορά. Βγήκαμε έξω για να δει τη θέα, και στον απέναντί μας λόφο, έβοσκαν αρνάκια, όπως ακριβώς και χτες το πρωί που τράβηξα αυτή τη φωτογραφία που βλέπετε. Τα αρνάκια είναι γύρω από το σπίτι. Προσπάθησα εδώ να αποκαταστήσω όσο μπορούσα με μεγαλύτερη ακρίβεια το σύντομο διάλογο που έγινε πριν χρόνια, ανάμεσα σε εκείνο τον κύριο κι εμένα.
Κοιτάζαμε, λοιπόν, το λόφο κι εγώ, δείχνοντάς του το κοπάδι, είπα:

Εγώ: Φοβερά το αρνάκια, ε;
Κύριος: Α, μην το συζητάτε κι εμένα μ’ αρέσουν τρομερά!
Εγώ: Ναι κι εμένα.
Κύριος: Τι τα θέλετε, είναι το κάτι άλλο!
Εγώ: Εμείς εδώ έχουμε πολλά.
Κύριος: Α, είστε πολύ τυχεροί! Στην Αθήνα…
Εγώ: Ε, ναι, πού να βρεις στην Αθήνα κάτι τέτοιο;
Κύριος: Χα, χα, χα, ναι… Φαντάζεστε να έβοσκαν αρνάκια στον Λυκαβηττό;
Εγώ: Χα, χα, χα…
Κύριος: Ενώ, εδώ… Μη το συζητάτε… Ντόπιο αρνί; Πού να το βρεις στην Αθήνα;
Εγώ: Δεν κατάλαβα, μήπως εννοείτε…
Κύριος: Ναι, άλλο είναι το ντόπιο αρνάκι με πατάτες στο φούρνο, κι άλλο ένα αρνάκι πού δεν ξέρεις από πού το έχουν φέρει κι αν είναι κατεψυγμένο ή…
Εγώ: Δηλαδή, τόση ώρα που μιλάμε εννοείτε το αρνάκι ψητό; Για φαγητό δηλαδή;
Κύριος: Ε, ναι τι άλλο; Δεν ξέρω εσείς πώς το προτιμάτε, αλλά για μένα αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να μαγειρεύεις το αρνάκι. Στη σούβλα ή φρικασέ δεν μ’ αρέσει καθόλου… Ε, άντε και μπριζολάκια στα κάρβουνα…
Εγώ: Α!… Μάλιστα… Αλλά… Δηλαδή… Να, εγώ ξέρετε είμαι χορτοφάγος και δεν εννοούσα ότι μ’ αρέσει το αρνάκι στο φούρνο, αλλά ότι εδώ στην εξοχή μ’ αρέσει να βλέπω, το πρωί που ξυπνάω, τα αρνάκια να βόσκουν στο μεγάλο οικόπεδο εκεί στο λόφο, απέναντι από το σπίτι μας…

Καληνύχτα.
Καλή εβδομάδα.

Σας φιλώ πολύ
Π.

13 Σχόλια στο “Αρνάκια και πράσινα άλογα…”

      marilia
      29 Απριλίου 07 στις 22:53

      Γιατί έχω την αίσθηση ότι παρόμοιοι διάλογοι γίνονται καθημερινά; Και γιατί είμαι σχεδόν σίγουρη ότι, όσο πάει, αυτοί οι διάλογοι θα επικρατήσουν; Ξέρω, είμαι γρουσούζα, γκρινιάρα και απαισιόδοξη… χμ…

      Καληνύχτα! 🙂

      dakis
      29 Απριλίου 07 στις 23:04

      Με τέτοιους διαλόγους το μόνο που μπορείς να πεις είναι ότι ο Ιονέσκο τώρα δικαιώνεται. Το Θέατρο του παραλόγου είναι εδώ. Η λογική της ασυναρτησίας…

      ARISTEA
      30 Απριλίου 07 στις 1:23

      αγαπητε Παραμυθα,
      δεν μπορουμε να μην δεχομαστε τις αποψεις των αλλων για διαφορα θεματα οποια και αν ειναι αυτα.
      δεν πρεπει να εχεις ζησει τα παντα για να μπορεις να εκφερεις τοτε και μονο γνωμη.
      ειναι και ορισμενα πραγματα που δεν μπορεις να εκφερεις γνωμη κατοπιν εορτης πχ:θανατος
      ο καθενας απο μας, βλεπει τα πραγματα απο το δικο του οπτικο πεδιο με τα δικα του μετρα και σταθμα,βιωματα και οικογενειακα στεραιοτυπα.
      αλλα ειναι και ορισμενοι που τους βολευει πολυ μα παρα πολυ η ετοιμη φορμα της ιδεας.
      για δυο λογους :δεν χρειζετε να σπασουν το κεφαλακι τους για να βρουν κατι, ο τυπος του βαριεμαι πολυ!!!
      και δευτερον οταν γινει οτι γινει φταιει ο αλλος αυτος ,που μου το ειπε και οχι εγω που τον ακουσα ,ο τυπος του δεν γουσταρω ευθυνες.

      δυστυχως δεν εχουμε τον χρονο να σχηματησουμε τις καταδικες μας αποψεις σε ολα οσα θα θελαμε και μας απασχολουν.

      γι αυτο καποιες φορες «τρομε» ….ετοιμο φαγητο!!!!

      Αληθεια ειστε χορτοφαγος εντελως ;ουτε τυροκομικα ουτε αυγα;
      ρειξτε και καμια ιδεα συνταγης να δουμε τι καλο τρωνε οι χορτοφαγοι,δεν κανω πλακα!

      καλα καλη πρωτομαγια
      καλα καλο μηνα
      καλα καλη εβδομαδα
      πολλα πολλα φιλια

      bonne nuit!

      mpampakis
      30 Απριλίου 07 στις 16:07

      Και ούτε τα προσχήματα, έτσι; Αυτό είναι το εκπληκτικό σε τέτοιες περιπτώσεις, ότι το ένα μέρος θεωρεί παγκόσμια αποδεκτή την άποψή του και δεν κρατιέται ούτε για λίγο, ούτε για να δει ότι ο άλλος είναι χορτοφάγος. Ή, ακόμα και αν δεν είναι χορτοφάγος, μιλούσε καθαρά για την ομορφιά του κοπαδιού των προβάτων.

      Την καλημέρα μου.

      Παραμυθάς
      30 Απριλίου 07 στις 16:19

      Δυο λόγια για την Αριστέα: Κατ’ αρχήν δεν είμαι «veagan», δηλαδή τρώω τυροκομικά, αυγά και τέτοια. και δεν είμαι …»εντελώς» χορτοφάγος – δηλαδή φανατικός για θρησκευτικούς λόγους. Υπάρχουν μερικές φορές -κυρίως σε ταβερνάκια στη θάλασσα- που τρώω ψάρι, κι όταν βρεθώ κάπου που έχουν μαγειρέψει για τα παιδιά τους κεφτέδες και πατάτες τηγανητές, δίνω τα ρέστα μου γιατί είναι το αγαπημένο μου παιδικό φαγητό.

      ΧοΧλΙδΆκΙ
      30 Απριλίου 07 στις 18:56

      Παραμυθά μου, είμαι στο εξωτερικό εδώ και μερικά χρόνια και αυτό που έχει καθιερωθεί εδώ είναι «πως όλα θέλουν τον ειδικό τους.» Πριν από λίγο καιρό συνάντησα μια κυρία από Ελλάδα και μου είπε πως και εκεί οδεύουν τα πράγματα σε αυτές τις λύσεις. Και μιλάω συγκεκριμένα για τους «ειδικούς της ψυχής», τους οποίους δεν απορρίπτω γενικά, αλλά εμένα δεν μου έλειπε–και λείπει–αυτο εδώ. Μου λείπει ένας φίλος να πιω έναν καφέ, χωρίς να φοβάμαι να δείξω αυτό που είμαι και χωρίς να φοβάμαι πώς θα μεταφερθούν τα λόγια μου την επόμενη μέρα. Μου λείπουν οι κοινές εμπειρίες, σημεία αναφοράς και επικοινωνίας να μοιραστώ και να ακούσω τον άλλον γιατί το θέλω, και όχι γιατί «πρέπει να μου αδειάσει τα σκουπίδια του.» Κατέφυγα στην λύση του ειδικού (για να είμαστε ακριβείς με παρέπεμψαν γιατί κατι δεν πήγαινε καλά), για να καταλάβω μετά από δύο μήνες πως τελικά «πρόβλημά» μου ήταν η επικοινωνία. Τον έκοψα μαχαίρι και είπα τέλος «στο σύνδρομο των γκουρού», ας γίνω και εγώ ο γκουρού του εαυτού μου!
      Μία λύση είναι και τα blog….είναι σαν δολώματα σε αυτή την ιστοθάλασσα που ο καθένας μας περιμένει «να τσιμπήσει το ψάρι.»

      Καλή Πρωτομαγιά, Παραμυθά.

      ARISTEA
      30 Απριλίου 07 στις 22:07

      αγαπητε Πραμυθα,
      Eπειδη ημουν ,ειμαι και θα ειμαι «ο επιμενων νικα» θα επιμεινω σε ενα θεμα το οποιο ψαχνει απαντηση και μονο εσεις θα μπορεσετε να μου την δωσετε.Ειμαι κατοικος εξωτερικου και εχω δυο παιδια.

      Ειναι πολυ μεγαλο προβλημα για τους Ελληνες του εξωτερικου που δεν εχουν αμεση προσβαση στα μεγαλα αστικα κεντρα της χωρας που ζουν, να μεταφερουν την τοσο ομορφη γλωσσα μας στα παιδια τους.

      Η ελληνικη κρατικη τηλεοραση στο εξωτερικο εχω την εντυπωση πολλες φορες οτι υπαρχει μονο για μοστρα,να λεμε και καλα οτι υπαρχει.
      Εκτος απο ποδοσφαιρο, που ειναι σε ολο τον κοσμο αλλα αθληματα που υπαρχουν σε ολο τον κοσμο επισης και πολυ κοινοβουλειο δεν εχω δει κατι που θα μπορουσε να τραβηξει την προσοχη των παιδιων μου ωστε να μπουν στην διαδικασια να συγκεντροθουν στην εικονα και τον ηχο της τηλεορασης.Της Ελληνικης κρατικης τηλεορασης.

      Με αυτον τον τροπο θα ειχαν και μια αλλη οπτικο ακουστικη πλευρα της γλωσσας που μιλαει η μητερα τους..Δεν ειναι απαραιτητο να γινουν μικροι Ξενωφων Ζολοτας,αλλα να μπορουν να γινονται κατανοητοι απο την εξ Ελλαδος οικογενεια τους.

      Αν και τα ελληνικα βιβλια -παραμυθια δεν λειπουν απο το σπιτι μας,δεν απατομαι οτι το παιδι στην σημερινη εποχη μαθαινει πολυ περισσοτερα απο την τηλεοραση παρα απο τον/την κουρασμενους απο την καθημερινη ολοημερη εργασια μπαμπα/μαμα.
      Αλλωστε εγω που ειμαι μητερα τους εβλεπα αρκετη για την εποχη μου τηλεοραση.
      Για αυτον το λογο επιμενω αγαπητε Παραμυθα ,οτι η δουλεια σας γυρω απο το παιδι στην ελληνικη τηλεοραση ως σημερα πρεπει να μεταφερθει σε νεα τεχνολογικη μορφη.Εννοω βεβαια τα πολυ γνωστα σε ολους μας dvd.

      Πιστευω πως ειναι μια δουλεια αρκετα χρονοβορα και πολυεξοδη για να γινει ,λογο της ταχυτατης εξεληξης της τεχνολογιας και τον μεσων πληροφορηκης,οχι ομως και ακατορθωτη!

      Θα ηταν πολυ ομορφο να μπορουσα να εχω στην τηλεοραση μου ενα η πολλα δισκακια με τις τηλεοπτικες σας εκπομπες για παιδια παρα να βλεπουν τα διαφορα τρελλα «αμερικανικα –ευρωπαικα-ασιατικα»που κυκλοφορουν εδω, αλλα και στην Ελλαδα πιστευω, που εκτος σκοτομων και αθλιοτητας δεν προσφερουν τιποτα αλλο στα παιδια .

      Προσπαθω να ελεγχω οσο μου ειναι δυνατων ,το τι βλεπουν τα παιδια μου στην τηλεοραση .
      Προτειμω να τους αγοραζω ενα –δυο δισκακια το μηνα παρα να εχουν μπροστα τους ολη μερα ,καθε μερα τα διαφορα ειδικα καναλια τηλεορασης ,δορυφορικης η καλοδιακης,που δεν ειμαι και τοσο σιγουρη για το προγραμμα τους και κυριως για τις διαφημησεις τους!.

      Για τον λογο αυτο, αν και διαβασα σχεδον ολα οσα εχετε γραψει στην ιστοσελιδα σας αποφασισα να επιμεινω στην διακινηση της δουλειας σας μεσω διαδυκτιου.

      Τωρα αν στην σελιδα του παραμυθα θελετε να εχετε μονο φιλικη συναναστροφη με τον κοσμο και κυριως τα ατομα που σας γνωρισαν ως Παραμυθα και τωρα εχουν γαιδουρεψει,και εγω μαζι!!!!ειναι αλλο!!!

      Τιποτα δεν σας εμποδιζει να υπαρχουν και τα δυο παραλληλα,το «κοπροσκυλο» ο γιος σας δηλαδη ,να ειναι καλα να φτιαξει μια νεα ιστοσελιδα αγορων η να προωθησετε την δουλεια σας μεσω καποιου αλλου διαδυκτιακου τοπου ηλεκτρονικων αγορων.
      Καπως ετσι θα μπορουσα να σας βρω και εγω και τα παιδια μου!

      Τελος αν δεν σας φαινεται σωστο η απολαβη χρηματων για την δουλεια τοσων χρονων! για τον αλφα η βητα ηθικο προσωπικο σας λογο, μπορειτε να εξηπυρετησετε, με τον Παραμυθα και τα παραμυθια του ,πολλους φιλανθρωπικους οργανισμους για παιδια και οχι μονο.
      Μην τα περιμενουμε και ολα απο την κυρα Ελλαδιτσα και τα σαινια που την κυβερνουν κατα καιρους!

      Ελπιζω να μην σας κουρασα με τις ιδεες μου,αγαπητε Παραμυθα!Θα ηθελα να σας εχω σε δισκακι και να μπορω να σας βλεπω με τα παιδια μου οση ωρα θελω οποτε θελω ακομα και στο αυτοκινητο μου !

      καλο σας μηνα
      πολλα φιλια

      natasaki
      30 Απριλίου 07 στις 23:18

      ……»για ό,τι έχω δει με τα ματάκια μου και το ξέρω, δεν είναι θεωρίες, δεν είναι “πιστεύω”, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι έτσι και για σας ή ότι εσείς πρέπει να τα δεχτείτε.»……..

      Μα, παραμυθά μου, ανάμεσά μας δεν υπάρχει «πρέπει»-εμείς είμαστε φίλοι, που είχαμε «χαθεί» για καιρό και τώρα-ευτυχώς-ξαναβρεθήκαμε! Ξέρουμε(μη ρωτήσεις πώς, απλά το ξέρουμε…)πως μας αγαπάς όσο κι εμείς σε αγαπάμε, κι εδώ μιλάμε όπως με τους φίλους μας. Τώρα, αν αυτές οι σκέψεις μας ταιριάζουν ή όχι, νομίζω έχεις δει στα σχόλια ότι δεν συμφωνούμε πάντα και δεν σου απαντάμε σε όλα…..μέχρι να το δουλέψουμε και να το κάνουμε βίωμα, όπως λες. Είμαστε «ψαγμένοι» τύποι, εσύ το είπες πρώτος! Παρ’ ότι η γενιά μας ανατράφηκε με περίεργο τρόπο , το παλεύουμε…Και, τώρα που φτάσαμε να αναθρέψουμε την επόμενη γενιά, νομίζω πως οι περισσότεροι από μας προσπαθούμε να βρούμε καινούριους τρόπους, να αλλάξουμε πράγματα, να δοκιμάσουμε και να δοκιμαστούμε, να ακούσουμε περισσότερο τα παιδιά μας και να μάθουμε μαζί τους………

      Πολλά φιλιά και μια μεγάλη αγκαλιά

      Υ.Γ. Όσο για το «αστείο» τι να πω… φρίκη! Αν οι άνθρωποι βλέποντας αυτή την εικόνα σκέφτονται αρνάκι στο φούρνο με πατάτες, εγώ θα πάω να ζήσω με τους λύκους! ……..

      Vanda
      4 Μαΐου 07 στις 12:47

      Αγαπητέ Παραμυθά,
      η έφραση «πίστευε και μη ερεύνα» έχει και μία άλλη εκδοχή εάν βάλουμε ένα τόσο δα κόμμα «,» δηλαδή «πίστευε και μη, ερεύνα».
      Προτιμώ αυτήν!

      to mikro manini
      5 Δεκεμβρίου 07 στις 15:52

      θα συμφωνήσω με την vanda , κάποτε μου το έχει εξηγήσει κάποιος ότι εκείνη την κόμμα την έφαγαν κάποιοι ή γιατί δεν ήξεραν να μεταφράσουν ή γιατί πεινούσαν πολύ..και τι να φάνε …φάγανε το φόβο των αγράμματων…μου θυμίζει διαφήμισεις στην τηλεόραση για γιαούρτια που λένε την μισή αλήθεια…
      ποτέ δεν το επιβεβαίωσα πάντως , μου φαίνεται πολύ πιο πιθανό όμως γιατί κάτι τέτοιο να πρεσβέυει ο χριστιανισμός … πριν βάλουν το χεράκι τους σε αυτήν οι πεινασμένοι παπάδες μας.

      καλή τους όρεξη…

      ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΜΑΡΚΑΡΑΣ Αρχ.Μηχ.
      2 Ιουλίου 10 στις 21:03

      ΑΝΑΠΛΑΘΟΝΤΑΣ & ΤΣΙΜΕΝΤΟ-ΦΥΤΕΥΟΝΤΑΣ στο ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ -ΔΑΣΙΚΟ ΠΕΔΙΟΝ του ΑΡΕΩΣ πάντα δε
      ταύτα
      “ΑΝΑΛΩΜΑΣΙ της ΒΛΑΣΤΗΣΕΩΣ”.

      Αθήνα, Μαιος 2010

      Αγαπητοί συμπολίτες Εννομου συμφέροντος.
      Κάτοικοι του περιβαλλοντικά καταπονημένου κέντρου της Αθήνας, ιδιοκτήτες ακινήτων, φορολογούμενοι, επανερχόμαστε με νέο φυλλάδιο για το Πεδίο του Άρεως, αυτή τη φορά για την ιστορία και τη νομοθεσία που το διέπει για να κατανοηθούν πλήρως οι λόγοι της αντίδρασης μας.

      -> Με το ΦΕΚ 201/27-7-1887 του Βασιλέως Γεωργίου Α εντάσσεται στο σχέδιο πόλεως
      το οποίο ρυθμίζει τον χώρο του Π.Α πάνω στο αντίστοιχο σχεδιάγραμμα με
      ερυθρές εστιγμένες γραμμές. Με έκταση 477 στρεμμ. το Πεδίον του Άρεως περιλαμβάνει
      και την αποκαλούμενη έκταση Φινόπουλου και το δάσος της Σχολής Ευελπίδων.
      -> Τον Ιούλιο του 1900 (ΦΕΚ) το ΠτΑ κηρύχθηκε «κήπος», αλλά δύο χρόνια αργότερα, στις
      10-12-1902 ο Βασιλεύς, κηρύσσει την έκταση ΔΑΣΩΤΕΟ ΑΛΣΟΣ, που σημαίνει ότι πρέπει να φυτεύεται και να τυγχάνει περιποίησης. Έκτοτε ο χαρακτηρισμός αυτός παρέμεινε σε ισχύ. Έχει σημασία αυτό, γιατί σε δασωτέα έκταση δεν μπορεί κανείς, μα
      κανείς να κατασκευάσει οτιδήποτε. Σκεφθείτε τα δάση που κάηκαν πρόσφατα στην Αττική.
      -> ΠΑΡΚΟ και ΑΛΣΟΣ σημαίνουν στον νόμο το ίδιο πράγμα: ΔΑΣΟΣ, κι ας είναι τα άλση μιας
      πόλης εν μέρει φυτεμένα από ανθρώπινο χέρι. Επειδή είναι απαραίτητα για την επιβίωση,
      προστατεύονται με αυστηρή νομοθεσία.
      -> Το 1927 συγκροτήθηκε η Επιτροπή Δημοσίων Κήπων και Δενδροστοιχιών και δόθηκε προτε-
      ραιότητα στη διαμόρφωση του ΠτΑ, αφού το διεκδικούσαν για κατασκευή Δικαστικού Μεγά-
      ρου και Εθνικού Θεάτρου, ενώ η εταιρία Πάουερ (η τότε ΔΕΗ) πετούσε εκεί τα προϊόντα
      εκσκαφής της σήραγγας του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου Κηφισιάς-Πειραιώς !
      -> Ο νόμος 4173 του 1929, άρθρο 150 παρ. 2 αναφέρει ότι τα κηρυχθέντα ως δασωτέα εδάφη
      δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άλλο σκοπό και κατόπιν αιτήσεως του Υπουργού
      Γεωργίας κατεδαφίζονται τυχόν εγειρόμενα κτίρια και κατασκευές.
      Το Πεδίο του Άρεως βρίσκεται μέσα στο ρυμοτομικό σχέδιο της Αθήνας, αλλά αυτό δεν
      σημαίνει ότι δεν είναι ΔΑΣΟΣ δασωτέο. Απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας του 1934.
      -> Σύμφωνα με το ΦΕΚ 282 Α του 1941 (μέσα στην Κατοχή !), το Πεδίο του Άρεως πρέπει
      υποχρεωτικά να συντηρείται και να επεκτείνεται.
      -> Στο φύλλο 4 τεύχος 4 της 10/11/1973 Εφημερίδας της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της
      Ελλάδος στο άρθρο 4 με τίτλο Πολεοδομία-Βασιλικά Διατάγματα «Περί Τροποποιήσεως του
      Ρυμοτομικού Σχεδίου Αθηνών» Εγκρίνεται ΜΟΝΟΝ στο Ναό των Ταξιαρχών, διαμόρφωση
      υπογείου χώρου για ανέγερση αποθήκης και αφοδευτηρίου. Στη δεύτερη παρ. αναφέρεται
      ότι η ανώτατη στάθμη της επικαλύψεως των ως άνω αναγερθησομένων υπογείων, αποθήκης
      και αφοδευτηρίου, σε κανένα σημείο της δεν επιτρέπεται να υπέρκειται της φυσικής
      στάθμης του εδάφους ( κάτι το οποίο σε έγγραφά της η Διαχειρίστρια Αρχή
      της Υπερνομαρχίας το παραβλέπει ).
      -> Διαχρονικά αργότερα θεσπίσθηκαν αυστηροί προστατευτικοί δασικοί
      νόμοι. Αρθρο 24 & 117 του Συντάγματος. Η υποχρέωση αναδάσωσης χάνεται μόνον εφόσον η συγκεκριμένη περιοχή δεν ήταν
      δασική πριν από το 1975. ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΗΡΥΓΜΕΝΗ
      ΔΑΣΩΤΕΑ, ΔΑΣΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ.
      -> Από το 1950 δημιουργείται το θέατρο Άλσος του Οικονομίδη, το Green Park και αργότερα το
      θέατρο Αλίκη. Παραχωρoύνται από την ΚΕΔ υπό τον ορο της ΜΗ ΚΟΠΗΣ ΔΕΝΔΡΩΝ
      & ΘΑΜΝΩΝ 5 ½ στρέμμ. στον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο. Όρος που εν μια νυκτί
      δεν ετηρήθη και παρεβιάστη η δε έκταση διαστρώθηκε με ταρτάν και κτιριακά συγκροτήματα αυθαίρετα και παράνομα! ( σχετ.αεροφωτογραφίες ).
      Ως πρόσφατα το ΠτΑ ποδοπατούνταν από χιλιάδες κόσμου σε εκθέσεις βιβλίων,
      Ανθοκομίας και παρόμοιες φιέστες. Ευτυχώς αυτό σταμάτησε, δεν ξέρουμε όμως πότε θα ξαναρχίσει……
      -> Έγγραφο 1595 της 4/7/08 του Δασάρχη σύμφωνα με το Αρχείο του, δηλώνει ότι
      οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις και πάσης φύσεως κατασκευές που έγιναν στο παρελθόν
      επί αναδασωτέας εκτάσεως του Πεδίου του Άρεως, όπως δρόμοι, πλατείες,
      αναψυκτήρια, θέατρο κλπ. εξαιρουμένων των εγκαταστάσεων του Πανελληνίου
      Γυμναστικού Συλλόγου ( παλαιό στίβο ), που εντάχθηκαν στο εγκεκριμένο
      Ρυμοτομικό Σχέδιο του Δήμου Αθηναίων, έγιναν χωρίς έγκριση της αρμόδιας
      δασικής αρχής δηλαδή αυθαιρέτως και χωρίς να έχει εγκριθεί αρμοδίως άδεια επέμβασης.

      Όλα τα άλλα, αγαπητοί συμπολίτες, είναι εκ του πονηρού. Οι πυρκαγιές του 2007 και του 2009, όπου και χάθηκαν 250,000 δασικά στρέμμ. μας κόβουν τον αέρα που αναπνέουμε, ανεβάζουν τη θερμοκρασία της πόλης κατά 2-3 βαθμούς και μας παροτρύνουν και εξαναγκάζουν σε…αγορά κλιματιστικών με κυβερνητικές επιδοτήσεις.
      Τώρα έρχονται και οι «παράπλευρες απώλειες» της περιβαλλοντικής καταστροφής από την «Ανάπλαση» του 2008 που & πότε θα ολοκληρωθεί και κοστίζει πάνω από 10 εκατομμύρια ευρώ €. Έτσι σε περιόδους «ισχνών αγελάδων» και πρωτοκαθεδρίας στην διαφθορά για την μικρή μας χώρα η σπατάλη δεν έχει τέλος. Ενώ η σύμβαση προέβλεπε ρητά να πάει το 59% σε κατασκευαστικές – οικοδομικές εργασίες και μόνον το 9% σε φυτοτεχνικές, κατανομή ούτως ή άλλως παράλογη για Δασική έκταση, τώρα ανατρέπονται τα ποσοστά και μας λένε σύμφωνα με τα έγγραφα τους ότι το 60% δαπανάται………. για φυτοτεχνικές εργασίες, επειδή ξεσηκώθηκε ο κόσμος.
      Και εύλογο το ερώτημα, πού ξέρει ο πολίτης πού πάνε τελικά τα τεράστια αυτά ποσά σε περίοδο κρατικής υπερχρέωσης…..όταν σημαντικές εκτάσεις εντός του Π.Α σφραγίζονται και συμπιέζονται με δομικά υλικά, κανάλια, σκάφες απο μπετό και πρόσθετους δρόμους.
      Το πρώην Φυτώριο εκτάσεως 8 ½ στρεμμάτων δεν περιλαμβάνεται στην εν λόγω Ανάπλαση και ενώ ο υπευθυνος ιδιώτης όφειλε και σε συνεργασία μαζί με τον Δντη του πάρκου να μεταφυτεύουν εντός της δασικής εκτασης τα δενδρύλλια, ολα τα παρελθόντα ετη ουδεμία ουσιαστική συντήρηση πραγματοποιήθηκε. Σήμερα λοιπόν υλοποιείται το προταθέν Αναπλαστικό Σχέδιο 08 του συγκεκριμένου Δημοσίου Εργου, το οποίο ΟΧΙ μόνον αφήνει στη τύχη του το Φυτώριο μαζί με τα δύο μικρά αυθαίρετα κτίσματα του αλλά και το εξαφανίζει κυριολεκτικά απο τον χάρτη α ) ανευ δενδρυλλίων και β ) το εξαφανίζει λογικά και απο τον προταθέντα προυπολογισμό καθότι η αντιπαραβολή των επίσημων σχεδίων της Μελέτης Εφαρμογής απεικονίζει υποδηλώνοντας τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ. Επιπλέον η έκταση των Κτιρίων Διαχείρισης πρόσωπο με την οδό Ευελπίδων αποτυπώνεται με πρόσθετες κατασκευές Μπετόν και σύμφωνα με τα σχέδια ως αποκλεισμένη απο την κοινχρησία και περιφραγμένη.

      Το κωμικοτραγικό και ηρωνικό της κατάστασης ειναι οτι αρχάς του 2010 ανακαινίστηκε μια μεγάλων διαστάσεων αίθουσα στο απέναντι ευρισκόμενο «5» Αστέρων ξενοδοχείο Park της Λεωφ. Αλεξάνδρας και της οποίας κύρια χαρακτηριστικά στο ολο «ντεκόρ» είναι κορμοί δένδρων που συγκρατούν την οροφή. Διορατικότατοι λοιπόν οι διαχειριστές του Park Hotel και για την αποτελεσματική προσέλκυση πελατών, υποψιαζόμαστε ορθά επραξαν & αντελήφθησαν οτι μετά το «Καταστροφικό πλήγμα απο την Συσσώρευση πολλαπλών δομικών επεμβάσεων και οικοδομικών κατασκευών στην εκταση του Π.Α» οι κάτοικοι αυτής της πολύπαθης πρωτεύουσας για να ανακαλύψουν ¨Τα Δένδρα¨ θα πρέπει να επισκέπτονται τα ξενοδοχεία και τα μουσεία μας!

      Μα, θα απορήσετε, δεν υπάρχει Επιτροπή Κατοίκων ; Ναι, υπήρχε, έκανε ορισμένες καλές πράξεις, αλλά αφότου η κ. Υπερνομάρχης δημοσιοποίησε τα έργα της «ανάπλασης» για αγνώστους λόγους η Επιτροπή προφανώς αυτοδιαλύθηκε. Ένα μέλος της απέμεινε, που, διαθέτοντας τα κλειδιά των περιφράξεων, ξεναγεί με τις ευλογίες της υπερνομαρχίας τον κόσμο στα υπό ανάπλαση έργα με περίφραξη συρματοπλέγματος και λινάτσας «μπούρκας – φερετζέ», που αφαιρούν από το ΠτΑ εξήντα συνολικά στρέμματα, υποβαθμίζοντας και καλύπτοντας το με νταμαρόχωμα και μετατρέποντας το με «σκληρές επιφάνειες», ( εκτιμητικά 5-6,000κυβ.μ μπετόν ) όπου αργότερα ενδεχομένως κάποιος άλλος πολιτικός θα στήσει μαγαζιά και τραπεζοκαθίσματα. Το υπόλειμμα αυτό μιας πάλαι ποτέ Επιτροπής συνεντευξιάζεται και δημοσιεύει ανακρίβειες, μη όντας σε θέση να κατανοήσει τις βίαιες καταπατήσεις του νόμου και του κοινωνικού συμφέροντος. Η απάντησή του είναι «και πού θες να ξέρω εγώ ;»

      Πώς υπολογίσθηκαν τα 60 στρέμματα δηλαδή το ¼ της συρρικνούμενης δασικής εκτασης των 235 Στρεμ.; Από πραγματογνώμονα αρχιτέκτονα που δούλεψε επί πολλούς μήνες με τα τοπογραφικά σχέδια, και κυρίως με μακροχρόνια γνώση του αντικειμένου. Σε τέτοιας μορφής «Δημόσια εργα» χρειάζεται ειδικευμένους ανθρώπους η αντιπαράθεση με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όλων των βαθμών, την οποία ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λ. Ρακιντζής, που μελέτησε τις ενστάσεις μας ενεργοποιήθηκε περί των Αυθαιρέτων.
      Πολλοί εξέχοντες πολίτες και 25 Αθηναίοι δικηγόροι και καθηγητές πανεπιστημίων με πρώτο τον καθηγητή και πρώην υπουργό και δικηγόρο Γεώργιο- Αλέξανδρο Μαγκάκη, έχουν υπογράψει εδω και μήνες κείμενο διαμαρτυρίας και θα ακολουθήσουν κι άλλοι…….
      Προς το παρόν ασχολούμαστε με μετρήσεις και επιμετρήσεις για να αποδείξουμε το εύρος της περιβαλλοντικά εγκληματικής «Σφράγισης – συμπίεσης γης & εδάφους» και ενταφιασμού Δομικών υλικών και κατασκευών ΜΠΕΤΟΝ στην αιωνόβια αναγνωρισμένη κεντρική δασική έκταση του Μνημειακού – Ιστορικού Πεδίου του Άρεως της πρωτεύουσας.

      http://kyameftopedioareos.blogspot.com
      http://expaganus.wordpress.com/2009/06/11/pedio-arews

      «Καί τούς πονηρούς μή ποτ’ αύξαν’ εν πόλει κακοί γάρ εμπλησθέντες ή νομίσματος, ή πόλεος εμπεσόντες είς αρχήν τινά, σκιρτώσιν αδόκητ’ ευτυχησάντων δόμων – “Ευριπίδου Ερεχθεί»

Σχολιάστε