«Από ξένο τόπο…»

B.IMG_3584

Αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία, είναι ένα μαγνητόφωνο ΑΚΑΙ – μπομπινόφωνο όπως το λέγανε κάποιοι -πολύ υψηλής τεχνολογίας για την εποχή του – δηλαδή το 1969 που το είχα αγοράσει.  Τότε, ένα μαγνητόφωνο ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να έχει κανείς, για να αντιγράφει μουσική. Αυτό το μαφνητόφωνο ειδικά, ήταν το μόνο που είχε και αυτό που λεγόταν  SOUND ON  SOUND. Δηλαδή, ηχογραφούσες κάτι με το μικρόφωνο στο ένα κανάλι και μετά μπορούσες να ακούς αυτό που είχες γράψει και να ηχογραφείς κάτι πάνω σ’ αυτό στο άλλο κανάλι. Αυτό μπορούσες να το επαναλάβεις χωρίς  να χαθεί η ποιότητα, άλλες τέσσερις φορές. Γι’ αυτό, και ο Διονύσης ο Σαββόπουλος που τότε κάναμε παρέα, έκανε προσχέδια τριών ή τεσσάρων δίσκων του.  Εδώ και λίγες μέρες το πήρε ο Κωνσταντίνος στο γραφείο του, που έχει ένα μικρό στούντιο ηχογραφήσεων, κι άρχισε να αντιγράφει σε σκληρό δίσκο  τις μαγνητοταινίες μου.  Η πρώτη που έκανε, είναι μία όπου έχω ηχογραφήσει τη θεία μου την Ελένη -αδελφή της μάνας μου- να τραγουδάει ένα Κωνσταντινοπολίτικο νανούρισμα που μου έλεγε όταν ήμουν μικρός για να κοιμηθώ, κι ένα άλλο τραγούδι, στα τούρκικα, που αργότερα το άκουσα και στα ελληνικά. Όπως σας έχω πει κι άλλοτε, η καταγωγή της μητέρας μου είναι από την Κωνσταντινούπολη, απ’ όπου ήρθε με τις τρεις αδελφές όταν ήταν ακόμα  μικρή. Στα βίντεο που ετοίμασα, χρησιμοποίησα για εικόνα αυτό μαγνητόφωνο, μια και το ένα είναι  42 δευτερόλεπτα  και το άλλο 56 δευτερόλεπτα.  Και πρώτα το νανούρισμα.

Και τώρα το τραγούδι που στα ελληνικά ο τίτλος του είναι, «Από ξένο τόπο».

Και θέλω να κλείσω το post,  με αυτό το τραγούδι στα ελληνικά, τραγουδισμένο από την Νεφέλη Κουρή, στην εκπομπή, «Στην υγειά μας βρε παιδιά».
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

 

ένα σχόλιο στο “«Από ξένο τόπο…»”

      amalia
      24 Μαΐου 15 στις 1:19

      Λατρεύω τα νανουρίσματα. Έχουν τόση τρυφεράδα, τέτοια γλυκύτητα. Ευχαριστούμε που μοιράζεστε μαζί μας την ιδιαίτερη στιγμή σας με την θεία Ελένη.

Σχολιάστε