«Ανοιχτοί σε ιδέες και σκέψεις»

Ετοιμαζόμουν να γράψω ένα post που σκέφτηκα ξαφνικά (δεν ήρθε η ώρα για το γάμο ακόμα), αλλά έφτασε ένα e-mail μιας κοπέλας που δεν έχει ξαναγράψει, ειδικά για το post με το εκκρεμές και τα διάφορα σχόλια που ακολούθησαν. Όπως θα δείτε, ενώ το πήγαινε για σχόλιο, της βγήκε μεγάλο και μου το έστειλε απ’ ευθείας. Τη ρώτησα και μου επέτρεψε να βάλω το όνομά της: Νατάσσα Μπετζούνη. Την ευχαριστώ πολύ. Για να έρχομαι σε επαφή με τέτοιους ανθρώπους, είναι ο ένας από τους λόγους που υπάρχει αυτό το blog — και υπάρχουν αρκετοί εδώ μέσα.
Από μένα, πιάστε ένα από τα παλιά τραγούδια του Σταμάτη  Σπανουδάκη για τον «Παραμυθά», έτσι όπως το διασκεύασε για τις καινούργιες εκπομπές της Ε.Ρ.Τ η Μαριέττα Φαφούτη. Θα το βρείτε στο τέλος. Ποιο είναι; Δεν λέω. Έκπληξη. Ξέρω ότι αρέσει στους «Παραμυθομεγαλωμένους».
Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

Αγαπητέ κύριε Πιλάβιε,
Μπήκα στην ιστοσελίδα σας με αρχικό σκοπό να βρω τη νέα διεύθυνση του γραφείου σας, είδα όμως τα post και την ανταλλαγή απόψεων για το εκκρεμές και ένιωσα έντονα την επιθυμία να σχολιάσω κι εγώ για το θέμα, αρχικά στην ίδια την ιστοσελίδα. Όταν όμως είδα ότι το σχόλιό μου μετατράπηκε σε «σεντόνι», που λέτε κι εσείς, και επίσης όταν σκέφτηκα ότι πιθανόν να μην θέλετε να δώσετε συνέχεια σε αυτήν την κουβέντα, προτίμησα να σας στείλω τις σκέψεις μου σε email και ΑΝ εσείς θέλετε, δημοσιεύετε ΟΣΟ θέλετε από το κείμενό μου. Λοιπόν:
Θα ήθελα να προσθέσω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει με αφορμή το post για το εκκρεμές.
Πριν από την επιστήμη προηγείται η παρατηρητικότητα ενός ή περισσοτέρων ανθρώπων, που λένε κάτι διαφορετικό από την πλειοψηφία. Στη συνέχεια και όταν ικανός αριθμός ατόμων ισχυριστεί το ίδιο, έρχεται ή σειρά της επιστήμης να ασχοληθεί . Επειδή ακριβώς όμως  η επιστήμη βασίζεται σε αποδείξεις και πειράματα δεν πετυχαίνει πάντα εξ’ αρχής το σκοπό της.  Η επιστήμη έχει περιορισμένες δυνατότητες  λόγω του ότι η γνώση που δεν έχει κατακτηθεί ακόμη από τον άνθρωπο,  είναι απεριόριστη και ασύλληπτη.
Ένας διορατικός άνθρωπος παραδείγματος χάριν, ή μελλοντολόγος όπως συνηθίζουμε να τον ονομάζουμε (προσωπικά έχω γνωρίσει τέτοιο άτομο που μάλιστα δεν το ασκεί ως επάγγελμα) δεν είναι μάγος, δεν κάνει μαγικά, δεν είναι «γκαγκά» , απλά μπορεί με κάποιο τρόπο να δει εικόνες από το μέλλον.
«Πού βρίσκεται το μέλλον;»  αναρωτιέμαι αρκετές φορές με παιδική αφέλεια, «πού υπάρχει και μπορούν κάποιοι να το δούνε σαν να είναι το τώρα»;  Τι είναι ο χρόνος; Ο ίδιος ο Αϊνστάιν αμφισβήτησε την έννοια του χρόνου όπως την εννοούμε σήμερα με τα «ξεκάθαρα»:  όρια  χθες,  σήμερα, αύριο.  Στον Μεσαίωνα οι διορατικοί άνθρωποι  κατέληγαν στη φωτιά, σήμερα η επιστήμη όχι μόνο αμφισβητεί το χρόνο, αλλά μας λέει ότι με την ανάλογη επιτάχυνση που σήμερα δεν μπορούμε να πετύχουμε, θα μπορούσαμε τεχνικά να μεταφερθούμε μέσα στο χρόνο.
Άλλο παράδειγμα είναι το θέμα της ενέργειας, όλη η Ανατολίτικη φιλοσοφία, τα «τσάκρας»,  τα οποία είναι ένα γεγονός , και είναι γεγονός γιατί κατ’ αρχάς ασχολούνται και το βιώνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Δεν γνωρίζω η επιστήμη τι έχει αποδείξει μέχρι στιγμής παρά μόνο ότι έχουν καταφέρει να φωτογραφίσουν την αύρα. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι μόνο ύλη είναι και κάτι άλλο, και αυτό το κάτι άλλο είναι που αξίζει… ίσως και περισσότερο. Ούτε ή Ανατολίτικη φιλοσοφία είναι κάτι το μαγικό και περίεργο.  Κάποτε θα μπορέσουμε να τα εξηγήσουμε και να τα αποδείξουμε. Σήμερα απλώς τα παρατηρούν κάποια εκατομμύρια ανθρώπων.
Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια θέματα που τώρα ο πολύς κόσμος τα αμφισβητεί και είναι απόλυτα θεμιτό και λογικό να μη συμφωνούμε όλοι για όλα. Αν πάντα συμφωνούσαμε τόσο… συλλογικά,  τότε ακόμη θα πιστεύαμε ότι η Σελήνη είναι ένας Θεός,  και ότι η γη είναι το κέντρο του κόσμου που μάλιστα δεν υπάρχει και δεύτερο…
Γι αυτό δεν βρίσκω νόημα στις αρνητικές κριτικές που κατά καιρούς γίνονται σε παρέες φίλων, στην τηλεόραση, σε blogs κ.λπ.  του τύπου «τι είναι αυτά που λες», γιατί θεωρώ -εντελώς υποκειμενικά μιλώντας, τι άλλο άλλωστε θα μπορούσα να κάνω- ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν γεννηθεί με κάποιες δυνατότητες. Με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι είναι εξυπνότεροι ή δυναμικότεροι ή ρισκάρουν περισσότερο ακόμη και τη ζωή τους,  με τον ίδιο κάποιοι άλλοι βλέπουν το μέλλον, έχουν αποτελέσματα με ένα εκκρεμές, νιώθουν την ενέργεια, θεραπεύουν με τα χέρια, διαλογίζονται και γενικά χρησιμοποιούν μεγαλύτερο ποσοστό των δυνατοτήτων του εγκεφάλου τους από κάποιους άλλους.
Γιατί, από τη στιγμή που το θαύμα που ονομάζεται ανθρώπινος εγκέφαλος, αποδεδειγμένα λειτουργεί με ανταλλαγή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ των νευρώνων και παράγει τη σκέψη, τη λογική, την αντίληψη κ.λπ. -εκτός από το να κινεί απλώς τους μυς και τα κόκκαλα, χρησιμοποιώντας  μάλιστα και πάλι ηλεκτρικά σήματα- ποιος είναι εκείνος που μπορεί με σιγουριά να ισχυριστεί ότι ενέργεια, εγκέφαλος και ηλεκτρικά σήματα δεν είναι αλληλένδετα; Και επεκτείνοντας το ίδιο θέμα, από τη στιγμή που και στον μακρόκοσμο, στο σύμπαν υπάρχει ηλεκτρομαγνητική ενέργεια όπως ΚΑΙ στη γη, ποιος μπορεί να είναι βέβαιος ότι όλα αυτά δεν αλληλεπιδρούν, χωρίς μαγικά, αλλά με νόμους που ακόμη δεν γνωρίζουμε. Και, άρα, ποιος μπορεί  να πει με απόλυτη βεβαιότητα ότι το εκκρεμές -και μάλιστα εκκρεμές με κρύσταλλο- δεν επηρεάζεται από τη σκέψη μας (ηλεκτρικά κύματα, ενέργεια) και την ενέργεια της γης;
Όλες αυτές τις σκέψεις  τις γράφω γιατί προσπαθώ να πω ότι τελικά υπάρχουν πάααααρα πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε και γι αυτό καλό θα ήταν να μην είμαστε απόλυτοι και αρνητικοί με οτιδήποτε ακούμε να μας λένε, αλλά να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και σκέψεις»

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Έγραψε ο Παραμυθάς στην κατηγορία Γενικά στις24 Ιανουαρίου 2010

61 σχόλια στο “«Ανοιχτοί σε ιδέες και σκέψεις»”

      dimitrisp
      24 Ιανουαρίου 10 στις 18:55

      νομίζω ότι αυτό το μειλ βρίσκει σύμφωνους και εμάς,τους υπόλοιπους εδώ μέσα αλλά και αρκετούς εκεί έξω που δεν έτυχε ακόμα να συναντηθούμε…
      Θα σου έδινα φιλί Π. αλλά εσύ πας και ανοίγεις την όρεξη του ΦJK !
      Φιλιά!

      amalia
      24 Ιανουαρίου 10 στις 20:08

      Τώρα φταίω εγώ;Με το τραγουδάκι και την γνωστή αδυναμία του παραμυθά στις τηγανητές πατάτες λέω να πάω να τηγανίσω λίγες.!!
      Όσο για το θέμα των τελευταίων ημερών επίτηδες δεν έχω σχολιάσει τίποτα.Πάντως συμφωνώ με το σεντόνι της Νατάσσας να είμαστε ανοιχτοί.Σε ιδέες, σε διαφορετικές απόψεις..σε συναισθήματα και συγκινήσεις (να προσθέσω εγώ).
      Και για να είμαι ξεκάθαρη, συχνά ανήκω σε αυτούς που δεν βλέπουν τα πράγματα όπως τα βλέπει και τα εκφράζει ο κύριος Πιλάβιος αλλά νιώθω κάτι καλό και βρίσκομαι εδώ.Λιγότερη ένταση στις κουβέντες θα ήθελα, αλλά έχουν κι αυτές το χρώμα τους και μ’αρέσει ο καμβάς μας!
      Τελικά βρεθήκατε σήμερα;Περάσατε καλά;Πείτε μας κι εμάς που είμαστε πιο μακριά.

      Καραπιπέρης Γιάννης
      24 Ιανουαρίου 10 στις 20:38

      Όλες οι Νατάσσες στην πυρά λοιπόν, που λέει και το λαϊκό άσμα της Βίσση(ς)… όχι το τελικό ‘ς’ δεν είναι τυπογραφικό σε τέτοιες περιπτώσεις…
      http://www.youtube.com/watch?v=lzMb7EsG4Ko

      @ Νατάσσα Μπετζούνη: καλό είναι να ποστάρεις ανοιχτά και σε όλους την επόμενη φορά, γιατί οι απόψεις σου είναι «υποκειμενικά αντικειμενικές» (ωραίος όρος, ε?!) και αυτές είναι που ισχύουν τελικά…

      «Ναι ναι ναι Παραμυθά,
      Πάχυνε μας κι άλλο,
      ναι ναι ναι Παραμυθά,
      το παντελόνι δεν κουμπώνει στον καβάλο… «

      Μαρία
      24 Ιανουαρίου 10 στις 21:21

      Αχ βρε Γιαννη μία με τα ψωμια μια με τις τηγανητες πατατες αχ από πουθενα δε γλυτώνεις να μην αναφερθω λοιπόν στα γνωστα και μη εξερεταία κοκκακια της πόλης μου έτσι νατασσακι; ούτε στα υπέροχα ζουμερα σουβλάκια και το λαχταριστο παγωτο… χιχιχιχιχιχιχι

      Καραπιπέρης Γιάννης
      24 Ιανουαρίου 10 στις 22:31

      να-τασσάκι μη γελάς καθόλου !!! εσύ και η φίλη σου μού τάξατε κωκάκια και σουβλάκια… και σε μικρό και σε τρελό είναι να μην τάξεις!!!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      24 Ιανουαρίου 10 στις 23:11

      για το «μικρός» ψάχνω την ταυτότητά μου απ’τα 19 άλλωστε, όσο για το «τρελός», ρώτα τη φίλη σου την συντο-τεραπετρίτισσα!

      Έλλη
      24 Ιανουαρίου 10 στις 23:20

      Λοιπόν… :) Όλο λέω ότι τελευταία φορά σχολιάζω, αλλά κάθε φορά κάτι γίνεται και αισθάνομαι αναγκασμένη να κάνω πάλι μερικά σχόλια, και ας είμαι μειοψηφία εδώ μέσα. Θα φροντίσω όμως να διατηρηθούν – τουλάχιστον από την πλευρά μου – οι τόνοι χαμηλά.

      «Πριν από την επιστήμη προηγείται η παρατηρητικότητα ενός ή περισσοτέρων ανθρώπων, που λένε κάτι διαφορετικό από την πλειοψηφία. Στη συνέχεια και όταν ικανός αριθμός ατόμων ισχυριστεί το ίδιο, έρχεται ή σειρά της επιστήμης να ασχοληθεί . Επειδή ακριβώς όμως  η επιστήμη βασίζεται σε αποδείξεις και πειράματα δεν πετυχαίνει πάντα εξ’ αρχής το σκοπό της.  Η επιστήμη έχει περιορισμένες δυνατότητες  λόγω του ότι η γνώση που δεν έχει κατακτηθεί ακόμη από τον άνθρωπο,  είναι απεριόριστη και ασύλληπτη.»

      Συμφωνώ απόλυτα με το παραπάνω – σίγουρα η επιστήμη έχει περιορισμένες δυνατότητες και σίγουρα υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε και ίσως να μην εξηγήσουμε ποτέ. Αλλά πρέπει να διευκρινήσω κάτι που πολύς κόσμος δεν συνειδητοποιεί: όταν «ερχεται η σειρά της επιστήμης να ασχοληθεί», το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να επαναλάβει το «φαινόμενο» – αυτό που παρατηρήθηκε αρχικά – ώστε να μπορέσει να περιγραφεί με ακρίβεια και να επιβεβαιωθεί – και μετά προσπαθεί να το εξηγήσει. Το πρόβλημα με τα παραφυσικά φαινόμενα είναι ότι ούτε καν το πρώτο στάδιο της επιβεβαίωσης δεν είναι εφικτό. Έχουν γίνει πολλά πειράματα που μπορείτε να βρείτε αν ψάξετε στο διαδίκτυο και δεν έχει επιβεβαιωθεί τίποτα – τουλάχιστον όσο ξέρω εγώ – αν κάνω λάθος διορθώστε με. Για παράδειγμα, δοκίμασαν σε ανθρώπους που ισχυρίζονταν ότι βλέπουν την «αύρα» και τους έβαλαν ανθρώπους και κούκλες πίσω απο παραβάν για να δουν αν μπορούν να βρουν τους ανθρώπους, αλλά δεν τους βρήκαν. Και υπάρχουν και πολλά άλλα τέτοια παραδείγματα. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ότι «κάτι συμβαίνει, αλλά δεν έχουμε τη γνώση να το εξηγήσουμε». Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουμε κάτι αφύσικο να συμβαίνει. Είτε οι άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι έχουν κάποια «χαρίσματα» αδυνατούν να τα επιδείξουν, είτε το «παραφυσικό φαινόμενο» έχει ξεκάθαρη επιστημονική εξήγηση (όπως π.χ. το εκκρεμές).

      «Ο ίδιος ο Αϊνστάιν αμφισβήτησε την έννοια του χρόνου όπως την εννοούμε σήμερα με τα «ξεκάθαρα»:  όρια  χθες,  σήμερα, αύριο.  Στον Μεσαίωνα οι διορατικοί άνθρωποι  κατέληγαν στη φωτιά, σήμερα η επιστήμη όχι μόνο αμφισβητεί το χρόνο, αλλά μας λέει ότι με την ανάλογη επιτάχυνση που σήμερα δεν μπορούμε να πετύχουμε, θα μπορούσαμε τεχνικά να μεταφερθούμε μέσα στο χρόνο.»

      Εδώ υπάρχει λανθασμένη πληροφόρηση ή παρερμηνεία. Η θεωρία της σχετικότητας του Αινστάιν δεν επιτρέπει να μεταφερθούμε στο χρόνο και το «χθες, σήμερα, αύριο» είναι καλά καθορισμένα. Απλά όταν κινούμαστε με μεγάλες ταχύτητες ο χρόνος ρέει πιο αργά (αλλά δεν πάει ποτέ πίσω!).

      «Δεν γνωρίζω η επιστήμη τι έχει αποδείξει μέχρι στιγμής παρά μόνο ότι έχουν καταφέρει να φωτογραφίσουν την αύρα.»

      Αν η «φωτογράφιση της αύρας» είναι οι φωτογραφίες Κίρλιαν, τότε δεν πρόκειται για αύρα, αλλά για υγρασία που περιβάλλει το σώμα. Η εξήγηση βρίσκεται στο link που έδωσε ο Παραμυθας μερικά ποστ πιο πριν. Άλλη «φωτογράφιση» δεν γνωρίζω.

      «Γιατί, από τη στιγμή που το θαύμα που ονομάζεται ανθρώπινος εγκέφαλος (…) ποιος είναι εκείνος που μπορεί με σιγουριά να ισχυριστεί ότι ενέργεια, εγκέφαλος και ηλεκτρικά σήματα δεν είναι αλληλένδετα;»

      Φυσικά και είναι αλληλένδετα, αυτό είναι δεδομένο. Σε αυτό βασίζονται πολλές ιατρικές εξετάσεις και μέθοδοι απεικόνισης του εγκεφάλου, αλλά και όλη η «βιοχημεία» του οργανισμού.

      «Και επεκτείνοντας το ίδιο θέμα, από τη στιγμή που και στον μακρόκοσμο, στο σύμπαν υπάρχει ηλεκτρομαγνητική ενέργεια όπως ΚΑΙ στη γη, ποιος μπορεί να είναι βέβαιος ότι όλα αυτά δεν αλληλεπιδρούν, χωρίς μαγικά, αλλά με νόμους που ακόμη δεν γνωρίζουμε. Και, άρα, ποιος μπορεί  να πει με απόλυτη βεβαιότητα ότι το εκκρεμές -και μάλιστα εκκρεμές με κρύσταλλο- δεν επηρεάζεται από τη σκέψη μας (ηλεκτρικά κύματα, ενέργεια) και την ενέργεια της γης;»

      Μα αυτό είναι πολύ εύκολο να το ελέγξουμε. Αν η σκέψη μας επηρεάζει το εκκρεμές, τότε θα το επηρεάσει και όταν είναι δεμένο σε ακλόνητο σημείο. Όλοι μας μπορούμε να το δοκιμάσουμε αυτό και να δούμε αν υπάρχουν «άγνωστοι νόμοι». Αλλά ακόμα και αν χρειάζεται να το κρατάει κανείς από το χέρι για να δουλέψει, όπως ισχυρίζεται ο Παραμυθάς, δοκιμάστε το ακόλουθο: βάλτε κάποιο φίλο σας να ετοιμάσει μερικές ερωτήσεις που να θέλουν ως απάντηση το ναι ή οχι, αλλά να είναι ερωτήσεις που ο φίλος σας γνωρίζει την απάντηση και εσείς όχι. Φροντίστε να διατυπωθούν με τρόπο που να μην διαφαίνεται η απάντηση και καλύτερα να είναι γραμμένες σε χαρτί (για να μην προδίδουν την απάντηση οι εκφράσεις του φίλου). Αρχίστε τώρα να «ρωτάτε» το εκκρεμές και να καταγράφετε τις απαντήσεις σας. Επαναλάβετε όσο πιο πολλές φορές γίνεται (50-100 ερωτήσεις π.χ.). Στο τέλος σημειώστε πόσες φορές πετύχατε τη σωστή απάντηση. Η πιθανότητα να βρει κανείς τη σωστή απάντηση αν απαντάει τυχαία, είναι 50%. Αν πετύχετε τη σωστή απάντηση σε πάνω από τις μισές ερωτήσεις, τότε θα έχετε μόλις αποδείξει ότι το εκκρεμές δουλεύει!

      «Όλες αυτές τις σκέψεις  τις γράφω γιατί προσπαθώ να πω ότι τελικά υπάρχουν πάααααρα πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε και γι αυτό καλό θα ήταν να μην είμαστε απόλυτοι και αρνητικοί με οτιδήποτε ακούμε να μας λένε, αλλά να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και σκέψεις»

      Φυσικά και πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και σκέψεις, δεν διαφωνώ! Αλλά θα πρέπει και να τις περνάμε και από ένα «φίλτρο». Υπάρχουν πολύ καλές ιδέες και όμορφες σκέψεις – και πολλές έχουν διατυπωθεί και μέσα σε αυτό το μπλογκ. Αλλά υπάρχουν και όχι τόσο καλές ιδέες και γι’αυτό χρειάζεται και λίγο «ξεσκαρτάρισμα». Και ο Παραμυθάς έχει πει κάτι παρόμοιο – χρειάζεται λίγη κριτική σκέψη. Και τέλος, σίγουρα υπάρχουν πάρα πολλά που δεν γνωρίζουμε. Αλλά υπάρχουν και κάποια πράγματα που γνωρίζουμε – και δεν είναι τόσο λίγα όσο νομίζουν πολλοί – και μπορούμε να δώσουμε ξεκάθαρες απαντήσεις σε πολλά «παράξενα». Το θέμα είναι, είμαστε ανοιχτοί να τις ακούσουμε;

      Καραπιπέρης Γιάννης
      24 Ιανουαρίου 10 στις 23:37

      Και καλά κάνεις βρε Έλλη και σχολιάζεις ξανά… φαίνεται η φωτιά δεν ήταν τόσο δυνατή… ή μήπως είσαι φοίνικας που ξαναζωντάνεψε από τις στάχτες ?!!!

      Και μη μου πεις, σ’έκανα και γέλασες, ε?!! Αλλά εκτός από Καρα-γκιόζης, είμαι και Καρα-κουφάλα που λέει και ο Π. !!!

      Άντε, καλή βδομάδα, και η Κυριακή είναι κοντά!!!

      marilia
      24 Ιανουαρίου 10 στις 23:53

      :mrgreen:

      Ηρεμήστε και άρχισα να θέλω τηγανιτές πατάτες!!! Και δεν τηγανίζω ποτέ, γμτ! Ούτε καν έχω πατάτες! Νατασσάκι, φρόντισέ το! Για μένα μεγάλες και μαλακούλες για τον Παραμυθά όπως του αρέσουν και για τον Γιάννη που ‘χει κέφια… κάτι για σουβλάκι είδα, ό,τι ζητήσει τέλος πάντων!

      Γιατί μου το κάνετε αυτό νυχτιάτικα και ενώ είμαι σε δίαιτα;;;;;;;;;;;;;;

      Μαρία
      25 Ιανουαρίου 10 στις 0:02

      ελα δυο μεριδες τηγανιτές και 2 πιτογυρα χοιρινα με απ’ όλα στο 3 εφτασεεεεεεεεεεεεεεεε!

      να-τασσσάκι
      25 Ιανουαρίου 10 στις 0:26

      Ωδή Στην Τηγανιτή Πατάτα

      Απ’ όλες τις πατάτες
      μ’ αρέσεις μόνο εσύ
      γιατί είσαι η πατάτα η τηγανιτή
      Και μου’ ρχεται
      αγαπημένη ανάμνηση
      από παλιά,
      στη οικογένεια
      η φιγούρα της μαμάς
      που τηγανίζει τις πατάτες
      στα παιδιά,
      των πεινασμένων η παρηγοριά.

      Η μυρωδιά σου
      κύκλους κάνει,
      την όσφρησή μας προκαλεί
      να’ μαστε γύρω απ’ το τηγάνι,
      τι κοιλιόδουλοι πολλοί!

      Αν είσαι κι από το Λασήθι,
      η όρεξή μας αυξάνεται κατά πολύ,
      γιατί σε όλους μας είναι γνωστό:
      πατάτα και φασόλι Λασηθιώτικο,
      είναι το κάτι άλλο, το εξαιρετικό!

      Σ’ όλους τους κήπους
      η πατάτα ας μη λείπει,
      ο σπόρος μας εδώ,
      ο Κρητικός, είναι
      αμετάλλακτος,
      ασυναγώνιστος
      και καταπληκτικός!

      (marilia μου, δεν φταίω, τυχαία το βρήκα!!! Να στείλω «ταπεράκι» ???? :D )

      Μαρία
      25 Ιανουαρίου 10 στις 9:49

      λοιπόν εδώ συμβαινει κατι μαγικο αυτο το ποιημα το χω ξαναβαλει αλλά τωρα που ξαναχρειαστηκε το βρήκα σε ένα blog που έλεγε πως το βρήκε στο blog του παραμυθα οπότε το ξανακλεβω (αντιδανειο λέγεται αυτό χιχιχιχιχιχι και σας το ποσταρω καλή σας όρεξη

      Tσιτσιρίζει το λάδι ζεσταίνοντας τη χαρά του κόσμου·

      οι τηγανητές πατάτες μπαίνουν στο τηγάνι σαν χιονισμένα

      φτερά πρωϊνού κύκνου και βγαίνουν χρυσωμένες

      από το τσιτσιριστό κεχριμπάρι της ελιάς.

      Tο σκόρδο τους προσθέτει το γήινο άρωμά του, το πιπέρι,

      σκόνη που πέρασε από τους υφάλους, και ντυμένες ξανά

      με φιλντισένιο κοστούμι, γεμίζουν το πιάτο με την επανάληψη

      της αφθονίας τους και τη γήινη γευστική τους απλότητα.

      Pablo Neruda

      marilia
      25 Ιανουαρίου 10 στις 14:51

      Σα δεν ντρέπεστε!!!! Το ταπεράκι μουουουουουουουουουουουου!!! Άσε κάτω τις πατατούλες μου, Παραμυθά! Για ‘μένα τις τηγάνισε το Νατασσάκι!!!!!

      Και μια και τηγανίζετε, κάνα κεφτεδάκι σάς βρίσκετε;

      Νατάσα
      25 Ιανουαρίου 10 στις 15:47

      @Έλλη Δεν έχει νόημα … και γι αυτό ενώ διαφωνώ με τα περισσότερα από όσα γράφεις αναφερόμενη στο κείμενό μου, επιλέγω συνειδητά να μη συνεχίσω, και αντί για απάντηση σου στέλνω χαμόγελα :) ))))))
      (Ευχαρίστως συζητάμε σχετικά, αλλά όχι εδώ).

      Φιλιά σε όλη την παρέα

      Παραμυθάς
      25 Ιανουαρίου 10 στις 18:38

      Καλά ρε, δεν ντρέπεστε; Η γυναίκα έγραψε ολόκληρο άρθρο για ν’ απαντήσει παράγραφο παράγραφο στη «νατάσα» (όχι στο να-τασάκι) κι εσείς μιλάτε για τηγανητές πατάτες, κεφτεδάκια, πίτες και τέτοια!!! Δεν ντρέπεστε; Και καλά, ο Μαυροπιπέρης δήλωσε από μόνος του καρα-κουφάλα (δεν το’πα εγώ αυτό), αλλά κι εσείς ρε κορίτσια; Τι θα πουν οι άντρες σας αν τα διαβάσουν όλα αυτά; Τσ… τσ…. τσ…

      e.
      25 Ιανουαρίου 10 στις 19:13

      Βρήκα το κείμενο της Νατάσας εξαιρετικό και μαζί και με τα χαμόγελα τα δικά μου, ήθελα να καταθέσω και μια εμπειρία με αφορμή το κείμενο που διάβασα.
      Σ’ ένα σεμινάριο που βρέθηκα πριν χρόνια για τη διδασκαλία των θετικών επιστημών στην τάξη, η εισηγήτρια πανεπιστημιακός θετικών επιστημών ήθελε να δείξει στους συμμετέχοντες πώς να διδάξουν το μαγνητισμό και ζήτησε πρώτα τις ιδέες των συμμετεχόντων. Ξεκίνησαν, λοιπόν, όλοι οι εκπ/κοί, που συμμετείχαν, να προσπαθούν να αναλύσουν το θέμα, να δίνουν ιδέες για ασκήσεις κτλ. Η εισηγήτρια είπε το εξής απλό: » ‘Eχετε σκεφτεί ότι όλοι μας είμαστε μαγνήτες; ΄Ελκουμε ανθρώπους, γεγονότα και καταστάσεις. Απ’ αυτή τη βάση θα ξεκινήσετε το μάθημα στους μαθητές σας.» Και τότε έγινε χαμός: »Και πού το γράφει αυτό στα αναλυτικά προγράμματα, σε ποιο επιστημονικό σύγγραμμα και ποιος το λέει, και σαν δεν ντρέπεστε κοτζάμ πανεπιστημιακός να μας λέτε ό,τι σας κατέβει χωρίς επιστημονικές παραπομπές ..; » κτλ.κτλ. Παρόλο το χαμό, η γυναίκα συνέχισε την εισήγησή της, λέγοντας πως για να διδάξουμε το μαγνητισμό, θα πρέπει να εντάξουμε το θεατρικό παιχνίδι σε όλη τη διαδικασία και να καταλάβουν οι μαθητές τι έλκουν στη ζωή τους και γιατί, κάτι σαν ένα μάθημα αυτοπαρατήρησης δηλαδή’ και μετά απ’ όλα αυτά και αφού θα αφήναμε λίγο καιρό στους μαθητές »να κάτσει» μέσα τους το θέμα πρότεινε την κλασσική διδασκαλία που αναλύει το φαινόμενο κτλ. Στο άκουσμα του θεατρικού παιχνιδιού έγινε άλλο σούσουρο: »και τι χαζομάρες είν’ αυτές, και τι έχει σχέση έχει το θεατρικό παιχνίδι με τη φυσική» κτλ. κτλ.
      Το περίεργο είναι ότι δεν έφυγε κανείς από τους διαφωνούντες, γιατί προφανώς ενώ ήταν αντίθετα όλα αυτά απέναντι σ’ ό,τι είχαν διδαχτεί, κάτι τους »έλεγε» τελικά όλο αυτό, και μάλιστα έβγαλαν και τον καλύτερο τους εαυτό στο θεατρικό παιχνίδι, που η εισηγήτρια το συνόδευε από απαλή κλασσική μουσική, γιατί »έχει θετική επίδραση στα εγκεφαλικά κύτταρα».
      Δυστυχώς ή ευτυχώς η επιστήμη και οι ιατρικές εξετάσεις δεν μπορούν να τα εξηγήσουν όλα (τουλάχιστον ακόμη) και είτε το θέλουμε είτε όχι, έτσι είναι.

      marilia
      25 Ιανουαρίου 10 στις 19:39

      Παραμυθούλη μας,
      αυτό που λέω εγώ στα παιδάκια μου όταν δεν αντιδρούν σε κάτι που εγώ θεωρώ σημαντικό είναι είτε ότι τα ‘πα καλά, τα κατάλαβαν όλα και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτα, είτε ότι δεν κατάλαβαν την τύφλα τους! Συνήθως συμβαίνει το δεύτερο. Εδώ μπορεί να σημαίνει και ότι «το διάβασα, αλλά δε θέλω να το συνεχίσω και τους δείχνω ότι εδώ χαλαρώνω και μαθαίνω χωρίς το άγχος της… εξέτασης» ;)

      Οι άντρες που θα διαβάσουν αυτά θα καταλάβουν ότι είμαστε φαγανά και πρέπει να μας προσέχουν, αν δε θέλουν να ξεσηκωθούμε όοοοοοοοοοολες μαζί. Συμπτωματικά μένω σε μια οδό ονόματι… Λυσιστράτης! :mrgreen:

      Καραπιπέρης Γιάννης
      25 Ιανουαρίου 10 στις 20:20

      Π., δε θυμάσαι καλά! Για ξαναδιάβασε την εισαγωγή σου στο «Βοηθήστε με να σταθώ στο ύψος μου» : ‘…κι έρχεται μετά κι αυτή η κουφάλα ο Καραπιπέρης… ‘
      Απλώς πρόσθεσα το καρά για να επιτείνω την έννοια :-)

      Κανένα μαγικό ή μεταφυσικό να τρώμε και να μην παχαίνουμε παίζει ? Επιστημονικά τεκμηριωμένο όμως, έ? ;-)

      dimitrisp
      25 Ιανουαρίου 10 στις 20:45

      ΦJK … να βάζεις το εκκρεμές μπροστά στην κοιλιά σου και να ρωτάς αν είναι ώρα να φας…
      δουλέυει σου λέω,έχω χάσει κιλά λέμε… :)

      dimitrisp
      25 Ιανουαρίου 10 στις 21:26

      εσύ Νατασσσάκι μην το ξεκινήσεις τώρα…θα τρέμει το χέρι σου από την πείνα :)
      κι εσύ Φjk τίμια, ε! μην το κάνεις αεροπλανάκι το εκκρεμές και μετά μου ζητάς τα ρέστα :)

      Καραπιπέρης Γιάννης
      25 Ιανουαρίου 10 στις 21:35

      Ναι κι εγώ το δοκίμασα, αλλά δεν πιάνει… Φταίει που το κάνω αφού έχω φάει πρώτα ? :roll:

      Τελικά πότε θα μας πεις την «αλήθεια» που κρύβει ο παπουτσής με τα ξωτικά, γιατί δε βλέπω να ασχολούνται πολλοί… Εγώ πάντως προσπάθησα…
      Και αν και πολλοί γαλλομαθείς, κανένας δε με διόρθωσε για την μπαρούφα μου «double dot» . Oύτε νταμπλ ντοτ είναι (αμάθεια), ούτε table d’haute (ημιμάθεια), αλλά το σωστό είναι table d’hôte (τραπέζι του οικοδεσπότη).

      Νατάσα
      25 Ιανουαρίου 10 στις 22:03

      Αγαπητέ μας Παραμυθά, οι τηγανητές πατάτες όπως και τα κεφτεδάκια, αντίθετα με ότι ακούγεται, κρατάνε την ισορροπία και το μέτρο .. παρόλες τις θερμίδες τους!! μένει τώρα να τεκμηριωθεί και επιστημονικά αυτό που λέω, γιατί αλλιώς θα έχω θέμα με τον Γιάννη Κ. ;)

      @ e. –> ωραία ιστορία και εμένα μου άρεσε.

      να-τασσσάκι
      25 Ιανουαρίου 10 στις 22:08

      @ Δημήτρη, Φτου γμτ!
      Δεν μπορεί, θα υπάρχει τρόπος…
      (να μη σου πω πως θα θέσω τον εαυτό μου προς έρευνα της επιστήμης, θα βρούμε τον τρόπο και θα γίνουμε και πλούσιοι. :P )
      (ή λες να κάνουμε «πειραματόζωο» τον Π., που έχει και μεγαλύτερη… επιφάνεια;  ;)  )

      @ ΦJK, εδώ ο οικοδεσπότης έχει μεγάααααλο τραπεζάκι, «χωράμε» όλοι – και οι αμαθείς, και οι ημιμαθείς, και αυτοί που νομίζουν πως ξέρουν τα πάντα χωρίς να ξέρουν τίποτα, κι αυτοί που θέλουν να μάθουν τις αλήθειες… Αλλά, η «αλήθεια» ποτέ δεν είναι μία, λέει ο φίλος μου ο Σωκράτης (με τη φωνή της Χαρούλας, καλά!  ;)   )

      @ Νατάσα και e, να μην το ξεχάσω: τα χαμόγελα εδώ ξεχειλίζουν -να μην πω «επιβάλλονται»  :D
      Φιλιά σ’ όλους σας  :)

      dimitrisp
      25 Ιανουαρίου 10 στις 22:11

      …ποιός να ασχολείτε τώρα με αρχαίες, κρυμένες αλήθειες…η «επιστήμη» μας τις σερβίρει έτοιμες και νοστιμότατες…
      εμείς όμως είπαμε να κάνουμε τη δίαιτα που λέει «ότι είναι νόστιμο φτύστο…μπορεί να σου κάνει κακό!»

      dimitrisp
      25 Ιανουαρίου 10 στις 22:14

      Νατασσσάκι μπράβο για την αυτοθυσια σου :)
      Φιλιά σε όλους κι από εμένα και πιο πολλά στους νέους φίλους και φίλες!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      25 Ιανουαρίου 10 στις 22:22

      @ e. που να με δεις εμένα να διδάσκω «μαγνητισμό» και «εξαφανίσεις» μπροστά σε ένα τραπέζι με τα προαναφερθέντα εδέσματα !!!
      Αλλά την άλλη φορά, όχι μόνο κλασσική μουσική, βάλε και καμιά ηλεκτρική κιθάρα με λίγο distortion να δεις πώς πραγματικά διεγείρονται τα εγκεφαλικά κύτταρα !

      Καραπιπέρης Γιάννης
      25 Ιανουαρίου 10 στις 22:47

      @Να-τασσάκι, ναι την photo της σαλονοτραπεζαρίας, την είχα δει, αλλά δεν είχα σχολιάσει, καθότι ψάρακας τότε… , αλλά βρε Π. μη μας λες ότι με το δεξί σου χέρι κράταγες το κινητό και αυτοφωτογραφιζόσουν… Κάτι σάλτσες βλέπω να κυλούν στο χέρι σου, τώρα σουβλάκι (σάντουιτς για τους Υπερ-Βορείους- ώπ, άσχετο, να θέμα: Υπερβορέα και Κούφια Γη) ή ζουμερό βιολογικό χάμπουργκερ, εσύ το ξέρεις…

      Και ξέρω την απάντηση ή την αρχή της τουλάχιστον: «Σαν δε ντρέπεσαι» ή «Ντροπή σου», ή κάπως έτσι… :-)

      Καληνύχτες σε όλους και μην ντρέπεστε να ονειρεύεστε (και να ρεύεστε από το καλό φαΐ – ξέρω αηδιαστικό για μερικά αυτιά, αλλά αλλού συνηθίζεται- κι επιστημονικώς βεβαίως βεβαίως!)

      Μαρία
      26 Ιανουαρίου 10 στις 0:17

      εγω ενα πιατο τηγανιτες πατατες έφτιαξα και σεις το στρωσατε το τραπέζι περιμεντε με καλέ
      ποια είπε για τους αντρες μας α για να σου πω οι κι οι δύο δε θα τρώμε ή κι οι δύο θα κάνουμε πειραματα φυσικής εμ πως και η πίτα ολόκληρη και η σκυλίτσα χορτατη… και ναι η λέξη ρεύομαι βγαινει απ το ονειρευομαι (πολιτικη κουζίνα) γι αυτο κανενα από τα δυο δεν είναι ντροπή…
      και επίσης το νόημα του κειμενου είναι… κατσε ν ανοιξω το λυσσαρι…χιχιχιχιχιχιχι καληνύχτες

      Έλλη
      26 Ιανουαρίου 10 στις 1:09

      @Νατάσα: Με ενδιαφέρει η άποψή σου, αλλά και εγώ συμφωνώ ότι εδώ δεν είναι το κατάλληλο μέρος. Αν θέλεις να το συζητήσουμε, ζήτησε από τον Παραμυθά το email μου & θα χαρώ να τα πούμε.

      Για τους υπόλοιπους, no hard feelings. Σας χαιρετώ & σας αφιερώνω μία φράση του Γαλιλαίου, που τόσο αγαπάτε:
      «It is surely harmful to souls to make it a heresy to believe what is proved.»

      Καραπιπέρης Γιάννης
      26 Ιανουαρίου 10 στις 1:36

      @ Λογικούς και παρωπιδοφορεμένους: Με ενδιαφέρει η άποψή σας, αλλά εδώ δεν είναι καθόλου κατάλληλο το μέρος… Αν θες, τηλεφώνησέ μου στο 944@#$^&* και θα χαρώ να τα πούμε από κοντά !!! (χρέωση 1,99 Ε /λεπτό)

      Για τους υπόλοιπους, λίγο Beatnik :

      “The only people for me are the mad ones,
      the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved,
      desirous of everything at the same time,
      the ones who never yawn or say a commonplace thing,
      but burn, burn, burn, like fabulous yellow roman candles
      exploding like spiders across the stars
      and in the middle you see the blue centerlight pop
      and everybody goes «Awww!”

      Jack Kerouac
      from ‘On the Road’

      υπόλοιποι!!!
      26 Ιανουαρίου 10 στις 8:53

      @Ελλη
      και εμείς σε χαιρετάμε και σου αφιερώνουμε 2 φράσεις του Αινστάιν που ίσως αγαπάς (with hard feelings… yes!)
      «If you want your children to be intelligent, read them fairy tales. If you want them to be more intelligent, read them more fairy tales.»

      «When I examine myself and my methods of thought, I come to the conclusion that the gift of fantasy has meant more to me than any talent for abstract, positive thinking.»

      ~Albert Einstein~
      Scientist
      (1879-1955)
      και μια του Π. που αγαπάμε:
      «… αν κανείς επιμένει στην αντίθετη άποψή του μια, δυο, τρεις… είναι ύποπτος ότι ψάχνει για επιβεβαίωση. Και δεν χρειάζεται. Όταν κανείς λέει κάτι από την καρδιά του, από ενδιαφέρον ή για τη χαρά να το μοιραστεί με άλλους, είναι στα παλιά του τα παπούτσια κάποια αντίθετη γνώμη.»
      ΥΓ αν θέλεις να μιλήσεις με κάποιον «υπόλοιπο» δεν χρειάζονται μεηλ…τα λέμε κι από εδώ!

      amalia
      26 Ιανουαρίου 10 στις 10:20

      Κατ’αρχάς να πώ οτι γουστάρω την απάντηση που έδωσαν οι «υπόλοιποι».Ψαγμένη!!
      Και για να γυρίσουμε στην αλήθεια του παπουτσή να πώ μια μπας και πέσω μέσα;
      Οτι πίσω του υπήρχε πάντα η γυναίκα του.Με το φαγητάκι της,το ζεστό κρεβατάκι της.Λέω τώρα! Θα το ψάξω κι άλλο.Καλημέρες σε όλους.

      Mika
      26 Ιανουαρίου 10 στις 10:34

      πολλες καλημέρες σε όλους!
      στη «συζήτηση» για το εκκρεμές δεν συμμετέχω τόσες μέρες γιατί δεν αισθάνομαι καλά μέσα σε αυτό το κλίμα που επικρατεί. Ενστικτωδώς. Με την Ελλη δεν συμφωνώ. Με τις ειρωνίες όμως και τα υπόλοιπα επίσης δεν συμφωνώ.
      Ομως θελώ να πω οτι γέλασα πάρα πολύ με την ιδέα του dimitrisp για διάιτα! χαχαχαχα! αμα κρατάω εγώ το εκκρεμές μπροστά την κοιλιά μου και το ρωτάω αν είναι ώρα να φάω…μονίμως ΝΑΙ θα μου λέει!!!!αυτό είναι μέθοδος για να παχύνεις όχι για να αδυνατίσεις!!!

      πολλά φιλιά!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      26 Ιανουαρίου 10 στις 22:23

      Kαι να ξεκαθαρίσω το εξής: Ποτέ δεν ειρωνεύτηκα ή χλεύασα κανέναν με τα όσα γράφω. Απλώς είναι το ύφος μου και ο χαρακτήρας μου να βάζω μία στάλα χιούμορ και σαρκασμού μέχρι και στην πιο βαρυσήμαντη δήλωση. Και αν δω ότι ο άλλος δεν με καταλαβαίνει μία, δύο, πέντε, δέκα, η στάλα γίνεται βροχή. Όπως συνηθίζω να αυτοσαρκάζομαι, έτσι μου αρέσουν άνθρωποι με χιούμορ, έστω και φλεγματικό. Αυτούς που παίρνουν τον εαυτό τους και τη ζωή τους πολύ στα σοβαρά και στα χείλη τους διακρίνεις πάντα μια ανέκφραστη ‘παύλα’, αυτούς δεν μπορώ με τίποτα…
      (Θυμάμαι ακόμα τα λόγια ενός ‘ανατρεπτικού’ γεράκου εκπαιδευτικού, που μας δίδασκε Θρησκευτικά στο Γυμνάσιο, ο οποίος έλεγε: (‘Πήγα σε ένα γάμο κι έκλαψα, και πήγα σε μια κηδεία και λύθηκα στα γέλια. – Πώς το εξηγείτε εσείς παιδιά αυτό? ‘ Ήταν μια από τις παπαρολογίες του, όπως τις ονόμαζε κι ο ίδιος, από αυτόν πρωτάκουσα την έννοια…
      Ε, λοιπόν αυτόν τον έστειλαν νύχτα μετά από λίγο καιρό, καθότι ιδιωτικό το ίδρυμα…

      Εν κατακλείδι, Σηκωθείτε από ντιβάνια, καναπέδες, καρέκλες, ξαπλώστρες, μπαουλοντίβανα, ανάκλιντρα, αιώρες, ντεσκτόπια και λαπτόπια και όλοι στην Έκθεση την Κυριακή… Και όχι μόνο για τον Παραμυθά, αλλά περισσότερο γιατί θα κοιτάζουμε όλα αυτά τα παιδάκια που θα τριγυρίζουν και θα παίζουν γύρω μας, και ίσως μας κάνουν να αναθεωρήσουμε κάποιες απόψεις μας ή να ταξιδέψουμε λίγο στο παρελθόν…
      Αλλά μη φοβάστε οι λογικοφανείς και οι σοβαροφανείς, την Δευτέρα όταν ξυπνήσετε, το ‘παιδικό παραμύθι’ θα έχει χαθεί, και θα έχετε αποκτήσει ξανά τον ορθολογισμό σας τον στυγνό…

      Hengeo
      27 Ιανουαρίου 10 στις 4:20

      Συμφωνώ κατά 90-95% με το κείμενο που παρατέθηκε. Δεν θέλω όμως αυτή τη στιγμή να το σχολιάσω λεπτομερώς, θέλω όμως με την αφορμή του να πω κάτι για το θέμα που προηγήθηκε. Σκοπός μου δεν ήταν να θεοποιήσω την επιστήμη ή οποιαδήποτε θεωρία-έννοια, ούτε να επιβεβαιωθώ για τις ανυπέρβλητες γνώσεις μου (:p). Σιγά μην έχω την απαίτηση να αποδεχθεί κάποιος σώνει και καλά την θεωρία της κβαντομηχανικής ή την έννοια των κυμάτων (δυστυχώς ή ευτυχώς δεν παίρνω ποσοστά για promotion :p). Απλώς πιστεύω ότι όταν κρίνουμε (είτε αποδεχόμαστε είτε όχι) κάτι, καλό είναι να το ξέρουμε όσο πιο πολύπλευρα και καλύτερα γίνεται, για αυτό και ένοιωσα από καρδιάς την ευθύνη-υποχρέωση να επισημάνω κάποια πράγματα επειδή τυχαίνει να έχω κάποιες γνώσεις πάνω σε αυτά τα αντικείμενα. Σίγουρα όχι τέλειες ή απόλυτες, δεν το παίζω ξερόλας, ενώ φρίττω στη σκέψη του σοβαροφανή, απλώς ήθελα να το γράψω χωρίς άλλο κίνητρο. Παραδέχομαι ότι έχω την τάση να γίνομαι υπερβολικά ψυχρός-απόμακρος, και αυτό κάνει τις προθέσεις μου να παρεξηγούνται.

      Μην ανησυχείτε όμως, δεν είμαι τόσο στριμμένος και άτεγκτος κατά βάθος, οπότε δεν θα με <> τόσο εύκολα :p

      Για να είμαι ειλικρινής όμως, οι αντιδράσεις-σεντόνια του Παραμυθά, με έκαναν να αναρωτηθώ μήπως έγινα ενοχλητικός η παράταιρος για αυτό το χώρο, και ας μην το έγραψε ακριβώς. Ποσώς με ενδιαφέρει βέβαια αν θα με παρεξηγήσουν, στην τελική δεν φταίω εγώ αν ο άλλος πάει γυρεύοντας για παρεξήγηση (γενικά το λέω αυτό), αλλά έχω και τη διακριτικότητα να μην επιμένω όταν βλέπω ότι μόνο ενοχλώ ή δεν θέλουν να με ακούσουν.

      Πατάτες τηγανιτές με κεφτεδάκια ε; Τώρα που μου το θυμίσατε, έχω πολύ καιρό να φάω κάτι τέτοιο! Χαχαχαχα! :)

      Hengeo
      27 Ιανουαρίου 10 στις 4:24

      Φτου πάλι ξεχάστηκα με τα εισαγωγικά. «Ξεφορτωθείτε» γράφω εκεί που δεν εμφανίστηκε :)

      Παπαστρατής Ιωάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 8:32

      ΑΑΑ!!!!Δεν παίζω!Ούτε να αρρωστήσεις δεν μπορείς και να λείψεις λίγες μέρες και μετά λαχανιάζεις να προλάβεις τις εξελίξεις!!!

      Λοιπόν η καλύτερη δίαιτα,για όποιον δεν ξέρει είναι της πάπιας.Τρως τα πάντα και κάνεις την πάπια!!!Να σημειώσω εδώ πέρα ότι είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο ότι είναι καλύτερη και από την δίαιτα του ανανά,όπου τρως τα πάντα εκτός από ανανά,γιατί επιτρέπει και τον ανανά!!

      @ΦJK:Έκτος από συννονόματοι ταιριάζουμε και στο θέμα του χιούμορ.να είσαι πάντα ευδιάθετος και να το μεταδίδεις και στους άλλους!!

      Πάντως,προσωπική γνώμη,άμα τα έχεις καλά με τον εαύτο σου πετυχαίνεις τα πάντα!Και δίαιτα!!!

      Κανένα κεφτεδάκι και καμιά πατάτα τηγανητή έμεινε Παραμυθά μας κι παραμυθόπαιδα ή τις φάγατε όλες;;;;

      Καλημέρα και πολλά ΑΦ σε όλους!!!

      dimitrisp
      27 Ιανουαρίου 10 στις 9:52

      κανείς δεν είναι παράταιρος εκτός από αυτούς που έτσι νιώθουν και κανείς δε θέλει να ξεφορτωθεί κανέναν!
      εδώ είμαστε μια παρέα που μαζεύεται και πίνει το ποτό της (δωρεάν) στο μπαράκι του Π. όπου μπάρμαν είναι ο ίδιος ο Π. και έχει και το νατασσσάκι να βοηθάει στο σερβίρισμα!
      Το μπαρ μας χωράει όλους και όπως άλλοι πηγαίνουν στο καφενείο ή στην καφετέρια εμείς μαζεύομαστε εδώ όπου ο Π. έχει το καλύτερο κρασί(όποιος πίνει ξαναπίνει και στο τέλος μπορεί να ξεχάσει και το όνομά του!) :)
      Ε! φυσικό είναι να ανάβουν και καμιά φορά τα αίματα να φωνάξουμε λίγο παραπάνω ,να θυμώσουμε να πούμε και καμιά κουβέντα που μπορεί να πειράξει τον άλλο αλλά στο τέλος θα ξαναγεμίσουμε τα ποτήρια μας για να πιούμε στην υγειά μας! ;)
      κλίκες και τέτοια δεν υπάρχουν και μπορεί να καθόμαστε σε διαφορετικά τραπέζια, μπορεί άλλοι να μιλάνε περισσότερο κι άλλοι λιγότερο και κάποιοι άλλοι να πίνουν το κρασάκι τους και μόνο να ακούν… αλλά νιώθουμε ΕΝΑ όλοι εμείς! και νιώθουμε ΕΝΑ όχι γιατί συμφωνούμε η διαφωνούμε αλλά γιατί μαθαίνουμε να ανοίγουμε την καρδιά μας να μοιραζόμαστε και να μην κρατάμε μέσα μας τίποτα από θυμό μέχρι ανέκδοτο!
      Επίσης πολύ καλό καλό κρασί έχει και η Άιναφετς που άνοιξε το καλοκαίρι…να έρχεστε κι από εκεί να πίνουμε παρεούλα!
      βέβαια τώρα τελευταία και στα δυο μαγαζιά έχουμε ένα πρόβλημα με τον Καραπιπέρη τον Γιάννη γιατί όλο φέρνει κοψίδια,σουβλάκια πατάτες και κινδυνεύουμε να γίνουμε ταβέρνα…αλλά θα τον βάλουμε σε δίαιτα! :)
      Φιλιά πολλά και καλημέρα σε όλους!
      στην υγειά μας!
      http://www.youtube.com/watch?v=578FUENFnRc

      ainafets
      27 Ιανουαρίου 10 στις 11:50

      Dimitrip,
      Ποιο κρασί καλέ…αν εννοείς εκείνο το πράσινο κουτούκι, οκ!
      Μέσα σ’ όλα τα «σπαστικά» που κουβαλώ από τον τέταρτο αιώνα ΠΧ, (!) είναι και ο υγιεινοφιλοσοφικός τρόπος ζωής…για περάστε μετά το ζεστό ψωμάκι και για μια ζεστή σοκολάτα!
      ΥΓ: Έχεις σκεφτεί ν’ αλλάξεις επάγγελμα και να πας να συνεργαστείς με τον cpli-γιόκα μου, σε καμιά διαφημιστική εταιρεία, εξάλλου δεν είμαι η μόνη που το εντοπίζω!!!

      dimitrisp
      27 Ιανουαρίου 10 στις 14:28

      συγνώμη! συγνώμη! για τη λάθος διαφήμιση καλή μας Άιναφετς ΚΜΝΒ! :)
      Διορθώνω λοιπόν:
      κρασάκι στου Π!…. και after στην Άιναφετς για ζεστά υγειινά ψωμάκια,ζεστή σοκολάτα και συναφή, υγιεινά πάντα, σνακς και αφεψήματα!
      ΥΓ μεγάλη μου τιμή να συνεργαστώ με τον cpil αλλά μόνο για να λέμε πράγματα που πιστεύουμε και όχι ψέματα απλά για να πουλήσουμε :)
      …για κανένα σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας πώς με βλέπετε;
      (επιτέλους! το ταλέντο μου αρχίζει να αναγνωρίζεται!) :)

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 15:03

      Άσχετο, αλλά μιας και μιλάτε για κρασάκια, το ‘κρασάκι του Τσου’ , το έχετε δοκιμάσει ?!

      http://www.youtube.com/watch?v=y-wF3pHpEt8

      Φοβερή παρωδία από το Flower Of Carnage που ακούγεται στο Kill Bill 2 του μέγιστου Τarantino.
      ( και όσοι τολμάτε, άντε πείτε σ’έναν samurai : ‘Eχμ, ξέρεις… Η έννοια karma δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά…’)

      @ AΦΔημήτρη: Σε βλέπω να εξελίσσεσαι σε επόμενο Κubrick όσο αφορά τις Ε.Φ. ταινίες !

      Έλλη
      27 Ιανουαρίου 10 στις 16:22

      «και όσοι τολμάτε, άντε πείτε σ’έναν samurai : ‘Eχμ, ξέρεις… Η έννοια karma δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά…» :D Σωστός!! Δεν είπα όμως ποτέ κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι καλέ μου Καραπιπέρη; Δεν είπα ποτέ «δεχθείτε μόνο ό,τι έχει αποδεχτεί», ούτε είπα ότι είμαστε μόνο ύλη.. Αν είναι όλα να περνάνε από επιστημονικό έλεγχο πρώτα καταντάμε γραφικοί. Το μόνο που είπα είναι να τα βλέπουμε με λίγο κριτικό πνεύμα – δεν είναι το ίδιο! Δεν θα επαναλάβω όμως τα ίδια πάλι, απλά μόνο να δώσω μία εξήγηση για την επιμονή μου: πιστεύω ότι πρέπει να ακούγεται και ο αντίλογος ώστε ο καθένας να μπορεί να κρίνει μόνος του. Γι’αυτό απάντησα, όσο καλύτερα μπορούσα, στα επιχειρήματα που ακούστηκαν, παρά τις πλάκες & τις ειρωνείες. Πραγματικά ενδιαφέρομαι να ακούσω την αντίθετη άποψη και θα χαρώ να το συζητήσω με όποιον ενδιαφέρεται. Τι να κάνουμε, έχω ένα κουσούρι: εκτός από τα παραμύθια και τις τηγανιτές πατάτες που λατρεύω, αγαπώ πολύ και τις σοβαρές (και όχι σοβαροφανείς) συζητήσεις.. Ίσως έχω πολυμεγαλώσει και δεν το κατάλαβα…

      Παραμυθάς
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:29

      Όταν είχα γράψει εκείνο το post ΄για το «μεγάαααλο τραπεζάκι» στο οποίο αναφέρεται σε ένα από τα προηγούμενα σχόλιά της το na-tassaki, κάποια φιλικά μου πρόσωπα μου είχαν πει ότι το παρακάνω. Μου έχουν ξαναπεί κάτι τέτοια παρόμοια. Ο Μαυροπιπέρρης μου έδωσε την ιδέα να βάλω εδώ κάτι από τον Κρισναμούρτι που μου αρέσει πολύ. (Ίσως κάποτε σας πω τα ανέκδοτα που μου έχει πει). Το μεταφέρω εδώ, στα αγγλικά, όπως έχει ειπωθεί, κι αν αντέχετε, μην κάνετε κανένα σχόλιο, κι αφήστε αυτή τη τελευταία φάση ετούτου του blog, που άρχισε με το εκκρεμές, να τελειώσει με αυτά τα λόγια. Σας φιλώ όλους ανεξαιρέτως.
      «Do you have humour? Does humour exist in your lives? Τo laugh, not at somebody, not at some joke, stupid or smart joke, but to have -anyhow-laughter, laughter in your mouth, in your eyes, in your mind, in your heart… laughter. That is necessary. And if you don’t know how to laugh at yourself you will never be able to laugh at all».
      J. Krishnamurti. Bombay 6th Talk 7.2. 1982

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:40

      ρε σεις, το ξαναλέω για πολλοστή φορά, τα λεγόμενα τα δικά μου -και πολλών άλλων εδώ μέσα, ακόμα και του οικοδεσπότη- μπορεί να κρύβουν ανακρίβειες, αναλήθειες, κι άλλα τινά, αλλά πηγάζουν από την ψυχή καθαρά και είναι προσωπικά βιώματα…
      Έλλη, το ξαναλέω σε εσένα και τους υπόλοιπους: μη βασίζεστε στα λεγόμενα κανενός, ψάξτε το λίγο σε Google και wiki και net γενικότερα…
      …άντε από το κρεβάτι με σηκώσατε πάλι… για τον πυρετό, το εκκρεμές βοηθάει ?!
      Πάω να κουκουλιαστώ πάλι, γιατί ‘κάποια’ μου έκανε μάγια…

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:54

      Π., βρήκες την ώρα να ποστάρεις για χαμόγελα και γέλια… Η φάτσα μου -κρεβατωμένος γαρ- έχει πάρει μια περίεργη μορφή από τον πυρετό και τη ζαλάδα, αλλά η ψυχή μου είναι χαμογελαστη!

      !
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:59

      «Do you have humour? Does humour exist in your lives? Τo laugh, not at somebody, not at some joke, stupid or smart joke, but to have -anyhow-laughter, laughter in your mouth, in your eyes, in your mind, in your heart… laughter. That is necessary. And if you don’t know how to laugh at yourself you will never be able to laugh at all».
      J. Krishnamurti. Bombay 6th Talk 7.2. 1982

      !!!
      28 Ιανουαρίου 10 στις 20:15

      «Do you have humour? Does humour exist in your lives? Τo laugh, not at somebody, not at some joke, stupid or smart joke, but to have -anyhow-laughter, laughter in your mouth, in your eyes, in your mind, in your heart… laughter. That is necessary. And if you don’t know how to laugh at yourself you will never be able to laugh at all».
      J. Krishnamurti. Bombay 6th Talk 7.2. 1982

Σχολιάστε