«Ανοιχτοί σε ιδέες και σκέψεις»

Ετοιμαζόμουν να γράψω ένα post που σκέφτηκα ξαφνικά (δεν ήρθε η ώρα για το γάμο ακόμα), αλλά έφτασε ένα e-mail μιας κοπέλας που δεν έχει ξαναγράψει, ειδικά για το post με το εκκρεμές και τα διάφορα σχόλια που ακολούθησαν. Όπως θα δείτε, ενώ το πήγαινε για σχόλιο, της βγήκε μεγάλο και μου το έστειλε απ’ ευθείας. Τη ρώτησα και μου επέτρεψε να βάλω το όνομά της: Νατάσσα Μπετζούνη. Την ευχαριστώ πολύ. Για να έρχομαι σε επαφή με τέτοιους ανθρώπους, είναι ο ένας από τους λόγους που υπάρχει αυτό το blog — και υπάρχουν αρκετοί εδώ μέσα.
Από μένα, πιάστε ένα από τα παλιά τραγούδια του Σταμάτη  Σπανουδάκη για τον «Παραμυθά», έτσι όπως το διασκεύασε για τις καινούργιες εκπομπές της Ε.Ρ.Τ η Μαριέττα Φαφούτη. Θα το βρείτε στο τέλος. Ποιο είναι; Δεν λέω. Έκπληξη. Ξέρω ότι αρέσει στους «Παραμυθομεγαλωμένους».
Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

Αγαπητέ κύριε Πιλάβιε,
Μπήκα στην ιστοσελίδα σας με αρχικό σκοπό να βρω τη νέα διεύθυνση του γραφείου σας, είδα όμως τα
post και την ανταλλαγή απόψεων για το εκκρεμές και ένιωσα έντονα την επιθυμία να σχολιάσω κι εγώ για το θέμα, αρχικά στην ίδια την ιστοσελίδα. Όταν όμως είδα ότι το σχόλιό μου μετατράπηκε σε «σεντόνι», που λέτε κι εσείς, και επίσης όταν σκέφτηκα ότι πιθανόν να μην θέλετε να δώσετε συνέχεια σε αυτήν την κουβέντα, προτίμησα να σας στείλω τις σκέψεις μου σε email και ΑΝ εσείς θέλετε, δημοσιεύετε ΟΣΟ θέλετε από το κείμενό μου. Λοιπόν:
Θα ήθελα να προσθέσω κάποιες σκέψεις μου σχετικά με τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει με αφορμή το
post για το εκκρεμές.
Πριν από την επιστήμη προηγείται η παρατηρητικότητα ενός ή περισσοτέρων ανθρώπων, που λένε κάτι διαφορετικό από την πλειοψηφία. Στη συνέχεια και όταν ικανός αριθμός ατόμων ισχυριστεί το ίδιο, έρχεται ή σειρά της επιστήμης να ασχοληθεί . Επειδή ακριβώς όμως  η επιστήμη βασίζεται σε αποδείξεις και πειράματα δεν πετυχαίνει πάντα εξ’ αρχής το σκοπό της.  Η επιστήμη έχει περιορισμένες δυνατότητες  λόγω του ότι η γνώση που δεν έχει κατακτηθεί ακόμη από τον άνθρωπο,  είναι απεριόριστη και ασύλληπτη.
Ένας διορατικός άνθρωπος παραδείγματος χάριν, ή μελλοντολόγος όπως συνηθίζουμε να τον ονομάζουμε (προσωπικά έχω γνωρίσει τέτοιο άτομο που μάλιστα δεν το ασκεί ως επάγγελμα) δεν είναι μάγος, δεν κάνει μαγικά, δεν είναι «γκαγκά» , απλά μπορεί με κάποιο τρόπο να δει εικόνες από το μέλλον.
«Πού βρίσκεται το μέλλον;»  αναρωτιέμαι αρκετές φορές με παιδική αφέλεια, «πού υπάρχει και μπορούν κάποιοι να το δούνε σαν να είναι το τώρα»;  Τι είναι ο χρόνος; Ο ίδιος ο Αϊνστάιν αμφισβήτησε την έννοια του χρόνου όπως την εννοούμε σήμερα με τα «ξεκάθαρα»:  όρια  χθες,  σήμερα, αύριο.  Στον Μεσαίωνα οι διορατικοί άνθρωποι  κατέληγαν στη φωτιά, σήμερα η επιστήμη όχι μόνο αμφισβητεί το χρόνο, αλλά μας λέει ότι με την ανάλογη επιτάχυνση που σήμερα δεν μπορούμε να πετύχουμε, θα μπορούσαμε τεχνικά να μεταφερθούμε μέσα στο χρόνο.
Άλλο παράδειγμα είναι το θέμα της ενέργειας, όλη η Ανατολίτικη φιλοσοφία, τα «τσάκρας»,  τα οποία είναι ένα γεγονός , και είναι γεγονός γιατί κατ’ αρχάς ασχολούνται και το βιώνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Δεν γνωρίζω η επιστήμη τι έχει αποδείξει μέχρι στιγμής παρά μόνο ότι έχουν καταφέρει να φωτογραφίσουν την αύρα. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι μόνο ύλη είναι και κάτι άλλο, και αυτό το κάτι άλλο είναι που αξίζει… ίσως και περισσότερο. Ούτε ή Ανατολίτικη φιλοσοφία είναι κάτι το μαγικό και περίεργο.  Κάποτε θα μπορέσουμε να τα εξηγήσουμε και να τα αποδείξουμε. Σήμερα απλώς τα παρατηρούν κάποια εκατομμύρια ανθρώπων.
Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια θέματα που τώρα ο πολύς κόσμος τα αμφισβητεί και είναι απόλυτα θεμιτό και λογικό να μη συμφωνούμε όλοι για όλα. Αν πάντα συμφωνούσαμε τόσο… συλλογικά,  τότε ακόμη θα πιστεύαμε ότι η Σελήνη είναι ένας Θεός,  και ότι η γη είναι το κέντρο του κόσμου που μάλιστα δεν υπάρχει και δεύτερο…
Γι αυτό δεν βρίσκω νόημα στις αρνητικές κριτικές που κατά καιρούς γίνονται σε παρέες φίλων, στην τηλεόραση, σε
blogs κ.λπ.  του τύπου «τι είναι αυτά που λες», γιατί θεωρώ -εντελώς υποκειμενικά μιλώντας, τι άλλο άλλωστε θα μπορούσα να κάνω- ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν γεννηθεί με κάποιες δυνατότητες. Με τον ίδιο τρόπο που κάποιοι είναι εξυπνότεροι ή δυναμικότεροι ή ρισκάρουν περισσότερο ακόμη και τη ζωή τους,  με τον ίδιο κάποιοι άλλοι βλέπουν το μέλλον, έχουν αποτελέσματα με ένα εκκρεμές, νιώθουν την ενέργεια, θεραπεύουν με τα χέρια, διαλογίζονται και γενικά χρησιμοποιούν μεγαλύτερο ποσοστό των δυνατοτήτων του εγκεφάλου τους από κάποιους άλλους.
Γιατί, από τη στιγμή που το θαύμα που ονομάζεται ανθρώπινος εγκέφαλος, αποδεδειγμένα λειτουργεί με ανταλλαγή ηλεκτρικών σημάτων μεταξύ των νευρώνων και παράγει τη σκέψη, τη λογική, την αντίληψη κ.λπ. -εκτός από το να κινεί απλώς τους μυς και τα κόκκαλα, χρησιμοποιώντας  μάλιστα και πάλι ηλεκτρικά σήματα- ποιος είναι εκείνος που μπορεί με σιγουριά να ισχυριστεί ότι ενέργεια, εγκέφαλος και ηλεκτρικά σήματα δεν είναι αλληλένδετα; Και επεκτείνοντας το ίδιο θέμα, από τη στιγμή που και στον μακρόκοσμο, στο σύμπαν υπάρχει ηλεκτρομαγνητική ενέργεια όπως ΚΑΙ στη γη, ποιος μπορεί να είναι βέβαιος ότι όλα αυτά δεν αλληλεπιδρούν, χωρίς μαγικά, αλλά με νόμους που ακόμη δεν γνωρίζουμε. Και, άρα, ποιος μπορεί  να πει με απόλυτη βεβαιότητα ότι το εκκρεμές -και μάλιστα εκκρεμές με κρύσταλλο- δεν επηρεάζεται από τη σκέψη μας (ηλεκτρικά κύματα, ενέργεια) και την ενέργεια της γης;
Όλες αυτές τις σκέψεις  τις γράφω γιατί προσπαθώ να πω ότι τελικά υπάρχουν πάααααρα πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε και γι αυτό καλό θα ήταν να μην είμαστε απόλυτοι και αρνητικοί με οτιδήποτε ακούμε να μας λένε, αλλά να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και σκέψεις»

[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/mageiras.mp3]

61 Σχόλια στο “«Ανοιχτοί σε ιδέες και σκέψεις»”

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 15:03

      Άσχετο, αλλά μιας και μιλάτε για κρασάκια, το ‘κρασάκι του Τσου’ , το έχετε δοκιμάσει ?!

      http://www.youtube.com/watch?v=y-wF3pHpEt8

      Φοβερή παρωδία από το Flower Of Carnage που ακούγεται στο Kill Bill 2 του μέγιστου Τarantino.
      ( και όσοι τολμάτε, άντε πείτε σ’έναν samurai : ‘Eχμ, ξέρεις… Η έννοια karma δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά…’)

      @ AΦΔημήτρη: Σε βλέπω να εξελίσσεσαι σε επόμενο Κubrick όσο αφορά τις Ε.Φ. ταινίες !

      Έλλη
      27 Ιανουαρίου 10 στις 16:22

      «και όσοι τολμάτε, άντε πείτε σ’έναν samurai : ‘Eχμ, ξέρεις… Η έννοια karma δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά…» 😀 Σωστός!! Δεν είπα όμως ποτέ κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι καλέ μου Καραπιπέρη; Δεν είπα ποτέ «δεχθείτε μόνο ό,τι έχει αποδεχτεί», ούτε είπα ότι είμαστε μόνο ύλη.. Αν είναι όλα να περνάνε από επιστημονικό έλεγχο πρώτα καταντάμε γραφικοί. Το μόνο που είπα είναι να τα βλέπουμε με λίγο κριτικό πνεύμα – δεν είναι το ίδιο! Δεν θα επαναλάβω όμως τα ίδια πάλι, απλά μόνο να δώσω μία εξήγηση για την επιμονή μου: πιστεύω ότι πρέπει να ακούγεται και ο αντίλογος ώστε ο καθένας να μπορεί να κρίνει μόνος του. Γι’αυτό απάντησα, όσο καλύτερα μπορούσα, στα επιχειρήματα που ακούστηκαν, παρά τις πλάκες & τις ειρωνείες. Πραγματικά ενδιαφέρομαι να ακούσω την αντίθετη άποψη και θα χαρώ να το συζητήσω με όποιον ενδιαφέρεται. Τι να κάνουμε, έχω ένα κουσούρι: εκτός από τα παραμύθια και τις τηγανιτές πατάτες που λατρεύω, αγαπώ πολύ και τις σοβαρές (και όχι σοβαροφανείς) συζητήσεις.. Ίσως έχω πολυμεγαλώσει και δεν το κατάλαβα…

      Παραμυθάς
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:29

      Όταν είχα γράψει εκείνο το post ΄για το «μεγάαααλο τραπεζάκι» στο οποίο αναφέρεται σε ένα από τα προηγούμενα σχόλιά της το na-tassaki, κάποια φιλικά μου πρόσωπα μου είχαν πει ότι το παρακάνω. Μου έχουν ξαναπεί κάτι τέτοια παρόμοια. Ο Μαυροπιπέρρης μου έδωσε την ιδέα να βάλω εδώ κάτι από τον Κρισναμούρτι που μου αρέσει πολύ. (Ίσως κάποτε σας πω τα ανέκδοτα που μου έχει πει). Το μεταφέρω εδώ, στα αγγλικά, όπως έχει ειπωθεί, κι αν αντέχετε, μην κάνετε κανένα σχόλιο, κι αφήστε αυτή τη τελευταία φάση ετούτου του blog, που άρχισε με το εκκρεμές, να τελειώσει με αυτά τα λόγια. Σας φιλώ όλους ανεξαιρέτως.
      «Do you have humour? Does humour exist in your lives? Τo laugh, not at somebody, not at some joke, stupid or smart joke, but to have -anyhow-laughter, laughter in your mouth, in your eyes, in your mind, in your heart… laughter. That is necessary. And if you don’t know how to laugh at yourself you will never be able to laugh at all».
      J. Krishnamurti. Bombay 6th Talk 7.2. 1982

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:40

      ρε σεις, το ξαναλέω για πολλοστή φορά, τα λεγόμενα τα δικά μου -και πολλών άλλων εδώ μέσα, ακόμα και του οικοδεσπότη- μπορεί να κρύβουν ανακρίβειες, αναλήθειες, κι άλλα τινά, αλλά πηγάζουν από την ψυχή καθαρά και είναι προσωπικά βιώματα…
      Έλλη, το ξαναλέω σε εσένα και τους υπόλοιπους: μη βασίζεστε στα λεγόμενα κανενός, ψάξτε το λίγο σε Google και wiki και net γενικότερα…
      …άντε από το κρεβάτι με σηκώσατε πάλι… για τον πυρετό, το εκκρεμές βοηθάει ?!
      Πάω να κουκουλιαστώ πάλι, γιατί ‘κάποια’ μου έκανε μάγια…

      Καραπιπέρης Γιάννης
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:54

      Π., βρήκες την ώρα να ποστάρεις για χαμόγελα και γέλια… Η φάτσα μου -κρεβατωμένος γαρ- έχει πάρει μια περίεργη μορφή από τον πυρετό και τη ζαλάδα, αλλά η ψυχή μου είναι χαμογελαστη!

      !
      27 Ιανουαρίου 10 στις 17:59

      «Do you have humour? Does humour exist in your lives? Τo laugh, not at somebody, not at some joke, stupid or smart joke, but to have -anyhow-laughter, laughter in your mouth, in your eyes, in your mind, in your heart… laughter. That is necessary. And if you don’t know how to laugh at yourself you will never be able to laugh at all».
      J. Krishnamurti. Bombay 6th Talk 7.2. 1982

      !!!
      28 Ιανουαρίου 10 στις 20:15

      «Do you have humour? Does humour exist in your lives? Τo laugh, not at somebody, not at some joke, stupid or smart joke, but to have -anyhow-laughter, laughter in your mouth, in your eyes, in your mind, in your heart… laughter. That is necessary. And if you don’t know how to laugh at yourself you will never be able to laugh at all».
      J. Krishnamurti. Bombay 6th Talk 7.2. 1982

Σχολιάστε