Η αληθινή μάθηση

Ένα από τα κορίτσια της παρέας, αποφάσισε εκεί γύρω στα τριάντα της, να κάνει κάτι που δεν έκανε χρόνια πριν: να δώσει πανελλήνιες για να σπουδάσει. Μπράβο της!  Αυτό είναι που λένε, «ποτέ δεν είναι αργά». Θα ήθελα να της αφιερώσω τα παρακάτω και για το κουράγιο της και γιατί ήταν η αιτία να τα γράψω.

Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί έχουμε ξεχάσει με τρομερή ευκολία, όσα παιδευτήκαμε να μάθουμε με δυσκολία στο σχολείο; Μήπως  σ’ αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα που υπάρχει, όταν είσαι μαθητής, μαθαίνεις επειδή απλώς και μόνο σε εξαναγκάζουν οι συνθήκες να μάθεις; Οι γονείς σου, το κοινωνικό περιβάλλον, ο φόβος του δάσκαλου, οι παραδοσιακές  αρχές… Αλλά, σε τελική ανάλυση, όταν μελετάς φυσική και μαθηματικά, ενώ θέλεις πραγματικά να γίνεις δικηγόρος, δεν θα ξεχάσεις πολύ γρήγορα και τη φυσική και τα μαθηματικά; Και μπορείς να μάθεις οτιδήποτε πραγματικά, όταν είσαι αναγκασμένος να το κάνεις; Μπορεί βέβαια, όταν το κάνεις επειδή πιέζεσαι να περνάς κάποιες εξετάσεις, απλώς για να βρεις μετά μια δουλειά, να παντρευτείς, να σταδιοδρομήσεις, μπορεί τότε να κάνεις κάποια προσπάθεια να συγκεντρωθείς και  να μάθεις· αλλά μόλις περάσεις τις εξετάσεις, πολύ γρήγορα θα ξεχάσεις αυτά που έχεις μάθει, έτσι δεν είναι; Όταν η μάθηση είναι μόνο ένα μέσο για να πετύχεις κάτι, από τη στιγμή που θα πετύχεις να φτάσεις εκεί που θέλεις, θα ξεχάσεις το μέσο που χρησιμοποίησες – κι αυτό δεν είναι καθόλου μάθηση. Η κατάσταση της αληθινής μάθησης, λοιπόν,  νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει μόνο όταν δεν υπάρχει εξαναγκασμός, κίνητρο, αλλά όταν μαθαίνεις μόνο από αγάπη γι΄αυτό που μαθαίνεις. Τότε δεν έχει σημασία αν δίνεις πανελλήνιες στα 18 σου ή στα 38 σου.

Καλό ξημέρωμα.
Π.

10 Σχόλια στο “Η αληθινή μάθηση”

      QwfwqN
      25 Μαρτίου 09 στις 2:41

      Ακριβώς γι’ αυτό, το σχολείο πρέπει να αλλάξει περιεχόμενο και μέθοδο και οι γονείς να αλλάξουμε μυαλά…

      papiera
      25 Μαρτίου 09 στις 8:38

      Κάθε στιγμή είναι ευκαιρία για μάθηση. Εντός και εκτός σχολείου!
      Ο εξαναγκασμός, ποτέ δεν βοήθησε σε κάτι.. Υπάρχει και η διπλωματία. 😉

      marilia
      25 Μαρτίου 09 στις 9:50

      «Μαθαίνω με το νου, την καρδιά και τα χέρια» μάς έλεγαν στο Παιδαγωγικό. Κι εγώ χθες βράδυ, σε αντίστοιχη συζήτηση, έλεγα ότι τα παιδιά θα μάθουν ό,τι θέλουν, όταν το θέλουν! Κι ας κοπανιέμαι εγώ γιατί δεν έμαθαν να κλίνουν το «επιεικής» ή γιατί δεν κατάλαβαν ότι «Ο Χριστός είναι η βιωμένη αλήθεια που σώζει» (έλεος!).

      φιλιά

      Μαρία
      25 Μαρτίου 09 στις 10:51

      Είχα ένα καθηγητή στη σχολή ο οποίος ποτέ δε χρησιμοποιούσε τα βιβλία μες στο μάθημα έλεγε πως τα βιβλία είναι πρόσχημα για να μην συγκρατούμε τις πληροφορίες έμπαινε μέσα στην τάξη και άρχιζε την πάρλα για φαινομενικά άσχετα θέματα. Πήγα μαζί όλη η τάξη εκδρομές και βόλτες.Νομίζαμε πως απλώς βαριέται. Τελειώνοντας τη σχολή κατάλαβα πως είναι η μοναδική μάθηση που ε’ιχα εμπεδωσει και η γνώση που κατείχα σίγουρα ήταν αυτή και για αύτην δεν χρειαζόταν να ανατρέξω σε τόμους γιατί μου είχε γίνει βίωμα!

      Ασχετο έχω σοκαριστει είμαι σε ίντερνετ καφέ δίπλα μου ένα παιδί μίλάει μέσω MSN στο φίλο του με νοηματική. Στ αλήθεια ποτέ δεν είχα φανταστει αυτή την απίστευτη λειτουργία του ίντερνετ!!!!

      Φιλάκια στα παραμυθόπαιδα!
      και τον παραμυθά μας!
      και την κυρία παραμυθά!

      νατασσάκι
      25 Μαρτίου 09 στις 11:42

      Μπράβο στο κορίτσι που αποφάσισε να σπουδάσει, δεν είναι αργά να κάνεις κάτι που θες πραγματικά!

      Όσο για τη γνώση και τη μάθηση… ό,τι έχω μάθει πραγματικά στη ζωή μου το έμαθα εκτός σχολείου, πάντως! Ο τρόπος διδασκαλίας στα ελληνικά σχολεία ήταν και είναι κακός για τη γνώση -ευτυχώς που υπάρχουν δάσκαλοι που ξεχωρίζουν, μόνο απ’ αυτούς γίνεται κάτι διαφορετικό.
      🙂

      Καλημέρα
      Φιλί:)

      ΚΑΤΕΡΙΝΑ
      25 Μαρτίου 09 στις 14:32

      Επειδή σήμασία, δεν έχει η εκπαίδευση, αλλά η σοφία.
      Σκοπός δεν είναι να μας εκπαιδέυει κάποιος,αλλά να βυθιζόμαστε μέσα σε αυτό,το κάθε τι.. Να μπαίνουμε μέσα
      στην λέξη π.χ, να κατανόουμε το λόγο υπαρξης της,να γνωρίζουμε.
      Να αγαπάς αυτό που κάνεις…:-)
      Υπέροχο μνμ…
      Παραμυθά μου!!!!!:-)

      Fwtino_Asteraki
      25 Μαρτίου 09 στις 23:28

      Γεια και Χρονια Πολλα σε ολους!!!

      Πολυ ομορφο ολο αυτο…μπραβο της…Θα πω μοναχα να διαλεξει μετα αυτο που θελει πραγματικα…και ευχομαι ολοψυχα να τα καταφερει..Αξιζει πιστευω….

      Μια μαχη ειναι παντα χαμενη οταν δεν την δινεις η αποφευγεις για την δωσεις….

      Προσωπικα πιστευω οτι μια απ τις μεγαλιτερες αν οχι η μεγαλυτερη πηγη μορφωσης ειναι τα Παραμυθια!!!

      Καλο βραδυ και μακια σε ολους! 🙂

      Lacryma
      26 Μαρτίου 09 στις 16:41

      Ο παππούς μου έλεγε, «Το καλύτερο σχολείο, είναι η ζωή». Άλλο πράγμα όμως η μόρφωση και άλλο πράγμα η γνώση.
      Ένα μεγάλο μπράβο στην κοπέλα που πήρε την απόφαση να δώσει εξετάσεις. Τέτοιοι άνθρωποι, δεν έχουν να φοβούνται τίποτα.

Σχολιάστε