Αφιέρωμα στου Αγίου Βαλεντίνου

Στην αρχή σκέφτηκα – για να… «τιμήσω» τον Άγιο Βαλεντίνο, βοήθειά μας – να ανεβάσω εδώ, χωρίς σχόλια, κάτι που είχα γράψει κάμποσα χρόνια πριν. Μετά θυμήθηκα ότι στα  νιάτα του ο Τζίντου  Κρισναμούρτι είχε γράψει διάφορα ποιήματα που μερικά ήταν για τον έρωτα. Έτσι προτίμησα να σας βάλω εδώ μερικά αποσπάσματα απ’ αυτά, καθώς τα νοιώθω σαν δικά μου. Κι επιτρέψτε μου να το αφιερώσω σε ένα από τα μικρότερα κορίτσια της παρέας μας που ζορίζεται από τα ερωτικά της. Οι τελευταίοι δύο στίχοι είναι δικοί μου.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

Υ.Γ. Μία από σας κορίτσια, σε μία συζήτηση που είχαμε για παιδιά και γονείς,  μου έκανε ένα από τα καλύτερα – ίσως το καλύτερο – κοπλιμέντο που μου έχουν κάνει και θέλω να το γράψω εδώ γιατί θα σκάσω αν δεν το πω – τόσο πολύ που μου άρεσε της ψωνάρας!  Μου είπε: «Εσύ, και παιδιά να μην είχες, πάλι μπαμπάς θα ήσουνα». Ως μπαμπάς σας, λοιπόν, σας λέω όλα αυτά που ακολουθούν για τον έρωτα.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

«…Από αγάπη τι μπορείς να ξέρεις
αν απ’ του έρωτα το δίχτυ
δεν έχεις την απελευθέρωση αναζητήσει;

Μην αποζητάς το άρωμα μιας μόνο καρδιάς
ούτε να κουρνιάζεις στο ήσυχο βόλεμά της·
γιατί εκεί μέσα κατοικεί
της μοναξιάς ο φόβος.
Πλημμυρίζω δάκρυα
Γιατί ‘δα
όλη την μοναξιά
που ‘χει μέσα της  η αγάπη
για τον  έναν.

Η αγάπη που γεννάει θλίψη,
Η αγάπη που σκοτώνει το χαμόγελο
σ’ ένα ωραίο πρόσωπο,
η αγάπη που αλλάζει
από τη μια στιγμή στην άλλη,
η αγάπη που ‘ναι απομονωμένη
μέσα στη μοναξιά της,
η αγάπη που ‘ναι τυραννική και γεμάτη υπεροψία,
η αγάπη που καταστρέφει την αγάπη για τους άλλους,
η αγάπη που σκλαβώνει και περιορίζει,
η αγάπη που την καταβροχθίζουν οι φλόγες του εγώ…»
………

Ο έρωτας πεθαίνει πάντα,
η αγάπη ποτέ.


9 Σχόλια στο “Αφιέρωμα στου Αγίου Βαλεντίνου”

      athinovio
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 0:38

      πολύ πιο αληθινό από οτιδήποτε εχω διαβάσει.
      πολύ πιο αληθινό από την ημέρα του Βαλεντίνου που υποχρεώνει τα ζευγάρια να στήνονται υποκριτικά και να παίζουν τις κουμπάρες επειδή ξαφνικά κάποιος έτσι αποφάσισε.

      στα νιάτα μου δεν είχαμε τέτοια.

      μόνο στα γεννέθλια και στις γιορτές και στις επετείους είχαμε γιορτή. Όχι έτσι, μαζικά αλλά ξεχωριστά και ιδιαίτερα ο καθένας.

      Fwtino_Asteraki
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 0:54

      Η μοναξια φερνει μοναξια λενε…
      Η αγαπη αγαπη μα και την ανοιξη μαζι….
      Αγαπησα και παντα θα αγαπω τα ματια μου βλεπε….
      Δεν θα στο πω μα θα στο δειξω με ολη μου την δυναμη..
      Μην αναρωτιθεις τι εισαι εσυ η τι ειμα εγω…
      Αναρωτησου τι ειμαστε μαζι…
      Τα ομορφοτερα λογια της αγαπης στη κρυβονται στη σιωπη
      Μην προσπαθεις να κρυψεις τον εκοφαντικο της θορυβο
      Με τα ματια σου βλεπω
      Εσυ δες με την καρδια μου
      Θα με τα ποδια σου θα περπατησω
      Εσυ αγκιξε την ζωη με τα χερια μου
      Με το μυαλο σου θα σκεφτω
      Χαμογελα με τα ονειρα μου
      Κι ασε μενα να κλαψω για τα κακα ονειρα σου
      Γιατι??
      Γιατι απλα καρδια μου ειμαστε ενα
      Εμεις οι δυο πιο δυνατοι…

      Χρονια Πολλα σε ολους και να στε παντα ευτηχισμενοι!!!
      Σας ευχαριστω…
      Καληνυχτεθ και φιλακια πολλα πολλα με αγκαλιτθεθ!

      Ζησε στο σημερα οχι στα πρεπει του αυριο

      Γιαννης απο ΝΥ
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 4:43

      «που υποχρεώνει τα ζευγάρια να στήνονται υποκριτικά και να παίζουν τις κουμπάρες»
      Χαχαχα, εσκισες athinovio!!!!

      Χρονια πολλα λοιπον σε οσους αναγκαστουνε να γιορτασουν επειδη ετσι το ζηταει η μερα.

      Εγω παλι ειμαι ερωτευμενος με την Νελι Νεζι καιρο τωρα. Αλλα αυτη μενει στην Ελλαδα κι εγω στην Αμερικη.
      Με «πιανει» αραγε η γιορτη εμενα, ή οχι? Δεν ξερω τι λενε οι κανονες σε περιπτωση τετοια οπου οι αποστασεις ειναι μεγαλες.
      Νελιτσα εσυ τι λες?
      Χαχαχαχαχα

      papiera
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 9:49

      Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν μια πολύ ερωτευμένη κοπέλα, που όμως ο έρωτάς της δεν ανταποκρινόταν.. Πήγαινε λοιπόν στο μπαρ του Ντίνου και έπινε για να ξεχάσει τον πόνο της.. Μια μέρα, ήπιε πολύ παραπάνω.. Το μόνο που ακουγόταν στο μπαρ ήταν η φωνή της να λέει: ‘Βάλε Ντίνο!’ ‘….. Βάλε Ντίνο’ ..Έβαζε ο Ντίνος….. Κι έτσι αυτή η μέρα, καθιερώθηκε σαν ημέρα του Βαλεντίνου.

      Αυτή είναι η αλήθεια, χωρίς να θέλω να σας απογοητεύσω! 🙂

      νατασσάκι
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 10:26

      Χαχαχαχα! Papiera, εξαιρετική!!! Και πολύ πιο «λογική» από κάθε άλλη που έχω ακούσει/διαβάσει!

      😆

      Καλημέρα, μπαμπά Παραμυθά μας!, λοιπόν!
      🙂

      Φιλί, καλό ΣΚ!

      marilia
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 11:18

      Εμένα πάλι αυτός ο Κρισναμούρτι στο στομάχι μού κάθεται, από τότε που πήγαινα Γ’ Λυκείου και ο καθηγητής των Μαθηματικών μάς έγραφε κάτι κουλά αποσπάσματά του κάτω από το… κατεβατό με τις ασκήσεις! Είχαμε το ζόρι μας, είχαμε και τη… διανόηση! πσ!

      Καλημέρα είπα; Ντροπή μου! Καλημέρα και… χρόνια πολλά στους εορτάζοντες! 😉

      νατασσάκι
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 14:48

      αχ μικρή δασκάλα, δεν έχεις δίκιο!
      Εγώ πολύ θα ήθελα να είχα διαβάσει νωρίτερα δικά του βιβλία…
      και τελικά, οι μαθηματικοί είναι οι καλύτεροι καθηγητές, πάντα το έλεγα!
      😉

      nelli nezi
      14 Φεβρουαρίου 09 στις 19:57

      ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ!!!! ΟΧΙ ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ!! ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΝΑ ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ! ΕΕΕΕΕ ΜΑ ΠΙΑ! ΜΑΣ ΣΚΑΣΑΝΕ! Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΛΙΓΟ…Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ….Ο ΕΡΩΤΑΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ….ΕΕΕΕΕΕΕΜΑ ΠΙΑ! ΝΙΣΑΦΙ! ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΤΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ!

      ΠΟΙΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΔΙΗΓΗΘΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ? ΕΕΕΕΕΕ?? ΓΙΑ ΠΕΙΤΕ! ΓΙΑ ΠΕΙΤΕ!

      ΕΠ! ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΠΑ! ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΗ! ΚΑΛΗΣΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!

      ΑΧ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ…..ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟ??? ΕΕΕΕΕΕ???ΧΑΧΧΑΑΧΧΑΑΧΑΧΧΑΑΧΑΧΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ,ΔΕΝΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΠΟΤΕ!!!ΧΑΧΑΧΧΑΑΧΧΑΧΑ!!!

      ΤΖΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΝΑΚΟ …..ΕΛΛΑΝΤΑ – ΑΜΕΡΙΚΑ…… ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΛΕΝΕ….ΜΗ! ΤΖΙΖ!! ΚΑΚΟ!! ΘΑ ΚΑΕΙΣ! ΧΑΧΑΑΧΧΑΑΧΑΧΑ
      ΑΧ …ΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΡΘΕΙ Η ΚΟΠΕΛΙΑ ΣΟΥ H AMEΡΙΚΑΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΤΣΟΥΡΟΜΑΔΗΣΕΙ …ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΞΕΡΕΙ!!! 😀

      ΦΙΛΙΑ ΠΟΟΟΟΟΛΑ ΤΟ ALL !!

      Παραμυθομεγαλωμένη
      15 Φεβρουαρίου 09 στις 15:46

      Για άλλη μια φορά ψηφίζω Νelli Nezi! Ε ναι λοιπόν το να κρατήσει ο έρωτας ένα πράγμα μόνο χρειάζεται!! Να μπορείς να έχεις ΑΙΩΝΙΑ ΠΑΙΔΙΚΟΤΗΤΑ! Τότε μόνο ο έρωτας όχι απλά δεν πεθαίνει αλλά παιχνιδίζει μέσα στην κάθε σου μέρα και σου γνέφει απρόοπτα και χαρωπά όποτε του κάνει κέφι! Ο έρωτας ομορφαίνει τις σχέσεις, πάει χέρι χέρι με την αγάπη και μαζί κρατούν ενωμένους τους ανθρώπους. Ο έρωτας είναι ζωοδότης, είναι καλλιτέχνης..γιατί αν τον βάλουμε στην καρδιά μας τότε γίνεται ένας τρόπος ζωής..Ερωτευόμαστε ένα δροσάτο πρωινό λουλούδι, ένα σπουργίτι, έναν πίνακα, γευόμαστε με όλες μας τις αισθήσεις την ίδια τη ζωή. Κι έτσι μπορούμε να ερωτευόμαστε ξανά τα ίδια μάτια, να εκτιμάμε αλλιώς τις στιγμές και να χαμογελάμε σε κάθε λαμπερό πρωινό που ξημερώνει. Ο ήλιος είναι παντοτινός έρωτας για μένα και μετα από κάθε συννεφιά τον περιμένω με λαχτάρα..Να γιατί πρέπει ναχεις αιώνια παιδικότητα!Γιατί κανένα παιδάκι δεν χρειάζεται τέτοιες συμβουλές για να ερωτευτεί τη ζωή και να ορμίσει να την ευχαριστηθεί. Αγαπάμε τη ζωή αλλά μόνο αν την ερωτευτούμε θα θελήσουμε να τη ζήσουμε με τρόπο συναρπαστικό! Αγαπάμε τον σύντροφό μας αλλά μόνο αν συνεχίσουμε να φερόμαστε σαν ερωτευμένοι θα διατηρήσουμε αυτή τη σπίθα στο βλέμμα και την επιθυμία να αναζητούμε συνεχώς καινούριες συγκινήσεις!! Χρόνια πολλά στον ίδιο τον Έρωτα λοιπόν!!

Σχολιάστε