Ναι, εγώ είμαι! Χα, χα, χα…

Ναι, αυτό το βοσκόπουλο που κοιτάζει τη βοσκοπούλα με λάγνο βλέμμα, εγώ είμαι! Χα, χα, χα… Σήμερα, κατά τύχη, ψάχνοντας στο YOUTUBE, ανακάλυψα κάτι που δεν το περίμενα: εμένα στα έντεκά μου! Το 1954, γυρίστηκε ταινία ένα κλασσικό ελληνικό θεατρικό έργο, ένα κωμειδύλλιο, «Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας», που μαζί με την «Γκόλφω», ήταν από τα πιο πολυπαιγμένα ελληνικά θεατρικά έργα στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, κυρίως από «μπουλούκια», δηλαδή θιάσους όχι γνωστών  ηθοποιών που γύριζαν στην επαρχία κι έπαιζαν σε καφενεία, πλατείες και πανηγύρια. Το 1954, όταν πια είχα καθιερωθεί στο παιδικό θέατρο κι είχα παίξει και σε μια ταινία, την «Άγνωστο» που σας έχω πει γι’ αυτήν ΕΔΩ,  η Βουγιουκλάκη παρακάλεσε τον πατέρα μου να μ’ αφήσει να κάνω στην ταινία που θα έπαιζε, τον Θάνο Κωτσόπουλο μικρό. Ο πατέρας μου που γενικώς δεν ήθελε να παίζω στον κινηματογράφο, πείστηκε γιατί του είπαν ότι δεν θα κουραζόμουν καθόλου, θα πήγαινα μόνο για μια ώρα γύρισμα στη Χασιά και θα με πηγαινόφερναν με ταξί. Έτσι κι έγινε. Η ταινία «βγήκε» στους κινηματογράφους το 1955, και μερικούς μήνες μετά ανακαλύψαμε ότι το μοναδικό πλάνο που έκανα στην ταινία που ήταν κι ασπρόμαυρη κυκλοφορούσε ως καρτ ποστάλ στα περίπτερα, με τον τίτλο, «Ύπαιθρος. Ειδύλλιο», σε τρεις γλώσσες!  Να και η πίσω πλευρά της κάρτας.

Ο πατέρας μου θύμωσε πολύ και τους έκανε αγωγή, αλλά δεν κατάφερε τίποτα. Την κάρτα που βλέπετε την ανακάλυψα πριν πέντε χρόνια σε περίπτερο στην οδό Σταδίου!!! Χα, χα, χα…  Κι αυτό που ανακάλυψα σήμερα τυχαία στο YOUTUBE, που σας είπα στην αρχή, είναι ολόκληρη η ταινία! Απίστευτο! Ποιος να μου το έλεγε 57 χρόνια πριν, ότι θα έρθει μια μέρα που θα πέσω πάνω σ’ αυτή την ταινία σε ένα πράγμα που θα λέγεται «κομπιούτερ» και θα τη δώ με κάτι που θα λέγεται, «ίντερνετ»!!!!  Και θα θυμηθώ τώρα στα γεράματα, το φιλί που μου είχε δώσει εκείνη η νεαρή ηθοποιός τότε και κοκκίνισα!!!  (Δεν έπλυνα το στόμα μου μέχρι το άλλο πρωί για να μη χαθεί η αίσθηση από τα χείλια της! Χα, χα, χα…) Πήρα, λοιπόν, από την ταινία τη μικρή σκηνή που παίζω, κρατάει ένα λεπτό και πρέπει να πάρετε κιάλια για να με δείτε. Και λέω να εγκαινιάσω έτσι μια καινούργια κατηγορία στο blog που την έβγαλα Serendipity, όπου θα γράφω διάφορα πράγματα από τη ζωή μου. Το τι σημαίνει αυτή η αγγλική λέξη, το έχω βάλει σε αυτό το post  ΕΔΩ. Οι στίχοι που λέει ο Θάνος ο Κωτσόπουλος στη σκηνή που θα δείτε, είναι οι στίχοι από το τραγούδι, «Μια Βοσκοπούλα Αγάπησα», ένα παλιό παραδοσιακό ελληνικού τραγουδιού, που αν θέλετε να το ακούσετε κανονικά, πηγαίνετε ΕΔΩ.  Είναι παράξενο που ενώ δεν άκουγα και πολύ ελληνικά τραγούδια, δημοτικά δε καθόλου, αυτό με συγκίνησε τώρα που το ξανάκουσα. Ίσως γιατί μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια, ίσως γιατί είναι γνήσιο ερωτικό τραγούδι παιδικής αθωότητας, ίσως γιατί ο τραγουδιστής το λέει με αληθινό αίσθημα…
Σας φιλώ
Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας.

7 Σχόλια στο “Ναι, εγώ είμαι! Χα, χα, χα…”

      marilia
      11 Φεβρουαρίου 11 στις 16:23

      Τη μια υπογράφει ως… ιπτάμενος γκόμενος, την άλλη ως… αγαπητικός της βοσκοπούλας, θέλει να γράψει και το περιβόητο… γαμοπόστ… Κάτι δεν πάει καλά! :mrgreen: 😛 Άσε που έχει να ανεβάσει παραμυθοεπεισόδιο από το 20ο κι εγώ έχω χάσει τα επόμενα κι έχω λυσσάξει απ’ το κακό μου!

      Παραμυθά, μ’ εκείνες τις συνέχειες των ιστοριών τι θα γίνει;;;;; Όσο για την καρτούλα… άααααααψογη λέμεεεεεεεε!!! χιχιχιχιχιχιχιιχιχιχιχχιι!

      Hengeo
      11 Φεβρουαρίου 11 στις 17:55

      Τώρα διάβασα τα περί Serendipity. Τα έχω νιώσει και εγώ όλα αυτά, είμαι πεπεισμένος ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Δεν είμαι σίγουρος όμως αν ισχύει πάντα ότι αν θέλεις κάτι πραγματικά με την καρδιά σου συνωμοτεί το σύμπαν για να γίνει. Ας πούμε, σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, όπως αυτός στο όμορφο βίντεο που ανέβασες, όπου τα αισθήματα είναι μονόπλευρα, μπορεί αυτός που ερωτεύτηκε να μην το ήθελε με την καρδιά του;

      Όπως και να έχει, ευχαριστούμε και καλό απόγευμα 😉

      Fwtino_Asteraki
      11 Φεβρουαρίου 11 στις 21:10

      Υπέροχος ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας….τώρα γιατί όλα τα μπεεεεεεεεε απ πίσω είναι μάυρα δεν ξέρω…χαχαχα! 😛

      Καλό βραδάκι σε όλους με μπόλικα χαμογελακια!

      dimitrisp
      12 Φεβρουαρίου 11 στις 0:06

      χμ!…ώστε Serendipity λοιπόν….μάλιστα!μόλις θυμήθηκα μια ιστορία του Χότζα που δεν είναι ακριβώς serendipity αλλά μια και τη θυμήθηκα(αυτό είναι serendipity 🙂 ) και έχεις καιρό να νας βάλεις Χότζα (πόντος) ,τη λέω:
      ο Χότζας είχε χάσει τον αγαπημένο του γάιδαρο και αφού έψαξε παντού, έταξε αμοιβές….στο τέλος διάδωσε ότι θα χαρίσει τον χαμένο του γάιδαρο σε αυτόν που θα τον βρει.
      -Ποιό θα είναι το κέρδος σου τότε Χότζα μου; τον ρώτησε κάποιος.
      -Θεωρείς λοιπόν ασήμαντη τη χαρά να βρεις κάτι που είχες χαμένο;απάντησε ο Χότζας.

      ΥΓ 1 πανέμορφος ο αγαπητικός της μαγισ…εεε… βοσκοπούλας 🙂
      2 από μικρό παιδί μου άρεσε το τσάι του Σερεντίπ…τυχαίο;

Σχολιάστε