Η αγάπη και η ομορφιά

ta-10-pio-diasima-bouna-tou-kosmou

Σήμερα σκεφτόμουν ότι άργησα να ανεβάσω καινούργιο post αυτή την εβδομάδα και λίγο αργότερα, μεταφράζοντας μια παράγραφο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Εκείνη η Ευλογία είναι όπου είσαι», που ετοιμάζω αυτόν τον καιρό, μου άρεσε πολύ και σκέφτηκα να σας το αντιγράψω εδώ.   Ελπίζω να σας αρέσει. Το γιατί έβαλα την εικόνα ενός βουνού, θα το καταλάβετε διαβάζοντας το κείμενο.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

«… Και θα πρέπει, επίσης, να εξετάσουμε προσεκτικά τι είναι ομορφιά. Η ομορφιά είναι πολύ σημαντική — όχι η ομορφιά ενός  προσώπου ή εκείνη που έχουν οι πίνακες και τα αγάλματα στα Μουσεία, που είναι η προσπάθεια των αρχαίων να εκφράσουν τα αισθήματά τους στην πέτρα ή στη ζωγραφική, ή στην ποίηση. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι ομορφιά. Η ομορφιά μπορεί να είναι η αλήθεια, η ομορφιά μπορεί να είναι η αγάπη. Χωρίς να κατανοήσουμε τη φύση και το βάθος αυτής της εκπληκτικής λέξης, «ομορφιά», ίσως να μην μπορέσουμε ποτέ να συναντήσουμε εκείνο που είναι ιερό. Πρέπει, λοιπόν, να εμβαθύνουμε στο ερώτημα, «τι είναι ομορφιά».
Όταν δεις κάτι εξαιρετικά όμορφο, όπως ένα βουνό γεμάτο χιόνι με φόντο τον γαλάζιο ουρανό, τι συμβαίνει πραγματικά; Όταν δεις αυτό το βουνό που είναι εκπληκτικά ζωντανό, όμορφο, επιβλητικό, τότε για μια στιγμή, για ένα δευτερόλεπτο, αυτή ακριβώς η επιβλητικότητα εκείνου του βουνού, η απεραντοσύνη του, διώχνει μακριά, παραμερίζει κάθε προσωπική έγνοια, όλα τα προβλήματα. Σ’ εκείνο το δευτερόλεπτο, δεν υπάρχει «εγώ» που κοιτάζει το βουνό. Το μεγαλείο ακριβώς του βουνού, παίρνει μακριά για ένα δευτερόλεπτο, όλη μου την ιδιοτέλεια. Σίγουρα, θα πρέπει να το έχει προσέξει κανείς αυτό. Έχετε παρατηρήσει κάποιο παιδί με ένα παιχνίδι; Ήταν άτακτο όλη μέρα – πράγμα που είναι φυσιολογικό – και του δίνεις ένα παιχνίδι· και τότε, για την επόμενη ώρα, μέχρι να το σπάσει, είναι εξαιρετικά ήσυχο. Το παιχνίδι, έχει εξαφανίσει την σκανδαλιάρικη διάθεσή του, το έχει απορροφήσει. Το ίδιο κι εμείς, όταν δούμε κάτι εξαιρετικά όμορφο, αυτή ακριβώς η ομορφιά μας απορροφάει. Δηλαδή, ομορφιά υπάρχει  όταν δεν υπάρχει «εγώ», όταν δεν υπάρχει ιδιοτέλεια, όταν δεν υπάρχουν τα βάσανα του «εγώ». Και είναι δυνατόν, χωρίς να απορροφηθούμε ή να ταρακουνηθούμε από κάτι εξαιρετικά όμορφο όπως ένα βουνό,  είναι δυνατόν να κατανοήσουμε την ομορφιά χωρίς το «εγώ»; Επειδή όπου υπάρχει το «εγώ», δεν υπάρχει ομορφιά, όπου υπάρχει ιδιοτέλεια, δεν υπάρχει αγάπη. Η ομορφιά και η αγάπη, λοιπόν, πάνε μαζί· δεν είναι χωριστές. …»

 

 

 

Σχολιάστε