Η αγάπη των δέντρων

Για σήμερα έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
             Π. 

Η αγάπη των δέντρων είναι –ή θα έπρεπε να είναι- μέρος της φύσης μας, σαν την αναπνοή. Είναι μέρος της γης σαν κι εμάς, γεμάτα ομορφιά και παράξενα απόμακρα. Είναι ακίνητα, γεμάτα φύλλα, πλούσια σε φως και γεμάτα άγρια χαρά όταν υπάρχει καταιγίδα. Κάθε φύλλο, ακόμα και στην πιο ψηλή κορφή, χορεύει με το απαλό αεράκι και οι σκιές καλωσορίζουν τον δυνατό ήλιο. Καθώς κάθεσαι με την πλάτη σου ακουμπισμένη στον κορμό του, εάν είσαι πολύ ήσυχος, θα δημιουργήσεις μία ακατάλυτη σχέση με τη φύση. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν χάσει αυτή τη σχέση· κοιτάζουν όλα εκείνα τα βουνά, τις κοιλάδες, τους χείμαρρους και τα χιλιάδες δέντρα, καθώς περνούν με τα αυτοκίνητά τους ή ανεβαίνουν στους λόφους φλυαρώντας, αλλά είναι πολύ απορροφημένοι από τα προβλήματά τους για να κοιτάζουν και να είναι ήσυχοι.

 

 

 

 

Σχολιάστε