Αντίο φίλε… Μπορείς να φύγεις πια… Είμαι καλά…

Αισθάνομαι ότι πρέπει να γράψω πρώτα κάτι σαν προειδοποίηση: Το post αυτό είναι εκτός προγράμματος, η ιδέα του μου ήρθε ξαφνικά σήμερα τ’ απόγευμα μετά από ένα μήνυμα που πήρα, είναι εντελώς προσωπικό μου  κι ίσως να μην αφορά κανέναν άλλον, και τέλος μπορεί να φέρει μελαγχολία. Ναι, ξέρω ότι είστε περίεργες και περίεργοι και θα συνεχίσετε. Χα, χα, χα… Καλά να πάθετε.

Μία φίλη από το facebook, μου έστειλε σήμερα να δω ένα video. Οφείλω να εξομολογηθώ – σε όσους τυχόν από το facebook μπαίνουν και εδώ – ότι σχεδόν ποτέ δεν ανοίγω αυτά τα video, γιατί πια έρχονται τόσα πολλά (μαζί με εκείνα που μου στέλνουν κατ’ ευθείαν στο e-mail μου) που θα έπρεπε να περνάω τη μισή μέρα μου βλέποντας video στο κομπιούτερ μου. Γι’ αυτό μου έκανε εντύπωση που αυτή τη φορά, μόλις ήρθε το μήνυμα της φίλης από το facebook  για να δω αυτό το video στο utube, το άνοιξα αμέσως χωρίς να ξέρω γιατί ή να σκεφτώ οτιδήποτε. Είναι ένα τραγούδι που δεν είχα ξανακούσει, με μία τραγουδίστρια που ούτε το όνομά της δεν ήξερα και με τίτλο «Goodby my friend». Μου άρεσε που δεν είναι videoclip, αλλά που μόνο πάνω στη φωτογραφία της τραγουδίστριας περνάνε οι στίχοι.Είδα δίπλα από την οθόνη, όπου έβλεπα   τους στίχους του τραγουδιού να περνούν, ότι υπάρχουν κι άλλες εκτελέσεις αυτού του τραγουδιού που το χαρακτηρίζουν «sad song» – λυπητερό τραγούδι δηλαδή. Προσωπικά δεν θα το έλεγα λυπητερό. Είναι ένα τραγούδι που σου τινάζει κάθε ψυχολογικό κλείσιμο στον αέρα και σου φέρνει – τουλάχιστον σ’ εμένα αυτό έκανε – ένα δυνατό άνοιγμα καρδιάς. Έτσι έγινε, και ξαφνικά πλημύρισα με τα αισθήματα  που έχω μέσα μου για τον καλύτερό  μου φίλο τον Άλκη, που πέθανε 29 χρονών, πριν 36 χρόνια. Σας έχω πει γι’ αυτόν σ’ ένα παλιότερο post, που θα το βρείτε -αν θέλετε- εδώ. Το τραγούδι, βέβαια, είναι ερωτικό, αλλά οι εφηβικές αληθινές φιλίες των αγοριών στην εποχή μου, ήταν ερωτικές – χωρίς να υπάρχει τίποτα ομοφυλοφιλικό σε αυτό. Όχι ότι θα σήμαινε και τίποτα κακό, απλώς δεν ήταν. Ήταν εφηβικές αντρικές φιλίες, σαν έρωτες, με αρχή και τέλος. Όλες έχουν τελειώσει πια, όπως τελειώνουν κι όλοι οι έρωτες κάποτε. Αυτή, όμως, με τον Άλκη, ήταν η μόνη φιλία που την πρόλαβε ο σωματικός  θάνατος.  Ο τίτλος του post είναι μετάφραση στίχων του τραγουδιού, που υπονοούν πράγματα για τη σχέση μου μαζί του πριν και μετά το θάνατό του. Αλλά δεν θέλω να κάνω κανένα άλλο σχόλιο γι΄αυτό. Ούτε κι εσείς μην κάνετε σχόλια – εκτός αν νοιώσετε κάτι έντονα. Απλώς ακούστε το, διαβάστε τους στίχους κι αφήστε την καρδιά σας ν’ ανοίξει, ακόμα κι αν είναι οδυνηρό, δείτε ό,τι δικό σας έρθει στην επιφάνεια, κι ύστερα σιωπή…

Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

Υ.Γ. Θα έλεγα να μη δείτε τα υπόλοιπα βίντεο που ανοίγονται τα εικονίδιά τους από κάτω, γιατί θα  πάει στο θλιβερό, κι αυτό που εννοώ με το post δεν είναι θλιβερό. Θα έλεγα ότι είναι το αντίθετο. Γιατί όταν ανοίγει η καρδιά αληθινά, βαθιά και διάπλατα, μπορεί να υπάρχει πόνος, συγκίνηση, συμπόνοια, αλλά δεν υπάρχουν συναισθηματισμοί, ενώ υπάρχει και μια παράξενη βαθιά χαρά που τη γεννάει η ελευθερία που έρχεται με το άνοιγμα…

2 Σχόλια στο “Αντίο φίλε… Μπορείς να φύγεις πια… Είμαι καλά…”

      Fwtino_Asteraki
      21 Μαρτίου 09 στις 21:27

      Καλησπερα σε ολους!
      Καλα μυριστηκα το new xixix!Καλο σαββατοκυρακο να εχετε ολοι σας και να χαμογελατε πολυ…

      Η ζωη συνεχιζεται….Μετα απ αυτο τι???…..Πιο μονοι απ ποτε η τελικα πιο μαζι απ ποτε???….

      Καληνυχτα και ομορφα παραμυθοονειρακι να εχετε!
      Φιλακια πολλα και αγκαλιτθεθ! 🙂

      νατασσάκι
      23 Μαρτίου 09 στις 0:46

      κι εγώ δεν έχω σχόλιο…
      Το είδα κι εγώ στο fb, και μάλιστα το έβαλα την Παρασκευή στη σελίδα μου εκεί 🙂
      αλλά δεν έχω κάτι να πω, δύσκολο να περιγράψεις αυτά που νιώθεις σε τέτοιες περιπτώσεις…

      Φιλί, καλή βδομάδα! 🙂

Σχολιάστε