Ονειρεμένη ζωή και το επάγγελμα της μαμάς

Ανοίγοντας το πρωί τα e-mail μου βρήκα δύο από την κόρη μου που με ενθουσίασαν. Δεν ξέρω αν τα έχετε πάρει κι εσείς, αλλά αξίζει τον κόπο να τα βάλω εδώ. Το πρώτο, που είναι και σχετικό με το προηγούμενο post (από την άποψη ότι κι αυτό είχε σχέση με διαφήμιση), είναι ένα άρθρο μιας γυναίκας που συμπαθώ και εκτιμώ πολύ και που κάποτε παραλίγο να συνεργαστούμε στην τηλεόραση: Της Ρίκας Βαγιάννη. Δεν ξέρω από πού – περιοδικό ή εφημερίδα – είναι, και δεν μπόρεσα να βρω τη Ρίκα στα τηλεφώνα που είχα για να της πάρω την άδεια, αλλά ελπίζω να μην έχει αντίρρηση που το έβαλα εδώ. Το δεύτερο είναι μια παιδική ζωγραφιά, με τίτλο, » When I grow up I want to be like momy», δηλαδή, «όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαν τη μαμά». Πέρα από την χιουμοριστική του πλευρά, νομίζω ότι δείχνει πεντακάθαρα πόσο σοβαρά τα παιδιά επηρεάζονται από τους γονείς τους. Σας τα αφιερώνω σε σας κορίτσια «Παραμυθομεγαλομένα»- άραγε με τις εκπομπές του ΠΑΡΑΜΥΘΑ μόνο ή γενικά με «παραμύθια»;
Και πρώτα το άρθρο της Ρίκας:

Αν ποτέ αποφάσιζα να ζήσω κάπου αλλού, θα ζούσα μέσα σε μια διαφήμιση. Δεν έχει νόημα να μετακομίσεις σε άλλη χώρα. Παντού έχει μπελάδες. Αλλά στη διαφημισοχώρα η ζωή δεν παίζεται.
Έχετε προσέξει πώς ξυπνάνε όλοι το πρωί; Μ ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά. Και πώς να μη χαμογελάνε, αφού όλοι έχουν απαραιτήτως κάνει σεξ την προηγούμενη νύχτα; Είναι πεντακάθαροι, μοσχομυριστοί, καλοχτενισμένοι. Τεντώνονται στα κατάλευκα σεντόνια τους και δεν μπορούν να περιμένουν να αρχίσει η μέρα τους. Την οποία ξεκινούν τρώγοντας τον αγλέουρα, σε μια τεράστια κουζίνα-ελικοδρόμιο, (η οποία είναι συνέχεια του τεράστιου σπιτιού τους με τον ακόμα πιο τεράστιο κήπο).
Όλο το μαγαζί: σπίτι, κουζίνα, μπάνιο και «γκαζόν-αγγλικό άλσος», είναι πεντακάθαρα: Δεν υπάρχει σκουπίδι, ούτε άπλυτο πιάτο. Από παντού τρέχουν φρεσκοστυμμένες πορτοκαλάδες, φρέσκα φρούτα φυτρώνουν στις πιατέλες, σπιτικά φαγητά εκσφενδονίζονται από τους φούρνους. Οι λεκέδες εξαφανίζονται μόνοι τους. Κανείς ποτέ δεν έχει βοήθεια στο σπίτι του. Γιατί άλλωστε; Η εργαζόμενη μητέρα της διαφήμισης έχει καριέρα, κορμάρα και τις ικανότητες των Φαντάστικ Φορ και των Μεταλλαγμένων Νίντζα ταυτοχρόνως. Κάθε βράδυ, αφού έχει διευθύνει μια πολυεθνική, έχει πλύνει, σκουπίσει, σφουγγαρίσει, σιδερώσει και μαγειρέψει, και επίσης έχει απασχολήσει δημιουργικά τα παιδιά, πριν τα πλύνει και τα βάλει στα κρεβατάκια τους.
Μετά χτυπάει ένα χαλαρωτικό αφρόλουτρο, φοράει σέξι λιλά εσώρουχα και κάνει τρελές ταρζανιές και ακροβατικά στον σύζυγο που έρχεται από το γραφείο. Και τις νύχτες, που ξυπνάνε τα χρυσά μου, είναι εκείνος, ο μοντέρνος σύζυγος που σηκώνεται να τα νανουρίσει, να τους δώσει γάλα, και να αποκοιμηθεί χαριτωμένα μαζί τους, πριν οι πρώτες ηλιαχτίδες ξυπνήσουν και πάλι τη «Μεταλλαγμένη Αγία Οικογένεια», για να ξεκινήσει το επόμενο εικοσιτετράωρο.
Δεν θέλω διακοπές. Δεν θέλω λούσα. Δεν θέλω καν τα προϊόντα που διαφημίζουν στις διαφημίσεις: Θέλω απλά να ζήσω μέσα τους! Ζητάω πολλά;

Και τώρα το παιδικό σχέδιο που σας είπα.

proud_of_mommy.jpg

Ε, πέστε μου: Λάθος καταλαβαίνω; Η μαμά του παιδιού είναι στριπτιτζού ή όχι;

Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ
Π.

9 Σχόλια στο “Ονειρεμένη ζωή και το επάγγελμα της μαμάς”

      koptoraptou
      13 Οκτωβρίου 07 στις 13:15

      Όταν γράφω, το ανίψι μου κάθεται δίπλα μου και με τα μάτια του παρακολουθεί τις αράδες στον υπολογιστη. Τους γονείς του, τους βρίζει και τους λέει «χαρακάκηδες» (σ.σ.: ο ένας είναι γραφίστας και η αλλη αρχιτεκτόνισσα) κι όταν κάνω ότι δεν βλέπω πάει πάνω στο πληκτρολόγιο και πατάει τα γράμματα κάνοντας ότι γράφει. Νίκο, τα παιδιά επηρεάζονται απ’ ότι ενήλικο κυκλοφορεί δίπλα τους και καλά θα κάνουμε να προσέχουμε όλοι μας. Σε φιλώ πολύ! Να ‘σαι πάντα καλά!

      natassaki
      13 Οκτωβρίου 07 στις 13:58

      Καλημέρα παππού-Παραμυθά μου!

      Το άρθρο της κας Βαγιάννη είναι από εδώ (έτσι, για την ιστορία) και είναι πράγματι πολύ καλό!

      για τη ζωγραφιά…… τι να σου πω; Έχει κανείς αμφιβολία ότι τα παιδιά αντιγράφουν ότι κάνουμε;; Κι όχι ότι λέμε – δεν έχει αξία να του λες : κάνει κακό το κάπνισμα, πρέπει και να μην καπνίζεις!

      [είμαστε μεγαλωμένα με Παραμυθά και παραμύθια, όχι «παραμύθια» !! 😉 ]

      Φιλιά, καλό Σαββατοκύριακο. 🙂

      unamama
      13 Οκτωβρίου 07 στις 16:47

      το αρθρο της ρικας μου θυμισε ενα επεισοδιο του 7th heaven που η μαμα σηκωνοταν το πρωι, ντυνοταν αψογα, πηγαινε στην τελεια κουζινα της κι εφτιαχνε σπιτικα pancakes χτυπωντας γαλα κι αλευρι με τελειο μανικουρ για τα πεντε η εξι παιδακια της…κι εγω που ειχα τις κορες μου μικρες τοτε και γινοταν της κακομοιρας στο σπιτι και ειχα τα κακα μου χαλια ελεγα κατι παρομοιο με την ρικα…

      ενα ομορφο σαββατοκυριακο ευχομαι… : ))

      x@XλΙδΆκΙ
      13 Οκτωβρίου 07 στις 18:33

      Συμφωνώ με το προηγουμενο παραμυθοπαίδι, unamama….η συγκεκρικένη σείρα ήταν ενοχλητικά εκτός πραγματικότητας. Καλά θα ήταν εκτός από την ζωή μας να ήταν μια διαφήμιση να ήταν ενίοτε και καμιά ταινία του holy wood, έτσι για να μην βαριόμαστε…..σε μία που ο κόσμος χάνεται, έρχεται το τέλος της γης, χανόμαστε, αλλά ο πατέρας ανακαλύπτει και πάλι το ρόλο του στην οικογένεια, τα διαζύγια γίνοται αφορμή να ανανεωθούν οι όρκοι, οι γονείς θυμούνται πως έχουν παιδιά, και τα παιδιά πως θέλουν να μοιάσουν στους γονείς τους.

      ΥΓ. γιατί δηλαδή να είναι στριπτιτζου; Μπορεί να είναι και πυροσβέστης!

      marilia
      24 Οκτωβρίου 07 στις 19:21

      Ο, Θεοί του Ολύμπου!!! (Αυτό αναφωνώ πολλές φορές ημερησίως, μετά σχεδόν από κάθε τετράδιο που διορθώνω).

      Πολύ καλό το άρθρο, αλλά εγώ θα σταθώ στη ζωγραφιά. Κι εγώ σκέφτηκα ό,τι κι εσείς για το επάγγελμα της μαμάς, αλλά μετά πιέστηκα να το δω από άλλη οπτική γωνία και… το βρήκαααααααα!!!! Η μαμά δουλεύει ως… ταμίας σε τράπεζα!!!!! (Καλέ, μπας και με έχουν αδικήσει με το 8 στην Ψυχολογία Παιδικού Σχεδίου; χιχιχιχι)

      Φιλάκι

      margitsa
      31 Ιανουαρίου 08 στις 17:13

      Αχ!κύριε παραμυθά μου καλά και ωραία τα λέει η Ρίκα αλλά όταν ξυπνάς
      μέσα στη νύχτα γιατί έχει ξυπνήσει το αγγελούδι σου τότε…..ξεχνάς
      τη διαφήμιση και προσγειωνεσαι στην πραγματικότητα.Όσο για τη ζωγραφιά νομίζω ότι η μαμά είναι μαλόν δασκάλα.

      irini30
      13 Φεβρουαρίου 08 στις 16:01

      proti fora pou mpaino sto site sas kai mallon kainourgia sto internet genikos.kai ego polles fores tha ithela na mpo se mia diafimisi,omos diapistono pos i alithini zoi einai auti poy se kanei kalitero anthropo.to na ksipnas san tin trelli(nistazontas panta)gia na etoimaseis ta aggeloudia sou na pane sto sxoleio ta opoia uperagapas,alla ekeines oi yperoxes ores monaksias einai panta oi kalyteres tis imeras….to pos synexizetai i ipolipi mera to kserete kalytera apo mena,omos an me rotisete protimo tin zoi mou ektos diafimidis giati einai gemati alithini agapi…oso gia tin rika tin theoro foveri kai na kserei pos eho to idio oneiro me ekeini gia tous gious mou…na ginoun kai oi 2 mpasistes!!!!(oxi sto idio sygrotima omos giati sigoura tha malonoun!!)

      χασουρα τατιανα
      28 Απριλίου 09 στις 9:30

      Θέλω το παιδί μου να παίζει στη διαφήμηση.Πώς να το κάνω?Να μου απαντήσετε γρήγορα!Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Σχολιάστε