36 χρόνια μετά!

Μετά από 36 χρόνια που πρωτοβγήκε ο Παραμυθάς στην τηλεόραση, ¨βγαίνει» και στους κινηματογράφους. Τι να πω! «Ήμουνα νιος και γέρασα», που λέει  η παροιμία και ακόμα υπάρχει ο «Παραμυθάς»!!! Κι αυτό, κυρίως, χάρη σε σας τους Παραμυθομεγαλωμένους που τότε τον αγαπήσατε και τον αγαπάτε ακόμα.  Η ταινία θα παίζετε από  αύριο Πέμπτη σε διάφορους κινηματογράφους. Στον ΔΑΝΑΟ, και στην ΕΛΛΗ στην Αθήνα, στην ΑΙΓΛΗ στο Χαλάνδρι, στο ΣΠΟΡΤΙΓΚ στη Νέα Σμύρνη, στο ΣΙΝΕΠΟΛΗ  στη Φλυφάδα, στο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ στη Θεσσαλονίκη, και σε σινεμά που δεν έμαθα το όνομά του στη Ρόδο. Αν σας κάνε κέφι, με παιδάκι ή χωρίς παιδάκια, πηγαίνετε να το δείτε, αφού μάθε τε τις ώρες γιατί νομίζω ότι είναι νωρίς τα απογεύματα, πηγαίνετε να το δείτε. Θα ήθελα εδώ να σας αντιγράψω μια σύντομη συνέντευξη που μου πήρανε -δεν θυμάμαι για πού – χθες  και μου άρεσε.

  1. Πως νιώθει ο «Παραμυθάς» που έχει πια κινηματογραφική ταινία και τι σας έπεισε να παίξετε σ’ αυτήν;
    Μου αρέσει πάρα πολύ! Μετά από 36 χρόνια που με βλέπω στη μικρή οθόνη της τηλεόρασης,  με ενθουσιάζει να με βλέπω να πετάω σε οθόνη κινηματογράφου!Με έπεισε ακριβώς αυτή η περιέργεια να δω τον “Παραμυθά” σε μεγάλη οθόνη. 

  2. Ησασταν αλήθεια από μικρός περίεργος για να δείτε τι είναι το σινεμά;
    Δεν ήμουν περίεργος, επειδή ήξερα  γιατί έπαιξα 10 χρονών στο σινεμά, ενώ έπαιζα και στο θέατρο από οχτώ  χρονών. Η ταινία αυτή ήταν “Η Άγνωστος”, όπου έκανα τον Αλεξανδράκη μικρό.

  3. Σε ποιον θα θέλατε να απευθυνθείτε με την ταινία του «Παραμυθά»;
    Ομολογώ ότι εκτός από τα σημερινά παιδιά –που βέβαια σε αυτά απευθύνεται η ταινία -βασικά θέλω να δουν την ταινία οι γονείς που μεγάλωσαν με τις εκπομπές του Παραμυθά και με έχουν συγκινήσει με τις εκδηλώσεις του εδώ και κάποια χρόνια που συναντιόμαστε τυχαία ή σε εκδηλώσεις σε βιβλιοπωλεία, όπου παρουσιάζω τα βιβλία μου.

  4. Ποιες είναι οι ταινίες που θυμάστε να σας μαγεύουν στην παιδική σας ηλικία;
    Του Σαρλώ και του Μπάστερ Κήτον που τις έβλεπα στο ΣΙΝΕΑΚ.

  5. Μετά από τόσα χρόνια παραμυθιών, τι είναι αυτό που θεωρείτε ότι συντέλεσε στη διαχρονικότητα των περιπετειών σας;
    Νομίζω ότι τα θέματα του, βασικά είναι η αγάπη για το περιβάλλον, για τα ζώα και τα παιδιά, αλλά και το γεγονός ότι ο βασικός ήρωας πετάει.

  6. Σε μια ψηφιακή εποχή όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με άλλες μορφές «παιχνιδιών» τι μπορεί να τους προσφέρει ένα παραμύθι;
    Την ευαισθησία, την ποιότητα και την ανθρωπιά που δεν υπάρχουν στα σημερινά βίαια τηλεορασοβιντεοιντερνετικά παιχνίδια.

  7. Ποιο είναι το δικό σας αγαπημένο παραμύθι;
    Το “Η καμπάνα με τον μαγευτικό ήχο”, του Άντερσεν.

  8. Έχουμε ανάγκη σήμερα στην εποχή της κρίσης τα παραμύθια περισσότερο από ποτέ;
    Καθώς τα παραμύθια είναι για τις μικρές ηλικίες και τα θέματά τους δεν έχουν σχέση με οικονομικοκοινωνικές κρίσεις  και τέτοια, χρειάζονται πάντα, σε όλες τις εποχές το ίδιο για τα παιδιά.

  9. Τελικά εκτός από το μαγικό γιλέκο τι άλλο μπορεί να μας κάνει να «πετάξουμε»;
      Ίσως μια μεγάλη χαρά (γι’ αυτό λέμε, “πετάω από τη χαρά μου”), η φαντασία μας και κάποιο ωραίο όνειρο που μπορεί να δούμε στον ύπνο μας.

 Και θα κλείσουμε με το τρέιλερ της ταινίας.
Σας φιλώ
Π.

 

 

2 Σχόλια στο “36 χρόνια μετά!”

Σχολιάστε