26 Περιλήψεις

Μιλώντας με μια φίλη μου, την Φ. Α., μου ήρθε η ιδέα, επειδή εκείνη τη στιγμή έγραφα τις περιλήψεις των 26 επεισοδίων της καινούργιας σειράς  ΠΑΡΑΜΥΘΑ για την ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, να τις βάλω εδώ μαζί με δύο φωτογραφίες από το δεύτερο επεισόδιο, για να γιορτάσουμε την εξαφάνιση των Γιαπωνέζων Πρακτόρων. Ελπίζω να σας αρέσει η ιδέα μου.
Σας φιλώ πολύ
Καλή εβδομάδα
Π.

Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ

ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΕΠΕΙΣΟΔΙΩΝ.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 1. «Ποιος είμαι»;
Ο Παραμυθάς πηγαίνει στην ΕΡΤ για να συναντήσει τον Διευθυντή της Τηλεόρασης που τον έχει καλέσει για να του ζητήσει να ξαναρχίσει τις εκπομπές του στην τηλεόραση 30 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή τους. Η συνάντηση αυτή επιφυλάσσει μερικές εκπλήξεις για τον κύριο Διευθυντή, ενώ ο Παραμυθάς, αφού γυρίσει σπίτι του θα συστηθεί και θα πει στα παιδιά που τον βλέπουν για πρώτη φορά ποιος είναι.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 2. «Το μαγικό γιλέκο μου»
Ο Παραμυθάς λέει πώς έγινε πραγματικότητα το όνειρο, που έβλεπε από μικρό παιδί, ότι πετάει. Η αγάπη του για τα πουλιά, τα ζώα και το δάσος, έγιναν η αιτία ν’ αποκτήσει το μαγικό του γιλέκο, που όταν το φοράει μπορεί να γίνεται μικρός σαν καρφίτσα ή μεγάλος σαν βουνό· μπορεί να μιλάει με τα ζώα, τα φυτά και τα πράγματα· και το πιο τρομερό: να πετάει!

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 3. «Το αόρατο μαγικό μολύβι μου»
Όταν ο Παραμυθάς διηγείται τις περιπέτειές του, ένα αόρατο μαγικό μολύβι τον βοηθάει,  σχεδιάζοντας – χωρίς να φαίνεται – ζωγραφιές που ζωντανεύουν όσα λέει. Σε αυτό το επεισόδιο, ο Παραμυθάς θα μας πει πώς γνώρισε το αόρατο μαγικό του μολύβι κι έγιναν φίλοι για πάντα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 4. «Η φίλη μου η Ντόλλυ»;
Μια από τις πιο παράξενες περιπέτειες που έχει ζήσει ο Παραμυθάς, είναι αυτή με την Ντόλλυ, το κοριτσάκι που την είχε κάνει άλογο μια μάγισσα,  και από το σπίτι των γονιών της βρέθηκε ξαφνικά στο αγρόκτημα του Μήτσου τού κάου-μπόυ, μέχρι να την ανακαλύψει ο Παραμυθάς τυχαία, μια μέρα που πετούσε πάνω από εκεί.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 5. «Ο Θανάσης ο γάιδαρος»
Σε μια εκδρομή που έκανε ο Παραραμυθάς, αντί να ανέβει πετώντας σ’ ένα λόφο για να δει το ηλιοβασσίλεμα, αποφασίζει να το κάνει με «γαϊδουροκαβαλαρία». Έτσι, νοίκιασε ένα γάιδαρο που τον λέγανε Θανάση, χωρίς να φαντάζεται τι τον περιμένει και πώς τελικά θα γίνει φίλος με τον Θανάση.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 6. «Η Κυρά Μαριέττα η αόρατη ορχήστρα»
Την ώρα που ο Παραμυθάς μας διηγείται τις περιπέτειές του, το αόρατο μαγικό μολύβι του, φτιάχνει συνέχεια πολλές ζωγραφιές που ζωντανεύουν αυτές τις περιπέτειες. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που ζωντανεύει τις ιστορίες του Παραμυθά: η μουσική που ακούμε. Αυτή τη μουσική την παίζει η κυρά Μαριέττα η αόρατη ορχήστρα. Σ’ αυτό το επεισόδιο, λοιπόν, o Παραμυθάς θα μας γνωρίσει την κυρά Μαριέττα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 7. «Εγώ και τα τρία γουρουνάκια»
Εκεί που ο Παραμυθάς διαβάζει σε ένα βιβλίο με παλιά παραμύθια το αγαπημένο του παραμύθι, «Τα τρία γουρουνάκια», ξαφνικά βρίσκεται ανάμεσά τους και τους βοηθάει να γλυτώσουν από τον λύκο. Πώς έγινε αυτό θα το μάθουμε σε αυτό το επεισόδιο.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 8. «Ο Δράκος του νησιού»
Σ’ αυτή την παράξενη περιπέτεια, θα δούμε πώς ο Παραμυθάς γλύτωσε τους φίλους του, τους ψαράδες, από ένα Δράκο που τους έτρωγε όλα τα ψάρια, που τα μάζευε για χάρη του, ο φίλος του ο γίγαντας.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 9. «Το τσίρκο»
Ο Παραμυθάς αγαπάει πολύ τα ζώα. Κι επειδή όταν φοράει το μαγικό του γιλέκο μπορεί και μιλάει τη γλώσσα τους, έχει και πολλά ζώα φίλους του. Αυτή η φιλία του με τα ζώα, λοιπόν, έγινε αιτία να φτιάξει μια μέρα ο Παραμυθάς, ένα δικό του Τσίρκο.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 10. «Η ρεζέρβα μου»
Ο Παραμυθάς, έχει στο αυτοκίνητό του μία ρεζέρβα που είναι φίλη του και που το φέρνει γούρι. Σ’ αυτό επεισόδιο θα μας διηγηθεί, πώς τη γνώρισε και γιατί τη θεωρεί τυχερή.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 11. «Ο γάτος που μιλούσε»
Αυτή την περιπέτειά του ο Παραμυθάς την έζησε με τον γάτο του. Θέλοντας να κάνει ένα αστείο για να διασκεδάσουν τα παιδιά, σε μια παιδική γιορτή που τον είχαν καλέσει, έκανε κάτι που έγινε αιτία να του κλέψουν τον  γάτο του και να μην μπορεί να τον βρει.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 12. «Η καρέκλα μου»
Όπως ξέρουμε, ο Παραμυθάς χάρη στο μαγικό γιλέκο του, εκτός που μπορεί  να πετάει όταν το το φοράει μπορεί και να γίνεται πολύ μικρός σαν καρφίτσα ή πολύ μεγάλος σαν βουνό και να μιλάει με τα ζώα, τα φυτά και τα πράγματα. Έτσι, έχει φίλη και την καρέκλα του, που η ιστορία πώς τη γνώρισε, είναι μία από τις πιο παράξενες περιπέτειες που μας έχει πει.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 13. «Η μικρή φώκια»
Μια μέρα που ο Παραμυθάς είχε πάει στο τσίρκο, τον πλησίασε μια μικρή φώκια και έπιασε κουβέντα μαζί της. Αυτή η γνωριμία, έγινε αιτία να ζήσει ο Παραμυθάς άλλη μια από τις περιπέτειές του και να βρεθεί μαζί με την μικρή φώκια στον Βόρειο Πόλο!

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 14. «Η μέρα του μαγικού μολυβιού»
Καθώς ο Παραμυθάς αρχίζει να διηγείται πώς γνώρισε την μάγισσα Άιναφετς, το αόρατο μαγικό μολύβι του, δεν τον βοηθάει καθόλου. Κι όταν εκείνος τον ρωτάει γιατί δεν κάνει τις ζωγραφιές που θα έπρεπε να κάνει, εκείνο του απαντάει ότι θα ήθελε μια φορά να φαίνονται μόνο οι δικές του ζωγραφιές χωρίς τον Παραμυθά, κι εκείνου μόνο ν’ ακούγεται η φωνή του που θα λέει ένα παλιό κλασσικό παραμύθι. Και, φυσικά, ο Παραμυθάς δεν του χαλάει το χατήρι, λέγοντας πως έτσι είναι ευκαιρία να ξεκουραστεί κι εκείνος!

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 15. «Η κάμπια»
Μια μέρα που ο Παραμυθάς είχε πάει στο λαχανόκηπό του, γνώρισε μια κάμπια που τη λέγαν Μπία και γίνανε αμέσως φίλοι. Αλλά εκεί που νόμιζε ότι είναι φίλος με μια κάμπια, κατέληξε να είναι φίλος με μια πανέμορφη πεταλούδα που πετάγανε παρέα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 16. «Η μέρα που ξέχασα τις ιστορίες μου». Α’ μέρος
Μια Κυριακή πρωί, όπως κάθε Κυριακή, που είχαν μαζευτεί στο σπίτι του Παραμυθά  τα εγγονάκια του και τα παιδιά της γειτονιάς για να τους πει τις ιστορίες του, ανακάλυψε ότι δεν θυμόταν καμιά! Τις είχε ξεχάσει όλες! Στενοχωρημένος τρέχει στη φίλη του τη μάγισσα Κλοκλό για να βρει και να του πει τι είχε συμβεί, που φυσικά θα το δει στη μαγική κρυστάλλινη σφαίρα της.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 17. «Η μέρα που ξέχασα τις ιστορίες μου». Β’ μέρος
Έχοντας μάθει ο Παραμυθάς από τη φίλη του τη μάγισσα Κλοκλό που είδε, στη μαγική κρυστάλλινη σφαίρα της, τι είχε συμβεί και ξέχασε τις ιστορίες του, όπως είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο, ακολούθησε αμέσως τις οδηγίες της και κατάφερε την επόμενη Κυριακή, που ξαναμαζεύτηκαν τα εγγονάκια του και τα γειτονόπουλά του στο σπίτι του, να κερδίσει ένα στοίχημα που είχε βάλει κι έτσι να ξαναθυμηθεί όλες τις ιστορίες του.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 18. «Ο φίλος μου ο κροκόδειλος» Ανάμεσα στους φίλους του Παραμυθά είναι κι ένας κροκόδειλος. Σ’ αυτή την εκπομπή, θα μάθουμε πώς γνωρίστηκαν κι έγιναν φίλοι σε μια επίσκεψη του Παραμυθά στη ζούγκλα και πώς έγινε κι ο κροκόδειλος άρχισε κάθε πρωί να πλένει τα δόντια του.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 19. «Ο φίλος μου ο σκαντζόχοιρος» Σήμερα θα μάθουμε για έναν άλλο φίλο του Παραμυθά, τον Τζο Σκατζό, τον σκατζόχοιρο. Θα μας διηγηθεί πώς γνωρίστηκαν και πώς έγινε αιτία ο Τζο, να ταξιδέψει ο Παραμυθάς στις Ινδίες και να γίνει φίλος, εκτός από τον Τζο και με ένα φακίρη.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 20. «Πώς φτιάχτηκαν τ’ αστέρια» Εκεί που ο Παραμυθάς ετοιμάζεται να κοιμηθεί, το φεγγάρι που φαίνεται από το παράθυρό του, του ζητάει να του πει ένα παραμύθι. Κι ο Παραμυθάς, πετάει κοντά του και του λέει μια ιστορία που την είχε πρωτοπεί ο προπροπροπροπροπάππος του, για το πώς φτιάχτηκαν κάποτε τ’ αστέρια.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 21. «Η φίλη μου η Φανή, η φάλαινα» Μία από τις φίλες του Παραμυθά είναι και η Φανή Φυσητή, ναι αυτό είναι το ονοματεπώνυμό της, που είναι μία φάλαινα φυσητήρας. Αυτή η περιπέτεια του Παραμυθά, είναι μία «θαλασσινή ιστορία», όπως λέει κι ο ίδιος στην αρχή, και εκτός από όλα τ’ άλλα, θα μάθουμε πώς η Φανή κόντεψε να πεθάνει από τις πλαστικές σακκούλες που πετάνε οι απρόσεκτοι άνθρωποι στη θάλασσα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 22. «Η φάρσα του Μάγου» Όλα άρχισαν με την επίσκεψη στο σπίτι του Παραμυθά, της φίλης του της Βάγιας της Κουκουβάγιας. Του ζήτησε απελπισμένη τη βοήθειά του, γιατί στην Πολιτεία των Ζώων όπου ζούσε  εμφανίστηκε ένας μάγος, που ενώ δεν είναι κακός, του  αρέσει να κάνει φάρσες. Η φάρσα, όμως, που έκανε σε όλα τα ζώα της Πολιτείας, δεν ήταν καθόλου αστεία και είχε δυσκολέψει τρομερά τη ζωή στην Πολιτεία των ζώων. Κι ο Παραμυθάς, στενοχωρημένος με όσα άκουσε, φεύγει πετώντας με τη Βάγια για την Πολιτεία των ζώων, για να δει πώς θα μπορέσει να βοηθήσει.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 23. «Το βιβλίο με τα Παλιά Παραμύθια».
Αυτή τη φορά, η αγάπη του Παραμυθά για τα παλιά παραμύθια, του στοίχισε ακριβά. Όπως μας διηγείται ο ίδιος, εκεί που διάβαζε ένα από αυτά, βρέθηκε ξαφνικά στη χώρα των παραμυθιών, κι από τη γιαγιά τής Κοκκινοσκουφίτσας και τον Κοντορεβυθούλη, μέχρι το Τζίνι από το λυχνάρι του Αλλαντίν, όλοι τον έδιωχναν, μέχρι που στο τέλος, γλύτωσε την τελυταία στιγμή από το να μείνει για πάντα φυλακισμένος μέσα στο λυχνάρι του Αλλαντίν.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 24. «Η πόλη των κατσούφηδων»
Ο Παραμυθάς, μας λέει ότι θα μας διηγηθεί την πιο παράξενη περιπέτεια που του έτυχε ποτέ. Όλα άρχισαν με το γράμμα ενός φίλου του, που του ζητούσε τη βοήθειά του γιατί στην πόλη τους, όλοι – από το πιο μικρό παιδί έως τον πιο γέρο – έχουν όλοι χάσει το γέλιο από το στόμα τους. Ο Παραμυθάς θα μάθει από τη φίλη του τη μάγισσα Κλοκλό, που του λέει ότι αυτό το έχει κάνει ο κακός μάγος Κατσουφάκιας και του δίνει οδηγίες για το τι πρέπει να κάνει για να ξαναγυρίσει το γέλιο στα πρόωπα των φίλων του.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 25. «Η καλή μάγισσα Άιναφετς». Α΄Μέρος
Ο Παραμυθάς αρχίζει να μας διηγείται πώς κάποτε που ένοιωθε μια φοβερή στενοχώρια που δεν έφευγε, πήγε στον Όμιλο Μάγων, όπου -όπως του είπε μια γνωστή του κυρία- εκεί θα γλύτωνε από τη στενοχώρια του. Αυτό στάθηκε αφορμή να γνωρίσει τη Μάγισσα Άιναφετς και να γίνουνε φίλοι. Πριν γίνουνε φίλοι, ο Παραμυθάς δέχτηκε την πρόταση της Άιναφετς να περάσει από τη ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ 5. Κι εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Νο 26. «Η καλή μάγισσα Άιναφετς». Β΄Μέρος
Αφού πρώτα θυμηθούμε πώς βρέθηκε ο Παραμυθάς στον Όμιλο Μάγων, και πώς αφού γνώρισε τη Μάγισσα Άιναφετς, δέχτηκε την πρότασή της να περάσει από τη «ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ 5».  Στην αρχή του φαίνονταν όλα εύκολα, μέχρι που ήρθε η στιγμή να βρεθεί σ’ ένα τσίρκο, κι εκεί η «ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ 5», έπαψε να είναι εύκολη. Κι όπως μας λέει ο Παραμυθάς, τελειώνοντας αυτή την περιπέτειά του: «Μου πήρε τρία χρόνια για να καταλάβω ότι ήθελα να μάθω μαγικά για να κάνω τον σπουδαίο. Για να γίνω κάτι άλλο απ’ αυτό που ήμουν. Και κατάλαβα ότι για να βοηθάς τους άλλους, δεν χρειάζεται να είσαι μάγος. Αρκεί να τους αγαπάς. Να τους αγαπάς στ αλήθεια, χωρίς κανένα συμφέρον και χωρίς να νοιάζεσαι αν σ’ αγαπάνε κι εκείνοι».

STRYTELLER SLEEPING

Ο Παραμυθάς, πριν αποκτήσει το μαγικό γιλέκο του, ονειρεύεται ότι πετάει

STORYTELLER WALKING

Ο Παραμυθάς πάει βόλτα στο δάσος, τη μέρα που θα αποκτήσει το μαγικό γιλέκο του.

26 Σχόλια στο “26 Περιλήψεις”

      dimitrisp
      28 Ιουνίου 09 στις 20:00

      η πιο όμορφη ώρα…
      επιτέλους θα συγκεντρωθούμε στα παραμύθια!!!
      τι μαγικό όμως θα κάνεις για μας και τα παιδιά μας ώστε να τα δούμε όσο πιο γρήγορα γίνεται;κάτι θα βρεις…
      Φιλιά και σ’ευχαριστούμε!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      28 Ιουνίου 09 στις 21:32

      Την καλύτερη ιδέα είχες Νίκο μου.Αν και το επεισόδιο 24 θυμίζει λίγο την ιστορία που σου είχα γράψει στις 26/4.Αλλά επειδή το μόνο σίγουρο είναι ότι τα σενάρια των επεισοδίων τα είχες γράψει αρκετό καιρό πριν οπότε απλώς είχαμε την ίδια ιδέα.Παντως χαίρομαι που θα τη δω υλοποιημένη την ιδέα μας.

      Δημήτρη μου ζητάς θαύματα.Ου μπλέξεις με την ΕΡΤ.Άμα είναι να αρχίσει ΜΑΛΛΟΝ τον Ιανουάριο την κόβω για την τηλεοπτική σεζόν 2010-2011.Με τη λογική ότι είναι 26 εβδομαδιαία επεισόδια θέλουν περίπου 7 μήνες πάνω-κάτω.Να σου ζήσουν τα παιδιά σου(βέβαια μπορεί να είναι ολόκληρα γομάρια μέχρι εκεί πάνω αλλά …δε βαριέσαι!!!).

      Κυρία Παραμυθά τα πρώτα δείγματα της δουλείας σας είναι απλά υπέροχα.Έχετε κάνει καμία Έκθεση;

      ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΟΣΟ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ ΓΙΝΕΤΑΙ.Ακούγομαι απεγνωσμένος;;Ε ναι ΕΙΜΑΙ.

      Και θα σας εξηγήσω το γιατί.Όπως έλεγα και στο φίλτατο ΝατασσσΆκι από τα παλιά σου επεισόδια δεν πρέπει να έχω δει ούτε ένα.Γεννηθείς το ’81 ήμουν οριακός ηλικιακά.Απλά είχα λιώσει τον δίσκο σου και είχα και το βιβλίο «Ο Μάγος του Γαλάζιου Βουνού.Αυτά αρκούσαν για να σε λατρέψω.Αν,υποσυνήδειτα,εξαιτίας σου έχω αγάπη για τις τηγανητές πατάτες ερευνάται.

      Με θυμάμαι πάντως να κάθομαι οκλαδόν μπροστά στη τηλεόραση στα 5 και να βλέπω τον Φώντα τον Λαδοπρακόπουλο.Τηλεοπτικές μνήμες από σένα.,δυστυχώς,δεν έχω.Θα αποκτήσω όμως λίαν συντόμως για το μέλλον.

      Πάντως,επέτρεψέ μου,Νίκο μου, να σε «μισήσω» και λίγο.Δε φτάνει που θα καθυστερήσει η προβολή των επεισοδίων δημοσιεύεις και τις περιλήψεις έτσι για να αδημονούμε περισσότερο.Λες και δεν είναι αρκετή η αγωνία μας ήδη.Έχω καταντήσει να μου βγάλω και παρατσούκλι.ΙΩΒ. 😆 😆

      Φιλιά!!!! 8)

      Είμαι Ο Γιάννης και μόλις τελείωσα.

      Παραμυθάς
      28 Ιουνίου 09 στις 23:58

      Το σχόλιο του Γιάννη, μου δίνει την ευκαιρία να σας πω κάτι: Συγνώμη, αλλά δεν διαβάζω ΠΟΤΕ τις ιστορίες που μου στέλνετε, ακριβώς για να μην την πατήσω καμιά φορά και γράψω κανένα παραμύθι που ασυνείδητα θα το έχω «κλέψει» από ΄κει. Τώρα, το συγκεκριμένο επεισόδιο που λέει ο Γιάννης, είναι από εκείνα που έχουν ξαναγίνει και παλιά, και θεώρησα ότι πρέπει να κάνουμε remake. Οι μεγαλύτεροι εδώ στο blog που έβλεπαν την εκπομπή από το ’78 έως το ’82 (μετά έως το ’87 ήταν επαναλήψεις) ίσως θα αναγνωρίσουν από τις περιλήψεις που έβαλα εδώ, κάποια από εκείνα τα παλιά επεισόδια.
      Σας φιλώ.

      να-τασσσάκι
      29 Ιουνίου 09 στις 8:44

      «Οι μεγαλύτεροι» αναγνώρισαν πολλά από τα παλιά επεισόδια, που τα θυμούνται. Και δεν βλέπουν την ώρα να τα ξαναδούν, μαζί με τα καινούρια 😉

      Όσο για τις φωτογραφίες του Παραμυθά.. η ζωγράφος είναι εξαιρετική!
      🙂

      Ειδικά το πάπλωμα, είμαι έτοιμη να φτιάξω ένα ίδιο. Να μην πω για το υπέροχο πολύχρωμο δάσος.. 😀

      Φιλί
      Καλημέρα σε όλους, καλή βδομάδα!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      29 Ιουνίου 09 στις 9:42

      Νίκο μου αυτό που θα πω είναι προσωπική άποψη αλλά ίσως να εκφράζει και άλλους από εδώ μέσα.Άμα είναι να «κλέβεις» ιδέες από τα σχόλια,τα δικά μου τουλάχιστον,στο έχω πει και παλιότερα,ΤΙΜΗ ΜΟΥ.Αυτό δε σημαίνει,βεβαίως,ότι στερείσαι ιδεών.Και πολύ ωραίων μάλιστα.

      Να κάνω λίγο όμως και το δικηγόρο του διαβόλου(μακριά από μας).
      Τότε που δημοσιεύαμε τις ιστορίες μας ευχαρίστησες για τις ωραίες ιστορίες.Χάρηκα ο άνθρωπος.Τουλάχιστον τις διάβασε.Το τελευταίο σου σχόλιο λίγο με 🙁 .Σέβομαι και αποδέχομαι τον εύλογο λόγο για τον οποίο το κάνεις αλλά όπως ήθελες να είσαι εσύ ειλικρινής αποφάσισα να τα πω και εγώ ειλικρινά.Σε φιλώ.

      Να-τασσάκι από μεθαύριο η – κομμένη!!!!! 😆 😆 Φιλιά και καλή εβδομάδα και σε εσένα!!!!

      Φιλιά και καλή βδομάδα και στην υπόλοιπη παιδική χαρά!!! 8)

      Mika
      29 Ιουνίου 09 στις 10:19

      Μας μάγεψες πάλι…Ανυπομονούμε να τα δούμε να ζωντανεύουν!!
      Οι ζωγραφιές μου άρεσαν πάρα πολύ!
      Φιλιά

      ΑΡΙΣΤΗ
      29 Ιουνίου 09 στις 10:46

      Αχ παραμθούλη μου, την γλυκιά μου καλημέρα.
      Μου έφτιαξες την ημέρα… Άντε να έχουμε κάτι να ζεσταθούμε τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Καλή αρχή να έχεις. Αν από τις περιλήψεις μαγεύτηκα τόσο, φαντάσου τι θα γίνει όταν θα τα βλέπω σε ολοκληρωμένα επεισόδια.
      Μπράβο! Χαίρομαι τόσο πολύ από το γεγονός ότι μέσα και από αυτό το blog βρήκες ξανά την δύναμη να αρχίσεις κάτι τέτοιο. Είμαι σίγουρη ότι κανένας δεν θα απογοητευτεί από αυτό. Ούτε εσύ, ούτε η ΕΡΤ ούτε εμείς… αλλά κυρίως ούτε τα παιδάκια μας.
      Μάγισσα Αιναφετς μου τι να πω…. Έγραψες!….. ή μάλλον Ζωγράφισες!…..
      Φιλάκια πολλά – πολλά και πάλι την καλημέρα μου.

      Κυρία Παραμυθά
      29 Ιουνίου 09 στις 12:08

      Καλημέρα στα μωρά και τα μωράκια του Παραμυθά!
      Χαίρομαι που σας άρεσαν οι φωτό δείγματα του «μελλοντικού» Παραμυθά…
      Ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια σχετικά με τις ζωγραφιές μου, μου δίνουν κουράγιο γιατί έχω να ζωγραφίσω ακόμα 3 και κάτι επεισόδια και έχω αρχίσει να ρετάρω, φανταστείτε ότι κάθε επεισόδιο έχει το λιγότερο 50 ζωγραφιές, η κάθε ζωγραφιά μου «τρώει» μια με δυο ώρες, κάντε έναν υπολογισμό για χάρη μου, γιατί στα μαθηματικά δεν…
      Τώρα Νατασσσάκι, λυπάμαι αλλά το πάπλωμα δεν αντιγράφεται γιατί άλλα χρώματα έχει την ημέρα και άλλα την νύχτα! ο Μάστορας μου έδωσε δυο κύκλους με το αρνητικό των χρωμάτων για να μπορούν οι ζωγραφιές να μετατρέπονται με το κομπιούτερ σε νυχτερινές…άσε, μεγάλο μανίκι όταν πρέπει να φτιάξω νυχτερινό τοπίο ή δωμάτιο, ευτυχώς δεν είναι πολλές…! Άσε τα προοπτικά πχ κακώς μπήκε αυτή η ζωγραφιά γιατί το κρεββάτι είναι προοπτικά λάθος και είναι αργά να το αλλάξω τώρα που τα πάω καλύτερα με την προοπτική! Να δείτε τι τράβηξα με το επεισόδιο «Η καρέκλα μου» ή » Η η ρεζέρβα μου» με την προοπτική, τι σας ζαλίζω τώρα….
      Πολλά πολλά φιλιά μωρά και μωράκια του Παραμυθά μικρά και λίγο πιο μεγάλα!

      να-τασσσάκι
      29 Ιουνίου 09 στις 13:06

      Εγώ που έχω δει πάντως «λίγο παραπάνω» από τούτες τις φωτογραφίες, λέω ότι είναι καταπληκτικές οι ζωγραφιές -αλλά δεν λέω κουβέντα παραπάνω, θα με δείρει στο τέλος ο μάστορας!!!
      😉

      Περιμένω πως και πως να δω και την Καρέκλα 🙂

      Ο δε Άκης έχει ξετρελαθεί με το πολύχρωμο δάσος!!!

      Πολλά αληθινά φιλιά κι από μένα, «αόρατο μαγικό μολύβι» μας!!!

      amalia
      29 Ιουνίου 09 στις 13:13

      Σιγουρα, όπως λέει και το νατασσάκι οι παλιότεροι θυμηθήκαμε κάποιες ιστορίες.Πολυ καλά έκανες να τις ξαναβάλεις.
      Διαβάζοντας τις περιλήψεις, το μαγικό μολύβι έκανε αισθητή την παρουσία του.Μου ζωγράφισε ένα μεγάλο χαμόγελο, που το έχω ακόμη. Λες και είναι αυτοκόλλητο.Μακάρι να κρατήσει όλη την ημέρα.
      Κα παραμυθά,τι χρώματα ε’ιναι αυτά!Πόσο ζωντανά και λαχταριστά.Θα τα χαρούνε πολύ όλα τα παιδάκια(μικρά και μεγάλα).Μ’αρέσει που δεν μοιάζουν επιτηδευμένα.Είναι απλά, ιδιαιτέρως καλοφτιαγμένα και φανερώνουν μια ωραία παιδικότητα. Ευχαριστούμε.

      Κυρία Παραμυθά
      29 Ιουνίου 09 στις 14:31

      Τώρα μόλις είδα τελειωμένα τα πρώτα 7 επεισόδια και δυσκολεύομαι να σας γράψω γιατί έχει θολώσει η οθόνη από…το κλάμα…συγκίνησης για τη δουλειά που έχει κάνει ο γιόκας μου ο Μάστορας…άλλο να ζωγραφίζεις και άλλο να δεις πως μετατρέπονται σε μαγευτικές ιστορίες…αυτά που έγραψε ο Παραμυθούλης σας και σκηνοθέτησε και μόνταρε ο Μάστορας.
      Υπομονή μωράκια μικρά και μεγάλα…και ίσως κλάψετε και εσείς που επιτέλους η ΕΡΤ θα είναι έτοιμη να τα προβάλλει!
      Σας ευχαριστώ όλους και πάλι για τα καλά σας λόγια!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      29 Ιουνίου 09 στις 15:17

      Kυρία Παραμυθά υπομονή.Με τα χαρτομάντηλα δίπλα μας θα βλέπουμε τα επεισόδια.Ο cpil θα έχει κάνει τέλεια δουλειά.Το μόνο σίγουρο.Σας φιλώ.Γιάννης.

      Παραμυθάς
      29 Ιουνίου 09 στις 23:45

      Χα, χα, χα… Γελάω με το σχόλιο του Γιάννη που χάρηκε που του είπα ότι είναι ωραίο το παραμύθι του, ενώ τωρα έμαθε ότι δεν το είχα διαβάσει. Χα, χα, χα… Αλλά το blog λέγεται «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ», που σημαίνει ότι έχει παραμύθια για να τα διαβάζετε και να χαίρεστε. Ε, αυτό έκανα…
      Αλλά για να το ψιλοσοβαρέψουμε κι όλας: Δηλαδή, δεν μπορώ να ξέρω ότι το παραμύθι σου – ή οποιουδήποτε άλλου – είναι ωραίο χωρίς να το έχω διαβάσει ο ίδιος; Για σκέψου λίγο…
      Φιλιά σε όλους και καλό βράδυ.

      dimitrisp
      30 Ιουνίου 09 στις 0:30

      καταλαβαίνω τη συγγίνηση της Κυρίας Παραμυθά και σκεφτομαι και τη δική μας,όταν με το καλό αρχίσουν να προβάλλονται τα επεισόδια…
      εγώ πρέπει να ομολογήσω ότι τον παλιο Παραμυθά τον έβλεπα στα κλεφτά, για να μη με πάρει χαμπάρι η μικρότερη αδερφή μου,και να μπορώ να παριστάνω το αντράκι που μεγάλωσε και δε βλέπει παιδικα προγράμματα.
      και τώρα θα παρακολουθώ τον Παραμυθά παρέα με τα δικά μου αντράκια…τι σου είναι η ζωή!!!
      άντε να μην αρχίσω απο τώρα να κλαίω και κλαίω και άγαρμπα!
      καληνύχτα και όνειρα γλυκά σε όλους!

      El Panos
      30 Ιουνίου 09 στις 2:33

      Κοίτα εδώ, τι έχει γίνει… λίγο καιρό δεν έχω μπει στο blog και κοντέψατε να το διαλύσετε, ο Παραμυθάς γράφει ιστορίες αβέρτα (παρά τις αντίθετες δηλώσεις με το που ξεκίνησαν τα γυρίσματα), ζητιάνοι γυρίζουν από εδώ κι από εκεί και δεν ξέρω και γω τι άλλο…

      Α, και αγαπημένε μου Παραμυθά… «μην τάξεις σ’ άγιο κερί και σε παιδί κουλούρι», λέει η παροιμία. Εγώ άγιος δεν είμαι, αλλά ε, ένα παιδί κάπου το κρύβω… οπότε αυτό που μου έταξες (ξέρεις εσύ, δεν είναι κουλούρι), ακόμα το περιμένω…

      El Panos
      30 Ιουνίου 09 στις 2:37

      Α, και για όσους ψάχνονται για το πώς μπαίνουν τα εισαγωγικά « » (κάπου το πηρε το μάτι μου):

      « = Alt (πατημένο) + 0171
      » = Alt (πατημένο) + 0187 (το μηδέν είναι σημαντικό)

      Τα εισαγωγικά που δεν μπαίνουν, είναι επειδή χαρακτιρίζουν CSS selectors και το WP είναι προγραμματισμένο να τα απορρίπτει, οπότε μη σκοτώνεστε…

      Παπαστρατής Ιωάννης
      30 Ιουνίου 09 στις 6:54

      Νίκο μου καλήμερα.Αν σου πω ότι το σκέφτηκα και απάντηση δε βρήκα τι θα μου πεις;Γιατι στα πολύ απλά πράγματα το μυλό μου λειτουργεί με IQ ραδικιού.Θα το επεξεργάζομαι και όση ώρα γεμίζω τα ράφια στη δουλειά.Πάντως δεν έχω καταλήξει αν τις διάβασες,τελικά,τις ιστορίες,μας ή όχι.Το μυστήριο πλανάται στον αέρα.Σε έκανα και γέλασες πάντως και χαίρομαι.Σε φιλώ.

      Κυρία Παραμυθά έχουμε και λέμε:26 επεισόδια x 50 ζωγραφιές μας κάνουν 1300 ζωγραφιές.1300 ζωγραφιές μας κάνουν περίπου 1300 με 2600 ώρες δουλειάς.1300 με 2600 ώρες δουλειάς ισοδυναμούν με 54-108 24ωρα συνεχούς εργασίας αντίστοιχα.Σας φιλώ.

      Εl Panos υπάρχει πολύ πιο εύκολος τρόπος για να βγούν τα «»κενό»» εισαγωγικά με τη χρήση μόλις δυό κουμπιών.

      Καλημέρες και φιλιά σε όλους!!! 8)

      athinovio
      30 Ιουνίου 09 στις 10:32

      εγώ είμαι πάλι
      μην ανυσηχείτε, υποσχέθηκα να μην ξαναχαλάσω την παιδική χαρά και θα κρατήσω την υπόσχεσή μου.

      απλά ήθελα να πω κι εγώ μια ιδέα, έτσι κουβέντα να γίνεται.
      Τα σχέδια της κυρίας παραμυθά είναι πολύ χαρούμενα και….παραμυθένια φυσικά.

      Για κάποιο άλλο ,διαφορετικό πρότζεκτ όμως, πως σας φαίνεται ετούτος εδώ σκιτσογράφος?

      http://perastikos.blogspot.com/2009/06/blog-post_29.html

      την καλημέρα μου στην ομήγυρη!

      Κυρία Παραμυθά
      30 Ιουνίου 09 στις 10:33

      «…» αυτά μου αρέσουν εμένα και το δλδ και τα φιλάκια στα μωράκια και ας κλαίνε άγαρμπα και ας δεν λένε πάντα ότι παραπάνω ξέρουν ή θέλουν, πειράζει;
      Ευχαριστώ Γιάννη…με έπιασε μια ζαλάαααδα και καμιά όρεξη για δουλειά…πάω βόλτα!

      Κυρία Παραμυθά
      30 Ιουνίου 09 στις 10:45

      Τώρα είδα τον «σκιτσογράφο» που είχε την καλοσύνη να προτείνει η athinovio και την ευχαριστώ, είναι καταπληκτικός! Προσωπικά βρίσκω ότι κρύβει μια θλίψη που δεν ταιριάζει στο χαρούμενο, παιδικό, αγνό και γεμάτο αγάπη πνεύμα του Παραμυθά!

      nellinezi
      30 Ιουνίου 09 στις 15:17

      …θέλω και εγώ ένα τέτοιο ωραίο πολύχρωμο πάπλωμα…:-(

      …και κόκκινο φεγγαράκι και κόκκινα αστεράκια έξω από το παράθυρο του δωματίου μου…:-(

      Παπαστρατής Ιωάννης
      30 Ιουνίου 09 στις 16:27

      Κυρία Παραμυθά!Άμα είναι να πάει πίσω η δουλείας εξαιτίας μου άκυρο.Ξεχάστε ότι διαβάσατε!!! 😆 😆 Tουλάχιστον καλή η βόλτα;

      Fwtino_Asteraki
      1 Ιουλίου 09 στις 0:08

      Καλησπέρα και απ μένα ….
      Μου λύψατε πολυ πολύ!Μα ζεν πάω πουθενά πουθενά! χιχι! Εδώ παραμύθιιιιιι!!!!!!! χιχιχι!!
      Υπεροχα ολαα απλα υπεροχα…. αχχχχ μερικα βεβαια με ξετρελαναν ηδη πριν ακομα τα δουμε..χιχι
      Εχω τις πρωτες εικονες στην φαντασια μου…

      Καληνύχτα και όμορφα γλυκο-φεγγαρο-αστερενιο-τσιρκο-μαγικο-μολυβενιο-παραμυθενο-ζωο-καρεκλο-γελιενια τρελοονειρακια!

      Υ.Γ. Προσπαθω να σκεφτω κατι πιο μαγικο και πιο υπεροχο απ ολο αυτο εδω…μα αδυνατω να σκεφτω κατι πραγματικο και τοσο ομορφο…

      Μακια πολλα και απειρες γλυκοτρελοαγκαλιτθεθ 🙂

Σχολιάστε