Ένα φοβερό κοριτσάκι

Για σήμερα είχα κάτι άλλο στο νου μου για ποστ, αλλά βρήκα στο YOUTUBE  ένα βίντεο με το γνωστό τραγούδι  του Έλβις Πρίσλεϋ, Can’t help falling in love, να το λέει ένα κοριτσάκι 6 χρονών, παίζοντας την κιθάρα του! Φοβερό! Δείτε το.
Καλή εβδομάδα.
Π.

 

 

 

 

Ένας μύθος του Αισώπου

Σήμερα συνειδητοποίησα ότι δεν έχω ανεβάσει ποτέ καμία ιστορία του αρχαιότερου Παραμυθά ή του πρώτου Παραμυθά, όπως τον λένε, του Αισώπου. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω τίποτε άλλο. Βρήκα ένα ωραίο βίντεο με κινούμενα σχέδια, βασισμένο στην ιστορία του Αισώπου, “Ο ψεύτης βοσκός”.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

 

 

 

Ένα παραμύθι του Παραμυθά

Και μετά τα “Παραμύθια της γιαγιάς” του προηγούμενου ποστ, για σήμερα είπα να ανεβάσω και ένα παραμύθι του Παραμυθά.  Είναι απο το βιβλίο του Παραμυθά “Ο Δράκος της Κίνας” που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα και που έχω ανεβάσει άλλα δύο παραμύθια από αυτό. Το σημερινό έχει τίτλο, “Ο γίγαντας και οι ομπρέλες του  κυρ Νώντα”.
Καλή εβδομάδα και καλό μήνα.

                    Π.

Προχθές, πέρασα από το φίλο μου τον κυρ Νώντα τον ομπρελά για να δω τι κάνει και πώς πάνε οι δουλειές του. «Χάλια», μου λέει. «Έχει μέρες να βρέξει, Παραμυθά, και δεν έχω πουλήσει ούτε μία ομπρέλα». «Μη σε νοιάζει κυρ Νώντα, θα βρω γιατί σταμάτησε έτσι ξαφνικά να βρέχει». Σε λίγο ήμουν πετώντας σε ένα σύννεφο. Το χτυπάω κι ακούω ένα ξερό ήχο. «Άδειο είναι», σκέφτηκα. Και τότε βλέπω κάτι νάνους να πετούν στα σύννεφα κουβαλώντας κουβάδες και να αδειάζουν τα σύννεφα από το νερό! «Που το πάνε άραγε», αναρωτήθηκα και τους ακολούθησα πετώντας. Σε λίγο βρέθηκα σε ένα λιβάδι με ένα τεράστιο αντίσκηνο και δίπλα του μια μεγάλη δεξαμενή όπου οι νάνοι άδειαζαν τους κουβάδες τους! «Για ποιον να’ ναι», απόρησα. «Θα πρέπει να είναι μέσα στο αντίσκηνο». Έγινα μικρός σαν καρφίτσα και τρύπωσα μέσα στο αντίσκηνο. Εκεί καθόταν ένας γίγαντας που έτρωγε συνέχεια πασατέμπους κι έπινε νερό για να ξεδιψάει. Θύμωσα πολύ και κάποια στιγμή που αποκοιμήθηκε ο γίγαντας έτρεξα στους νάνους. «Δεν είναι σωστό αυτό που κάνετε. Επειδή αυτός θέλει να τρώει πασατέμπους θα μαραθούν όλα τα φυτά και ο κυρ Νώντας δεν θα πουλάει ομπρέλες;». «Δεν μπορούμε να σταματήσουμε, Παραμυθά, γιατί τότε ο κακός μάγος Κατσουφάκιας, που είναι πατέρας του γίγαντα, θα μας μεταμορφώσει σε κατσαρίδες». Εκείνη τη στιγμή, μου ήρθε μια ιδέα. «Καλά», τους λέω, «αλλά τουλάχιστον υποσχεθείτε μου ότι το πρωί θα πάρετε νερό από το σύννεφο που θα σας δείξω». Οι νάνοι συμφώνησαν κι εγώ όλη νύχτα άδειασα ένα μεγάλο σύννεφο και το γέμισα με αλμυρό νερό από τη θάλασσα. Μόλις ξημέρωσε οι νάνοι ήρθαν κι άρχισαν να παίρνουν νερό απ’ αυτό το σύννεφο. «Φτου! Τι αηδία είναι αυτή!», ούρλιαξε ο γίγαντας, που μετά την αλμύρα του πασατέμπου ήπιε και το αλάτι της θάλασσας κι έφυγε τρέχοντας χωρίς να ξαναγυρίσει ποτέ. Ύστερα από λίγο άρχισε να βρέχει δυνατά. Τα λουλούδια χαμογέλασαν και ο κυρ Νώντας, καταχαρούμενος, δεν προλάβαινε να πουλάει ομπρέλες.