Και πάλι παροιμίες για μήνες

Καθώς έχουμε φτάσει στα μέσα του Φλεβάρη και δεν έχει “μυρίσει” καθόλου καλοκαίρι όπως λέει η παροιμία, σκέφτηκα να ανεβάσω ένα ποστ με παροιμίες για τους μήνες. Έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα πολύ υλικό. Το αντέγραψα κι όταν τελείωσα, μετά από αρκετή ώρα, ανακάλυψα ότι έχω ανεβάσει ανάλογο ποστ πέρσι τον Φεβρουάριο, αλλά το είχα ξεχάσει. Επειδή, όμως, αυτή τη φορά έκανα πολύ περισσότερη δουλειά, αντιγράφοντας τρεις παροιμίες για τον κάθε μήνα, αποφάσισα να τις ανεβάσω, βάζοντας στον τίτλο του ποστ το “πάλι”.  Δείτε τις, είναι πολύ καλές. Αν θέλετε να δείτε περισσότερες -και υπάρχουν δεκάδες- κάντε κλικ ΕΔΩ και ΕΔΩ.
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

Ιανουάριος
-Σ’ όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό.
-Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
-Να’ μουν το Μάη γάιδαρος και το Γενάρη γάτος.

Φεβρουάριος
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει,
μα άμα τύχει και θυμώσει, μες το χιόνι θα μας χώσει.
-Καλώς το μήνα τον κουτσό, τον πιο μικρό απ’ όλους,
μας φέρνει κρύα και βροχές, αλλά και τις Αποκριές.
-Φλεβάρης , κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, όλο νερά και λούτσα.

Μάρτιος
-Τα λόγια σου είναι ψεύτικα σαν του Μαρτιού το χιόνι,
που το ρίχνει από βραδύς και το πρωί το λιώνει.
-Το Μάρτη κι αν τον αγαπάς, φίλο να μην τον κάνεις.
-Ο ήλιος του Μαρτιού, τρυπάει κέρατο βοδιού.

Απρίλιος
-Του Απρίλη η βροχή, κάθε στάλα και φλουρί.
– Απρίλη, Απρίλη δροσερέ, με Πασχαλιές στα χέρια.
– Η αγάπη σου είναι ψεύτικη σαν τ’ Απριλιού το χιόνι, πρωί-πρωί απλώνεται, το μεσημέρι λειώνει.

Μάιος
– Μην πάρεις το Μάη άλογο, μήτε γυναίκα τη Λαμπρή.
– Το Μάη εγεννήθηκα και μάγια δε φοβούμαι.
– Στον καταραμένο τόπο, Μάη μήνα βρέχει.

Ιούνιος
– Από την αρχή του Θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή.
– Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.
– Τζίτζιρας ελάλησε, πάρτε τα δρεπάνια σας.

Ιούλιος
– Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
– Έτσι το ‘χει το λινάρι να ανθεί τον Αλωνάρη.
– Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ’ αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη.

Αύγουστος
– Μακάρι σαν τον Αύγουστο να ‘ταν οι μήνες όλοι.
– Τον Αύγουστο τον χαίρεται οπόχει να τρυγήσει.
– Τ’Αυγούστου τα βοριάσματα, χειμώνα αναθυμιούνται

Σεπτέμβριος
– Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν.
– Μάρτη και Σεπτέμβρη, ίσια τα μεσάνυχτα.
– Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια.

Οκτώβριος
– Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα ‘χεις
– Αϊ-Δημητράκη μικρό καλοκαιράκι.
– Οκτώβρης βροχερός, Οκτώβρης καρπερός.

Νοέμβριος
– Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας.
–  Ο Νοέμβρης κι αν βροντά, το κρασάκι να είναι καλά.
–  Νοέμβρη οργώματα και ελιές, δεν τελειώνουν οι δουλειές.

Δεκέμβριος
– Του Δεκέμβρη τ’ άσπρα φρύδια είν’ φτιαγμένα από παιχνίδια.
–  Δεκέμβρης μας επλάκωσε, το κρύο μας φαρμάκωσε.
– Χιόνι του Δεκεμβριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.

 

 

 

 

 

“Για να βρεις τι είναι Αλήθεια”

Αυτό που βλέπετε είναι το εξώφυλλο ενός βιβλίου τού Κρισναμούρτι. Σήμερα λέω να ανεβάσω εδώ, για πρώτη φορά, ένα μικρό σπόσπασμα από αυτό το βιβλίο  που το  μεταφράζω τον τελευταίο καιρό με ελληνικό  τίτλο, προς το παρόν, “ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ”.
Καλό Σαββατοκύριακο
              Π.

“… Εάν κανείς θέλει να βρει εκείνο που είναι Αλήθεια, πρέπει να είναι ελεύθερος από κάθε θρησκεία, από κάθε διαμόρφωση, από κάθε δόγμα, από κάθε πίστη, από κάθε αυθεντία που τον κάνει να συμμορφώνεται, πράγμα που σημαίνει στην ουσία, να στέκεσαι εντελώς μόνος σου και αυτό είναι πολύ επίπονο· αυτό δεν είναι ένα χόμπι για κάποια Κυριακή πρωί, όπως όταν πηγαίνεις με ένα ευχάριστο οδήγημα να κάτσεις κάτω από δέντρα και να ακούς κάποιες ανοησίες. Για να βρεις τι είναι Αλήθεια χρειάζεται τεράστια υπομονή, πραότητα, διστακτικότητα. Η απλή μελέτη βιβλίων δεν έχει αξία, αλλά αν καθώς ακούτε μπορείτε να έχετε πλήρη προσοχή, τότε θα δείτε ότι αυτή ακριβώς η προσοχή σάς ελευθερώνει από κάθε προσπάθεια έτσι ώστε χωρίς καμία κίνηση προς οποιανδήποτε κατεύθυνση, ο νους είναι ικανός να δέχεται κάτι που είναι εξαιρετικά όμορφο και δημιουργικό, κάτι που δεν μπορεί να μετρηθεί από τη γνώση, από το παρελθόν. Μόνο ένα τέτοιο πρόσωπο είναι πραγματικά θρησκευόμενο και επαναστατικό, επειδή δεν είναι πια μέρος της κοινωνίας. Όσο είναι κανείς φιλόδοξος, ζηλόφθονος, κτητικός, ανταγωνιστικός, τότε είναι η κοινωνία. Με αυτή την νοοτροπία, από την οποία είναι εξαιρετικά δύσκολο να απελευθερωθείς, ψάχνει κανείς τον Θεό, και αυτή η αναζήτηση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα επειδή είναι απλώς μία άλλη προσπάθεια να γίνεις κάτι, να κερδίσεις κάτι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς τη σχέση του με την κοινωνία, να έχει επίγνωση όλων των πίστεων, των δογμάτων, των δοξασιών, των προλήψεων που έχει αποκτήσει και να τα πετάξει  – όχι με προσπάθεια, επειδή τότε θα παγιδευτείς πάλι στην κοινωνία, αλλά απλώς να δεις αυτά τα πράγματα όπως είναι και να τα αφήσεις να φύγουν, σαν τα φύλλα του Φθινοπώρου που μαραίνονται και διασκορπίζονται με τον αέρα, αφήνοντας το δέντρο γυμνό. Μόνο ένας τέτοιος νους μπορεί να δεχτεί κάτι που φέρνει αμέτρητη ευτυχία στη ζωή…”.

 

 

 

“Σχέσεις από καλό χαρμάνι”

Για σήμερα σας έχω την καινούργια ταινία μικρού μήκους του γιού μου του Κωνσταντίνου, με τίτλο, “Σχέσεις από καλό χαρμάνι”, παραγωγής της εταιρίας Λουμίδη. Ο κανονικός τίτλος είναι “Δημήτρης και Ανθή”, αυτό σημαίνει το Δ+Α στην αρχή των τίτλων,  αλλά μου άρεσε ο τίτλος του Λουμίδη και γι’ αυτό τον έβαλα τίτλο στο ποστ. Η ταινία βασίζεται στο διήγημά  μου με τον τίτλο “DNA”,  που υπάρχει στο βιβλίο μου “΄Ιστορίες της καρδιάς “. Αν θέλετε, δείτε την ταινία.
Καλή εβδομάδα
           Π. 

 

 

 

 

Καλό μήνα… με “Παραμυθά”.

Το προηγούμενο post όπως ξέρετε ήταν για τον “Παραμυθά” με μια παλιά φωτογραφία και link για ένα άρθρο για τον “Παραμυθά”. Η ανταπόκριση που είχε αυτό το post ήταν πολύ μεγάλη και μου έκανε εντύπωση, αλλά και με συγκίνησε. Πριν απ’ όλα, λοιπόν,  θέλω να σας ευχαριστήσω, όλους εσάς που, μεγάλοι πια, διατηρείτε ευαισθησίες και τρυφερότητα από τα παιδικά σας χρόνια. Σήμερα το πρωί, λοιπόν, εκεί που ετοιμαζόμουν να ανεβάσω καινούργιο post μού ήρθε ειδοποίηση από τις Εκδόσεις Ψυχογιός ότι μου έχουν στείλει από την Δευτέρα, πέντε αντίτυπα  από την επανέκδοση του βιβλίου του “Παραμυθά”,  “Οι φίλοι μου”. Το βιβλίο αυτό -που εδώ βλέπετε το εξώφυλλό του- είναι το πρώτο που έβγαλα με τις Εκδόσεις Ψυχογιός, το 2010. Πήγα και πήρα τα αντίτυπα και κοιτάζοντας το εξώφυλλό του, για άλλη μια φορά αυτή την εβδομάδα εντυπωσιάστηκα και συγκινηθήκα! Κάτω από τον τίτλο του βιβλίου, έγραφε ότι αυτή η έκδοση του βιβλίου είναι η 5η χιλιάδα! Τι να πω… Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ πολύ, γιατί προφανώς τα βιβλία τα αγοράζετε εσείς οι  “παραμυθομεγαλωμένες” και οι “παραμυθομεγαλωμένοι” για τα παιδάκια σας και ίσως και για σας. Έτσι, λοιπόν, αποφάσισα και αυτό το post να είναι για τον “Παραμυθά” για να σας ευχαριστήσω. Και σκέφτηκα να ανεβάσω ένα βίντεο βασισμένο σε μια ιστορία που υπάρχει σε αυτό το βιβλίο, την ιστορία, “Η φίλη μου η Μπία η κάμπια”.  Αν σας κάνει κέφι δείτε την.
Καλό μήνα
Σας φιλώ
    Π.